หมากกระดานสุดท้าย

กลิ่นหอมบางเบาของกำยานจันทน์หอมลอยวนอยู่ในตำหนักท้องพระโรงใหญ่ ทว่ากลับไม่อาจกลบกลิ่นอายความตึงเครียดที่แผ่ซ่านอยู่ปลายจมูกของขุนนางนับร้อยชีวิตได้เลยแม้แต่น้อย "สิ่งที่องค์ชายรองตรัสเมื่อครู่... ช่างน่าฟังเสียจนหม่อมฉันเกือบจะเชื่อว่าเป็นเรื่องจริงแล้วเพคะ" สุ้มเสียงหวานใสแต่กังวานดุจหยกกระทบกันดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน มู่หว่านเอินก้าวออกมาเบื้องหน้า อาภรณ์ปักด้ายทองลายหงส์เพลิงบนพื้นผ้าไหมสีม่วงเข้มทอประกายระยับตามทุกย่างก้าวที่นางขยับ ปิ่นหยกมันแกะสลักรูปดอกโบตั๋นบนเรือนผมสีดำสนิทไหวตามจังหวะการเดินอย่างสง่างาม ท่วงทีของนางเยือกเย็นและองอาจ จนแม้แต่ขุนนางอาวุโสหลายท่านยังต้องแอบลอบกลืนน้ำลาย องค์ชายรองเซียวฉีแค่นหัวเราะในลำคอ ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาเรียวรีคมกริบจ้องมองสตรีตรงหน้าดั่งจะกินเลือดกินเนื้อ "มู่หว่านเอิน! ที่นี่คือท้องพระโรงว่าราชการ เจ้าเป็นเพียงสตรีที่ถูกถอนหมั้นและถูกขับไล่ออกจากตระกูลเซียว มีสิทธิ์อันใดมากล่าวหาเราต่อหน้าพระพักตร์!" "สิทธิ์หรือเพคะ?" มู่หว่านเอินแย้มสร้อยรอยยิ้มบางเบา ทว่าแววตากลับเย็นเยียบดุจน้ำแข็งพันปี นางป้องมือคารวะฮ่องเต้ผู้ประทับอยู่เบื้องบนด้วยกิริยาที่ไร้ที่ติ ก่อนจะหันกลับมาสบตาองค์ชายรองอย่างไม่เกรงกลัว "หม่อมฉันไม่มีสิทธิ์กล่าวหาพระองค์ลอยๆ แน่นอนเพคะ... แต่สิ่งที่หม่อมฉันถืออยู่ในมือเวลานี้ คือบัญชีลับการค้าเกลือเถื่อนที่เชื่อมโยงกับกองกำลังนอกด่าน และตราประทับหยกประจำตัวขององค์ชายรองที่ตกอยู่ในค่ายกลอัคคีเมื่อคืนก่อน พระองค์ยังกล้าปฏิเสธอีกหรือไม่เพคะว่าไม่เคยทรงติดต่อกับพวกโจรภูเขา?" สิ้นคำกล่าวของนาง ท้องพระโรงพลันโกลาหลขึ้นมาทันที เสียงซุบซิบนินทาของเหล่าขุนนางดังระเบิดราวกับรังแตนแตก แม่ทัพเซียวฮ่าว อดีตสามีผู้โง่เขลาที่ยืนอยู่มุมหนึ่ง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เขามองอดีตภรรยาที่ตนเคยเหยียบยละทิ้งขว้าง บัดนี้ นางกลับกลายเป็นผู้กุมชะตากรรมของราชสำนักไว้ในอุ้งมืออย่างเบ็ดเสร็จ "เหลวไหล! เจ้ากุเรื่องขึ้นมา!" องค์ชายรองคำรามลั่น ขยับก้าวเท้าจะพุ่งเข้ามาหาหมายจะแย่งชิงหลักฐานในมือของนาง ทว่า ยังไม่ทันที่ร่างสูงโปร่งนั้นจะขยับพ้นเสาต้นใหญ่ รัศมีกดดันอันเยือกเย็นและดุร้ายสายหนึ่งก็พุ่งเข้าตรึงร่างของเขาไว้จนชะงักงัน ฉินอ๋องเซียวจ้านก้าวออกมาจากเงาเสาพระโรง ชายหนุ่มในชุดคลุมปักลายกิเลนสีดำสนิทขลิบด้ายทองไม่เคยละสายตาไปจากร่างระหงของมู่หว่านเอินเลยแม้แต่น้อย นัยน์ตาคมกริบดุจพญาอินทรีวาวโรจน์ด้วยจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัว พระองค์เพียงปรายตามององค์ชายรองด้วยหางตา "หากองค์ชายรองขยับเข้าใกล้ฮูหยินของเปิ่นหวางแม้แต่ก้าวเดียว... แขนข้างนั้นของท่าน