ใครร้ายกว่าใคร

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารปกหนังแท้ราคาแพงกระทบลงบนกระจกโต๊ะทำงานดังขึ้นจนเคทที่ยืนอยู่มุมห้องถึงกับสะดุ้งสุดตัว แต่สำหรับเรนินแล้ว ดีไซเนอร์สาวมือฉมังกลับไม่ได้แม้แต่จะกะพริบตา เธอยังคงยืนกอดอก จ้องมองร่างระหงของนางแบบสาวเบื้องหน้าด้วยแววตาที่คมกริบราวกับใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง "คุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่ จินนี่" น้ำเสียงของเรนินราบเรียบ เย็นชา และเต็มไปด้วยความกดดันแบบที่เคยใช้สยบเหล่านางแบบและช่างภาพระดับทวีปมาแล้วนักต่อนัก ทว่าคนถูกคาดคั้นกลับไม่มีทีท่าสะท้านสะเทือนแม้แต่น้อย จินนี่ทิ้งสะโพกพิงขอบโต๊ะทำงานอย่างอวดดี รอยยิ้มมุมปากที่แต้มลิปสติกสีแดงก่ำนั้นช่างเย้ายวนและน่าหมั่นไส้ในเวลาเดียวกัน "เกมเหรอคะ ดีไซเนอร์คนเก่ง... ฉันไม่ได้เล่นเกมสักหน่อย ฉันแค่กำลัง ‘ลงทุน’ ต่างหาก" จินนี่จงใจลากเสียงยาวอย่างยียวน เธอย่างสามขุมเข้าไปหาเรนินช้าๆ กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบผสมวานิลลาลอยละليวนเตะจมูก ปลุกเร้าประสาทสัมผัสของเรนินให้ตื่นตัวอย่างน่าหงุดหงิด "ลงทุนเพื่อให้คุณรู้ว่า... คนที่ถือไพ่เหนือกว่าจริงๆ น่ะ มันคือใครกันแน่" เรนินแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตคมกริบกวาดมองสำรวจเรือนร่างของนางแบบสาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยความดูแคลนที่ปรุงแต่งขึ้นมากลบเกลื่อนความสั่นไหวในอก "มั่นใจเกินไปหรือเปล่าคะคุณนางแบบหน้าตาย ระวังเถอะ... ความมั่นใจพังๆ ของคุณ มันจะทำให้คุณต้องคลานกลับมาขอร้องฉันทีหลัง" "งั้นเรามาลองดูกันไหมล่ะคะ" จินนี่หยุดยืนเว้นระยะห่างจากเรนินเพียงแค่คืบ ดวงตากลมโตคู่สวยจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของดีไซเนอร์สาว ราวกับจะค้นหาความลับที่ซ่อนอยู่ภายใต้กำแพงน้ำแข็งนั่น "ถ้าฉันเดินแบบชุดฟินาล์วคอลเลกชันนี้ให้คุณโดยที่คุณไม่มีทางปฏิเสธได้... ฉันต้องการเดิมพัน" เคทที่ยืนลุ้นอยู่เงียบๆ ถึงกับสูดปากกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดคอ ในขณะที่เรนินหรี่ตาลงเล็กน้อย "เดิมพันอะไรของคุณ" "ถ้าฉันทำให้คุณใจเต้น... หรือพูดง่ายๆ ว่า ทำให้คุณตกหลุมเสน่ห์ของฉันจนยอมทำตามเงื่อนไขที่ฉันต้องการได้ภายในสัปดาห์นี้..." จินนี่จงใจเว้นจังหวะ โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่ข้างแก้มของเรนิน "คุณต้องยอมถอดชุดสเก็ตช์ดีไซน์ชิ้นความลับในเซฟของคุณให้ฉันใส่เดินเปิดแฟชั่นโชว์แต่เพียงผู้เดียว และ... ต้องไปทานดินเนอร์ส่วนตัวกับฉันสองต่อสอง โดยที่ฉันเป็นคนเลือกสถานการณ์ทั้งหมด" เรนินนิ่งอึ้งไปชั่ววินาที สมองที่เคยประมวลผลเรื่องงานแฟชั่นอย่างเฉียบคมกลับสะดุดกึก กลิ่นอายความท้าทายจากหญิงสาวตรงหน้ามันช่างอันตรายและเย้ายวนในคราเดียวกัน รอยยิ้มมุมปากของจินนี่ในตอนนี้ไม่ได้ดูไร้เดียงสาเลยสักนิด มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่มั่นใจว่าเหยื่อเดินเข้ามาติดกับดักด้วยความสมัครใจ "มั่นใจจังนะคะ..." เรนินเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามดึงสติและเกราะป้องกันของตัวเองกลับมาให้เร็วที่สุด เธอเชิดคางขึ้นเล็กน้อยเพื่อสู้สายตา "แล้วถ้าคุณแพ้ล่ะคะ?" "ฉันไม่เคยแพ้ค่ะ" จินนี่ตอบสวนกลับทันควันอย่างไร้ความลังเล รอยยิ้มพราวเสน่ห์ฉายชัดในดวงตา "แต่ถ้าฉันแพ้... ฉันยอมให้คุณใช้งานฉันแบบโอเวอร์タイム ตลอดโปรเจกต์นี้โดยไม่บ่นสักคำ แถมจะยอมทำตามกฎบ้าๆ ทุกข้อที่คุณขีดเส้นไว้ด้วย... ว่าไงคะ ดีไซเนอร์มือฉมัง กล้ารับคำท้าของฉันไหมล่ะ?" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องแต่งตัวชั่วขณะ เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานเบาๆ ตัดกับเสียงหัวใจของเรนินที่เต้นผิดจังหวะไปอย่างสิ้นเชิง นี่ไม่ใช่แค่การเดิมพันเรื่องงาน แต่มันคือการท้าทายศักดิ์ศรีและหัวใจที่เธอพยายามปิดตายมานานหลายปี สายตาที่จินนี่ใช้มองเธอมันเต็มไปด้วยความท้าทายที่ร้อนแรงจนแผ่นหลังของเรนินรู้สึกร้อนผ่าว "ก็ได้..." เรนินกัดฟันตอบรับด้วยน้ำเสียงที่พยายามบังคับให้มั่นคงที่สุด "ฉันรับคำท้าของคุณค่ะ จินนี่ แต่บอกไว้ก่อนนะว่า... เกมนี้ คุณไม่มีทางชนะฉันได้หรอก" จินนี่หัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างชอบใจ เสียงหัวเราะที่ฟังดูระรื่นหูแต่มันกลับทำให้เรนินรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่บนปากเหว "งั้นก็เตรียมตัวใจสั่นไว้ได้เลยนะคะ เรนิน... เพราะฉันไม่ได้แค่จะชนะเดิมพันนี้ แต่ฉันจะทำให้คุณถอนตัวไม่ขึ้นเลยล่ะ" นางแบบสาวยืดตัวตรง ส่งยิ้มร้ายกาจให้คราหนึ่งก่อนจะหมุนตัวเดินนิ่มๆ ออกจากห้องไป โดยมีเคทรีบโค้งศีรษะให้เรนินแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามออกไปอย่างรู้หน้าที่ เรนินยืนนิ่งค้างอยู่กลางห้อง สายตาทอดมองรอยเปื้อนจางๆ บนกระจกโต๊ะทำงานที่สะท้อนภาพตัวเอง มือเรียวบางยกขึ้นสัมผัสเบาๆ ที่กลางหน้าอกซ้าย ที่ซึ่งก้อนเนื้อข้างในกำลังเต้นโครมครามอย่างควบคุมไม่อยู่ ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นริ้วขึ้นมาจนน่ากลัว — มันคือความตื่นเต้นที่เธอไม่ได้สัมผัสมานานนับปี และมันอันตรายยิ่งกว่างานดีไซน์ชิ้นไหนๆ ที่เธอเคยสร้างสรรค์มา ผ่านไปไม่ถึงสี่นาที ขณะที่เรนินกำลังยืนสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อดึงสติและจัดระเบียบความคิดในหัว เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งตามด้วยจังหวะที่บิดลูกบิดเปิดเข้ามาทันทีโดยไม่รอให้เธออนุญาต เรนินขมวดคิ้วมุ่น หันขวับกลับไปเตรียมจะเอ่ยปากตาดุใส่คนที่เสียมารยาท แต่คำพูดทั้งหมดกลับกลืนหายไปในลำคอทันที เมื่อพบว่าผู้ที่ก้าวเข้ามาไม่ใช่จินนี่หรือเคท... ร่างสูงโปรดของใครบางคนก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าแสงไฟสลัวของห้อง คนๆ นั้นส่งยิ้มบางๆ ที่แฝงไปด้วยความหมายลึกซึ้งมาให้ พร้อมกับเอמהสเสียงทุ้มต่ำที่ทำเอาเรนินหน้าซีดเผือดลงทันที "ไม่คิดเลยนะคะว่าเราจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้... เรนิน" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะมาสัมผัสความแซ่บและเคมีที่ร้อนแรงในตอนนี้ด้วยกันนะคะ!