เสียงแจ้งเตือนที่น่าตื่นเต้นที่สุด

กลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ที่ยังติดอยู่ปลายจมูกไม่ได้ทำให้เซย์เลนรู้สึกสะทกสะท้านแม้แต่น้อย นิ้วเรียวยาวใต้ถุงมือหนังสีดำกำลังตวัดเขียนอักขระเวทมนตร์ครั้งสุดท้ายลงบนพื้นหินอ่อนของห้องใต้ดินลับ—จุดอับสายตาที่ไม่มีใครในสถาบันเวทมนตร์หลวงแห่งนี้ล่วงรู้ "นายกำลังเล่นกับไฟ... เซย์เลน" น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความกังวลระคนทึ่งดังขึ้นจากมุมห้อง ลูเซียนา องค์หญิงลำดับที่หนึ่งผู้มีเส้นผมสีเงินยาวสยายและดวงตาสีไพลินคมกลาบ กำลังใช้ผ้าเช็ดคราบเขม่าสีดำออกจากดาบสั้นประจำกาย เธอปรายตามองเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา ในคลาสเวทมนตร์ขั้นสูง ทุกคนต่างมองว่าเขาเป็นเพียง "ตัวประกอบ" ไร้ตัวตนที่โชคดีสอบผ่านเข้ามาได้ แต่ในวินาทีความเป็นความตายเมื่อครู่ มีเพียงตัวประกอบคนนี้เท่านั้นที่อ่านกลไกของอสูรเงาและพลิกสถานการณ์ได้อย่างไร้รอยต่อ "ไฟถ้าควบคุมเป็น มันก็ให้ความอบอุ่นได้ดีกว่ากองเพลิงที่ลุกโชนอย่างไร้ทิศทางนะคะ องค์หญิง" เซย์เลนตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่ดวงตาสีรัตติกาลกลับพินิจพิเคราะห์ความเสียหายรอบตัวอย่างเงียบเชียบ โครงสร้างเวทมนตร์ในโลกนี้ไม่ได้ซับซ้อนเกินกว่าอัลกอริทึมในสมองของเขาที่จะถอดรหัส ทุกการเคลื่อนไหว ทุกวงแหวนเวทที่ถูกร่าย ล้วนมีชุดคำสั่งและจุดอ่อนซ่อนอยู่ ชาติก่อนเขาเคยถูกหักหลังและเหยียบย่ำจนเรียนรู้ว่า การมีความโดดเด่นคือการเชิญชวนให้คมดาบพุ่งเข้าหา ดังนั้น การสวมบทบาทเป็นตัวประกอบที่ซ่อนคมเล็บเอาไว้ใต้ร่มเงา จึงเป็นกลยุทธ์ที่ปลอดภัยและทรงประสิทธิภาพที่สุด ทว่า... แผนการที่วางไว้ทั้งหมดกำลังจะเปลี่ยนไป *ติ๊ง!* เสียงใสราวกระดิ่งแก้วดังขึ้นในโสตประสาทของเซย์เลน มันไม่ใช่เสียงเวทมนตร์ทั่วไป แต่มันคือเสียงสะท้อนจากระบบลึกลับที่ผูกติดกับจิตวิญญาณของเขาตั้งแต่ก้าวเข้ามาในโลกใบนี้ [ เงื่อนไขการปลดล็อกสมบูรณ์ ] [ พลังงานสะสมจากการต่อสู้: 100% ] [ ยินดีด้วย โฮสต์ได้บรรลุเป้าหมายการเอาตัวรอดขั้นพื้นฐาน ] หัวใจของเซย์เลนกระตุกวูบไปเล็กน้อย แม้ใบหน้าจะยังคงรักษาความเรียบเฉยเอาไว้ได้อย่างแนบเนียน เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อตั้งสติ ในขณะที่ลูเซียนาเดินเข้ามาใกล้โดยไม่รู้ตัวถึงความเปลี่ยนแปลงที่กำลังเกิดขึ้นภายในจิตใจของเด็กหนุ่ม "เจ้ากำลังเหม่ออะไร... บาดแผลจากไอปีศาจเมื่อครู่กำเริบงั้นหรือ?" ลูเซียนาเอ่ยถาม เสียงของเธอลดความเย็นชาลงโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วเรียวเอื้อมแตะเบา