"ถ้าคำสาปของท่านลุกลามถึงระดับหัวใจ ข้าเกรงว่าต่อให้เทพพยากรณ์จุติลงมา ก็ไม่อาจยื้อชีวิตท่านได้นานกว่าสามชั่วโมงหรอกนะคะ ลูเซียนา"
เซย์เลนเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับในห้องสมุดต้องห้าม นิ้วเรียวยาวของเขาขยับผ่านอากาศว่างเปล่า หน้าต่างอินเทอร์เฟซโปร่งใสสีฟ้าอ่อนฉายข้อมูลค่าพลังที่ผันผวนอย่างรุนแรงของหญิงสาวตรงหน้า ดวงตาสีน้ำเงินเข้มของเขาสั่นไหวเพียงเสี้ยววินาทีเมื่อเห็นกราฟความเสถียรของมานากำลังดิ่งพสุธา
ลูเซียนาไม่ได้ตอบโต้ เธอเพียงแค่นั่งนิ่งบนเก้าอี้กำมะหยี่สีเลือดหมู แสงเทียนสีนวลที่สั่นไหวทำให้เห็นรอยดำประหลาดที่ค่อยๆ เลื้อยขึ้นมาจากข้อมือราวกับเถาวัลย์แห่งความตาย มันไม่ใช่แค่เวทมนตร์ แต่มันคือการกัดกินตัวตนจากภายใน
"สามชั่วโมง... สำหรับคนอื่นอาจดูน้อยนิด แต่สำหรับข้าที่อยู่กับความตายมาตลอดชีวิต นี่คือเวลาที่เหลือเฟือสำหรับการสะสางบัญชีหนี้แค้นไม่ใช่หรือคะ?" ลูเซียนาแค่นยิ้ม มุมปากที่เคยเรียบเฉยบัดนี้มีคราบเลือดจางๆ ไหลซึม
เซย์เลนปิดหน้าต่างระบบลงด้วยความหงุดหงิด เขาไม่ชอบความรู้สึกนี้ ความรู้สึกที่อัลกอริทึมในหัวบอกว่า 'เป้าหมายสำคัญกำลังจะสูญหาย' แต่ในอกข้างซ้ายกลับเต้นเร็วกว่าจังหวะการคำนวณ
"อย่าพูดเรื่องตายในวันที่ข้ากำลังจะเปลี่ยนชะตากรรมของพวกเราสิคะ" เขาขยับเข้าไปใกล้ กลิ่นอายเวทมนตร์ที่สะอาดสะอ้านและเย็นเยียบแผ่ออกมาจากตัวเขาเพื่อกดขี่ไอความมืดที่รั่วไหลออกมาจากร่างของหญิงสาว "ท่านมีสัญญากับข้าแล้ว ว่าจะอยู่ดูวันที่ข้าขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของสถาบัน ไม่ใช่กลายเป็นเถ้าถ่านในซอกหลืบห้องสมุดแบบนี้"
"เจ้าช่างเป็นตัวประกอบที่หยิ่งยโสนักนะ เซย์เลน"
"ข้าแค่เลือกจะโชว์เทพในเวลาที่จำเป็นเท่านั้นค่ะ"
ทันใดนั้น บรรยากาศภายในห้องก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน อากาศที่เคยนิ่งสนิทกลับหมุนวนคล้ายพายุ แสงสว่างจากเทียนทุกเล่มดับลงพร้อมกัน เหลือเพียงความมืดมิดที่หนาแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ทว่าในความมืดนั้น กลับมีแสงสว่างสีแดงฉานสาดส่องลงมาที่เบื้องหน้าเซย์เลนเพียงจุดเดียว
[ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบความผิดปกติของมิติ—วิกฤตการณ์ดวงดาวดับแสงกำลังเริ่มต้นขึ้น]
[สถานะปัจจุบัน: การไหลของมานาในพื้นที่ระดับอาณาจักรถูกบิดเบือน]
[ภารกิจระดับ SSS ปรากฏ: 'ผู้พิทักษ์ดวงดาวสุดท้าย' — ป้องกันการพังทลายของผนึกราชาปีศาจก่อนที่ดวงดาวบนฟ้าดวงที่สิบสามจะดับแสง]
[เงื่อนไขความล้มเหลว: ชีวิตของลูเซียนาถูกสังเวย / หรือเวลาผ่านไปครบ 180 นาที]
เซย์เลนเบิกตากว้าง ข้อมูลมหาศาลไหลทะลักเข้าสู่สมองจนปวดหนึบ นี่ไม่ใช่เหตุการณ์ตามเนื้อเรื่องที่เขาเคยอ่าน นี่คือความผิดพลาด... หรือสิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือ 'การแทรกแซงจากสิ่งที่เหนือกว่าระบบ'
