กองทัพเงาบุกเมืองหลวง

"ถ้าพวกคุณยังยืนบื้ออยู่ตรงนี้ อีกสามนาทีข้างหน้า เมืองหลวงจะกลายเป็นสุสานไร้ศพ จงถอยไป!" น้ำเสียงเย็นเยียบของเรย์ตัดผ่านเสียงกรีดร้องของผู้คนและเสียงคำรามที่สั่นสะเทือนไปถึงชั้นบรรยากาศ เขาไม่ได้หันไปมองกลุ่มฮันเตอร์ระดับสูงที่กำลังยืนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว สายตาคมกริบดุจใบมีดโกนของเขากำลังจับจ้องไปยัง 'สัตว์อสูรหลุดพ้น' ร่างมหึมาที่กำลังฉีกกระชากตึกระฟ้าใจกลางเมืองราวกับมันเป็นเพียงกล่องกระดาษ "เรย์... อย่าทำแบบนั้น พลังของนายในตอนนี้มันยังไม่เสถียรพอ!" อาเรียตะโกนก้อง มือของเธอเอื้อมไปคว้าแขนเขาไว้ แต่เรย์สะบัดออกเพียงเล็กน้อย แรงส่งนั้นมหาศาลจนหญิงสาวรู้สึกได้ถึงไอสังหารที่หนาแน่นจนแทบหายใจไม่ออก "อาเรีย คุณควรรู้ดีกว่าใครว่าระบบไม่ได้สร้างผมมาเพื่อเป็นคนดี" เรย์เอ่ยเบาๆ ก่อนจะแสยะยิ้มที่ทำให้หัวใจคนฟังแทบหยุดเต้น "ผมถูกสร้างมาเพื่อเป็นจ้าวแห่งความตาย" เขายกมือขวาขึ้นช้าๆ ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงที่เคยสว่างไสวพลันมืดมิดลงทันตา ราวกับถูกผืนผ้าสีดำสนิทเข้าปกคลุม ไอสีม่วงหม่นพุ่งทะลักออกมาจากเท้าของเขา แผ่ขยายไปตามพื้นถนนราวกับรากไม้ที่กระหายเลือด *จงตื่นขึ้น* สิ้นเสียงคำสั่งในใจ กองทัพเงานับพันที่ถูกสะกดไว้ในมิติที่สิบสามก็พุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน ร่างสีดำทมิฬที่ไม่มีรูปร่างแน่ชัดแต่เต็มไปด้วยออร่าแห่งการทำลายล้างปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน พวกมันคุกเข่าลงต่อหน้าชายหนุ่มผู้เป็นนายด้วยความเคารพยำเกรงสูงสุด "จัดการมัน อย่าให้เหลือแม้แต่เศษซาก" เหล่าทหารเงาพุ่งทะยานออกไปราวกับฝูงตั๊กแตนพิฆาต การปะทะกันระหว่างสัตว์อสูรหลุดพ้นและกองทัพเงาเกิดขึ้นรุนแรงจนแรงปะทะทำให้ตึกโดยรอบพังทลายลงมาเป็นแถบ เรย์ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางความโกลาหล เขาสังเกตเห็นจุดอ่อนที่คอของสัตว์อสูรผ่านดวงตาเนตรเงาของเขา "อาซารอส... แกส่งตัวหมากมาให้ฉันทำลายถึงที่สินะ" เรย์พึมพำ เขาไม่ได้สู้เพียงลำพัง เขาดึงพลังชีวิตของกองทัพเงามาเสริมความแกร่งให้ร่างกายตนเอง กล้ามเนื้อของเขาขยายตัวขึ้น พลังกดดันระดับ SSS ปะทุออกมาจนฮันเตอร์รอบข้างเข่าทรุด เรย์กระโดดพุ่งตัวขึ้นสู่ความสูงร้อยเมตร ความเร็วของเขาทิ้งภาพติดตาไว้กลางอากาศเพียงชั่วครู่ก่อนจะถึงตัวสัตว์อสูร ดาบสีดำสนิทในมือถูกชักออกมาจากเงาที่เท้า มันไม่ใช่ดาบเหล็กธรรมดา แต่มันคือผลึกแห่งความมืดที่สามารถตัดผ่านทุกสรรพสิ่ง *ฉัวะ!* เสียงตัดผ่านเนื้อหนังที่แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าดังสนั่น หัวของสัตว์อสูรหลุดพ้นร่วงหล่นลงสู่พื้นเบื้องล่าง เลือดสีดำพุ่งกระจายอาบไปทั่วถนนสายหลัก ท่ามกลางความตกตะลึงของเหล่าฮันเตอร์ที่เฝ้ามอง เรย์ร่อนลงสู่พื้นดินอย่างสง่างาม กองทัพเงาสลายตัวกลับลงสู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่น่าสะพรึงกลัว "งานจบแล้ว" เรย์เช็ดคราบเลือดบนแก้ม สายตาของเขากลับมาเรียบเฉยไร้อารมณ์เหมือนดั่งเดิม อาเรียเดินเข้ามาใกล้ ความหวาดกลัวในแววตาของเธอเริ่มฉายชัด เธอเริ่มสงสัยว่าชายที่เธอรู้จักยังคงเป็นมนุษย์อยู่หรือไม่ "เรย์... นายเปลี่ยนไปมาก นายไม่เหลือความเห็นใจให้ใครอีกแล้วหรือไง?" เรย์หันกลับมามองเธอ ดวงตาของเขาวูบไหวด้วยประกายสีม่วงที่น่าขนลุก "ความเห็นใจคือสิ่งที่ระบบมอบไว้ให้เพื่อรอวันถูกฆ่า ถ้าผมไม่อยากเป็นศพ ผมก็ต้องเป็นผู้ล่า... จำคำนี้ไว้ให้ดีอาเรีย เพราะสิ่งที่กำลังจะตามมานั้น น่ากลัวกว่าสัตว์อสูรตัวเมื่อครู่นี้หลายเท่า" เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่ไม่ได้มาจากพื้นดิน แต่มันมาจากมิติเบื้องบน... เป็นแรงสั่นสะเทือนที่คุ้นเคย ทันใดนั้น ท้องฟ้าที่มืดมิดจากการอัญเชิญเงาของเขาก็ปริแตกออก เผยให้เห็นรอยแยกมิติขนาดมหึมาที่ไม่ได้ส่งสัญญาณเตือนภัยล่วงหน้า และสิ่งที่ก้าวออกมาจากรอยแยกนั้น ไม่ใช่สัตว์อสูรที่ไร้สติปัญญา แต่เป็นร่างในชุดเกราะสีเงินที่คุ้นตาของใครบางคน... ร่างนั้นค่อยๆ ถอดหมวกเหล็กออก เผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้หัวใจของเรย์กระตุกวาบจนแทบหยุดเต้น นั่นไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่เป็นตัวเขาเองในชุดฮันเตอร์แรงก์ F ที่เขาสวมใส่ในวันแรกที่เข้ากิลด์ และร่างเงาที่เดินตามหลังร่างนั้นมา... คือตัวตนที่แท้จริงของ 'จอมทัพเงาอาซารอส' ที่กำลังฉีกยิ้มให้เขาอย่างผู้ชนะ! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความดำมืดของเรย์ในตอนนี้นะครับ เงาฮันเตอร์ไร้เงา