ๆ ที่แขนเสื้อของเซย์เลนราวกับจะตรวจสอบอาการ ความใกล้ชิดนี้ทำให้เซย์เลนต้องเบี่ยงสายตาหลบเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะรังเกียจ แต่เพราะเขาไม่อยากให้ความรู้สึกส่วนตัวมาสั่นคลอนการคำนวณในหัว "เปล่าเลยค่ะ ข้าแค่... กำลังคิดว่าหลังจากนี้เราควรจะหลบเลี่ยงสายตาของอาจารย์เวทมนตร์บทบาทสูงอย่างไรดีต่างหาก" เซย์เลนโกหกอย่างแนบเนียน พลางซ่อนรอยยิ้มจาง ๆ ไว้ใต้ริมฝีปาก แต่วินาทีถัดมา โลกทั้งใบราวกับหยุดนิ่ง *ฟุ้งงง—!* หน้าต่างสีฟ้าใสที่มองเห็นได้แค่เพียงผู้เดียวปรากฏขึ้นกลางอากาศ ตัวอักษรสีทองเรืองแสงสว่างวาบจนขับไล่ความมืดมิดในห้องใต้ดินให้หมดไป [ ระบบอัปเกรดเสร็จสมบูรณ์ ] [ ยินดีต้อนรับสู่ "ระบบอัปเกรดเลเวล 2" ] [ อัปเดตฟังก์ชันใหม่: ปลดล็อก 'ร้านค้าไอเทมเวทมนตร์โบราณ' และ 'คลังทักษะต้องห้าม' ] เซย์เลนเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย—นี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญที่เขาเฝ้ารอมาตลอด ร้านค้าไอเทมโบราณหมายความว่าเขาสามารถเข้าถึงทรัพยากรที่สูญหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์เวทมนตร์ได้โดยไม่ต้องเสี่ยงชีวิตออกไปล่าสมบัติในดินแดนต้องห้าม ส่วนคลังทักษะต้องห้าม... นั่นคือทางลัดที่จะทำให้เขากลายเป็นผู้ที่อยู่เหนือกว่าทุกคนในสถาบันแห่งนี้อย่างแท้จริง โดยที่ยังคงสถานะ "ตัวประกอบ" เอาไว้ได้ "เซย์เลน? สีหน้าเจ้าดูแปลกไป..." ลูเซียนาขมวดคิ้วมุ่นอย่างสงสัยเมื่อเห็นดวงตาของเด็กหนุ่มเป็นประกายวาวโรจน์ขึ้นมาอย่างกะทันหัน เซย์เลนกำลังจะอ้าปากเอ่ยคำแก้ตัวเพื่อกลบเกลื่อน แต่ก่อนที่เสียงของเขาจะหลุดลอดออกจากริมฝีปาก เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังแทรกขึ้นมาอีกครั้ง—ไม่ใช่เสียงใสราวกระดิ่งแก้วเช่นเคย แต่มันเป็นเสียงทุ้มต่ำและหนักหน่วงราวกับเสียงระฆังแห่งความตาย [ ⚠️ คำเตือนด่วนจากระบบระดับ SSS: ตรวจพบการเข้าถึง 'ร้านค้าไอเทม' จากบุคคลภายนอกที่ไม่ได้รับอนุญาต ] [ ตําแหน่งผู้บุกรุก: ด้านหลังประตูหินทางออกทิศเหนือ ] [ วินาทีนี้... มีใครบางคนกำลังยืนมองพวกคุณอยู่ และเขารู้ว่าพวกคุณกำลังทำอะไรตั้งแต่ต้น ] เซย์เลนหันขวับไปมองประตูหินบานใหญ่ที่ปิดสนิททันที ลมหายใจของเขาติดขัดชั่วขณะ ในขณะที่ลูเซียนาชักดาบสั้นขึ้นมาตั้งรับโดยสัญชาตญาณเมื่อสัมผัสได้ถึงไอฆ่าฟันอันเยือกเย็นที่แผ่ซ่านเข้ามาผ่านรอยแตกของบานประตู ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นระทึกไปกับก้าวสำคัญของเซย์เลนและละอองเวทนะคะ