ขอเป็นแค่ตัวประกอบที่เทพที่สุดในคลาสเวทมนตร์ก็พอครับ•ตอนที่ 24

การต่อสู้ที่ดุเดือดกับผู้พิทักษ์

ผลงานโดย เซเลสเทียละอองเวท
หยดเลือดสีชาดหยดลงกระทบพื้นหินอ่อนจนเกิดเสียงก้องกังวานในความเงียบงัน ไอความเย็นจากคำสาปสีดำสนิทแผ่ซ่านกัดกินอากาศรอบตัวจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งสีเทาเกาะกุมตามผนังถ้ำโบราณ ลูเซียนากำด้ามดาบในมือแน่นจนข้อต่อปลายนิ้วขาวซีด ดวงตาคู่งามที่มักจะเยือกเย็นและสงบนิ่งอยู่เสมอในเวลานี้กลับสั่นระริกด้วยความตื่นตระหนก เมื่อเงาร่างของ "ผู้พิทักษ์แห่งสนธยา" มอนสเตอร์ระดับภัยพิบัติขั้นสูง กำลังเงาคมดาบมหึมาพุ่งตรงเข้าใส่จุดตายของเธออย่างไม่มีช่องให้หลบเลี่ยง ร่างกายของเธอกำลังต่อต้านคำสาปจนขยับไม่ได้ดั่งใจ ค่าสถานะ HP ที่แสดงอยู่เหนือศีรษะลดฮวบลงจนแตะขีดสีแดงฉาน แจ้งเตือนสีส้มกะพริบถี่รัวในหน้าต่างระบบของเซย์เลนราวกับเสียงสัญญาณเตือนภัยมรณะ *เป้าหมาย: ลูเซียนา [HP: 4/100]* *คำเตือน: ความเสียหายทางจิตวิญญาณเกินขีดจำกัด การตายถาวรจะเกิดขึ้นในอีก 10 วินาที* เซย์เลนกวาดสายตามองหน้าต่างอัลกอริทึมที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศด้วยความเร็วสูง สมองของเขาประมวลผลทางเลือกนับล้านวิธีในเสี้ยววินาที การคำนวณทางเวทมนตร์บอกเขาอย่างชัดเจนว่า ไม่มีทางที่เขาจะโจมตีสวนกลับเพื่อหยุดดาบเล่มนั้นได้ทันเวลา และไม่มีทางที่เกราะเวทป้องกันใดๆ จะต้านทานพลังทำลายระดับนี้ได้โดยที่เขารอดชีวิตอยู่คนเดียว มีเพียงทางเดียว... ทางเลือกที่ระบบไม่ได้คำนวณไว้ในฐานข้อมูลมาตรฐาน แต่มันคือทางเลือกที่หัวใจของเขาตัดสินใจไปก่อนที่สมองจะทันได้ปฏิเสธเสียอีก "ลูเซียนา... ก้มลง!" เสียงทุ้มต่ำแต่เด็ดเดี่ยวเอدرลอดไรฟัน ก่อนที่ร่างของเซย์เลนจะพุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วเหนือขีดจำกัด ทักษะ [ย่างก้าวเงาพสุธา] ถูกรีดเค้นพลังจนถึงขีดสุดจนเกิดเสียงระเบิดเบาๆ จากแรงเสียดทานของอากาศ เขากระโจนเข้าขวางกั้นระหว่างคมดาบมรณะกับองค์หญิงลำดับที่หนึ่งอย่างไม่ลังเล ฉับ! เสียงคมดาบเฉือนผ่านเนื้อและกระดูกดังสนั่นท่ามกลางความตกตะลึงของลูเซียนา เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นย้อมชุดคลุมสีขาวของเธอจนกลายเป็นสีชาด โลหิตอุ่นร้อนหยดลงบนแก้มเนียนนุ่มของหญิงสาว ขณะที่ดวงตาคู่คมของเซย์เลนเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความเจ็บปวดที่แล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง แต่ริมฝีปากของเขากลับคลี่ยิ้มจางๆ ออกมาอย่างโล่งอก คมดาบของผู้พิทักษ์ฝังลึกเข้าที่หัวไหล่ด้านขวาของเขา แรงกระแทกมหาศาลซัดร่างทั้งร่างกระเด็นไปกระแทกกับเสาหินโบราณด้านหลังอย่างแรงจนฝุ่นตลบอบอวล "เซย์เลน!" เสียงกรีดร้องที่เต็มไปด้วยความแตกสลายหลุดออกจากลำคอของลูเซียนา องค์หญิงผู้ไม่เคยแสดงความอ่อนแอต่อหน้าผู้ใด บัดนี้กลับทรุดกายลงคุกเข่ากับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง มือเรียวสั่นเทาเอื้อมไปประคองร่างที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดของเด็กหนุ่มเข้าสู่อ้อมกอด หยาดน้ำใสไหลรินอาบแก้มเนียนอย่างไร้การควบคุม นี่เป็นครั้งแรกที่เธอลืมกฎระเบียบ ลืมฐานันดร และลืมแม้กระทั่งความหวาดกลัวต่อความตาย "ทำไม... ทำไมถึงทำแบบนี้ นายรู้อยู่แล้วนี่ว่าถ้าโดนการโจมตีนั้นเข้าไป..." เสียงของลูเซียนาขาดห้วง เธอกดแผลที่ไหล่ของเขาไว้ด้วยมือทั้งสองข้างเพื่อห้ามเลือด แต่ยิ่งกด เลือดก็ยิ่งทะลักออกมาไม่หยุดตามจังหวะการเต้นของหัวใจที่อ่อนแรงลงเรื่อยๆ "เพราะว่า... ผมยังอยากอ่านตำราเวทมนตร์เล่มใหม่กับคุณ... ในห้องสมุดหลวงไงครับ" เซย์เลนฝืนยิ้ม แม้ใบหน้าจะซีดเผือดไร้สีเลือด ลมหายใจแผ่วเบาจนแทบขาดห้วง มือข้างที่ยังใช้งานได้ยกขึ้นอย่างยากลำบากเพื่อปัดปอยผมที่เปียกชื้นเหงื่อออกจากหน้าผากของเธอ "อีกอย่าง... ผมไม่ยอมให้ใครมาพรากคู่หูของผมไปง่ายๆ หรอกนะ" คำพูดนั้นราวกับค้อนเหล็กที่ทุบลงกลางใจของลูเซียนา ความรู้สึกบางอย่างที่เธอพยายามเก็บกดไว้ภายใต้กำแพงแห่งความเยือกเย็นมาตลอด พังทลายลงในพริบตาเดียว *ติ๊ง!* *เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: [สายใยแห่งวิญญาณที่ถูกหลอมรวมด้วยเลือด]* *ค่าความสัมพันธ์ (Affection Level) ของลูเซียนาพุ่งทะยานจาก 85% สู่ระดับสูงสุด 100% (Maximum Bond)* *ปลดล็อกสกิลลับเฉพาะตัว: [เสียงสะท้อนแห่งพันธสัญญา (Soul Echo)]* ท่ามกลางความสิ้นหวัง แสงสว่างสีทองเจิดจ้าพลันระเบิดออกมาจากร่างของลูเซียนา วงแหวนเวทโบราณปรากฏขึ้นใต้พื้นหินที่พวกเขานั่งอยู่ อักษรรูนโบราณลอยวนรอบตัวทั้งสองคนราวกับสร้อยคอมนตราที่กำลังปกป้องพวกเขาจากความตาย คำสาปสีดำที่กัดกินร่างกายของเธอก่อนหน้านี้ถูกชำระล้างจนสลายกลายเป็นละอองแสงสีขาวด้วยปฏิกิริยาของสายใยวิญญาณที่เชื่อมโยงกันอย่างสมบูรณ์ ลูเซียนาเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีไพลินของเธอบัดนี้เปลี่ยนเป็นประกายแสงเจิดจ้า ไอร้อนระอุแผ่ซ่านออกจากร่างขององค์หญิงผู้สูงศักดิ์จนผู้พิทักษ์แห่งสนธยาต้องถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัวโดยสัญชาตญาณ เธอลุกขึ้นยืนช้าๆ ดาบในมือถูกยกขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้... มันไม่ได้สะท้อนความกลัวอีกต่อไป หากแต่เต็มไปด้วยจิตสังหารอันเยือกเย็นที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าปีศาจตนใดในดันเจี้ยนแห่งนี้ "แก... บังคมอาจมาแตะต้องคนของฉัน..." เสียงหวานเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่กลับดังก้องกังวานเสียดแทงไปถึงจิตวิญญาณของผู้ฟัง ก่อนที่เธอจะเงื้อมดาบขึ้นเตรียมปิดฉากศัตรูในดาบเดียว ทว่า ในวินาทีที่ความตายกำลังจะมาเยือนผู้พิทักษ์นั้นเอง พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขากลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม รอยแยกสีดำสนิทเปิดออกกลางห้องโถง พร้อมกับเงาร่างของสิ่งมีชีวิตปริศนาที่ใหญ่โตมโหฬารยิ่งกว่าผู้พิทักษ์นับสิบเท่าค่อยๆ ก้าวขึ้นมาจากความมืดมิดเบื้องล่าง พร้อมกับเสียงหัวเราะต่ำทุ้มที่ดังสะท้อนก้องกังวานไปทั่วบริเวณ... *แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบตัวตนระดับภัยพิบัติพิเศษ 'ราชันผู้ถูกลืม' กำลังตื่นจากการหลับใหล... และเป้าหมายแรกของมันคือวิญญาณของเซย์เลน* ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านความมืดมิดนี้ไปด้วยกันนะคะ — เซเลสเทียละอองเวท
สารจากนักเขียน (เซเลสเทียละอองเวท)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอเป็นแค่ตัวประกอบที่เทพที่สุดในคลาสเวทมนตร์ก็พอครับ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%