เวทมนตร์สีครามกับความลับใต้บันไดวน•ตอนที่ 17

ความจริงที่ถูกปิดบัง

ผลงานโดย เซเลสเทียละอองเวท
กลิ่นอายของกระดาษโบราณและฝุ่นละอองที่ลอยเคว้งคว้างในแสงสีฟ้าอ่อนจากเวتตรวจสอบโครงสร้าง ทำให้เอเลียสรู้สึกราวกับว่าเขากำลังจมดิ่งลงไปในห้วงมหาสมุทรแห่งกาลเวลา ณ มุมอับที่สุดของชั้นหนังสือใต้บันไดวนแห่งนี้ มีเพียงเสียงพลิกหน้ากระดาษแผ่วเบาของเซเลเน่เท่านั้นที่ช่วยดึงสติให้เขากลับมาสู่ความเป็นจริง นิ้วเรียวยาวภายใต้ถุงมือผ้าสีดำสนิทของอาจารย์สาวหยุดชะงักลงที่หน้ากระดาษสีเหลืองกรอบ ดวงตาสีไพลินคู่คมกริบชำเลืองมองเด็กหนุ่มที่นั่งกุมมือตัวเองแน่นอยู่ตรงข้าม โต๊ะไม้โอ๊กตัวเก่ามีตะเกียงเวทมนตร์ส่งแสงวับแวมขับเน้นให้บรรยากาศยิ่งดูเคร่งขรึมและเป็นส่วนตัว "เธอคิดว่าบันไดวนเจ็ดสั้นที่เราเดินขึ้นลงกันทุกวัน เป็นแค่สถาปัตยกรรมประดับโรงเรียนเวทมนตร์เซนtลูอิสอย่างนั้นหรือคะ, เอเลียส" เสียงหวานทุ้มเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ น้ำเสียงของเธอนิ่งเรียบจนเดาอารมณ์ไม่ออก แต่แววตาไหววูบชั่วขณะกลับบอกเล่าเรื่องราวที่หนักอึ้งกว่านั้น เอเลียสกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขากวาดสายตาใช้ทักษะเนตรแสงสว่างตรวจสอบอนุภาคมานาที่ยังคงตกค้างอยู่รอบตัวเซเลเน่ โครงสร้างเวทที่นี่ซับซ้อนเกินกว่าหลักสูตรปีสองจะจินตนาการถึง มันถูกเข้ารหัสซ้อนกันถึงเจ็ดชั้น และทุกชั้นต่างเชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ที่ถูกลบเลือน "ผม... สังเกตเห็นร่องรอยการซ่อมแซมโครงสร้างเวทธาตุแสงย้อนยุคครับ... เอ๊ย, ค่ะ" เอเลียสเกือบหลุดปากพูดคำคุ้นเคยแต่รีบแก้คำทันทีเมื่อเห็นหางตาคมกริบของเซเลเน่ปรายมองมาด้วยความเอ็นดูเจือความดุ "โครงสร้างส่วนฐานของบันไดวนไม่ได้ถูกสร้างขึ้นในยุคก่อตั้งโรงเรียนเมื่อสามร้อยปีก่อน แต่มันถูกสร้างครอบทับโครงสร้างเก่าแก่อีกชุดหนึ่งที่มีความหนาแน่นสูงกว่ามาก... เหมือนกับว่าจงใจปิดผนึกอะไรบางอย่างเอาไว้ใต้ดินลึกลงไปอีกสชั้นหนึ่งค่ะ" เซเลเน่ระบายยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่นานๆ ครั้งจะได้เห็นจากบรรณารักษ์ผู้เย็นชาคนนี้ เธอดันสมุดบันทึกหนังแท้ปกสีเลือดหมูเล่มหนามาตรงหน้าเด็กหนุ่ม "ฉลาดมากค่ะ สมกับที่เป็นผู้ครอบครองเนตรแสงสว่างที่หาได้ยากในรอบศตวรรษ" เซเลเน่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ แขนเรียวไขว้กันหลวมๆ "สิ่งที่เธอเห็นเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น... เมื่อแปดสิบปีก่อน โรงเรียนแห่งนี้ไม่ได้ชื่อว่าเซนต์ลูอิส และที่นี่ไม่ได้เป็นเพียงสถานศึกษาสำหรับฝึกฝนจอมเวทเพื่อรับใช้ราชสำนัก แต่เคยเป็น 'ห้องทดลองปิด' ของสภาเวทมนตร์สูงสุดในการวิจัย 'แก่นแท้แห่งแสงและเงา'" ฟินน์ที่แอบนั่งฟังอยู่มุมชั้นหนังสือถึงกับสำลักน้ำลายตัวเองเบาๆ พลางโผล่หน้าเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก แต่เมื่อเจอสายตาดุๆ ของเซเลเน่ส่งไป