Lord of the Abyss: จากฮันเตอร์ขยะสู่จอมทัพแห่งความมืด•ตอนที่ 5

เลเวลอัปแบบก้าวกระโดด

ผลงานโดย เงาฮันเตอร์ไร้เงา
"ขยับตัวอีกนิด... แกได้กลายเป็นกองเลือดไปนอนกองรวมกับซากศพพวกนั้นแน่" เสียงกระซิบของเรย์เย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ปลายมีดสั้นระดับต่ำที่เปื้อนคราบเลือดสีดำสนิทของมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนลับ จ่อเข้าที่ลำคอของ 'อสูรพิทักษ์ประตู' ซึ่งเป็นสัตว์อสูรระดับสูงที่ควรจะปรากฏตัวในดันเจี้ยนระดับ S เท่านั้น แต่มันกลับมานอนหอบหายใจรวยรินอยู่แทบเท้าของชายผู้ที่สมาคมฮันเตอร์ตราหน้าว่าเป็นแค่ขยะแรงก์ F เรย์ไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านกับแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากอสูรตรงหน้า หัวใจของเขาเต้นเป็นจังหวะที่มั่นคง แววตาของเขาไร้ซึ่งความกลัว มีเพียงประกายความกระหายที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งเฉย *ติ๊ง!* [ระบบ: ท่านได้สังหารผู้พิทักษ์ชั้นที่ 49 ... ค่าประสบการณ์ถึงเกณฑ์กำหนด!] [ระบบ: เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นจาก 15 เป็น 28!] [ระบบ: ปลดล็อกสกิลพิเศษ: 'เนตรวิญญาณแห่งเงามืด'] เรย์กระตุกยิ้มที่มุมปากเบาๆ สกิลนี้คือสิ่งที่เขาเฝ้ารอ มันไม่ใช่พลังที่ระเบิดออกมาตูมตาม แต่มันคือการมองเห็น 'จุดตาย' ของทุกสิ่งที่ดำรงอยู่ ไม่ว่าจะเป็นกำแพง ดันเจี้ยน หรือแม้กระทั่ง... ตัวตนของผู้ที่เรียกตัวเองว่าพระเจ้า "เลเวล 28... ยิ่งเลเวลสูงขึ้นเท่าไหร่ ความโหยหามันก็ยิ่งทวีคูณ" เรย์พึมพำกับตัวเอง มือที่สั่นเทาเล็กน้อยจากการใช้มานาเกินขีดจำกัดถูกกำแน่น เขาไม่ได้หันไปมองซากศพรอบข้าง แต่สายตาของเขาจับจ้องไปยังหีบสมบัติที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางโถงถ้ำ ท่ามกลางบรรยากาศที่อัดแน่นไปด้วยจิตสังหารของจอมทัพเงาอาซารอสที่หลงเหลือทิ้งไว้ เขาเดินผ่านกองซากมอนสเตอร์ที่เน่าเปื่อยไปอย่างไร้ความปราณี รองเท้าบูทที่บัดนี้กลายเป็นสีแดงฉานเหยียบลงบนพื้นหินจนเกิดเสียงดังก้องกังวาน ทุกย่างก้าวคือความทรนง นี่คือพื้นที่ของเขา พื้นที่ที่ไม่มีใครหน้าไหนในสมาคมฮันเตอร์กล้าหยั่งเท้าเข้ามา อาเรียที่ยืนรออยู่บริเวณปากทางเข้าดันเจี้ยนลับ เธอขบกรามแน่นพลางมองผ่านจอภาพโฮโลแกรมที่เชื่อมต่อกับระบบของเรย์ เธอเห็นทุกอย่าง เห็นความโหดเหี้ยมที่เขาแสดงออกมา และเห็นความเจ็บปวดที่เขาพยายามซ่อนไว้ภายใต้เสื้อคลุมสีดำนั่น "เรย์... พอได้แล้ว เธอไม่ได้สู้เพื่อใคร แต่เธอกำลังกลายเป็นปีศาจที่เธอเคยเกลียดชังนะ" เสียงของอาเรียผ่านระบบสื่อสารสั่นเครือ เรย์หยุดชะงักมือที่กำลังจะแตะลงบนฝาหีบสมบัติ เขาเงยหน้ามองขึ้นไปบนเพดานถ้ำที่มืดมิด ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทไร้เงาขาว "ฉันไม่ได้เกลียดปีศาจ อาเรีย... ฉันแค่เกลียดความอ่อนแอที่ทำให้ฉันต้องกลายเป็นเหยื่อ และคนที่จะเปลี่ยนกระดานหมากนี้ให้เหลือแต่ซาก ก็คือฉันคนนี้แหละ" เขาผลักฝาหีบสมบัติออกด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี