การจุติของจอมมาร

"ถอยไป อาเรีย! อย่าให้ไอ้เศษเดนจากนรกนั่นแตะต้องตัวคุณ!" เสียงตะโกนของเรย์ดังสะท้อนกึกก้องไปทั่วหุบเหวแห่งมิติคู่ขนาน กลิ่นคาวเลือดผสมกับไอระเหยของพลังงานสีม่วงคล้ำที่กำลังกัดกินชั้นบรรยากาศจนบิดเบี้ยว เรย์กระชากดาบสั้นในมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เลือดที่ไหลซึมจากบาดแผลบริเวณหัวไหล่ไม่ได้ทำให้ความมุ่งมั่นในแววตาของเขาลดน้อยลงแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... มันกลับเป็นเชื้อเพลิงที่เร่งเร้าให้จิตสังหารในกายเขาปะทุขึ้นจนถึงขีดสุด "เรย์... ดูข้างหลังคุณ!" เสียงของอาเรียสั่นเครือ แต่นางยังคงยืนหยัดเคียงข้างเขา แม้ดาบในมือจะร้าวลึกจากการรับแรงปะทะเมื่อครู่ พื้นดินใต้เท้าสั่นสะเทือนดั่งโลกกำลังจะแตกสลาย รอยแยกมิติบานออกราวกับแผลฉกรรจ์บนท้องฟ้า เผยให้เห็นดวงตาขนาดมหึมาที่จ้องมองลงมาด้วยความเหยียดหยาม—นั่นคือดวงตาของจอมทัพเงาอาซารอส ร่างกายของมันไม่ได้เป็นรูปธรรม แต่มันคือก้อนมวลความมืดมิดที่กลืนกินแสงสว่างโดยรอบ ราวกับว่ากฎฟิสิกส์ทุกอย่างในพื้นที่แห่งนี้หยุดทำงานลงเพียงเพราะการปรากฏตัวของมัน "มนุษย์ที่น่าสมเพช..." เสียงของอาซารอสไม่ได้ดังมาจากที่ใดที่หนึ่ง แต่มันดังก้องอยู่ในสมองของเรย์โดยตรง ราวกับหนอนร้ายที่คอยกัดกินสติสัมปชัญญะ "เจ้าคิดจะหยุดโชคชะตาที่ถูกขีดเขียนไว้ด้วยเศษเหล็กในมือนั่นงั้นหรือ?" เรย์แค่นยิ้มที่มุมปาก แววตาของเขาสะท้อนความบ้าคลั่งที่หาได้ยาก "โชคชะตา? ถ้ามันกำหนดให้ข้าต้องตายในวันนี้ ข้าก็จะฉีกโชคชะตาฉบับนั้นทิ้งต่อหน้าคุณนี่แหละ" เขาไม่ได้รอให้อาซารอสพูดจบ ร่างกายของเรย์พุ่งทะยานออกไปเหมือนลูกธนูอาบยาพิษ พลังงานสีดำสนิท—ทักษะ 'เนตรไร้เงา'—ถูกปลดปล่อยออกมาจนเต็มกำลัง บรรยากาศรอบตัวเรย์หนักอึ้งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด การเคลื่อนที่ของเขาเร็วเกินกว่าสายตามนุษย์ทั่วไปจะจับภาพได้ ดาบสั้นในมือหวังจะฝังลงบนจุดที่น่าจะเป็นหัวใจของปีศาจตนนั้น ทว่า... สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเกินคาดฝัน อาซารอสเพียงแค่ยกนิ้วเรียวยาวสีดำขลับขึ้นมาในอากาศ พื้นที่โดยรอบเรย์ก็พลันบิดเบี้ยว กองทัพเงาที่เรย์เคยควบคุมไว้ถูกแรงกดดันมหาศาลบดขยี้จนสลายกลายเป็นละอองทราย เรย์ถูกแรงปะทะที่มองไม่เห็นกระแทกจนร่างกระเด็นอัดเข้ากับกำแพงหินของดันเจี้ยน เลือดสดๆ พุ่งออกจากปากเขาทันที "เรย์!" อาเรียกรีดร้อง นางพยายามจะร่ายเวทป้องกัน แต่ทว่าจอมทัพเงามองมาเพียงแวบเดียว ร่างของอาเรียก็ถูกพันธนาการด้วยโซ่แห่งเงามืดที่งอกออกมาจากพื้นดิน นางถูกตรึงไว้กับอากาศโดยไม่อาจขยับได้แม้แต่ปลายนิ้ว "เห็นไหมล่ะ" อาซารอสลอยตัวลงมาใกล้เรย์ ความกดอากาศมหาศาลทำให้เรย์รู้สึกเหมือนกระดูกทุกชิ้นในร่างกายกำลังจะแตกละเอียด "พลังที่เจ้าภาคภูมิใจนักหนา มันก็เป็นเพียงของเล่นที่ข้าทิ้งไว้ในมิติต่ำต้อยนี้เท่านั้น การต่อสู้ครั้งนี้จบลงตั้งแต่เจ้าก้าวเข้ามาแล้ว" เรย์พยายามยันกายลุกขึ้น แขนซ้ายที่หักผิดรูปสั่นเทาอย่างรุนแรง