กองทัพเงาชุดแรก

“แกคิดว่าแรงก์ F อย่างแก จะต้านทานความตายได้นานแค่ไหนกัน เรย์?” เสียงทุ้มต่ำของชายฉกรรจ์ในชุดเกราะหนังสีดำสนิทดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของดันเจี้ยนร้างที่ถูกปิดตาย รัศมีพลังเวทสีแดงฉานแผ่ซ่านออกมาจากคมดาบที่จ่ออยู่ที่ลำคอของเรย์ ชายตรงหน้าคือ ‘คาร์ล’ อดีตฮันเตอร์แรงก์ C ที่ผันตัวมาเป็นนักล่าค่าหัวในเงามืด เขาได้รับคำสั่งให้มา "กำจัด" ตัวปัญหาที่สมาคมมองว่าอาจกลายเป็นภัยคุกคามในอนาคต เรย์ไม่ได้ขยับเขยื้อน ดวงตาคู่คมดุจเหยี่ยวของเขาจ้องมองผ่านคมดาบไปยังแววตาที่เต็มไปด้วยความโลภของคาร์ล มุมปากของเรย์ยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ผู้มีประสบการณ์โชกโชนอย่างคาร์ลต้องชะงักด้วยความรู้สึกไม่ชอบมาพากล “คำถามนั้น... เก็บไว้ถามตัวเองตอนที่เลือดกำลังไหลออกจากลำคอดีกว่าไหมครับ?” เรย์ขยับกายอย่างรวดเร็วราวกับเงาที่ไม่มีตัวตน มือขวาของเขาคว้าข้อมือคาร์ลไว้ด้วยพละกำลังที่เหนือกว่าความเข้าใจของมนุษย์ แรงบีบมหาศาลทำให้กระดูกข้อมือของฮันเตอร์แรงก์ C แตกละเอียดเสียงดัง ‘กร๊อบ’ ท่ามกลางความตกตะลึง คาร์ลพยายามรวบรวมพลังเวทเพื่อระเบิดพลังออกไป แต่ทว่า... พลังเหล่านั้นกลับถูกดูดกลืนหายไปในความมืดที่โอบล้อมรอบกายเรย์ “นี่มันอะไรกัน... แกทำอะไร!” คาร์ลแผดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด “ของขวัญต้อนรับสู่กองทัพของผมยังไงล่ะครับ” เรย์กระซิบข้างหู ชั่วพริบตาที่ลมหายใจของคาร์ลขาดห้วง ร่างของเขาก็ล้มฟุบลงกับพื้น ทันใดนั้น เงาสีดำสนิทที่แผ่ออกมาจากเท้าของเรย์ก็พุ่งเข้าพันธนาการร่างของนักล่าที่เพิ่งตายลง ความมืดนั้นไม่ได้แค่กินเนื้อหนัง แต่กำลังกัดกินไปถึงจิตวิญญาณ [แจ้งเตือนระบบ: สังหารเป้าหมายที่มีค่าพลังงานสูง... กำลังทำรายการชุบชีวิตในฐานะ 'ทหารเงา'] [กระบวนการเสร็จสิ้น: ยินดีด้วย คุณได้รับทหารเงาระดับ C - 'คาร์ลผู้ไร้เกียรติ'] ร่างที่ไร้วิญญาณของคาร์ลค่อยๆ ลุกขึ้นช้าๆ แต่ครั้งนี้ ดวงตาของเขาว่างเปล่าไร้ซึ่งแววตาของมนุษย์ มันคือดวงตาสีฟ้าครามที่สะท้อนถึงความจงรักภักดีต่อจ้าวแห่งเงาเพียงผู้เดียว อาเรียที่ยืนเฝ้ามองอยู่ห่างๆ ออกมาได้เพียงก้าวเดียว เธอยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกใจ นี่ไม่ใช่เรื่องปกติ ฮันเตอร์ที่ตายไปแล้วกลับฟื้นคืนชีพในฐานะข้ารับใช้ มันขัดต่อกฎของโลกและสามัญสำนึกของฮันเตอร์ทุกคน “เรย์... นายกำลังทำอะไรลงไป? สิ่งนี้มันไม่ใช่พลังของฮันเตอร์ทั่วไป” อาเรียถาม เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย เรย์หันกลับมา แววตาของเขาเปลี่ยนไป มันเย็นชาและดำมืดเสียยิ่งกว่าเงามืดที่เขากำลังควบคุม “อาเรีย... ในโลกที่กฎหมายของสมาคมถูกเขียนขึ้นโดยคนกลุ่มเดียวเพื่อกดขี่เรา สิ่งเดียวที่จะรับประกันความยุติธรรมได้ คืออำนาจที่มากพอจะสยบทุกอย่างลงภายใต้เท้าของผม” เขาหันไปมองทหารเงาคนแรกของเขา “คาร์ล... ไปจัดการพวกที่เหลือที่ซุ่มอยู่ด้านนอกให้หมด อย่าให้เหลือรอดกลับไปรายงานใครได้แม้แต่คนเดียว” ร่างเงาสีดำพุ่งหายไปในความมืดราวกับกระสุนปืน ก่อนจะตามมาด้วยเสียงกรีดร้องสั้นๆ ของเหล่ามือสังหารที่ซุ่มอยู่รอบป่าหิมะแห่งนี้ เรย์เดินผ่านซากปรักหักพังอย่างสงบ หัวใจของเขาสั่นไหวด้วยความกระหายที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ กองทัพของเขาไม่ได้มีไว้เพื่อทำลายมนุษย์ แต่มีไว้เพื่อพิสูจน์ว่า 'คนอย่างเขา' สามารถล้มล้างระบบที่เน่าเฟะนี้ได้ด้วยมือตัวเอง “ดูเหมือนว่าจอมทัพเงาอาซารอสจะเริ่มขยับตัวแล้ว” เรย์พึมพำกับตัวเองขณะกวาดสายตามองไปยังท้องฟ้าที่บิดเบี้ยวเหนือดันเจี้ยน ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นของใครบางคนก็ดังขึ้นจากทางเข้าดันเจี้ยน ไม่ใช่เสียงของมือสังหาร หรือเสียงของทหารเงา แต่มันเป็นเสียงรองเท้าบูทหนังที่เดินอย่างใจเย็นพร้อมกับจังหวะของความตาย เรย์หยุดชะงัก มือของเขาหยิบมีดสั้นออกมาโดยอัตโนมัติ “ช่างเป็นพลังที่น่าสนใจจริงๆ เรย์... ไม่คิดเลยว่าทายาทแห่งเงาที่สาบสูญจะปรากฏตัวในรูปแบบของฮันเตอร์แรงก์ F ขยะแบบนี้” หญิงสาวในชุดคลุมสีเงินสลักตราสัญลักษณ์ประหลาดที่เรย์ไม่เคยเห็นมาก่อนก้าวออกมาจากเงามืด เธอยิ้มให้เขา แต่นั่นไม่ใช่รอยยิ้มที่เป็นมิตร หากแต่เป็นรอยยิ้มของผู้ที่ถือไพ่เหนือกว่าในทุกสถานการณ์ เธอชูแผ่นป้ายสีทองสลักชื่อของเรย์ขึ้นมา ก่อนจะดีดมันทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี “สมาคมฮันเตอร์ไม่ใช่คนสั่งฆ่าเธอหรอกนะ... แต่เป็นพวกเรา 'ผู้ดูแลดุลยภาพ' และวันนี้ กองทัพเงาของเธอจะต้องจบลงที่นี่ พร้อมกับหัวใจของเธอที่ข้าจะควักออกมาประดับคอลเลกชันส่วนตัว!” เรย์ขมวดคิ้วแน่น เมื่อทหารเงาของเขาที่เพิ่งส่งไปจัดการศัตรู ถูกเหวี่ยงกลับมาที่เท้าของเขาในสภาพที่เหลือเพียงชิ้นส่วนเนื้อที่ถูกตัดขาดด้วยเวทมนตร์ขั้นสูง การทดสอบที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และดูเหมือนว่าศัตรูคนนี้จะไม่ได้มาเพื่อ 'สู้' แต่มาเพื่อ 'ลบชื่อ' ของเขาออกจากประวัติศาสตร์ของโลกนี้ให้สิ้นซาก! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับกองทัพเงาของเรย์ในตอนนี้นะครับ เงาฮันเตอร์ไร้เงา