กลิ่นอายของชาดอกกุหลาบสีขาวและสนิมเหล็กจางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ภายในห้องรับรองชั้นบนสุดของหอคอยดาราศาสตร์
เซย์เลนไม่ได้ใส่ใจกับรสชาติของเครื่องดื่มราคาแพงในถ้วยกระเบื้องเคลือบตรงหน้า สายตาของเขากำลังกวาดมองตัวเลขสถิติสีฟ้าจางๆ ที่ลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศ ตัวเลขเหล่านั้นไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะมองเห็น แต่มันคืออัลกอริทึมแห่งระบบเวทมนตร์ที่คอยคำนวณความน่าจะเป็นของเหตุการณ์รอบตัวในรัศมีสามสิบเมตรอย่างแม่นยำ
*ติ๊ง!*
[ตรวจพบการเปลี่ยนแปลงของกระแสมานากลุ่มปิด ระดับความอันตราย: B+]
[คำเตือน: ท่านกำลังตกเป็นเป้าหมายของการเจรจาระดับสูงจากขั้วอำนาจเงา]
เด็กหนุ่มเจ้าของฉายาตัวประกอบอันดับหนึ่งปรายตามองหน้าต่างแจ้งเตือนเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะปิดมันลงด้วยความคิด รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างเยือกเย็น ในโลกที่เต็มไปด้วยชนชั้นสูงผู้หิวกระหายอำนาจ การทำตัวให้ไร้ตัวตนที่สุดมักจะเป็นเกราะป้องกันที่ดีที่สุด—แต่น่าเสียดาย ที่บางครั้งความสามารถอันโดดเด่นก็มักจะดึงดูดสายตาของพวกแมลงเม่าเข้ากองไฟเสียเหลือเกิน
"เจ้าไม่ได้ดูประหลาดใจเลยสักนิด เซย์เลน"
เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง ลูเซียนา องค์หญิงลำดับที่หนึ่งก้าวออกมาจากเงาของเสาหินอ่อน สวมชุดคลุมสีดำสนิทที่ขับเน้นให้ผิวขาวราวกระเบื้องเคลือบดูโดดเด่นขึ้นไปอีก ดวงตาคู่คมกวาดมองเด็กหนุ่มด้วยความรู้สึกซับซ้อน ทั้งหวาดระแวง ทึ่ง และ... พึ่งพา
"ถ้ากระหม่อมต้องทำหน้าตกใจทุกครั้งที่มีคนพยายามดึงตัวกระหม่อมเข้าสู่เกมการเมืองที่ไร้สาระ ป่านนี้กระหม่อมคงเส้นเลือดในสมองแตกตายไปนานแล้วพ่ะย่ะค่ะ... อ้อ ขออภัย เพคะ องค์หญิง" เซย์เลนเปลี่ยนสรรพนามอย่างลื่นไหลเมื่อเห็นสายตาดุๆ ที่อีกฝ่ายส่งมาให้
ลูเซียนาถอนหายใจเบาๆ นางทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงข้าม กลิ่นหอมเย็นของดอกไม้ป่าผสมกับความกดดันอันเป็นเอกลักษณ์ของราชวงศ์แผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นในทันที
"เจ้าก็รู้ว่าสถานการณ์ในเมืองหลวงตอนนี้กำลังเปราะบางแค่ไหน สภาเวทมนตร์กำลังถูกแทรกแซงจากกลุ่มขุนนางเก่าแก่ที่ต้องการโค่นล้มราชบัลลังก์ และพวกมัน..." ลูเซียนาเว้นจังหวะ เลื่อนสายตาคมกริบมาสบกับดวงตาสนเท่ห์ของเซย์เลน "...กำลังสนใจในตัวเจ้า"
"ตัวประกอบไร้ชื่อเสียงคนนี้น่ะหรือเพคะ?" เซย์เลนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยน้ำเสียงเจือแววเยาะหยัน "น่าขันสิ้นดี พวกเขาคงไม่มีอะไรทำถึงขนาดอยากมาทำความรู้จักกับเด็กนักเรียนที่สอบได้คะแนนคาบเกี่ยวเส้นตายทุกเทอมกระมัง"
"อย่ามาเล่นลิ้นกับข้า เซย์เลน" ลูเซียโนเอ่ยเสียงต่ำ โน้มตัวเข้ามาใกล้โต๊ะเพื่อลดระดับเสียงลง "เจ้าไม่ใช่ตัวประกอบ และพวกเขาก็รู้เรื่องนั้นดีจากเหตุการณ์ในสนามประลองเวทเมื่อสัปดาห์ก่อน การร่ายเวทไร้บทสวดระดับเจ็ดที่แม้แต่ศาสตราจารย์ยังต้องทึ่ง... เจ้าคิดว่าจะปิดบังสายตาของ 'สมาคมเงาดารา' ได้จริงๆ หรือ?"
