แผนซ้อนแผนเพื่อขุดรากถอนโคน

เสียงกุกกักแผ่วเบาราวกับเสียงแมวเดินย่องบนพรมขนสัตว์หนานุ่มไม่ได้เล็ดลอดผ่านโสตประสาทของเซย์เลนไปแม้แต่น้อย แม้ว่าสายตาของเขาจะยังคงจดจ้องอยู่กับหน้าจอโฮโลแกรมใสสีฟ้าเรืองรองที่ลอยคว้างกลางอากาศ หน้าจอซึ่งเต็มไปด้วยรหัสเวทมนตร์และอัลกอริทึมการคำนวณค่ามานาในระดับไมโครเซคันด์ แต่มุมมองรอบทิศทางสามร้อยหกสิบองศาจากเนตรวงแหวนเวทมนตร์ขั้นสูงก็ทำให้เขาเห็นทุกการเคลื่อนไหวภายในห้องสมุดลับใต้ดินแห่งนี้อย่างชัดเจน เงาร่างระหงของลูเซียนาหยุดยืนอยู่หลังชั้นหนังสือโบราณที่อัดแน่นไปด้วยตำราต้องห้าม องค์หญิงลำดับที่หนึ่งกำลังพยายามควบคุมจังหวะการหายใจของตนเองให้เงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทว่า สำหรับเซย์เลนผู้ผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วนในชาติก่อน เสียงหัวใจที่เต้นรัวระรัวด้วยความกังวลของเธอดังก้องเสียยิ่งกว่าเสียงระฆังวิหาร "ยังไม่เลิกใช้วิธีลับๆ ล่อๆ แบบนี้อีกหรือครับ... อ๊ะ ขออภัยค่ะ ติดปากไปหน่อย" เซย์เลนพึมพำกับตัวเองเบาๆ ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก เขาจงใจแก้ไขสรรพนามในใจทันทีเมื่อนึกถึงกฎเหล็กที่ต้องระวังตัวไม่ให้เผลอใช้คำพูดแบบเดิมๆ บนโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ กล้องเวทมนตร์ขนาดจิ๋วเท่าเม็ดทราย ถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียนภายใต้ฐานของแจกันดอกไม้คริสตัล เซย์เลนแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นปล่อยให้ลูเซียนาทำตามแผนการที่เธอคิดว่าแนบเนียนที่สุด แผนการที่เธอดำเนินการมาสามวันเต็มเพื่อแอบดักฟังการสนทนาระหว่างเขากับสายลับของสภาสูง "ช่างเป็นความพยายามที่น่ารักเสียจริงนะคะ... องค์หญิงผู้เยือกเย็น" เซย์เลนคิดในใจอย่างนึกเอ็นดู ปนกับความระแวดระวังที่ถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น ในโลกแห่งเวทมนตร์ที่ขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์และการหักหลัง ความไว้วางใจคือสินค้าที่มีราคาแพงที่สุด ลูเซียนาอาจจะเป็นพันธมิตรคนสำคัญที่สุดในเวลานี้ เป็นคนเดียวที่เขายอมให้เข้าใกล้ขอบเขตอันตรายของคำสาปในร่างกายเธอ แต่กระนั้น สัญชาตญาณดิบของอดีตเกมเมอร์ผู้เคยถูกทรยศหักหลังจนต้องจบชีวิตลง ก็ยังคงกรีดร้องเตือนภัยอยู่ลึกๆ เสมอ เซย์เลนแกล้งทำเป็นถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนจะเอ่ยปากพูดคนเดียวเสียงดังพอสมควรเพื่อให้กล้องเวทมนตร์จิ๋วตัวนั้นบันทึกเสียงทุกกระเบียดนิ้ว "ให้ตายสิ... ถ้าพวกสภาสูงรู้เรื่องแผนการขุดรากถอนโคนตระกูลดยุกคาร์ลตันเข้าจริงๆ มีหวังฉันได้โดนไล่ออกจากโรงเรียนเวทมนตร์หลวงก่อนจะทันได้สอบเลื่อนขั้นแน่ๆ เลยค่ะ... แย่จังน้า" น้ำเสียงของเขาเจือความกังวลจอมปลอมได้อย่างแนบเนียน ชนิดที่หากใครได้ยินก็ต้องหลงกลคิดว่าเขากำลังจนมุม หลังชั้นหนังสือ ลูเซียนาที่กำลังถือคริสตัลรับสัญญาณเวทมนตร์สะดุ้งเฮือก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจปนตื่นเต้น ข้อมูลที่ได้ยินเมื่อครู่คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่เธอตามหามานาน—หลักฐานที่ยืนยันว่าเซย์เลนไม่ได้เป็นแค่เด็กหนุ่มอัจฉริยะธรรมดา แต่เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวทางการเมืองระดับสูงที่สั่นคลอนรากฐานอาณาจักร แต่สิ่งที่องค์หญิงผู้ชาญฉลาดไม่เคยล่วงรู้เลยแม้แต่น้อย... ก็คือทุกคำที่เธอกำลังแอบฟังอยู่นี้ เป็น "ข้อมูลลวง" ที่เซย์เลนจงใจป้อนใส่ปากเธอเองต่างหาก ระบบแจ้งเตือนสีทองอร่ามปรากฏขึ้นตรงหน้าเซย์เลนทันทีโดยไร้ซึ่งเสียงรบกวน: *[ระบบตรวจพบการแทรกแซงข้อมูลระดับ A]* *[เงื่อนไขพิเศษสำเร็จ: [เหยื่อติดเบ็ดขั้นที่ 3]]* *[แต้มประสบการณ์สะสม +5,000 แต้ม]* *[ปลดล็อกทักษะใหม่: [จิตวิทยาย้อนรอย (Reverse Psychology Level Max)]]* เซย์เลนกวาดสายตาอ่านข้อความเหล่านั้นด้วยความพึงพอใจ รอยยิ้มของเขาไม่ได้ไปถึงดวงตา คมมีดแห่งการแก้แค้นถูกลับให้คมกริบรอวันสะบั้นคอศัตรู และในกระดานหมากรุกกระดานนี้ ลูเซียนาไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้เล่นข้างกายเธออีกต่อไป แต่เธอกำลังกลายเป็นหมากตัวสำคัญที่เขาต้องใช้เพื่อลากตัวการใหญ่เบื้องหลังออกมา บรรยากาศในห้องสมุดลับเริ่มกดดันขึ้นเรื่อยๆ เมื่อความเงียบงันเข้าปกคลุม ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งก็ดังขึ้นที่ทางเข้าชั้นใต้ดิน—ไม่ใช่เสียงของลูเซียนา และไม่ใช่เสียงของยามกะดึกตามตารางเวรปกติ เซย์เลนหุบยิ้มทันที ดวงตาคมกวาดมองไปที่หน้าจอเรดาร์เวทมนตร์ซึ่งตอนนี้จุดสีแดงปริศนากำลังพุ่งตรงมายังตำแหน่งที่เขากำลังนั่งอยู่ด้วยความเร็วสูงเกินมนุษย์ ประตูกลไม้โบราณค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ พร้อมกับกลิ่นอายมานาอันดำมืดและคุ้นเคยอย่างประหลาดที่แผ่ซ่านเข้ามาในอากาศ... กลิ่นอายของคนที่ควรจะตายไปตั้งแต่สงครามเวทมนตร์ครั้งก่อน ร่างของบุคคลปริศนาในผ้าคลุมสีดำสนิทก้าวพ้นความมืดเข้ามา พร้อมกับเสียงหัวเราะแหบพร่าที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "เจอตัวแล้วล่ะ... เจ้าหนูผู้ควบคุมอัลกอริทึมแห่งโชคชะตา" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับความลับอันดำมืดและมิตรภาพที่งดงามนี้นะคะ!