คงไม่จำเป็นต้องเก็บไว้ให้อับAอายต่อหน้าบรรพบุรุษอีกต่อไป" น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบไร้ระลอกคลื่น ทว่ากลับทรงพลังอำนาจจนทำให้องค์ชายรองต้องสะท้านเฮือก ถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัวจนเกือบทรุดลงไปกองกับพื้น พลังใจที่เคยมีมลายหายสิ้นในชั่วพริบตา มู่หว่านเอินปรายตามองสภาพอันน่าเวทนาขององค์ชายรองด้วยความรู้สึกสมเพชเวทนา นางยกถาดกระเบื้องเคลือบสีขาวบริสุทธิ์ขึ้น ชูเอกสารตราประทับและจดหมายลับกองโตให้ฮ่องเต้ทอดพระเนตรอย่างชัดเจน "ทูลฝ่าบาท หลักฐานทั้งหมดนี้ หม่อมฉันได้มอบให้หน่วยองครักษ์เสื้อแพรตรวจสอบความถูกต้องเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ... อ๊ะ ลืมไป หม่อมฉันเป็นสตรี เพคะ" นางแย้มยิ้มเยาะอย่างงดงาม ทว่าบาดลึกถึงกระดูกดำ "ฝ่าบาททรงโปรดวินิจฉัยด้วยเถิดเพคะ ว่าองค์ชายผู้สูงศักดิ์พระองค์นี้ สมควรได้รับโทษทัณฑ์เช่นไร" ฮ่องเต้ทรงพระสรุปด้วยความกริ้วโกรธ ตรัสสั่งให้องครักษ์เข้าควบคุมตัวองค์ชายรองและพรรคพวกทันที ท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวนขอความเมตตาที่ดังระงับไปทั่วตำหนัก ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังโล่งอกและคิดว่าการชำระสะงัดนี้สิ้นสุดลงแล้วนั้น ขันธ์ทีหนุ่มผู้หนึ่งก็ซอยเท้าวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาคุกเข่าลงตรงหน้าพระพักตร์ พร้อมกับชูหีบไม้ลงรักปิดทองขนาดเล็กด้วยมือที่สั่นเทา "ทูล... ทูลฝ่าบาท! มี... มีพระราชโองการลับจากแดนเหนือส่งตรงถึงมือโดยม้าเร็วพ่ะย่ะค่ะ!" มู่หว่านเอินขมวดคิ้วเล็กน้อย ความรู้สึกสังหรณ์ใจประหลาดแล่นริ้วขึ้นมากลางอก นางหันไปสบตากับเซียวจ้านที่ยืนอยู่ข้างกายโดยอัตโนมัติ เซียวจ้านก้าวเข้าไปรับหีบไม้ใบนั้นมาเปิดออกด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ทันทีที่ดวงเนตรคมกริบกวาดมองข้อความบนแผ่นกระดาษสีชาด้านใน ร่างสูงใหญ่ของท่านอ๋องผู้ไม่เคยเกรงกลัวผู้ใดกลับชะงักค้างไปชั่วอึดใจ นัยน์ตาคู่นั้นหรี่แคบลงอย่างอันตราย "จ้าน lang..." มู่หว่านเอินเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบาด้วยความกังวล เซียวจ้านค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ปรายตามองนางด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะยื่นแผ่นกระดาษแผ่นนั้นให้ฮ่องเต้ และเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก "ฝ่าบาท... พระราชโองการฉบับนี้ ไม่ได้ส่งมาจากแดนเหนือ... แต่เป็นพระราชโองการสมรสพระราชทานฉบับพิเศษ ที่ระบุชื่อให้ 'มู่หว่านเอิน' ต้องเดินทางไปอภิเษกกับองค์รัชทายาทแห่งแคว้นตงฉินผู้โหดเหี้ยม ภายในสามวันพ่ะย่ะค่ะ!" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงบ่าเคียงไหล่มาถึงตอนนี้นะคะ หงส์เพลิงหวนคืนสัญญาว่าจะพาทุกท่านไปพบกับความสะใจขั้นสุดในบทหน้าค่ะ!