Lord of the Abyss: จากฮันเตอร์ขยะสู่จอมทัพแห่งความมืด•ตอนที่ 2

ระบบมรณะตื่นขึ้น

ผลงานโดย เงาฮันเตอร์ไร้เงา
"นายมาสายไปนะ... เงาของฉัน" ประโยคที่ทิ้งค้างไว้ในความมืดมิดเมื่อครู่ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเรย์ ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ไม่ใช่เพราะความหนาวเหน็บจากดันเจี้ยนชั้นใต้ดินที่เน่าเฟะแห่งนี้ แต่เป็นเพราะความรู้สึกเหมือนมีเข็มนับพันเล่มทิ่มแทงเข้าสู่เส้นประสาททุกเส้น เรย์กัดฟันแน่นจนกรามขึ้นสันนูน มือที่สั่นเทาของเขาพยายามคว้าด้ามดาบเหล็กขึ้นสนิมที่หักงอเป็นอาวุธเพียงชิ้นเดียว แต่แล้ว… ความมืดที่ดูเหมือนของเหลวข้นคลั่กก็พุ่งเข้าโอบรัดข้อเท้าของเขา ราวกับงูยักษ์ที่รอเวลาเขมือบเหยื่อ "อึก… นี่มันอะไรกัน!" เรย์คำรามออกมาด้วยความเจ็บปวด อาเรียที่ทรุดตัวอยู่ไม่ไกล ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เธอพยายามจะยื่นมือมาคว้าตัวเขา แต่แล้วเงาสีดำสนิทก็แผ่ขยายออกมาจากร่างของเรย์ราวกับคลื่นสึนามิ ผลักกระเด็นร่างของเธอไปกระแทกกับผนังถ้ำจนฝุ่นตลบ "เรย์! ออกมาตรงนั้นเดี๋ยวนี้! มันไม่ใช่พลังเวทมนตร์ปกติ... มันคือการกลืนกินวิญญาณ!" อาเรียตะโกนเสียงหลง แม้จะเป็นถึงฮันเตอร์แรงก์ A แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงความกดอากาศที่ต่ำลงจนแทบหายใจไม่ออก เรย์ไม่ได้ยินเสียงของเธอแล้ว เสียงเดียวที่ดังก้องอยู่ในหัวของเขาคือเสียงคำรามต่ำที่แฝงไปด้วยอำนาจที่เก่าแก่และโหดเหี้ยม มันเป็นเสียงที่กระซิบอยู่ข้างหูเขาว่า *'จงยอมจำนนต่อความว่างเปล่า แล้วข้าจะมอบพลังที่สามารถบดขยี้ทุกสิ่งที่เจ้าเกลียดชังให้เป็นผุยผง'* ทันใดนั้น ร่างของเรย์ถูกดึงลงสู่พื้นดินที่กลายเป็นของเหลวสีนิล เงาสีดำข้นคลั่กนั้นไหลทะลักเข้าสู่รูขุมขนของเขา ทุกอณูผิวหนังรู้สึกเหมือนกำลังถูกแผดเผาด้วยเปลวเพลิงที่เยือกแข็ง เลือดในกายของเขาเดือดพล่าน อุณหภูมิร่างกายพุ่งสูงจนไอสีจางๆ พวยพุ่งออกมาจากร่าง *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณที่คุ้นเคยในจินตนาการของฮันเตอร์ทุกคนดังขึ้น แต่มันไม่ใช่เสียงที่แสนหวานจากระบบสมาคมฮันเตอร์ มันคือเสียงที่แหบพร่าและเย็นเยียบประดุจเสียงกรีดกรายของใบมีดบนแผ่นเหล็ก [ระบบมรณะ: 'จอมทัพเงาสังหาร' ได้รับการติดตั้ง...] [ระดับความเข้ากันได้: 100%...] [คำเตือน: ร่างกายของผู้ใช้กำลังถูกปรับโครงสร้างเพื่อรองรับพลังแห่งความมืดมิด หากล้มเหลว... จิตวิญญาณจะดับสูญตลอดกาล] "แค่ 100% งั้นรึ...?" เรย์เค้นเสียงหัวเราะออกมาทั้งที่น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลริน "ข้าไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว... จะนรกหรือสวรรค์ ก็เอามาเลย!" ความมืดเริ่มก่อตัวเป็นรูปร่าง คล้ายกับเกราะเหล็กสีดำสนิทที่ค่อยๆ ปกคลุมร่างของเรย์จากภายในสู่ภายนอก กระดูกของเขาลั่นเปรี๊ยะราวกับจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ก่อนจะประสานกลับมาใหม่ด้วยความแข็งแกร่งที่เหนือกว่ามนุษย์หลายเท่าตัว