ทักษะแรก: เงาสังหาร

เปลวไฟสีดำที่ลุกโชนบนคมดาบมิได้ให้ความอบอุ่น แต่มันกำลังกัดกินอากาศรอบข้างจนบิดเบี้ยว เรย์ก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ทุกย่างก้าวที่เขาสัมผัสพื้นดิน แรงสั่นสะเทือนดูเหมือนจะส่งผ่านไปยังหัวใจของอาซารอส จอมทัพแห่งมิติที่ 9 ที่กำลังแสยะยิ้มด้วยความดูแคลน “เปลวไฟจากขุมนรกนั่น... เจ้าเด็กแรงก์ F อย่างแกไปเอามาได้ยังไงกัน?” อาซารอสแค่นหัวเราะ เสียงของมันดังก้องราวกับเสียงโลหะเสียดสีกัน “ช่างน่าขบขันนัก คิดจะใช้ไม้จิ้มฟันนั่นมาตัดสินชีวิตข้าหรือ?” เรย์ไม่ตอบโต้ เขาเพียงแค่ตวัดดาบในมือเป็นวงโค้ง ออร่าสีดำข้นคลั่กไหลทะลักออกมาจากรอยแผลที่เขาสร้างขึ้นบนฝ่ามือ เลือดของเขาผสมผสานเข้ากับพลังงานที่ระบบเพิ่งมอบให้—ทักษะที่เป็นดั่งคำสาปและพรสวรรค์สูงสุด “อาเรีย ถอยไป” เรย์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าเย็นเยียบถึงกระดูก อาเรียที่ยืนอยู่เบื้องหลังกัดริมฝีปากแน่น มือของเธอสั่นเทาไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะเธอสัมผัสได้ถึงพลังที่เปลี่ยนไปของเรย์ พลังที่ไม่ได้มาจากมานาปกติ แต่มันคือ ‘ความตาย’ ที่ถูกบงการโดยเจตจำนง “เรย์... นายกำลังจะทำอะไร อย่าบอกนะว่านายจะใช้วิธีนั้น...” เรย์ไม่ได้หันกลับไปมอง เขาพุ่งตัวออกไปราวกับเงาที่แตกตัวออกจากร่าง ความเร็วของเขาเกินขีดจำกัดของฮันเตอร์แรงก์ F ไปไกลโข ดาบสีดำฟาดฟันเข้าใส่เกราะอกของอาซารอส เสียงปะทะดังกัมปนาทจนพื้นปูนในดันเจี้ยนแตกร้าวเป็นวงกว้าง “แกเร็วขึ้น...” อาซารอสเบิกตากว้าง รับการโจมตีนั้นด้วยดาบยักษ์ในมือ แรงปะทะทำให้มันถอยหลังไปสามก้าว เรย์อาศัยจังหวะที่บอสเสียหลัก พลิกข้อมือเปลี่ยนวิถีดาบ เขากระแทกสันดาบเข้าที่ลำคอของอสูรกายร่างยักษ์ก่อนจะเตะตัดขาจนอาซารอสทรุดลงคุกเข่า ภาพเหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วและรุนแรงจนราวกับเป็นการสั่งสอนสัตว์ร้ายที่กำลังถูกต้อนให้จนมุม “แกเรียกสิ่งนี้ว่าสนามเด็กเล่นงั้นเหรอ?” เรย์กดปลายดาบลงบนกะโหลกของอาซารอส ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ไร้ซึ่งแววตาของมนุษย์ “งั้นข้าจะแสดงให้เห็นว่า ในสุสานแห่งนี้ ใครกันแน่ที่เป็นผู้กำหนดชะตาชีวิต” *ติ๊ง!* [เงื่อนไขครบถ้วน: ศัตรูตกอยู่ในสภาวะ 'ไร้ทางสู้'] [เริ่มการทำงานของทักษะพิเศษ: เงาสังหาร (Shadow Extraction)] ความมืดมิดรอบข้างเริ่มหมุนวนราวกับพายุทอร์นาโด เรย์ยื่นมือออกไปเบื้องหน้า ไอสีดำเย็นยะเยือกพุ่งออกจากปลายนิ้วเข้าพันธนาการร่างของอาซารอสที่กำลังดิ้นรน “ไม่! เจ้ามนุษย์ชั้นต่ำ! แกไม่มีสิทธิ์!” อาซารอสคำรามลั่น เสียงของมันเริ่มบิดเบี้ยวแปรเปลี่ยนเป็นเสียงร้องขอความเมตตาที่สั่นเครือ แต่มันสายเกินไป เงาของอาซารอสเริ่มขยายตัวออกจากร่างเดิม มันพยายามตะเกียกตะกายหนีราวกับมีชีวิต เรย์กางมือออกกว้าง พลังงานลึกลับจากระบบกระชากวิญญาณของบอสใหญ่ให้หลุดลอยออกมา ก่อนจะถูกดึงเข้าสู่ช่องว่างมิติในเงามืดของเรย์ ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุม ทุกอย่างหยุดนิ่ง... ร่างกายของอาซารอสสลายกลายเป็นละอองสีเทา เหลือทิ้งไว้เพียงดาบยักษ์ที่หักครึ่ง เรย์ยืนหอบหายใจหนัก แรงกดดันมหาศาลเพิ่งผ่านพ้นไป เขาจ้องมองไปยังเงาแทบเท้าของตัวเอง ที่ตอนนี้เริ่มมีการเคลื่อนไหว... ร่างเงาสีดำสนิทที่มีรูปร่างเลือนรางของอาซารอสค่อยๆ โผล่พ้นพื้นดินขึ้นมาอย่างช้าๆ มันคุกเข่าลงต่อหน้าเรย์ ก้มหัวต่ำราวกับข้ารับใช้ที่ซื่อสัตย์ที่สุด “คำสั่ง... นายท่าน?” เสียงของเงาอาซารอสแหบพร่าและไร้อารมณ์ อาเรียก้าวเข้ามาหาเรย์อย่างกล้าๆ กลัวๆ เธอจ้องมองสิ่งมีชีวิตเงาตรงหน้าด้วยความหวาดหวั่น “เรย์... นี่มันอะไรกัน นายกำลังเล่นกับวิญญาณงั้นเหรอ? พลังแบบนี้มันอันตรายเกินไปสำหรับมนุษย์นะ” เรย์หันกลับมามองเธอ ดวงตาสีดำสนิทค่อยๆ กลับมาเป็นสีปกติ แต่ความเย็นชายังคงตกค้างอยู่บนใบหน้า “พลังนี้คือเครื่องมือเดียวที่จะทำให้ผมรอดพ้นจากระบบที่คอยกดขี่เรา อาเรีย ถ้าการมีพลังหมายถึงการเป็นสัตว์ประหลาด ผมก็ยินดีที่จะเป็น” เขาสั่งให้เงาของอาซารอสกลับลงไปในเงามืดของเขา ทันใดนั้น แรงสั่นสะเทือนรุนแรงก็เกิดขึ้นจากผนังของดันเจี้ยน ผนังหินหนาที่ควรจะแข็งแกร่งกลับแตกร้าวออกเป็นวงกว้าง เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายร้อยคู่ดังขึ้นจากทางเดินมืดมิดเบื้องหน้า กลุ่มเงาของอัศวินและสัตว์อสูรจำนวนมหาศาลปรากฏตัวขึ้น พวกมันไม่ได้มาเพื่อโจมตี แต่มาเพื่อคุกเข่าล้อมรอบตัวเรย์ ในวินาทีนั้นเอง เสียงเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเรย์อีกครั้ง แต่มันไม่ใช่เสียงปกติ มันคือเสียงที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันจาก 'ใครบางคน' ที่กำลังเฝ้ามองเขาอยู่จากจุดสูงสุด [ภารกิจลับ: บัลลังก์ที่ว่างเปล่า เริ่มต้นขึ้นแล้ว] [คำเตือน: ผู้ที่รอคอยท่านอยู่ในเงามืด... ไม่ได้มีเพียงแค่เหล่าข้ารับใช้] เรย์เบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาของตัวเองพุ่งทะยานขึ้นไปบนผนัง แล้วก่อตัวเป็นรูปร่างของบุคคลที่เขาไม่มีวันลืม... เงาที่สวมชุดฮันเตอร์เหมือนเขาทุกประการ แต่แววตาของมันกลับเป็นสีเลือดที่ส่องประกายอำมหิต “ยินดีที่ได้พบ... ตัวข้าจากอดีต” เงานั้นเอ่ยทักทายพร้อมแสยะยิ้มที่เหมือนกับเรย์ไม่มีผิดเพี้ยน ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