ความใกล้ชิดที่อันตราย

เสียงกรรไกรคมกริบตัดผ่านผ้าไหมชีฟองสีนิลเนื้อบางเบาดัง ‘แคว่บ’ ราวกับเสียงเฉือนความอดทนของเรนินให้ขาดวิ่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ดีไซเนอร์สาวมือฉมังขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นรูปคมชัด ดวงตาสีเข้มภายใต้กรอบแว่นสายตาดีไซน์เก๋จ้องเขม็งไปยังร่างโปร่งของนางแบบสาวที่กำลังยืนพิงกรอบประตูห้องเสื้อด้วยท่าทางสบายอารมณ์ รอยยิ้มร้ายกาจที่มุมปากของจินนี่ทำเอาบรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัวอุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นอย่างไร้สาเหตุ “ถ้าคุณว่างมากนัก จนไม่มีปัญญาไปฟิตติ้งชุดที่สัปดาห์หน้า ฉันแนะนำให้ไปนั่งรอเงียบๆ ที่โซฟา หรือไม่ก็ไสหัวกลับคอนโดของคุณไปซะค่ะ จินนี่” เรนินเอ่ยเสียงเรียบเย็นชา แต่น้ำเสียงกลับสั่นระริกด้วยความหงุดหงิดที่สะสมมาตลอดสามชั่วโมงเต็ม จินนี่หัวسเราะในลำคอเบาๆ เสียงนั้นกังวานและเย้ายวนใจจนน่าหมั่นไส้ ร่างเพรียวระหงในชุดเดรสเข้ารูปก้าวเข้ามาทีละก้าวอย่างเชื่องช้า ราวกับเสือดาวกำลังย่างสามขุมเข้าหาเหยื่อ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูประจำตัวลอยมาเตะจมูกเรนินจนต้องสูดหายใจเข้าลึกโดยไม่ตั้งใจ “กลับคอนโดเหรอคะ? แต่ฉันเพิ่งรู้ว่า... การได้ยืนมองคนปากแข็งแถวนี้กำลังหัวเสียเพราะฉัน มันคืองานอดิเรกที่สนุกที่สุดในโลกเลยล่ะค่ะ” จินนี่หยุดยืนประชิดโต๊ะทำงานตัวใหญ่ เรนินผุกลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเพื่อกดดัน แต่การณ์กลับตาลปัตร เมื่อส่วนสูงและแรงดึงดูดระหว่างพวกเธอไม่ได้ทำให้จินนี่ถอยหลังเลยแม้แต่น้อย กลับกัน นางแบบสาวยิ่งก้าวเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังของเรนินเกือบจะชนเข้ากับราวแขวนเสื้อผ้าด้านหลัง เรนินกลั้นหายใจ หัวใจเจ้ากรรมเต้นรัวผิดจังหวะจนน่ารำคาญ เธอยกมือขึ้นกอดอกเพื่อสร้างกำแพงป้องกันตัวเอง ทว่าดวงตากลมโตคู่สวยของจินนี่กลับกวาดมองปฏิกิริยานั้นด้วยความขบขัน ระคนประกายไฟบางอย่างที่ร้อนแรงเสียจนเรนินต้องเบือนหน้าหนี “ถอยไปค่ะ จินนี่ คุณกำลังล้ำเส้น” เรนินเอ่ยเตือนเสียงแข็ง พยายามบังคับน้ำเสียงให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ล้ำเส้นเหรอคะ?” จินนี่ทวนคำ น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลทว่าลึกล้ำ นิ้วเรียวยาวที่ผ่านการทำเล็บมาอย่างประณีตเอื้อมออกไปแตะเบาๆ ที่ปกเสื้อเชิ้ตสีขาวของดีไซเนอร์สาว เรนินสะดุ้งสุดตัวราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อตเข้าที่ขั้วหัวใจ “แต่ฉันคิดว่า... เส้นที่คุณขีดไว้ มันเปราะบางเสียจนฉันแค่นิ้วสะกิดมันก็ขาดแล้วนะคะ เรนิน” สัมผัสแผ่วเบาที่ลากไล้ผ่านกระดูกไหปลาร้าทำเอาเรนินสมองขาวโพลน