แสงสีทองสว่างวาบจนดวงตาแทบพร่ามัว กลิ่นอายโบราณที่กดทับวิญญาณแผ่ซ่านออกมาจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว สิ่งที่นอนนิ่งอยู่ในหีบนั้นไม่ใช่ดาบทองคำหรือชุดเกราะธรรมดา แต่มันคือ 'กริชทมิฬแห่งนิรันดร์' อาวุธระดับตำนานที่ถูกลบออกจากบันทึกของสมาคมฮันเตอร์ไปเมื่อร้อยปีก่อน ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกับด้ามกริช พลังงานมหาศาลก็ไหลทะลักเข้าสู่ร่างของเขาเหมือนเขื่อนแตก เรย์กัดฟันกรอด ความเจ็บปวดจากการที่ร่างกายถูกปรับจูนด้วยพลังระดับพระเจ้าทำให้เส้นเลือดบนใบหน้าปูดโปน เขาสัมผัสได้ถึงเสียงกระซิบจากอาซารอสที่ดังขึ้นในโสตประสาท * 'เจ้าคนโง่... เจ้าคิดว่าเจ้ากำลังถือครองขุมพลังงั้นหรือ? เจ้ากำลังกอดระเบิดเวลาที่พร้อมจะฉีกกระชากวิญญาณเจ้าให้แตกเป็นเสี่ยงๆ ต่างหาก' * เรย์ไม่ได้ตอบโต้ เขาเพียงแค่แค่นหัวเราะในลำคอ พร้อมกับกระชับกริชในมือแน่น ความมืดมิดรอบตัวเริ่มก่อตัวเป็นรูปร่าง คล้ายกับมีวิญญาณนับพันที่ถูกเขาสังหารไปก่อนหน้านี้กำลังลุกขึ้นยืนตามคำสั่งของเขา กองทัพเงาของเขากำลังก่อกำเนิดขึ้น ในวินาทีนั้นเอง พื้นดินใต้เท้าของเขาก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ประตูบานยักษ์ที่ปิดตายอยู่ด้านหลังของหีบสมบัติค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งของชายในชุดสูทสีขาวสะอาดตา ใบหน้าที่คุ้นเคยซึ่งปรากฏอยู่บนสื่อทุกสำนักในฐานะประธานสมาคมฮันเตอร์ผู้ใจบุญ แต่ในยามนี้ ดวงตาของเขากลับมีสีแดงก่ำราวกับเลือด และในมือของเขา... กลับถืออาวุธชนิดเดียวกันกับเรย์! "มาถึงเร็วกว่าที่คิดนะ เจ้าหนู" ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงไปด้วยความอำมหิตที่แท้จริง "ข้าตามหา 'ชิ้นส่วน' อีกครึ่งหนึ่งของกริชนี้มานานนับร้อยปี... ขอบคุณที่พาฉันมาถึงที่นี่นะ เรย์" เขาไม่ได้มาคนเดียว ด้านหลังของประธานสมาคมคือเหล่านักฆ่าระดับแรงก์ S ที่เรย์คุ้นเคยดี ทั้งหมดเล็งอาวุธมาที่เขาพร้อมที่จะปลิดชีพในพริบตาเดียว เรย์มองไปรอบๆ ก่อนจะลดกริชลงเล็กน้อยแล้วเผยยิ้มที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวแข็งค้าง "ท่านประธาน... การละครฉากนี้ใช้เงินทุนไปเท่าไหร่กันครับ?" เรย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "แต่เสียดายนะ... ที่กองทัพเงาของผม เพิ่งจะตื่นขึ้นมาได้ไม่นาน และพวกเขากำลังหิวโหยเหลือเกิน" เงาที่เท้าของเรย์ขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว กรีดร้องโหยหวนราวกับนรกแตก ก่อนจะพุ่งเข้าโอบล้อมร่างของเหล่าฮันเตอร์แรงก์ S ทั้งหมดภายในเสี้ยววินาที ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางสู่การเป็นจ้าวแห่งเงาของเรย์ไปพร้อมกับผมนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ! เงาฮันเตอร์ไร้เงา
สารจากนักเขียน (เงาฮันเตอร์ไร้เงา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Lord of the Abyss: จากฮันเตอร์ขยะสู่จอมทัพแห่งความมืด นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%