รินรดาโดนหมายหัว

"แกมั่นใจนะว่ายัยเด็กบ้านี่แหละคือจุดอ่อนที่สุดของมัน?" เสียงแหบแห้งทว่าเต็มไปด้วยความโลภละโมบของป้าสมรดังลอดมาจากหลังแปลงผักสลัดไฮโดรโปนิกส์ออร์แกนิก กลิ่นดินชื้นๆ และกลิ่นหอมจางๆ ของปุ๋ยหมักสูตรพิเศษจากมิติในกำมือไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศรอบตัวรินรดารื่นรมย์ขึ้นเลยแม้แต่น้อย เธอยืนนิ่งอยู่หลังพุ่มมะเขือเทศเชอรี่สีแดงสด มือเรียวที่เพิ่งวางตะกร้าเก็บผลผลิตชะงักไปนิด ดวงตากลมโตหรี่ลงอย่างใช้ความคิด สมองที่ผ่านการบริหารจัดการร้านอาหารระดับมิชลินสตาร์และวางกลยุทธ์การค้าผลผลิตเกษตรจนสร้างยอดขายถล่มทลายในตลาดพรีเมียมเริ่มประมวลผลสถานการณ์อย่างรวดเร็ว รินรดารู้ดีว่าสามีของเธอ ผู้พันศิลา นายทหารหน่วยรบพิเศษผู้มีใบหน้าคมเข้มและแววตาดุดั่งพญาเหยี่ยว มีภารกิจลับระดับชาติที่ต้องสะสางกับขบวนการค้ายาเสพติดข้ามชาติและกลุ่มอิทธิพลเถื่อน แต่เธอก็ไม่เคยคิดเลยว่า พวกมันจะกล้า "เล่นนอกกรอบ" ด้วยการพุ่งเป้ามาที่เธอเพื่อใช้เป็นเครื่องมือต่อรองกับสามี "จริงครับคุณนายสมร ลูกน้องผมเช็คข่าววงในมาหมดแล้ว ไอ้ผู้พันศิลาหน้าเลือดนั่นทำลายเครือข่ายของเราไปหลายสายจนเสียหายเป็นร้อยล้าน แต่จุดอ่อนเดียวที่มันปกปิดไว้มิดชิดที่สุดก็คือ... เมียเด็กที่มันเอามาซ่อนไว้ทำสวนผักหลังบ้านนี่แหละ!" เสียงชายฉกรรจ์อีกคนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ *เมียเด็กงั้นหรือ? หึ... ถ้าพวกแกคิดว่าฉันเป็นแค่ดอกไม้ประดับสวนที่รอวันเหี่ยวเฉาละก็ เตรียมตัวเจอแจกันฟาดหน้าได้เลยนะครับ* เธอกวาดสายตามองรอบตัว สวนผักอินทรีย์แห่งนี้ไม่ได้เป็นแค่พื้นที่ปลูกพืชผักธรรมดา แต่ด้วยน้ำจากมิติลับที่เธอครอบครอง ทำให้ผักทุกต้นในที่ดินแปลงนี้มีความแข็งแกร่งและทรงพลังเป็นพิเศษ ไม่เว้นแม้แต่ต้นกระบองเพชรประดับหรือไม้เลื้อยริมรั้วที่ดูเหมือนจะไหวเอนตอบรับสัญชาตญาณการป้องกันตัวของเจ้านายสาว รินรดาหยิบมือถือขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ ปลายพู่กันดิจิทัลในแอปพลิเคชันลับส่งสัญญาณเตือนภัยตรงไปยังนาฬิกาสมาร์ทウォッチข้อมือของศิลาที่กำลังปฏิบัติภารกิจอยู่ในป่าลึกทันที เพียงสามวินาที เสียงสั่นเบาๆ พร้อมรหัสลับสีแดงฉานก็ปรากฏขึ้น ด้านผู้พันศิลาที่กำลังวางแผนบุกทลายรังโจร หูผึ่งขึ้นทันที ดวงตาคมกริบฉายแววอำมหิตจนลูกน้องในหน่วยถึงกับกลืนน้ำลายไม่กล้าหายใจแรง เมื่อเห็นพิกัด GPS ที่ส่งตรงมาจากภรรยาอันเป็นที่รัก "เปลี่ยนแผน!" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอย่างเด็ดขาด "ทีมอัลฟาตามผมมาสิบล้านนาย ที่เหลือปิดล้อมทางหลวง... ใครหน้าไหนบังคับแตะต้องภรรยาผม แม้แต่เส้นผมเส้นเดียวมันต้องชดใช้ด้วยชีวิต!" ตัดกลับมาที่สวนผักอินทรีย์ ป้าสมรและสมุนโฉดเริ่มเดินลึกเข้ามาในเขตแปลงผักปลอดสารพิษ สตรีวัยกลางคนผู้มีความโลภบังตาแสยะยิ้มด้วยความกระหายเงิน ชุมชนแห่งนี้กำลังจะถูกพัฒนาเป็นรีสอร์ตหรูมูลค่ามหาศาล หากกำจัดอุปสรรคชิ้นนี้ได้ ทั้งที่ดินและผลประโยชน์มหาศาลก็จะตกเป็นของนาง "ยัยรินรดา! ออกมาคุยกันให้รู้เรื่องนะยะ!" ป้าสมรตะโกนเรียกเสียงแหลม "อย่าคิดว่ามีสามีเป็นทหารแล้วจะกร่างได้นะ แกมันก็แค่ผู้หญิงตัวคนเดียว..." "เรียกหาฉันดังขนาดนี้ กลัวชาวบ้านเขาไม่ได้ยินความชั่วในใจหรือคะ... อ๊ะ, ขอโทษที ฉันหมายถึงความโลภต่างหากล่ะคะ ป้าสมร" เสียงหวานใสแต่เฉียบคมราatใบมีดโกนอาบน้ำผึ้งดังขึ้นจากมุมหนึ่งของศาลาริมน้ำ รินรดาก้าวออกมาจากเงาร่มไม้ด้วยท่าทางสง่างาม ชุดเอี๊ยมยีนส์ลุยสวนไม่ได้ลดทอนรัศมีของอดีตเชฟมือทองลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม แววตาสีเข้มที่จ้องมองมากลับทำให้พวกนักเลงมือเติบถึงกับผะผ่าวด้วยความเกรงกลัวอย่างประหลาด "นัง... นังปากดี!" ป้าสมรหน้าดำคร่ำเครียด ชี้หน้าด่าด้วยความโกรธจัด "จัดการมันเลย! จับตัวมันมัดแล้วพาไปซ่อนไว้ก่อนที่ไอ้ผู้พันบ้านั่นจะกลับมา!" สมุนโจรสองคนชักมีดพกสبرิงออกมารemรี่ตรงเข้ารินรดาด้วยความรวดเร็ว ทว่า... ในจังหวะที่คมมีดกำลังจะเฉียดผ่านเสื้อเอี๊ยมนั้นเอง *ฟรึ่บ!* เถาวัลย์ออร์แกนิกพันธุ์พิเศษที่รินรดารดด้วยน้ำวิเศษในมิติลับเมื่อคืนก่อน จู่ๆ ก็พุ่งเลื้อยขึ้นมาจากพื้นดินราวกับมีชีวิต มันรัดข้อเท้าของสมุนโจรทั้งสองคนไว้แน่นจนล้มคะมำหน้าคว่ำลงไปนอนคลุกดินอย่างไม่เป็นท่า เสียงร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดดังระงมไปทั่วบริเวณ รินรดาย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วเคาะเบาๆ บนหัวของหัวหน้าโจรที่พยายามคลานหนี เธอส่งยิ้มหวานหยดที่แฝงไปด้วยความเยือกเย็นให้จนอีกฝ่ายรู้สึกขนลุกซู่ไปถึงกระดูกดำ "พวกคุณคงไม่รู้สินะครับว่า..." รินรดาจงใจเปลี่ยนสรรพนามด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "ผักที่นี่นอกจากจะอร่อย ปลอดสาร และขายได้ราคาแพงลิบลิ่วแล้ว... มันยังเกลียด 'คนชั่ว' เป็นที่สุดด้วยนะ" ทว่า ในวินาทีที่สถานการณ์กำลังอยู่ในกำมือของรินรดา เสียงรถกระบะติดฟิล์มดำสนิทสามคันก็พุ่งชนรั้วไม้ไผ่เข้ามาจอดสนิทที่ลานหน้าบ้าน ประตูรถเปิดออกพร้อมกับกลุ่มชายฉกรรจ์สวมชุดดำสนิทนับสิบชีวิตที่ถืออาวุธครบมือลงมาล้อมรอบตัวเธอไว้ทั้งหมด และคนที่ก้าวลงมาจากรถคันกลางคือ "เสี่ยธงชัย" เจ้าพ่อเงินกู้เถื่อนผู้ทรงอิทธิพลเบื้องหลังความฉิบหายทั้งหมด พร้อมรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่จ้องมองเธอราวกับเหยื่ออันโอชะ "เก่งมากแม่สาวน้อย สมกับที่เป็นเมียรักของไอ้ศิลาจริงๆ" เสี่ยธงชัยหัวเราะในลำคอ เดินเข้ามาใกล้รินรดาในระยะประชิดโดยที่เธอไม่มีทางหนีพ้น "แต่可惜นะ... ผักวิเศษของเธอกันกระสุนปืนไม่ได้หรอกจริงไหม? ทีนี้... มาดูกันสิว่าถ้าฉันส่งคลิปสดตอนเชือดเมียสุดที่รักให้ไอ้ผู้พันนั่นดู มันจะเลือกชาติหรือเลือกเธอ!" รินรดาเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นระส่ำแต่สติยังคงคมกริบ เธอกวาดสายตามองปลายกระบอกปืนที่จ่อตรงมาที่หน้าผากของตนเอง พร้อมกับนับถอยหลังในใจอย่างเงียบเชียบ สาม... สอง... หนึ่ง... *ปัง!* เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว ทว่ากระสุนนัดนั้นไม่ได้เจาะเข้าที่ร่างของรินรดา แต่กลับพุ่งทะลุกระจกหน้ารถของเสี่ยธงชัยจนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับเสียงเฮลิคอปเตอร์ทหารจู่โจมที่บินวนต่ำกดดันอยู่เหนือท้องฟ้าสวนผักอินทรีย์อย่างเกรี้ยวกราด! "ใครบังคับแตะต้องเมียกู... เตรียมตัวไปลงนรกได้เลย!" เสียงคำรามก้องด้วยความโกรธเกรี้ยวของพันเอกศิลาที่กระโดดลงมาจากรถหุ้มเกราะพรางทหาร พร้อมปืนไรเฟิลจู่โจมในมือและแววตาดุดั่งมัจจุราช ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งหุบเขา! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงข้างความระทึกขวัญและอบอุ่นหัวใจมาจนถึงบรรทัดนี้นะครับ!