ทำสวนไปพร้อมกับการสืบราชการลับ

"คิดว่าถือกระดาษแผ่นเดียวแล้วจะเปลี่ยนสิทธิ์บนผืนดินนี้ได้ตามอำเภอใจหรือครับ ป้าสมร" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังลอดผ่านความมืดของค่ำคืน รินรดายืนอยู่เบื้องหลังร่างสูงใหญ่ของสามี ดวงตาคู่สวยไม่ได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับพินิจพิเคราะห์ชายฉกรรจ์สวมฮู้ดทั้งสามคนที่ยืนปิดล้อมอยู่ด้านหลังป้าสมรอย่างใจเย็น กลิ่นอายของดินชื้นหลังฝนและกลิ่นหอมจางๆ ของแปลงผักออร์แกนิกผสมผสานกับบรรยากาศตึงเครียดได้อย่างประหลาด ป้าสมรหน้าถอดสีไปวูบหนึ่งเมื่อเห็นสายตาคมกริบราวกับพญาอินทรีของพันเอกศิลา แต่ด้วยความโลภที่บังตา แกจึงเชิดหน้าขึ้น หัวเราะในลำคอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "หึ! อย่ามาทำเป็นปากดี ศิลา แกก็แค่ไอ้ทหารยศกระจอกที่ถูกส่งมาพักฟื้นไม่ใช่หรือไง คิดว่ามีปัญญาปกป้องยายเด็กนี่ไปได้ตลอดรอดฝั่งหรือไง โฉนดนี้ฉันได้มาอย่างถูกต้อง... คนที่อยู่เบื้องหลังฉันน่ะ ใหญ่เกินกว่าที่พวกแกจะจินตนาการได้เสียอีก!" รินรดาแค่นหัวเราะเบาๆ ก้าวเท้าออกมาเคียงข้างสามี มือเรียวเรียงร้อยความมั่นใจผ่านท่าทางสง่างาม อดีตเชฟมือหนึ่งอย่างเธอมองปราดเดียวก็รู้ว่ากระดาษในมืออีกฝ่ายเป็นเพียงสำเนาปลอมที่ทำขึ้นอย่างลวกๆ "ใหญ่แค่ไหนกันครับป้า? ใหญ่พอที่จะติดคุกหัวโตข้อหาปลอมแปลงเอกสารสิทธิ์และบุกรุกยามวิกาลหรือเปล่า ถ้าใหญ่จริง ทำไมต้องมาลับๆ ล่อๆ ตอนสามทุ่มครึ่งแบบนี้ด้วยล่ะครับ หรือว่า 'นายทุน' ของป้าเขากลัวแสงแดดเหมือนพวกกิ้งก่าคาบข่าว?" คำพูดเจ็บแสบและรอยยิ้มเยาะของรินรดาทำให้ป้าสมรปรีแตก แกตวัดมือส่งสัญญาณให้ชายฉกรรจ์ด้านหลังขยับตัวเข้าประชิด "จัดการมัน! เอาโฉนดคืนมา แล้วเผาแปลงผักบ้านี่ให้เป็นจุล!" ทว่า... ก่อนที่ชายฉกรรจ์ร่างยักษ์คนแรกจะทันได้ก้าวเท้าถึงตัวระเบียงบ้าน พันเอกศิลาเคลื่อนไหวด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์มนาทั่วไป ชายหนุ่มพุ่งตัวออกไปราวกับเสือชีตาห์ที่รอจังหวะตะครุบเหยื่อ มือหนาคว้าข้อมือของชายสวมฮู้ดบิดไขว้หลังด้วยกระบวนการปลดอาวุธทางยุทธวิธี เสียงกระดูกลั่นเบาๆ พร้อมกับเสียงร้องโหยหวนดังสนั่นหวั่นไหว ใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาที ชายฉกรรจ์ทั้งสามคนก็ลงไปนอนกองกับพื้นโดยที่ศิลาแทบไม่ต้องออกแรงมากนัก เขายืนเหยียบแผ่นหลังของหัวโจกคนหนึ่งไว้ สายตาคมกราบกรานมองป้าสมรที่ตอนนี้ขาพับลงไปกองกับพื้นด้วยความตื่นกลัว "บอกฉันมา... ใครคือคนสั่งให้แกมาเอาที่ดินแปลงนี้" ศิลาเอ่ยถาม น้ำเสียงราบเรียบแต่เย็นเยียบจนกระดูกสันหลังของป้าสมรเยือกแข็ง "ฉัน... ฉันไม่รู้..." ป้าสมรละล่ำละลักละลานเสียงสั่นเทา "ฉันแค่รับคำสั่งจากคนชื่อ 'เสี่ยเดชา' เขาบอกว่าถ้าได้ที่ดินตรงนี้ไป จะให้เงินฉันห้าล้านบาท!" รินรดาหรี่ตาลงเล็กน้อย ชื่อนี้เธอคุ้นหูเป็นอย่างดี เสี่ยเดชาคือนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์สีเทาที่มีข่าวพัวพันกับการฮุบที่ดินทำกินของชาวบ้านมาหลายต่อหลายครั้ง