เมื่อความฝันอยู่แค่เอื้อม

"ถ้ามือสั่นขนาดนี้ ก็วางจอยแล้วมาให้พี่กอดดีกว่าไหมคะ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำของแทนคุณดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องซ้อม ความเงียบที่ปกติจะมีแค่เสียงกดคีย์บอร์ดรัวๆ แต่ตอนนี้กลับมีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวผิดจังหวะของปันปันที่กำลังนั่งตัวแข็งทื่ออยู่หน้าจอ ปันปันสะดุ้งสุดตัวจนเมาส์เกือบหลุดมือ เธอหันไปถลึงตาใส่ร่างสูงที่ยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะอยู่ข้างๆ แววตานิ่งสนิทคู่นั้นดูจะขบขันกับอาการลนลานของเธอเสียเหลือเกิน "พี่แทน! เลิกหยอดได้ไหมคะ! กำลังซ้อมอยู่เห็นไหม สมาธิปันกระเจิงหมดแล้วเนี่ย!" ปันปันโวยวาย กลบเกลื่อนความร้อนที่แล่นขึ้นมาบนใบหน้าด้วยการรัวปุ่มกดแบบมั่วๆ บนหน้าจอเกม "สมาธิกระเจิง หรือว่าหวั่นไหวกันแน่ หืม?" แทนคุณโน้มตัวลงมา ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะตีหน้านิ่งเสมอตอนนี้กลับมีรอยยิ้มมุมปากที่ดูร้ายกาจเสียจนคนมองใจสั่น "หวั่นไหวกับผีน่ะสิ! ปันต้องคว้ารางวัลชนะเลิศมาให้ได้ ไม่ใช่มาเล่นเกม 'จีบกัน' แบบที่พี่กำลังทำอยู่ตอนนี้!" ปันปันพยายามทำเสียงแข็ง แต่หางตาเจ้ากรรมดันไปเห็นว่ามือของตัวเองยังคงสั่นระริกอยู่จริงๆ "ใครบอกว่าจีบ? พี่แค่พูดความจริง" แทนคุณหยิบขวดน้ำบนโต๊ะขึ้นมาเปิดให้ ก่อนจะวางลงตรงหน้าเธออย่างแผ่วเบา "แล้วที่พี่บอกว่าต้องพิสูจน์กันยาวๆ หลังแข่งจบ... พี่หมายถึงถ้วยรางวัลในมือเรา สองอย่างนี้มันมาคู่กันนะ ปันปัน" บรรยากาศในห้องซ้อมเริ่มเปลี่ยนไป จากความตึงเครียดของการเตรียมตัวชิงแชมป์ กลายเป็นความกดดันที่ปนไปด้วยความหวานล้ำจนน่าประหลาด แทนคุณไม่ได้ต้องการแค่ชัยชนะในฐานะกัปตันทีม แต่เขากำลังทำในสิ่งที่ปันปันไม่เคยคิดว่าจะได้เห็น... เขาเลือกที่จะ 'เดิมพัน' ทุกอย่างไปพร้อมกับเธอ ปันปันนิ่งไปครู่หนึ่ง เธอรู้ดีว่าความฝันของการเป็นแชมป์รายการนี้มันยิ่งใหญ่แค่ไหน และยิ่งรู้ดีว่าคนข้างๆ นี้คือคนที่แบกรับความคาดหวังไว้สูงที่สุด แต่ในนาทีนี้ สิ่งที่เขากลับเลือกจะให้ความสำคัญที่สุดดันเป็น 'ตัวเธอ' แอปพลิเคชันแชตเด้งขึ้นมาบนหน้าจอรอง มินจูส่งข้อความรัวเข้ามาไม่หยุด *[Minnie_Ju: อีปัน! อีคุณ! ถึงไหนแล้ว? แฟนคลับข้างนอกเขาลือกันยับแล้วนะว่าคู่จิ้นตัวตึงจะเปิดตัวหลังแข่งจบจริงปะ?]* *[Minnie_Ju: ตอบกูมา! ถ้ามึงสองคนแอบซ้อมกันสองต่อสองแล้วไม่ยอมไปซ้อมรวม เดี๋ยวแม่จะวีนให้!]* ปันปันกดอ่านแชตแล้วก็ได้แต่กัดริมฝีปาก เธอพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว *[PanPan_Gaming: แกเงียบไปเลยมินจู! ซ้อมอยู่! ยุ่งอยู่! อย่ามาปั่น!]* "คุยกับใคร?" เสียงแทนคุณแทรกเข้ามาใกล้หูจนลมหายใจอุ่นๆ รดต้นคอ ปันปันรีบปิดหน้าจอแชตแทบไม่ทัน "คุยกับมินจูค่ะ! นางถามว่า... ว่าเราจะเอาแชมป์ยังไง" ปันปันโกหกคำโต แต่คนช่างสังเกตอย่างแทนคุณไม่มีทางเชื่อ "งั้นเหรอ?" แทนคุณก้าวเข้ามาประชิดตัวมากขึ้นจนหลังของปันปันชิดกับพนักเก้าอี้เกมมิ่ง มือหนาเอื้อมมาวางบนพนักพิงเหนือศีรษะเธอ กักขังเธอไว้ในวงแขนอย่างสมบูรณ์ "งั้นเดี๋ยวพี่พิมพ์บอกมินจูให้เองดีไหม ว่า 'ไม่ต้องห่วง เรื่องแชมป์เราเอาอยู่ ส่วนเรื่องหัวใจ... พี่ขอจองไว้ก่อน'" "พี่แทนคุณ! บ้าหรือเปล่า!" ปันปันหน้าแดงก่ำราวกับลูกเชอร์รี่สุก "นี่มันเวลาซ้อมนะ!" "รู้ครับ" แทนคุณตอบสั้นๆ แต่แววตากลับจริงจังขึ้น "แต่ถ้าปันไม่ยอมโฟกัส