มือที่กอดอกไว้คลายออกโดยไม่รู้ตัว ความทรงจำในอดีตที่เธอพยายามเอาโซ่ตรวนล่ามเอาไว้ เริ่มสั่นคลอนภายใต้การรุกรานที่ไร้ความปรานีนี้ เรนินเกลียดความรู้สึกพ่ายแพ้ เกลียดการสูญเสียการควบคุม และเหนือสิ่งอื่นใด... เธอเกลียดหัวใจตัวเองที่ตอนนี้กำลังทรยศด้วยการเต้นระรัวราวกับกลองเพล “ฉันเตือนคุณแล้วนะ...” เรนินขยับปากพูดด้วยเสียงที่แหบพร่า ดวงตาคู่คมหันกลับมาสบตากับนัยน์ตาสีรัตติกาลที่พราวระยับด้วยความท้าทาย “เตือนแล้วไงคะ? จะไล่ฉันออกนอกห้อง หรือจะจูบปิดปากฉัน เพื่อพิสูจน์ว่าฉันคิดผิดล่ะคะ ดีไซเนอร์คนเก่ง” สิ้นคำท้าทายอันอوج้า จินนี่ก็ไม่รอให้เรนินได้ตั้งตัว ร่างเพรียวขยับเข้าไปประชิดจนไม่มีช่องว่างให้อากาศแทรกผ่าน มือข้างหนึ่งเอื้อมขึ้นประคองท้ายทอยของเรนินไว้มั่นบังคับไม่ให้ถอยหนี ส่วนอีกข้างวางทาบลงบนเอวคืบของอีกฝ่ายอย่างถือวิสาสะ เรนินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะกันทำให้สติปัญญาที่เคยเฉียบคมหลุดลอยหายไปชั่วขณะ ริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อของจินนี่อยู่ห่างออกไปเพียงแค่คืบเดียว กลิ่นอายความเย้ายวนที่อีกฝ่ายจงใจปล่อยออกมาโอบล้อมรอบตัวเธอไว้จนดิ้นไม่หลุด “คุณมัน... ร้ายกาจที่สุด...” เรนินกระซิบชิดริมฝีปากของอีกฝ่าย ความโกรธขึงเมื่อครู่ถูกแปรเปลี่ยนเป็นความปรารถนาอันตรายที่เธอพยายามกดทับมาเนิ่นนาน “เพิ่งรู้เหรอคะ?” จินนี่ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ ปลายจมูกของพวกเธอเกือบจะชนกันอยู่แล้วในวินาทีนั้น “และบอกไว้ก่อนนะคะ ว่านี่... แค่เริ่มต้นเท่านั้น” ทว่า ในจังหวะที่หัวใจของทั้งสองดวงกำลังจะหลอมรวมเป็นจังหวะเดียวกัน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างไม่มีมารยาท *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* “คุณจินนี่คะ! แย่แล้วค่ะ! สไตลิสต์จากกองถ่ายโทรมาแจ้งว่าชุดเซ็ตพิเศษที่จะต้องใช้พรุ่งนี้เช้าเกิดอุบัติเหตุโดนน้ำยาเคมีหกใส่เสียหายหมดเลยค่ะ! เราต้องรีบไป... อุ๊ย!” เคทที่ผลักประตูพรวดพราดเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ชะงักกึกทันทีเมื่อเห็นภาพตรงหน้า—ดีไซเนอร์สาวมือหนึ่งและนางแบบตัวท็อปยืนแนบชิดกันจนแทบจะรวมร่างอยู่กลางห้องทำงาน เรนินรีบผลักร่างของจินนี่ออกห่างทันทีด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีแดงก่ำจนลามไปถึงใบหู ส่วนจินนี่ทำเพียงแค่หัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างไม่สะทกสะท้าน พร้อมกับส่งสายตาว이브วับทิ้งท้ายมาให้เรนินราวกับจะบอกว่า ‘เรายังเคลียร์กันไม่จบ’ ก่อนจะหันไปเลิกคิ้วใส่ผู้จัดการส่วนตัวที่ยืนอ้าปากค้างตาค้างกลางห้อง ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะมาสัมผัสความแซ่บและเคมีที่ร้อนแรงในตอนนี้ด้วยกันนะคะ!