เซย์เลนเงียบไปชั่วขณะ สมองของเขากำลังประมวลผลข้อมูลอย่างรวดเร็ว ระบบวิเคราะห์อัลกอริทึมเริ่มคำนวณความเสี่ยง สมาคมเงาดารา—กลุ่มองค์กรใต้ดินที่ทรงอิทธิพลที่สุดในอาณาจักร ข่าวลือว่าพวกเขากุมความลับของโบราณสถานและพลังเวทต้องห้ามเอาไว้ การที่องค์หญิงลูเซียนาเอ่ยปากเตือนด้วยตัวเอง ย่อมแปลว่าสถานการณ์นี้เกินกว่าที่เขาจะหลีกเลี่ยงได้เสียแล้ว
ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดจนแทบจะตัดเฉือนได้ เสียงเคาะประตูก็จดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ... ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันในทันที ลูเซียนาชักมือกลับไปวางบนตัก ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ นางไม่ได้นัดหมายใครไว้ที่นี่ และหอคอยดาราศาสตร์แห่งนี้ก็ถูกป้องกันด้วยอาคมตรวจจับการเคลื่อนไหวระดับสูง
"ดูเหมือนว่าแขกที่ไม่ได้รับเชิญจะมาถึงเร็วกว่าที่คิดนะเพคะ" เซย์เลนกระซิบเบาๆ รอยยิ้มมุมปากไม่ได้จางหายไป แต่กลับลึกล้ำขึ้นจนยากจะคาดเดา
ประตูกลไม้โบราณค่อยๆ เปิดออกเองช้าๆ โดยไม่มีใครแตะต้อง สายลมเย็นยะเยือกพัดผ่านธรณีประตูเข้ามา พร้อมกับกลิ่นอายมานาอันเก่าแก่และทรงพลังที่กดทับลงบนบ่าจนแทบหายใจไม่ออก เงาร่างหนึ่งก้าวพ้นขอบประตูเข้ามา แสงไฟจากตะเกียงเวทมนตร์กะพริบไหวราวกับหวาดกลัวต่อผู้มาเยือนใหม่
ร่างนั้นสวมหน้ากากเงินลายกุหลาบพันปี ดวงตาหลังหน้ากากคู่นั้นทอประกายคมกลาวราวกระบี่ที่ซ่อนอยู่ในฝัก ในมือเรียวยาวถือซองจดหมายสีดำสนิท ประทับตราครั่งรูปตาชั่งไขว้ดาบ—สัญลักษณ์อันเป็นที่หวาดกลัวของขั้วอำนาจมืด
"ขออภัยที่มารบกวนเวลาอันมีค่าขององค์หญิง และ... ท่านเซย์เลน" น้ำเสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพเรียบร้อย ทว่าแฝงความกดดันอันมหาศาลไว้ในทุกพยางค์ "ทางสมาคมของเรา ส่งสาส์นเชิญมาเพื่อต้อนรับผู้มีวิสัยทัศน์เช่นท่าน สู่การประชุมครั้งประวัติศาสตร์"
ลูเซียลุกขึ้นยืนโดยอัตโนมัติ ร่างกายของนางสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความโกรธและตกใจ นางเอ่ยชื่อนั้นลอดไรฟัน "สมาคมเงาดารา... เจ้ากล้าดียังไงถึงบุกรุกเข้ามาในเขตพระราชฐาน!"
ผู้สวมหน้ากากเงินไม่ได้สนใจองค์หญิงลำดับที่หนึ่งแม้แต่น้อย สายตาของเขายังคงจ้องมองตรงมาที่เซย์เลน พร้อมกับยื่นซองจดหมายสีดำสนิทไปข้างหน้า ช้าๆ และมั่นคง
เซย์เลนมองซองจดหมายตรงหน้า หัวใจในอกเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอตามระบบอัลกอริทึม แต่นัยน์ตาสีเข้มกลับพราวระยับด้วยประกายความตื่นเต้นที่ถูกซ่อนไว้ เขาค่อยๆ เอื้อมมือออกไป ปลายปลายนิ้วสัมผัสกับกระดาษเนื้อหยาบเย็นเยียบ ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เขาเฝ้ารอมานานจะดังขึ้นในโสตประสาทอย่างกะทันหัน
*ติ๊ง!*
[ตรวจพบคำเชิญระดับ SSS: ก้าวสู่สมาคมลับแห่งปวงเทพ]
[เงื่อนไขบังคับ: ยอมรับคำเชิญเพื่อปลดล็อกเนื้อเรื่องหลักสายดาร์ก (Dark Route)]
[คำเตือนจากระบบ: เมื่อก้าวผ่านประตูนี้แล้ว เส้นทางชีวิตตัวประกอบอันสงบสุขของท่านจะจบลงอย่างถาวร... ท่านจะเลือก 'ยอมรับ' หรือ 'ปฏิเสธ'?]
เซย์เลนชะงักมือที่กำลังจะรับซองจดหมาย ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อตระหนักว่าหมากกระดานนี้ไม่ได้ถูกกำหนดโดยเขาเพียงคนเดียวอีกต่อไปแล้ว
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านค่ำคืนอันตรายนี้เคียงบ่าเคียงไหล่กับตัวละครของเรานะคะ — เซเลสเทียละอองเวท
ขอเป็นแค่ตัวประกอบที่เทพที่สุดในคลาสเวทมนตร์ก็พอครับ•ตอนที่ 20
บัตรเชิญเข้าสู่สมาคมลับ
ผลงานโดย เซเลสเทียละอองเวท
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เซเลสเทียละอองเวท)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอเป็นแค่ตัวประกอบที่เทพที่สุดในคลาสเวทมนตร์ก็พอครับ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!