เขาเงยหน้าขึ้นมองศัตรูที่อยู่เหนือกว่าด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความแค้นอาฆาต เขาไม่กลัวความตาย เพราะชีวิตเขามันจบลงตั้งแต่วันที่เขาถูกตราหน้าว่าเป็น 'ฮันเตอร์ขยะ' แล้ว "ถ้าข้าต้องตาย..." เรย์เค้นเสียงผ่านลำคอที่เต็มไปด้วยเลือด "ข้าก็จะลากเจ้าลงนรกไปพร้อมกับข้าด้วย" เรย์หลับตาลง เขาไม่ได้เรียกใช้งานระบบเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่เขากลับสื่อสารไปยัง 'ส่วนลึก' ที่สุดของจิตวิญญาณ... จิตวิญญาณแห่งจ้าวแห่งเงาที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้พลังระบบที่เขาได้รับมา หากนี่คือศึกที่ไม่มีวันชนะ เขาก็จะสร้างเงื่อนไขขึ้นมาใหม่ด้วยชีวิตของเขาเอง ทันใดนั้น พลังสีดำที่เคยไหลเวียนอยู่ในกายเรย์ก็เปลี่ยนสี กลายเป็นสีแดงฉานดั่งเลือดสดๆ รอบตัวเขาเกิดมวลอากาศบิดเบี้ยว รอยแยกมิติจริงๆ เริ่มปริแตกออก ไม่ใช่แค่ที่อาซารอสสร้าง แต่เป็นสิ่งที่เรย์ดึงออกมาจากความว่างเปล่า "แกคิดจะทำอะไร?" อาซารอสที่เคยสุขุมเริ่มขมวดคิ้ว แววตาของมันฉายแววไม่มั่นใจเป็นครั้งแรก เรย์ยิ้ม ยิ้มที่ดูราวกับปีศาจยิ่งกว่าจอมทัพเงาตนใด "ข้าจะทำในสิ่งที่แกไม่เคยคิด... ข้าจะกลืนกินแกเข้าสู่ 'เงา' ของข้าเอง" เงาสีดำเบื้องหลังเรย์ขยายตัวขึ้นจนคลุมพื้นที่ทั้งหมด ราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังจะดับสูญ ทันใดนั้น เงาของเรย์เองก็ขยับขึ้นมาโอบกอดร่างของเขาไว้ และสิ่งที่ทำให้อาซารอสต้องเบิกตากว้างจนแทบหลุดออกมาจากเบ้า คือการปรากฏขึ้นของ 'คน' อีกคน... คนที่ยืนอยู่ข้างหลังเรย์ในเงามืด คนที่ใส่ชุดเกราะแบบเดียวกับเรย์เป๊ะ แต่ในมือกลับถือเคียวสีดำสนิทที่แผ่ไอสังหารรุนแรงกว่าใครที่เคยพบเจอ ร่างนั้นก้าวออกมาจากเงามืดของเรย์ ใบหน้าภายใต้หน้ากากเหล็กเผยให้เห็นเพียงนัยน์ตาสีทองที่ไร้อารมณ์ "ข้าไม่คิดเลยว่า... จะต้องตื่นขึ้นมาเพื่อจัดการกับเศษขยะอย่างเจ้า" ร่างนั้นเอ่ยเสียงเย็นเยียบ ก่อนจะหันมามองเรย์ที่แทบจะหมดสติ "ฝากที่เหลือไว้กับข้า... เจ้าเด็กน้อยที่โง่เขลา แต่มีพรสวรรค์ที่จะเป็น 'จ้าว' คนถัดไป" อาซารอสถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด "เป็นไปไม่ได้... แกคือตำนานที่ตายไปแล้ว! แกคือ 'เรย์ คนที่หนึ่ง' ที่หายสาบสูญไปเมื่อสามพันปีก่อน!" ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด เรย์ที่นอนจมกองเลือดอยู่ทำได้เพียงจ้องมองร่างจำลองของตนเองที่ค่อยๆ เงื้อมเคียวขึ้นในอากาศเพื่อจะปลิดชีพจอมทัพเงา แต่ทว่า... อาซารอสกลับหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับพุ่งตัวเข้าหาอาเรียที่ถูกตรึงอยู่ "ถ้าข้าต้องตาย ข้าจะฆ่าคนที่เจ้าปกป้องที่สุดให้ดูก่อนตาย!" เรย์เบิกตากว้าง ความรู้สึกหวาดกลัวที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนพุ่งพล่านเข้าสู่หัวใจ... นี่คือทางเลือกที่ระบบไม่เคยบอกเขามาก่อนว่าจะต้องเผชิญหน้า ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความดำมืดของเรย์ในตอนนี้และเตรียมพบกับบทสรุปของความแค้นในตอนถัดไปนะครับ เงาฮันเตอร์ไร้เงา