แต่เบื้องหลังของเสี่ยเดชาคนนี้ยังมีเงาปริศนาที่ใหญ่กว่านั้นคอยชักใยอยู่ ซึ่งศิลากำลังแกะรอยสืบสวนลับๆ ร่วมกับหน่วยงานความมั่นคง "เสี่ยเดชาสินะครับ..." ศิลาก้มตัวลงกระซิบข้างหูของป้าสมร "น่าเสียดายที่แผนการของพวกแกถูกบันทึกภาพและเสียงไว้หมดแล้ว ตั้งแต่ก้าวแรกที่เหยียบเข้ามาในเขตพื้นที่ส่วนบุคคลของผม" แสงไฟฉายจากสมาร์ทโฟนที่ตั้งบันทึกวิดีโอไว้มุมระเบียงส่องสว่างขึ้น เป็นหลักฐานมัดตัวชั้นดี รินรดาย่อตัวลงยิ้มหวานให้ป้าสมรที่หน้าซีดเผือด "ทีนี้... เรามาคุยกันดีกว่าครับป้า ว่าป้าจะเลือกติดคุกยาว หรือจะยอมเป็นนกต่อให้พวกเราไปลากคอม1ในตัวการใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังเสี่ยเดชาออกมา" ป้าสมรตัวสั่นเทา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความจนตรอก แกพยักหน้ารัวๆ อย่างไม่กล้าปฏิเสธ คืนนั้นเอง หลังจากจัดการส่งตัวชายฉกรรจ์และป้าสมให้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจในท้องที่ภายใต้การประสานงานลับของกองกำลังพิเศษ บ้านเรือนไม้ในสวนผักอินทรีย์ก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง รินรดายืนอยู่หน้าเตาครัว กลิ่นหอมกรุ่นของ 'ซุปกระดูกหมูตุ๋นครึ่งวันกับรากบัวและเก๋ากี้' ลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ ช่วยชะล้างความตึงเครียดของเหตุการณ์เมื่อครู่ให้มลายหายไป ศิลาเดินเข้ามาสวมกอดเอวบางจากด้านหลัง เอาคางเกยไหล่ภรรยาคนสวย พลสูดดมกลิ่นกายหอมละมุนที่คุ้นเคย "เหนื่อยไหมครับคนเก่ง" เสียงทุ้มกระซิบข้างหู "ไม่เหนื่อยเลยค่ะ... เอ๊ย ไม่เหนื่อยเลยครับ" รินรดาอมยิ้ม แกล้งแซวสามี "แต่ดูท่าทางภารกิจลับของคุณสามีจะไม่ได้มีแค่เรื่องผักๆ ซะแล้วสิคะ... เอ๊ย ครับ!" ศิลาหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี หมุนตัวเธอให้หันมาเผชิญหน้า มือหนายกขึ้นเกลี่ยปอยผมที่ข้างแก้มอย่างอ่อนโยน "พรุ่งนี้เราต้องเดินทางไปที่ตลาดอำเภอ เพื่อพบกับสายลับที่จะส่งมอบพิกัดลับของเสี่ยเดชา... คุณพร้อมที่จะลุยไปด้วยกันไหมครับ ภริยาผู้พัน" รินรดายิ้มรับ แววตาส่อประกายความท้าทาย เธอหยิบช้อนตักซุปส่งให้ชายหนุ่มชิมคำหนึ่ง "สำหรับเรื่องสนุกๆ แบบนี้ ฉัน... เอ๊ย ผมไม่เคยพลาดอยู่แล้วครับ" ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังสบตากันด้วยความหวานซึ้ง เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องลับของศิลาก็แผדเสียงดังขึ้นอย่างกะทันหัน หน้าจอแสดงเบอร์สายเรียกเข้าจากรหัสลับที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ศิลารับสาย สีหน้าเคร่งขรึมลงในพริบตาเดียวเมื่อได้ยินเสียงปลายสายรายงานสถานการณ์ฉุกเฉิน *“ผู้พันครับ... แผนกวאนของเราถูกเจาะระบบ ข้อมูลพิกัดของเสี่ยเดชาถูกเปลี่ยน และตอนนี้... มีบุคคลปริศนากำลังมุ่งหน้าไปยังแปลงผักของคุณ พร้อมกับ... ระเบิดเวลา!”* ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของสองสามีภรรยาคู่นี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