ก็รีบหดหัวกลับไปหลังชั้นหนังสือตามเดิมทันที เอเลียสใจเต้นระทึก ชื่อของสภาเวทมนตร์สูงสุดเป็นสิ่งต้องห้ามในหลักสูตรการเรียนการสอน การที่มันถูกโยงมาถึงสถานที่ที่เขากำลังศึกษาอยู่หมายความว่าอย่างไรกันแน่? "อาจารย์กำลังจะบอกว่า... เหตุการณ์เมื่อแปดสิบปีก่อนมีความเกี่ยวข้องกับความผิดปกติของโครงสร้างเวทที่เรากำลังตรวจสอบอยู่ตอนนี้ใช่ไหมคะ?" เอเลียสถามต่อด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าเล็กน้อยแต่แววตายังคงแน่วแน่ "ไม่ใช่แค่เกี่ยวข้องค่ะ..." เซเลเน่โน้มตัวไปข้างหน้า แสงสีฟ้าจากตะเกียงสาดกระทบใบหน้าด้านข้างของเธอจนเกิดเงาลึกลับ "แต่รากฐานของบันไดวนเจ็ดชั้นนั้น ถูกสร้างขึ้นบนซากปรักหักพังของหอคอยวิจัยที่เกิด 'การระเบิดครั้งใหญ่' จนทำให้ผู้อำนวยการคนแรกและเหล่านักวิจัยนับร้อยชีวิตหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย... และหนึ่งในคนที่หายไปในวันนั้น คือบรรพบุรุษสายตรงของผู้ที่ร่ายเวทตระกูลเดียวกับเธอ, เอเลียส" ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางใจ เอเลียสชาวาบไปทั้งร่าง ภาพความทรงจำเลือนรางเกี่ยวกับบันทึกเก่าๆ ในบ้านของตระกูลผุดขึ้นมาในหัว ตระกูลของเขาถูกตราหน้าว่าเป็นผู้ทรยศต่อสภาเวทมนตร์เมื่อหลายสิบปีก่อน และนั่นคือเหตุผลที่เขาต้องดิ้นรนเข้ามาเรียนที่นี่เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของวงศ์ตระกูล "ท่านอาจารย์รู้เรื่องตระกูลของผมตั้งแต่แรกแล้วสินะคะ..." เสียงของเอเลียสแผ่วเบาลง นัยน์ตาคู่สวยเริ่มคลอด้วยหยาดน้ำใสจากความกดดันที่สะสมมานาน เซเลเน่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอก้าวเข้ามาใกล้เด็กหนุ่ม โน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูที่ขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความใกล้ชิด กลิ่นอายหอมละมุนดั่งดอกไม้ป่าผสมกลิ่นหมึกพิมพ์จางๆ ลอยเข้าจมูก "ฉันไม่ได้แค้ารู้จักตระกูลของเธอหรอกนะคะ, เอเลียส..." เซเลเน่เว้นจังหวะ ปลายนิ้วเรียวแตะเบาๆ ที่คางของเด็กหนุ่มให้เงยหน้าขึ้นสบตา "แต่ฉันคือคนเดียวที่รอดชีวิตมาจากเหตุการณ์ระเบิดเมื่อแปดสิบปีก่อนต่างหากล่ะคะ" สิ้นคำพูดนั้น อุณหภูมิรอบตัวก็ลดฮวบลงทันที โครงสร้างเวทสีฟ้าทั่วทั้งห้องสมุดใต้ดินเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกะทันหัน เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดจากระบบป้องกันภัยของโรงเรียนดัง "กริ๊งงง!" ลั่นสนั่นหู พร้อมกับพื้นห้องใต้บันไดวนที่เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับมีบางสิ่งที่ถูกจองจำไว้กำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนาน! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับเอเลียสและอาจารย์เซเลเน่ในตอนนี้นะคะ!
สารจากนักเขียน (เซเลสเทียละอองเวท)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เวทมนตร์สีครามกับความลับใต้บันไดวน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%