เซียนเกมเมอร์ตัวจี๊ดกับพี่โปรเพลเยอร์สายดุ•ตอนที่ 4

สติกเกอร์หน้ากวนคืออาวุธร้าย

ผลงานโดย พีชชี่เบอร์รี่
*กรี๊ดดด! ยัยปันปันแกมันสิ้นท่าแล้ว!* ข้อความตัวหนาพรึบพับที่เด้งเตือนอยู่บนหน้าจอสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุด ไม่ได้ทำให้หัวใจของปันปันเต้นแรงเท่ากับเงาสูงโปร่งที่ทาบทับลงมาบนโต๊ะทำงานในห้องซ้อมของสโมสร *Apex Gaming* เลยสักนิด กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางกลิ่นมินต์เย็นๆ ลอยปะปนมากับบรรยากาศตึงเครียดรอบตัว ร่างบางสะดุ้งสุดตัวจนเผลอทำโทรศัพท์มือถือเกือบหล่นร่วงจากมือ แต่โชคดีที่คว้าไว้ได้ทัน ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองบุคคลที่ยืนกอดอกตีสีหน้าเรียบเฉยอยู่ตรงหน้า "เล่นเกมซ้อมทีมเสร็จตั้งครึ่งชั่วโมงแล้ว แต่หน้าจอยังค้างอยู่ที่หน้าต่างแชตส่วนตัว... ว่าไงครับคุณสตรีมเมอร์คนดัง หรือว่านิ้วล็อคจนกดออกจากโปรแกรมไม่ได้?" น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะเย็นชาเล็กน้อยเอ่ยขึ้น แทนคุณยืนค้ำหัวเธอด้วยความสูงระดับหนึ่งร้อยแปดสิบแปดเซนติเมตร สวมฮู้ดสีดำสนิทที่ขับให้ผิวขาวจัดดูโดดเด่นยิ่งขึ้น ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบคิ้วหนาเข้มจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ของเธอราวกับจะทะลุผ่านกระจกกระจอกงอกง่อยนั่นให้ได้ ปันปันกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง สมองประมวลผลแทบไม่ทันเมื่อนึกถึงข้อความเจ้ากรรมนายเวรที่มินจูเพื่อนรักส่งมาปลุกเร้าเมื่อครู่ ยัยเพื่อนตัวดีดันพิมพ์แซวเรื่องที่เธอเผลอไปกดไลก์สตอรี่อินสตาแกรมเก่าเมื่อสามปีที่แล้วของกัปตันทีมหน้านิ่งคนนี้เข้า! ให้ตายเถอะ... นี่มันหายนะชัดๆ "เปล่าสักหน่อยค่ะ! ใครว่าปันนิ้วล็อค ปันแค่กำลังทบทวนกลยุทธ์การเดินเกมเมื่อกี้ต่างหากเล่า" ปันปันแก้ตัวเสียงแข็ง ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเล็กน้อยเพื่อกลบเกลื่อนรอยแดงเรื่อที่เริ่มลามเลียพวงแก้ม ดวงตากลมโตหลบวูบไปทางอื่นอย่างมีพิรุธ "ทบทวนกลยุทธ์?" แทนคุณเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มุมปากหยักลึกยกยิ้มหยันนิดๆ แบบที่เห็นแล้วมันน่าหมั่นไส้เป็นที่สุด "ทบทวนกลยุทธ์ด้วยการส่งสติกเกอร์รูปแมวอ้าปากค้างใส่ผมเมื่อนาทีที่แล้วเนี่ยนะ?" *อุ๊บส์!* ปันปันอยากจะเอาหัวโขกโต๊ะคอมพิวเตอร์ให้รู้แล้วรู้รอด เธอนิ้วลั่นส่งสติกเกอร์ออกไปจริงๆ สินะ! ด้วยความที่จนปัญญาจะเถียงและไม่อยากยอมรับความพ่ายแพ้ สัญชาตญาณความกวนประสาทจึงทำงานทันที ปันปันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว นิ้วเรียวกดเลือกสติกเกอร์ตัวเก่งในคลังแสงทันที เป็นภาพแมวส้มหน้าตากวนประสาทกำลังทำหน้ากวนใส่พร้อมข้อความตัวโตๆ ว่า *'แบล็กเมล์หรอ? ฝันไปเถอะย่ะ!'* ส่งตรงเข้าแชตส่วนตัวของคนตัวสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้าทันที *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์ในมือของแทนคุณ ชายหนุ่มก้มลงมองหน้าจอของตัวเองแวบหนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเธอ นัยน์ตาคมกริบนั้นหรี่ลงเล็กน้อย บรรยากาศรอบตัวเริ่มอุณหภูมิลดต่ำลงจนน่าใจหาย แต่มีหรือที่ปันปันจะกลัว? ในเมื่อถอยไม่ได้ ก็ต้องรุกให้สุดซอยสิคะ! ปันปันส่งสติกเกอร์ตัวที่สองตามไปติดๆ เป็นรูปเป็ดน้อยใส่แว่นตาดำกระดิกหางกวนๆ ตามด้วยสติกเกอร์น้องหมาทำหน้ายียวนกวนประสาทรัวเป็นชุด จนหน้าจอแชตของแทนคุณเต็มไปด้วยสติกเกอร์สัตว์โลกน่ารักแต่กวนโอ๊ยจนแทบหาข้อความสนทนาไม่เจอ แทนคุณยืนนิ่งสนิท ดวงตาคู่คมกวาดมองหน้าจอโทรศัพท์ที่เด้งรัวไม่หยุดสลับกับใบหน้ายิ้มระรื่นของคนตัวเล็กที่นั่งลอยหน้าลอยตาอยู่บนเก้าอี้เกมมิ่ง ปกติแล้วกัปตันหนุ่มผู้เคร่งครัดในระเบียบวินัยคนนี้เกลียดความไร้สาระที่สุด ใครกล้าเล่นอะไรไร้สาระใส่เขา มักจะจบลงด้วยสายตาพิฆาตและการโดนเทศน์ยาวเป็นหางว่าว ทว่า... กับยัยตัวแสบตรงหน้านี้ แทนคุณกลับพบว่าตัวเองกำลังพยายามกลั้นยิ้มอย่างสุดความสามารถ ริมฝีปากหยักเม้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรง สันจมูกโด่งรั้นขยับเล็กน้อยตามจังหวะการหายใจเข้าออกเพื่อควบคุมสติอารมณ์ ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเยือกเย็นที่สุดในวงการอีสปอร์ต ตอนนี้กลับต้องมาพ่ายแพ้ให้กับคลังสติกเกอร์ราคาหลักสิบของสตรีมเมอร์สาวปากแจ๋วอย่างหมดรูป "สนุกมากไหมครับ?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยลอดไรฟันทีละคำ แววตาที่มองมาไม่ได้ดุดันอย่างที่ปากพูด แต่มันกลับเต็มไปด้วยประกายความเอ็นดูระคนหมั่นไส้ที่เจ้าตัวก็คงไม่รู้ตัวเช่นกัน "ก็สนุกดีนะคะ ถ้าคุณแทนคุณไม่อยากรับสติกเกอร์น่ารักๆ เหล่านี้ ทางเราก็มีบริการบล็อกฟรีไม่มีค่าใช้จ่ายนะคะ สนใจรับสิทธิ์เลยไหมคะกัปตัน?" ปันปันลอยหน้าลอยตาตอบ พร้อมกับเอียงคอส่งยิ้มหวานหยดที่เคลือบยาพิษไปให้อย่างท้าทาย แทนคุณถอนหายใจออกมาเบาๆ ยอมแพ้ให้กับความดื้อรั้นของคนตรงหน้าอย่างราบคาบ มือหนายกขึ้นเสยผมสีเข้มที่ปรกหน้าผากลวกๆ ท่าทางนั้นเผลอทำเอาปันปันใจกระตุกวูบไปชั่วขณะ... ให้ตายเถอะ ผู้ชายอะไร ทำไมเวลาเผลอถึงได้ดูอันตรายต่อหัวใจขนาดนี้เล่านะ! "ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง" แทนคุณดึงสีหน้ากลับมาคุมเชิงตามเดิม ก้าวเท้าเข้ามาประชิดโต๊ะทำงานของเธออีกนิดจนปันปันต้องเอนตัวหนีโดยอัตโนมัติ "เรื่องที่เราคุยกันค้างไว้ก่อนซ้อม... คุณยังไม่ได้ให้คำตอบผมเลยนะปันปัน" คำพูดราบเรียบแต่จริงจังทำเอาปันปันสะดุดกึกลมหายใจสะดุด ความกวนประสาทเมื่อครู่หายวับไปกับตา สมองพลันนึกย้อนไปถึงประเด็นสำคัญที่เธอกำลังพยายามหลบเลี่ยงตลอดทั้งวัน—เรื่องการลงแข่งขันทัวร์นาเมนต์พิเศษคู่กันในฐานะสตรีมเมอร์รับเชิญกับโปรเพลเยอร์ประจำสังกัด "เอ่อ... เรื่องนั้น..." ปันปันกลืนน้ำลายลงคออีกรอบ ดวงตากลมโตเริ่มลิ่วลอกมองไปทางอื่นเพื่อหาทางหนทีไล่ "ปัน... ปันยังไม่ได้คิดทบทวนให้ดีเลยค่ะ ไว้ค่อยคุยกันพรุ่งนี้... ดีกว่าเนอะ?" "พรุ่งนี้?" แทนคุณทวนคำ เสียงทุ้มก้มต่ำลงจนชิดริมหางตาของเธอ "แต่ผมต้องการคำตอบคืนนี้ และตอนนี้..." ในจังหวะที่ปันปันกำลังจะอ้าปากเถียงกลับเพื่อยื้อเวลาออกไปอีกหน่อย เสียงแจ้งเตือนข้อความแชตกลุ่มของสโมสรก็ดังขึ้นแทรกกลางบรรยากาศชวนใจเต้นระทึกเสียก่อน *ติ๊ง!* แทนคุณขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความขัดใจที่ถูกขัดจังหวะ เขายอมละสายตาจากใบหน้าหวานที่ขึ้นสีเรื่อของคนตรงหน้า ชำเลืองมองหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองที่สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง ทว่า... ทันทีที่สายตาคมกริบกวาดผ่านข้อความล่าสุดที่เด้งขึ้นมาจากแชตส่วนตัวของใครอีกคนที่เขากดส่งผิดหน้าต่าง ร่างสูงก็ชะงักกึกทันที ดวงตาคู่นคมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยอย่างตกใจ ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำลามไปถึงใบหูอย่างรวดเร็ว เมื่อข้อความสารภาพรักยาวเหยียดที่เขาตั้งใจจะพิมพ์ส่งให้เพื่อนร่วมทีมแซวเล่น แต่ดันเด้งส่งตรงเข้าห้องแชตส่วนตัวของ 'ปันปัน' แบบพอดิบพอดี และที่สำคัญ... *เขากดon/off ยกเลิกข้อความไม่ทันเสียแล้ว!* ปันปันก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองที่สว่างวาบขึ้นมาพร้อมกับข้อความยาวเหยียดจากแทนคุณ ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ ตามจำนวนบรรทัดที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ หัวใจดวงน้อยเต้นรัวแรงยิ่งกว่าตอนเล่นเกมไฟนอลไฟต์เสียอีก เมื่อเธอกลั้นใจเงยหน้าขึ้นสบตากับกัปตันหนุ่มสายดุผู้เนี๊ยบทุกกระเบียดนิ้วในตอนนี้... แทนคุณกำลังยืนแข็งทื่อเป็นหิน ใบหน้าหล่อเหลาขึ้นสีแดงจัดจนน่าเอ็นดู ดวงตาคู่คมฉายแววตื่นตระหนกอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต "อะ... ไอ้สติกเกอร์กวนประสาทเมื่อกี้..." แทนคุณอ้าปากพะงาบๆ พยายามจะหาเสียงตัวเองให้เจอ ขณะที่ปลายนิ้วสั่นเทาพยายามจะกดลบข้อความสารภาพรักนั้นออกอย่างลนลาน "ะ... ผมไม่ได้ตั้งใจจะส่งหาสตรีมเมอร์ปากจัดอย่างคุณหรอกนะ!" ปันปันกะพริบตาปริบๆ หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากบางอย่างอดไม่ได้ เมื่ออาวุธลับอย่างสติกเกอร์กวนๆ ดันบังคับให้คนปากแข็งหลุดมาดได้สำเร็จอย่างคาดไม่ถึง ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับความกวนปนน่ารักของยันปันและคุณแทนคุณในตอนนี้นะคะ!
สารจากนักเขียน (พีชชี่เบอร์รี่)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนเกมเมอร์ตัวจี๊ดกับพี่โปรเพลเยอร์สายดุ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%