ข้อตกลงลับระหว่างตัวประกอบกับองค์หญิง

กลิ่นอายความอับชื้นของกระดาษโบราณปะปนกับกลิ่นจางๆ ของน้ำยาเคลือบเวتมนตร์ชั้นสูงภายในห้องรับรองส่วนพระองค์ ช่างสร้างความรู้สึกกดดันที่แตกต่างจากห้องเรียนเวทมนตร์สามัญโดยสิ้นเชิง "เจ้ากล้าดียังไงถึงยื่นข้อเสนอแบบนี้กับข้า เซย์เลน" น้ำเสียงเยือกเย็นกึ่งระแวงดังขึ้นจากเบื้องหลังโต๊ะทำงานไม้มะฮอกกานีเนื้อดี ลูเซียนา องค์หญิงลำดับที่หนึ่งประทับนั่งอยู่บนเก้าอี้พนักสูง ดวงเนตรสีนิลคู่นั้นกวาดมองเด็กหนุ่มผู้สวมชุดนักเรียนระดับสามัญด้วยความรู้สึกซับซ้อน พระองค์ทรงเป็นศูนย์กลางของความอิจฉาริษยาและอำนาจในอาณาจักร แต่กลับทรงจนมุมด้วยคำสาปแปลกประหลาดที่กัดกินมานาในร่างกายอย่างเงียบงัน... และเด็กหนุ่มตรงหน้าคนนี้ คือคนเดียวที่สามารถบอกได้ว่าจุดกำเนิดของคำสาปนั้นมาจากไหน เซย์เลนไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวต่อรัศมีแห่งราชวงศ์แม้แต่น้อย เขายังคงยืนสงบนิ่ง มือข้างหนึ่งไขว้หลัง อีกข้างสอดอยู่ในกระเป๋าเสื้อคลุม สายตาคู่คมกวาดมองตารางอินเตอร์เฟซโปร่งใสสีฟ้าที่ลอยเด่นอยู่เหนือศีรษะขององค์หญิง ซึ่งแสดงค่าสถานะพลังมานาที่กำลังลดลงอย่างต่อเนื่องด้วยอัตราส่วนที่คำนวณไว้ไม่ผิดเพี้ยน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเป้าหมายเงื่อนไขพิเศษ - องค์หญิงลูเซียนา (ระดับความสัมพันธ์: ไม่ไว้วางใจ / ต้องการความช่วยเหลือ)] [ความคืบหน้าภารกิจลับ: เจรจาต่อรองเพื่อเข้าถึง 'หอสมุดหลวงชั้นใน' (ความสำเร็จ: 45%)] "กระหม่อมไม่ได้ยื่นข้อเสนอเพื่อต่อรองพ่ะย่ะค่ะ... อ๊ะ ขออภัย ข้าไม่ได้มาเพื่อต่อรอง แต่มาเพื่อยื่นความช่วยเหลือต่างหากล่ะพ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง" เซย์เลนแก้ไขคำพูดของตนเองด้วยรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก "พระองค์ทรงทราบดีว่าหมอหลวงและนักเวทชั้นนำของราชสำนักไม่สามารถหาทางแก้คำสาปตระกูล 'อวิชชาโลหิต' นี้ได้ เพราะพวกเขาใช้ตำราเวทมนตร์มาตรฐานที่ถูกชำระสะអាดมาแล้วนับร้อยปี แต่สิ่งที่พระองค์ต้องการเพื่อถอดรหัสคำสาปนี้ มันซ่อนอยู่ในหอสมุดหลวงชั้นใน... สถานที่ที่แม้แต่เชื้อพระวงศ์บางพระองค์ยังไม่มีสิทธิ์ก้าวเท้าเข้าไปหากไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร" ลูเซียนาทรงชะงักไปเล็กน้อย พระนาสิกเชิดขึ้นเล็กน้อยเพื่อปกปิดความประหลาดใจ "เจ้าเด็กสามัญชน... รู้ได้อย่างไรว่าข้าต้องการค้นคว้าอะไรในหอสมุดชั้นใน? และทำไมข้าต้องเชื่อใจเจ้า ทั้งที่เจ้าอาจเป็นสายลับของฝ่ายตรงข้ามที่ส่งมาเพื่อลอบปลิดชีพข้าในคราบนักบุญ?" "ถ้าข้าเป็นสายลับจริง พระองค์คงสิ้นพระชนม์ไปตั้งแต่ตอนที่ข้าแตะต้องข้อมือเพื่อถ่ายเทมานาบรรเทาอาการกำเริบเมื่อวานนี้แล้วล่ะพ่ะย่ะค่ะ" เซย์เลนก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานอีกหนึ่งก้าวอย่างถือวิสาสะจนองค์รักษ์เงาที่ซ่อนอยู่บนคานเพดานขยับตัวด้วยจิตสังหารอันรุนแรง แต่เซย์เลนทำเพียงแค่ปรายตามองเล็กน้อย ระบบประเมินภัยคุกคามในหัวของเขาก็คำนวณจุดบอดขององครักษ์คนนั้นเสร็จสิ้นในเสี้ยววินาที เขายื่นแผ่นกระดาษแผ่นหนึ่งที่จดบันทึกสูตรโครงสร้างเวทมนตร์ย้อนกลับวางลงบนโต๊ะ ลูเซียนาทรงก้มลงมองกระดาษแผ่นนั้น ดวงเนตรเบิกกว้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด สูตรเวทมนตร์ที่เขียนด้วยลายมืออันเป็นระเบียบและเฉียบคมนี้ ไม่เพียงแต่แก้ทางคำสาปได้ชั่วคราว แต่มันยังอธิบายถึง 'ต้นตอ' ของการไหลเวียนมานาที่บิดเบี้ยวได้อย่างแม่นยำรากับปาฏิหาริย์ "นี่มัน...!" องค์หญิงทรงอุทานออกมาเบาๆ อย่างลืมตัว พระองค์ทรงเงยพระพักตร์ขึ้นสบตากับเด็กหนุ่มผู้มีแววตานิ่งสงบรากับผิวน้ำในบึงลึก ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัว ความโลภ หรือความเย่อหยิ่ง มีเพียงความมั่นใจของคนที่ถือไพ่เหนือกว่าทุกใบ "ข้าต้องการเวลาสามวันต่อสัปดาห์ในการเข้าถึงหอสมุดหลวงชั้นใน โดยไม่มีทหารหรือผู้ดูแลคอยเดินตามสอดส่อง และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ข้าจะเขียนตำตำราถอดรหัสคำสาปฉบับสมบูรณ์ให้พระองค์ก่อนที่เทอมการศึกษาจะสิ้นสุดลง" เซย์เลนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าทรงพลังในทุกคำพูด ห้องรับรองตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจของลูเซียนาที่สะท้อนความลังเล พระองค์ทรงชั่งน้ำหนักระหว่างความปลอดภัยของราชบัลลังก์กับความลับที่ถูกกุมไว้ในมือของสามัญชนคนนี้ การยอมจำนนต่อข้อเสนอของเซย์เลนหมายถึงการเปิดประตูให้คนนอกเข้ามาแตะต้องคลังสมองโบราณของอาณาจักร แต่หากปฏิเสธ... พระองค์ก็มีเวลาเหลืออีกไม่ถึงสองเดือนก่อนที่คำสาปจะลุกลามจนถึงขีดสุด "เจ้าช่างเป็นตัวประกอบที่สาม1หาวเสียจริง เซย์เลน" ลูเซียนาทรงแย้มพระสรวลเยียบเย็นออกมาในที่สุด แม้แววตาจะยังมีความระแวงอยู่เต็มเปี่ยม แต่ก็เจือด้วยความยอมจำนน "ก็ได้ ข้าจะออกราชโองการลับอนุญาตให้เจ้าเข้าหอสมุดหลวงชั้นในได้ตามต้องการ แต่ถ้าข้ารู้ว่าเจ้าแอบขโมยหรือทำลายตำราโบราณเล่มใดเล่มหนึ่งแม้แต่หน้าเดียว หัวของเจ้าจะไม่ได้อยู่บนบ่าของเจ้าอีกต่อไป... เข้าใจไหม?" [แจ้งเตือนระบบ: ภารกิจลับ 'กุญแจสู่หอสมุดโบราณ' สำเร็จลุล่วง!] [ท่านได้รับสิทธิ์เข้าถึง: หอสมุดหลวงชั้นใน (ระดับการอนุญาต: สูงสุด)] [ปลดล็อกสกิลพิเศษ: 'สายตาแห่งบรรณารักษ์โบราณ (Ancient Archivist Eye)' - เพิ่มความเร็วในการเรียนรู้เวทมนตร์ประเภทสูญหาย 300%] [สถานะความสัมพันธ์กับองค์หญิงลูเซียนา: เปลี่ยนแปลงจาก 'ไม่ไว้วางใจ' เป็น 'พันธมิตรเงา'] เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวของเซย์เลน รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาอย่างรวดเร็วก่อนจะจางหายไป "ขอบพระทัยในความเมตตาพ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง" เซย์เลนโค้งคำนับอย่างงดงามตามธรรมเนียมปฏิบัติ ก่อนจะหมุนตัวเดินหันหลังให้เพื่อเตรียมตัวออกจากห้อง แต่ก่อนที่มือของเขาจะสัมผัสกับบานประตูไม้แกะสลัก น้ำเสียงทรงอำนาจก็เอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน "เดี๋ยวก่อน เซย์เลน..." ลูเซียนาทรงลุกขึ้นประทับยืนเต็มความสูง พระเนตรจ้องมองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มด้วยความสงสัยที่ค้างคาใจมานาน "ตั้งแต่เจ้าเข้ามาเรียนที่สถาบันนี้ เจ้าดูเหมือนคนรู้อะไรมากกว่าที่อายุควรจะมี... เจ้าเป็นใครกันแน่ และรู้อะไรเกี่ยวกับ 'เหตุการณ์มหาวิบัติเมื่อสิบปีก่อน' กันแน่?" มือที่กำลังจะผลักประตูกระชากหยุดชะงักลงทันที บรรยากาศภายในห้องเย็นเยียบลงจนสัมผัสได้ถึงไอความหนาว เซย์เลนไม่ได้หันกลับไปมองทันที เขานิ่งเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะเหลือบมองสายตาผ่านเงาสะท้อนบนบานกระจกหน้าต่าง "ถ้าพระองค์ทรงอยากรู้ความจริง... บางทีพระองค์อาจจะต้องลองเปิดหน้าหนังสือเล่มที่ห้ามเปิดในหอสมุดหลวงชั้นในด้วยพระองค์เองเสียก่อนนะพ่ะย่ะค่ะ" เซย์เลนก้าวเท้าเดินออกไป ปล่อยให้ประตูไม้ปิดลงเบื้องหลัง พร้อมๆ กับที่เสียงแจ้งเตือนลึกลับจากระบบดังขึ้นอีกครั้งด้วยโทนเสียงสีแดงฉานที่ต่างออกไปจากเดิม [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าถึงไฟล์ข้อมูลต้องห้ามของโลก - องค์ประกอบ 'ผู้ทรยศ' กำลังตื่น 5%] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้เซย์เลนและลูเซียนาเสมอนะคะ เซเลสเทียละอองเวท