รอยร้าวในคณะอาจารย์

“ถ้าอาจารย์ใหญ่ยังยืนกรานจะปกปิดเรื่องนี้ต่อไป เกรงว่าสภาเวทมนตร์แห่งชาติคงต้องลงมาจัดการด้วยตัวเองแล้วนะคะ” น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมราคมมีดของมาสเตอร์เวลล์ดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงัดที่น่าอึดอัดภายในห้องประชุมลับชั้นบนสุดของหอคอยอธิการบดี เอเลียสซ่อนตัวอยู่หลังเสาศิลาแกรนิตขนาดใหญ่ ลมหายใจของเขาถูกผ่อนออกมาช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อไม่ให้แรงดันเวทในร่างกายไปสะกิดต่อมตรวจจับของเหล่าผู้บริหารระดับสูงที่กำลังนั่งล้อมโต๊ะประชุมวงกลม เหตุการณ์สัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดจากห้องสมุดใต้ดินเมื่อครู่ยังคงก้องอยู่ในหัว แต่ก่อนที่เขาจะทันได้วิ่งไปสมทบกับฟินน์และเซเลเน่ แรงกระชากแปลกประหลาดจากโครงสร้างเวทสีแดงฉานก็พาเขามาโผล่ที่ระเบียงลับเหนือห้องประชุมนี้โดยไม่ได้ตั้งใจ และสิ่งที่เขาได้ยินผ่านช่องลมระบายอากาศ ก็ทำให้เลือดในกายเย็นเฉียบลงในชั่วพริบตา “คุณเวลล์กำลังกล่าวหาว่าทางเราไร้ความสามารถอย่างนั้นหรือ” เสียงทุ้มต่ำของอาจารย์ใหญ่วิเซนต์เอ่ยตอบ น้ำเจือแววตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด “ผนึกใต้บันไดวนถูกสร้างขึ้นตั้งแต่ยุคก่อตั้งโรงเรียน หากพลังเวทธาตุแสงบริสุทธิ์ไม่เกิดความผันผวนจากภายนอก ไม่มีทางที่ผนึกชั้นที่เจ็ดจะร้าวได้ง่ายๆ หรอกค่ะ” “พูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไรคะ หรือท่านกำลังจะบอกว่านักเรียนในความดูแลของดิฉันเป็นต้นเหตุ” น้ำเสียงเย็นเยียบที่แทรกขึ้นมาทำให้หัวใจของเอเลียสกระตุกวาบ นั่นคือเสียงของอาจารย์เซเลเน่! เขาชะโงกหน้าผ่านซอกเสาลงไปมองเบื้องล่าง ภาพที่เห็นคือร่างโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทกำลังยืนประจันหน้ากับโต๊ะประชุม ดวงตาคู่สวยฉายแววเย็นชาไร้ความปรานี รอบกายของเธอมีละอองเวทสีครามลอยวนเวียนราวกับพายุหมุนขนาดย่อม บ่งบอกว่าเธอกำลังโกรธจัดและพร้อมจะระเบิดพลังได้ทุกเมื่อ “ดิฉันไม่ได้เจาะจงว่าเป็นใครค่ะ เซเลเน่” มาสเตอร์เวลล์ปรายตามองบรรณารักษ์สาวด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เคลือบยาพิษ “แต่บันทึกการใช้เวทเมื่อคืนก่อนระบุชัดเจนว่า มีการดึงพลังงานแสงสว่างระดับสูงเกินขีดจำกัดจากหอสมุดใต้ดิน ซึ่งตรงกับเขตรับผิดชอบของคุณ... และเด็กฝึกงานคนนั้น เอเลียส” ชื่อของเขาถูกโยนออกมากลางวงสนทนา ราวกับก้อนหินที่ถูกปัดตกลงไปในบึงน้ำนิ่ง เอเลียสรู้สึกเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบลำคอจนหายใจไม่ออก สมองของเขาประมวลผลอย่างรวดเร็ว ระบบเวทธาตุแสงที่เขากระตุ้นเพื่อตรวจสอบโครงสร้างเวทใต้บันไดวนเมื่อวานนี้ ถูกบันทึกไว้ในระบบกลางอย่างนั้นหรือ? นี่มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่... มีคนจงใจเก็บข้อมูลการใช้เวทของเขาเพื่อใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองในหมู่ผู้บริหาร! “เด็กคนนั้นมีพรสวรรค์ในการมองเห็นโครงสร้างเวทที่พวกคุณมองข้ามต่างหากค่ะ” เซเลเน่ก้าวเข้าไปประชิดโต๊ะประชุม รังสีเวทกดดันแผ่ซ้ำจนเก้าอี้ไม้โอ๊กราคาแพงสั่นระริก “ถ้าไม่มีเอเลียสช่วยประสานโครงสร้างเวทของหอคอย ป่านนี้ห้องสมุดใต้ดินคงกลายเป็นผุยผงไปตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วแล้วค่ะ ทำไมพวกคุณถึงเอาแต่ปิดบังเรื่องการรั่วไหลของพลังงานมืดใต้สถาบันนี้ล่ะคะ มีอะไรอยู่ในห้องใต้บันไดวนกันแน่ ที่แม้แต่สภาเวทมนตร์ก็ไม่กล้าแตะต้อง!” ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้ง บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะจุดไฟติด อาจารย์ใหญ่วิเซนต์ถอนหายใจยาวนาน ใบหน้ายับย่นตามวัยปรากฏร่องรอยความเหนื่อยล้าอย่างชัดเจน เขากวาดสายตามองหน้าคณาจารย์แต่ละคนก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เอเลียสเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องของเวทมนตร์เสื่อมถอย... แต่ผนึกนั้นกำลังกักขัง ‘ต้นกำเนิด’ ที่แท้จริงของเวทมนตร์สีครามเอาไว้” วิเซนต์หยุดพักเพื่อกลืนน้ำลาย “และถ้ามันตื่นขึ้นมา สมดุลของโลกเวทมนตร์ทั้งหมดจะล่มสลายในชั่วข้ามคืน” ในวินาทีที่ข้อมูลอันน่าสะพรึงกลัวถูกเปิดเผย ประตูบานใหญ่ด้านหลังห้องประชุมก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง! ฝุ่นควันและละอองเวทสีแดงฉานพวยพุ่งเข้ามาพร้อมกับร่างของฟินน์ที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้อง สภาพของเด็กหนุ่มธาตุดินสะบักสะบอม เสื้อผ้ามีรอยไหม้จากไฟเวท และที่สำคัญที่สุด... ดวงตาของฟินน์ไม่ได้มองมาที่คณาจารย์ แต่เขากำลังมองขึ้นมาบนระเบียงที่เอเลียสซ่อนตัวอยู่ พร้อมกับตะโกนลั่นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “เอเลียส! หนีเร็ว! สิ่งที่อยู่ใต้บันไดวน... มันกำลังเรียกหาแกคนเดียวเท่านั้น!” สิ้นเสียงตะโกนของฟินน์ พื้นหอคอยเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม โครงสร้างเวทสีแดงฉานพุ่งทะลุขึ้นมาจากพื้นห้องประชุม ราวกับหนวดของอสูรกายที่ถูกปลดปล่อย และก่อนที่เอเลียสจะทันได้ขยับตัวหนี แสงสว่างสีครามอันเจิดจ้าจากอกเสื้อของเขาก็กะثพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบเวทโบราณที่ดังขึ้นในหัวอย่างบ้าคลั่ง— [แจ้งเตือน: ตรวจพบการเชื่อมต่อกับจิตวิญญาณแห่งจุดเริ่มต้น เงื่อนไขการปลดล็อกบอสลับระดับ SSS: สมบูรณ์แล้ว] ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเติบโตของเอเลียสและผองเพื่อนมาจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!