รูดบัตรสีดำช็อกหน้าไอ้เศรษฐีขี้อวด

เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของชัยชนะยังคงก้องกังวานอยู่ในโชว์รูมรถยนต์นำเข้าสุดหรูระดับท็อปของประเทศ พนักงานขายหลายคนต่างพากันโค้งคำนับให้ทายาทมหาเศรษฐีผู้นี้ราวกับเขาเป็นพระเจ้าผู้ประทานชีวิต สายตานับสิบคู่มองมาที่ธันวาและรินรดาด้วยความสมเพชเวทนา ราวกับพวกเขากำลังยืนอยู่ผิดที่ผิดทางในดินแดนของชนชั้นสูง "อย่าบอกนะว่าเงินเดือนอันน้อยนิดของแก จะเอามาผ่อนล้อรถคันนี้ยังไงไหว ธันวา?" ชัยชนะเหยียดยิ้มกว้าง มือเรียวยาวลูบตัวถังรถสปอร์ตสีดำเงาราวกับเป็นเจ้าของอย่างเบ็ดเสร็จ "เลิกทำตัวเป็นปลวกที่อยากลองเทียบชั้นกับพญาอินทรีเถอะวะ มันน่าสมเพชจนฉันขี้เกียจจะเหยียบซ้ำแล้วนะ" รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด มือเรียวเล็กของเธอเอื้อมมาจับชายเสื้อของธันวาไว้สั่นๆ แววตาของเธอฉายแววความกังวลอย่างเห็นได้ชัด แม้เธอจะเชื่อมั่นในตัวชายหนุ่มเสมอมาตั้งแต่สมัยที่เรายังกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปประทังชีวิตด้วยกันในห้องเช่าแคบๆ แต่ตัวเลขราคาแปดหลักบนป้ายหน้ารถคันนี้ มันก็เป็นกำแพงสูงลิบลิ่วที่ยากจะปีนป่ายสำหรับคนธรรมดา ธันวาไม่ได้ตอบโต้ด้วยการตะโกนหรือแสดงความโกรธเกรี้ยวออกมา เขาเพียงแค่ยกยมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เย็นชาและไร้ซึ่งความรู้สึกหวาดหวั่นใดๆ ทั้งสิ้น ดวงตาคมกริบกวาดมองไปยังใบหน้าของชัยชนะที่เต็มไปด้วยความลำพองใจ ก่อนจะหันไปสบตากับรินรดาเพื่อส่งกระแสความอบอุ่นผ่านทางสายตา รอยยิ้มอ่อนโยนที่ส่งให้เธอนั้นต่างจากสายตาที่ใช้มองศัตรูราวฟ้ากับเหว "จำที่ผมเคยสัญญาไว้ในห้องเช่าเล็กๆ นั่นได้ไหมริน?" ธันวาเอמהด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นกังวานไปทั่วบริเวณที่เงียบสงัด "ผมบอกคุณแล้วว่า วันหนึ่งผมจะทำให้คนพวกนี้... ต้องคุกเข่าลงแทบเท้าของเรา" รินรดานิ่งงังไปชั่วขณะ หัวใจของเธอกระตุกวูบเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยพลังอำนาจลึกลับบางอย่างที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนจากชายหนุ่มผู้เคยอ่อนแอคนเดิม "เหอะ! พูดจาเพ้อเจ้ออะไรวะ? สงสัยจะจนจนเป็นบ้าไปแล้วมั้ง" ชัยชนะหัวร่อต่อกระซิกกับเหล่าพนักงานขายที่พากันหัวตามอย่างประจบประแจง "ถ้าแกซื้อสดได้ตอนนี้ ฉันจะกราบตีนแกโชว์กลางโชว์รูมนี้เลยเอาไหมล่ะไอ้กระจอก!" ธันวายิ้มรับคำท้านั้นอย่างใจเย็น นิ้วเรียวยาวล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทเนื้อดี ก่อนจะดึงบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ทำจากวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์บริสุทธิ์ ขอบบัตรสะท้อนประกายแสงไฟในโชว์รูมจนเกิดเป็นแสงสีรุ้งจางๆ มันคือ "บัตรอินฟินิตี้แบล็ก" (Infinite Black Card) บัตรลับที่ไร้ซึ่งวงเงินจำกัดและออกให้เฉพาะบุคคลระดับสูงสุดของโลกเท่านั้น ระบบผู้กล้าได้ปลดล็อกมันให้เขาเมื่อสิบนาตรีก่อนหน้านี้เอง พนักงานขายสาวผู้ทำหน้าที่ต้อนรับชัยชนะชะงักกึก ทันทีที่เห็นผิวสัมผัสและสัญลักษณ์พิเศษบนบัตรใบนั้น ดวงตาของเธิกเบิกกว้าง ลมหายใจสะดุดกะทันหัน ความรู้รอบตัวจากการทำงานในแวดวงคนรวยบอกเธอทันทีว่า บัตรใบนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนระดับเศรษฐีทั่วไปจะมีครอบครอง มันคือสัญลักษณ์ของผู้มีอำนาจเหนือระบบการเงินระดับโลก "เชิญครับ..." ธันวายื่นบัตรใบนั้นให้กับผู้จัดการโชว์รูมที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่ใกล้ๆ ด้วยท่าทีสุภาพเรียบร้อย แต่แฝงไว้ด้วยรัศมีกดดันที่ทำให้ผู้จัดการคนนั้นเข่าแทบทรุด "รูดเต็มจำนวนครับ รวมค่าจดทะเบียนและประกันภัยชั้นหนึ่งทั้งหมด ไม่ต้องทอน" ผู้จัดการโชว์รูมรับบัตรมาด้วยมือที่สั่นเทา ราวกับกำลังถือวัตถุระเบิดที่มีชีวิต เขาเดินไปที่เครื่องรูดบัตรด้วยความรู้สึกมึนงงและหวาดผวา สายตาทุกคู่ในโชว์รูมจับจ้องมาที่หน้าจอเครื่องรูดบัตรเป็นตาเดียว ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมพื้นที่ราวกับเวลาหยุดเดิน *ติ๊ด!* เสียงสัญญาณอนุมัติดังขึ้นก้องกังวาน พร้อมกับกระดาษใบเสร็จที่ค่อยๆ ปริ้นท์ออกมาจากเครื่องอย่างต่อเนื่องยาวเหยียด ไม่มีข้อความปฏิเสธ ไม่มีคำว่าวงเงินไม่พอ ทุกอย่างผ่านฉลุยในพริบตาเดียว! ชัยชนะหน้าถอดสี รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าแข็งค้างจนบิดเบี้ยว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ สติของเขาหลุดลอยไปชั่วขณะเมื่อมองเห็นตัวเลขยอดเงินที่ถูกตัดผ่านบัญชีไปอย่างไร้ความปรานี ธันวาก้าวเข้าไปใกล้ชัยชนะที่กำลังยืนตัวสั่นเทาด้วยความตกตะลึง ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกราวกับตกลงไปในขุมนรกน้ำแข็ง "ถึงตาคุณแล้วล่ะครับ... คุณชายชัยชนะ" เพจของผมและตอนต่อไปถูกแขวนไว้บนเส้นด้ายแห่งความระทึกใจแล้ว ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของผมด้วยดีเสมอมานะครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่