"เซย์เลน... เกิดอะไรขึ้น?" ลูเซียนาเอ่ยถาม เสียงของเธอเริ่มพร่าเลือน ลวดลายบนข้อมือของเธอเรืองแสงสีม่วงดำสลับกับสีทองที่กำลังจะมอดไหม้
เซย์เลนไม่ได้ตอบ เขาคว้าข้อมือของเธอไว้ สัมผัสถึงความร้อนระอุที่ตัดกับผิวเนียนละเอียด เขาตัดสินใจแล้ว ต่อให้ต้องท้าทายระบบหรือฝ่าฝืนกฎของโลกนี้ เขาก็จะไม่ยอมให้หมากตัวสำคัญตัวนี้พังทลายไปต่อหน้า
"หลับตาลงค่ะ ลูเซียนา" เขากระซิบ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปจากความขี้เล่นเป็นความเย็นชาที่น่าเกรงขาม "ข้าจะแสดงให้ท่านเห็นว่า ต่อให้เป็นระบบระดับ SSS ข้าก็สามารถ 'แฮ็ก' มันให้กลายเป็นบทละครที่พวกเราเป็นผู้กำกับเองได้"
เขารวบรวมมานาทั้งหมดในร่าง ส่งผ่านลงไปที่ฝ่ามือที่สัมผัสกับคำสาป แสงสีขาวนวลเริ่มห่อหุ้มร่างของทั้งคู่ไว้ ทว่าในขณะที่เขากำลังจะปิดช่องโหว่ของมิติ เสียงสังเคราะห์เย็นชาจากระบบที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนก็ดังขึ้นในหัว
[คำเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงโดย 'ผู้บุกรุก' — กำลังเริ่มกระบวนการลบข้อมูลตัวตนของเซย์เลน]
[คำเตือน: บอสลับ... ได้ลืมตาตื่นแล้ว ณ จุดที่ท่านยืนอยู่]
แรงสั่นสะเทือนมหาศาลทำให้พื้นห้องสมุดร้าวเป็นทางยาว พื้นที่รอบตัวเขากำลังแตกสลายกลายเป็นละอองแสง และเงาสีดำขนาดมหึมาที่ไร้รูปร่างกำลังค่อยๆ ก้าวออกมาจากความว่างเปล่า มันไม่ได้มีเป้าหมายที่ใคร แต่เป้าหมายของมันคือการทำลายความเชื่อมโยงระหว่างเขากับลูเซียนาให้ขาดสะบั้น
เซย์เลนแสยะยิ้ม ทั้งที่เหงื่อเย็นผุดพรายเต็มใบหน้า "อ๋อ... จะเล่นแบบนี้สินะคะ?"
เขากระชับมือที่กุมลูเซียนาไว้แน่นจนอีกฝ่ายสะดุ้ง "ภารกิจระดับ SSS เหรอคะ? ถ้าอย่างนั้น ข้าก็ขออนุญาตเป็น 'ผู้ทำลาย' ระบบแทนการทำตามเงื่อนไขก็แล้วกันนะคะ"
เขากระโดดออกไปจากพื้นที่ที่เขากำลังยืนอยู่ ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับเงาสีดำที่ค่อยๆ รูปร่างชัดขึ้นจนกลายเป็นภาพสะท้อนของตัวเขาเองในเวอร์ชันที่มืดมนและไร้ความปราณี—ตัวตนที่เขาพยายามทิ้งไว้ในอดีต
"เรามาจบเรื่องนี้กันเถอะค่ะ... ตัวข้าจากอีกเส้นขนานหนึ่ง"
สิ้นเสียงของเขา ประตูห้องสมุดก็พังทะลายลงพร้อมกับการปรากฏตัวของใครบางคนที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมาอยู่ในช่วงเวลานี้... บุคคลที่ถือครองกุญแจสำคัญในการปลดล็อกเงื่อนไขที่แท้จริงของโลกใบนี้!
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าความมืดมิดนี้เคียงบ่าเคียงไหล่กับตัวละครของเรานะคะ — เซเลสเทียละอองเวท
ขอเป็นแค่ตัวประกอบที่เทพที่สุดในคลาสเวทมนตร์ก็พอครับ•ตอนที่ 22
ระบบแจ้งเตือน: ภารกิจระดับ SSS ปรากฏ
ผลงานโดย เซเลสเทียละอองเวท
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เซเลสเทียละอองเวท)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอเป็นแค่ตัวประกอบที่เทพที่สุดในคลาสเวทมนตร์ก็พอครับ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!