ดวงตาของเขาเปลี่ยนจากสีน้ำตาลเข้มเป็นสีม่วงครามที่เรืองแสงวาบราวกับเปลวเพลิงแห่งความตาย [ยินดีด้วย ผู้สืบทอดแห่งเงา] [ทักษะเฉพาะตัว: 'กลืนกินวิญญาณ' ถูกเปิดใช้งาน] [ทักษะเฉพาะตัว: 'กองทัพไร้เงา' เตรียมพร้อมสำหรับดวงวิญญาณดวงแรกที่ท่านจะสังหาร] ทันใดนั้น เงาดำรอบตัวเรย์ก็พุ่งเข้ามารวมกันที่กลางหลัง จนเกิดเป็นปีกเงาที่ขาดรุ่งริ่งแต่เปี่ยมไปด้วยออร่าสังหาร เรย์ลุกขึ้นยืนช้าๆ กลิ่นอายความตายที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้นเข้มข้นจนศัตรูในระยะห่างออกไปเริ่มหวาดกลัวและถอยกรู อาเรียที่เพิ่งตั้งหลักได้มองไปที่ชายตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก "เรย์... นั่นนายจริงๆ หรือเปล่า?" เรย์หันกลับมามองเธอ ดวงตาสีม่วงครามคู่เดิมที่เคยฉายแววท้อแท้บัดนี้กลับเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก เขายกมือขึ้นสัมผัสใบหน้าตัวเองที่ถูกเคลือบด้วยละอองเงาสีดำ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง น้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนชายหลายคนพูดพร้อมกัน "ไม่ต้องกังวลครับอาเรีย... ผมแค่ได้รับ 'ข้อเสนอ' ที่น่าสนใจมาเท่านั้นเอง" แต่ในวินาทีที่เขากำลังจะก้าวเดิน เงาดำบนพื้นก็ไม่ได้หยุดอยู่ที่เขา มันขยายตัวออกไปอย่างไร้ขอบเขต ก่อนจะหยุดชะงักลงเมื่อมีเสียงฝีเท้าหนักๆ ดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องหลังของอาเรีย เรย์ชะงักกึก สัญชาตญาณสัตว์ป่าที่เพิ่งตื่นขึ้นเตือนให้เขาระวังภัยร้ายแรงที่สุดที่เขาเคยเผชิญมา เงาดำที่พื้นดินสั่นไหวและรวมตัวกันกลายเป็นรูปทรงมนุษย์ที่สูงใหญ่กว่าสองเมตร มันสวมชุดเกราะสีเงินที่เปื้อนเลือดเก่าแก่ และมือข้างหนึ่งถือดาบขนาดยักษ์ที่แผ่ไอสีดำทมิฬออกมาไม่ต่างจากเขา "ข้าไม่คิดว่าเด็กหนุ่มแรงก์ F จะกลายเป็นร่างสถิตของ 'มัน' ได้ง่ายดายขนาดนี้..." เสียงที่ดังกึกก้องไปทั่วโถงถ้ำนั้นคือเสียงของ จอมทัพเงาอาซารอส ผู้ที่ควรจะถูกปิดผนึกไปเมื่อพันปีก่อน เรย์ก้าวถอยหลังมาหนึ่งก้าว สายตาของเขาจ้องมองไปยังจอมทัพเงาที่ยืนอยู่ตรงหน้าพร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก ในขณะที่อาเรียชักดาบออกมาจนสุดแรงหวังจะปกป้องเรย์ แต่ชายหนุ่มกลับยกมือขึ้นห้ามเธอไว้ด้วยท่าทีที่นิ่งสนิท "ถอยไปครับอาเรีย..." เรย์เอ่ยเบาๆ ก่อนจะกระชับดาบในมือที่ตอนนี้ถูกเคลือบด้วยเปลวไฟสีดำ "เพราะหลังจากวินาทีนี้เป็นต้นไป... สนามเด็กเล่นแห่งนี้ จะกลายเป็นสุสานของแกเสียที อาซารอส" ผมหวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินกับจุดเริ่มต้นของตำนานบทใหม่นี้ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในเงามืดกับผมนะครับ
สารจากนักเขียน (เงาฮันเตอร์ไร้เงา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Lord of the Abyss: จากฮันเตอร์ขยะสู่จอมทัพแห่งความมืด นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%