พี่ก็ต้องดึงความสนใจปันกลับมาให้ถูกที่... ลองเล่นโหมดทีมไฟต์กับพี่อีกรอบดูไหม ถ้าปันชนะพี่ได้ พี่จะยอมให้ปันสั่งอะไรก็ได้หนึ่งอย่างหลังแข่งจบ แต่ถ้าพี่ชนะ... ปันต้องยอมให้พี่พาไปเดตแบบไม่ใส่แมสก์ปิดหน้า" ปันปันเบิกตากว้าง ข้อเสนอของเขาคือการท้าทายที่น่ากลัวที่สุด แต่ในขณะเดียวกัน มันก็คือสิ่งกระตุ้นชั้นดีที่ทำให้เลือดในกายเธอสูบฉีดอย่างรุนแรง "ตกลง!" ปันปันตอบรับทันควัน แววตาของนักสู้ในตัวเธอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง "ถ้าปันชนะ พี่ต้องเตรียมตัวฟังคำสั่งของปันไว้เลย!" นิ้วเรียวรัวลงบนคีย์บอร์ดอย่างคล่องแคล่ว ความกดดันที่เคยมีมลายหายไป เหลือเพียงความมุ่งมั่นที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง ทั้งคู่เข้าสู่โหมดการเล่นที่สอดประสานกันราวกับเป็นหนึ่งเดียว แทนคุณคอยคุมจังหวะเกมอย่างเนี๊ยบเฉียบคม ส่วนปันปันคือตัวทำดาเมจที่พุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง ทุกการเคลื่อนไหว ทุกคำสั่งในช่องสื่อสารเสียง เต็มไปด้วยความเชื่อใจที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ นี่ไม่ใช่แค่การซ้อมเพื่อเอาชนะคู่แข่ง แต่มันคือการพิสูจน์ให้เห็นว่า 'ความฝัน' ที่พวกเขามีร่วมกันนั้น มันสวยงามเพียงใดเมื่อมีอีกคนยืนอยู่เคียงข้าง เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่ทราบได้ จอภาพขึ้นคำว่า **[VICTORY]** สีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นมา ปันปันถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เธอหันไปจะโวยวายใส่คนข้างๆ เรื่องที่เขาแกล้งบล็อกจังหวะเธอไปเมื่อครู่ แต่ทว่า... แทนคุณไม่ได้มองที่จอภาพ เขากำลังมองมาที่เธอด้วยสายตาที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำบรรยาย "ชนะแล้วนะ" แทนคุณเอ่ยเบาๆ มือหนาเอื้อมมาเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าของเธอออกอย่างเบามือ "ทั้งในเกม... และในใจพี่ด้วย" ปันปันชะงัก ลมหายใจสะดุดกึก ความเงียบในห้องดูเหมือนจะบีบคั้นให้ความรู้สึกของเธอพุ่งทะลุขีดจำกัด "นี่... พี่กะจะจีบให้ตายไปข้างเลยใช่ไหมคะ?" ปันปันพึมพำ แต่ทว่านิ้วเธอกลับเผลอกดส่งสติกเกอร์รูป 'แมวเขิน' ในช่องแชตส่วนตัวของแทนคุณแทนที่จะเป็นช่องแชตกลุ่มอย่างที่ตั้งใจ และในวินาทีที่เธอกำลังจะกดยกเลิกข้อความนั้น ปากของแทนคุณก็ขยับยิ้มกว้างเหมือนรู้ทัน เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอของตัวเองก่อนจะหัวเราะหึๆ ในลำคอ "ส่งมาแล้ว... จะยกเลิกเหรอคะ? สายไปแล้วนะ..." แทนคุณไม่ได้แค่พูด แต่เขากดเปิดลำโพงโทรศัพท์ที่เพิ่งจะมีสายเรียกเข้าจาก 'ผู้จัดการทีม' ของพวกเขา เสียงปลายสายที่ดังลอดออกมาทำให้ทั้งคู่ต้องหยุดกึก "แทนคุณ! ปันปัน! เตรียมตัวให้พร้อมนะ พรุ่งนี้รอบชิงแล้ว แต่มีข่าวร้าย... พวกเราถูกแฉเรื่องความสัมพันธ์ในทีมจากฝ่ายตรงข้าม ตอนนี้โซเชียลระอุมาก ถ้าพวกเธอไม่รีบออกมาแก้ข่าว หรือตัดสินใจว่าจะเอายังไง ทีมเราอาจจะถูกตัดสิทธิ์จากการแข่ง!" ปันปันหน้าถอดสี มือที่เคยรัวคีย์บอร์ดเมื่อครู่ตอนนี้เย็นเฉียบ แทนคุณหันมามองหน้าเธอ สายตาที่เคยอบอุ่นแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นและเด็ดขาด เขากดวางสายทันทีแล้วคว้ามือของเธอไว้แน่น "ปัน... กล้าพอที่จะเดิมพันทุกอย่างเพื่อแชมป์ และเพื่อเราไหม?" พีชชี่เบอร์รี่หวังว่ารี้ดเดอร์ทุกคนจะยังไม่วางมือจากปุ่มอ่านตอนถัดไปนะคะ!