จังหวะนรกที่ทำเอาเสียศูนย์

หน้าจอสมาร์ทโฟนในมือปันปันสั่นเตือนรัวจนแทบหลุดรóc ข้อความแชตกลุ่มของทีมที่ระเบิดขึ้นพร้อมตัวเลขแจ้งเตือนหลักร้อย ทำเอาหัวใจดวงน้อยๆ ของเธอหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม บรรยากาศรอบตัวในห้องพักนักกีฬาก่อนเริ่มการแข่งขันรอบไฟนอลเงียบงันจนได้ยินเสียงลมหายใจ ทว่ามันกลับอื้ออึงไปด้วยเสียงก้องกังวานของความผิดพลาดในแมตช์ซ้อมใหญ่เมื่อครู่ ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ขณะที่แทนคุณซึ่งก้มลงมองหน้าจอเครื่องนั้นด้วยความบังเอิญ ขมวดคิ้วมุ่นทันทีเมื่อกวาดสายตาอ่านข้อความดังกล่าว ดวงตาคมกริบหันขวับกลับมามองหน้าเธอด้วยแววตานิ่งสนิทที่แฝงไปด้วยคำถามมากมายมหาศาล! "ปัน... นี่มันหมายความว่ายังไง?" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่มักจะติดดุอยู่เสมอในยามปกติ ตอนนี้กลับเรียบสนิทจนน่ากลัว แทนคุณไม่ได้ตะคอก ไม่ได้ใช้อารมณ์ แต่ความนิ่งเงียบนั้นกลับกดดันเสียยิ่งกว่าการโดนกรี๊ดใส่เสียอีก ปันปันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือเรียวเล็กที่กำโทรศัพท์มือถือไว้แน่นสั่นเทาเล็กน้อย ความรู้สึกจุกแล่นขึ้นมาตีรวนในอกจนพูดไม่ออก ภาพจังหวะทีมไฟต์ที่เธอพลาดกดสกิลผิดจังหวะจนทำให้ทีมเสียป้อมใหญ่และพ่ายแพ้ในวินาทีสุดท้าย วนเวียนกลับมาหลอกหลอนในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันคือความผิดพลาดที่ให้อภัยไม่ได้ในระดับโปรลีก และเธอก็เป็นต้นเหตุ "ปัน... เผลอกดผิดค่ะ" เธอพยายามอธิบายด้วยเสียงที่เบาหวิวราวกับกระซิบ พยายามจะคลี่ยิ้มแห้งๆ เพื่อกลบเกลื่อนความตึงเครียดเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา แต่รอยยิ้มนั้นกลับแข็งค้างบนใบหน้าเมื่อสบเข้ากับแววตาจริงจังของกัปตันทีมหนุ่ม "เกมระดับนี้ ไม่มีคำว่าเผลอกดผิดหรอกนะปันปัน" แทนคุณถอนหายใจเบาๆ แต่หนักอึ้ง เขาขยับตัวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิดจนได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายสะอาดๆ เจือจาง ปลายจ้องมองเธอด้วยสายตาที่อ่านยาก "เธอสมาธิหลุดตั้งแต่ก่อนเริ่มแข่งแล้ว... มีเรื่องอะไรกวนใจอยู่หรือเปล่า ถึงได้เล่นเหมือนคนใจลอยแบบนี้" "เปล่าสักหน่อยนี่คะ! ใครใจลอยกัน" ปันปันรีบเถียงเสียงแข็ง กลบเกลื่อนความร้อนผ่าวที่ขอบตาด้วยการเชิดหน้าขึ้นเชิดๆ ตามนิสัยเวลาจนมุม "พี่แทนก็ชอบคิดมากไปเองตลอด ปันก็แค่... มือลั่นนิดหน่อยน่า อีกอย่าง ทีมเราก็ซ้อมแก้ทางไว้หมดแล้ว รอบจริงไม่พลาดหรอกน่า" "มั่นใจเกินไปหรือเปล่า" แทนคุณหรี่ตามองเล็กน้อย น้ำเสียงเจือความระอาแกมเป็นห่วงที่เจ้าตัวพยายามซ่อนไว้ไม่มิด "รู้ไหมว่าความผิดพลาดของเธอเมื่อกี้ เกือบทำให้โค้ชตัดสินใจเปลี่ยนตัวเธออกจากไลน์อัพจริงในรอบนี้แล้วนะ" คำพูดนั้นราวกับมีค้อนหนักๆ มาทุบลงกลางใจ ปันปันชะงักค้าง รอยยิ้มกวนๆ บนใบหน้าหายวับไปในพริบตา ความรู้สึกน้อยใจ ผสมผสานกับความกดดันมหาศาลตีรวนขึ้นมาจุกอกจนขอบตาร้อนผ่าว เธอก้มหน้ามองพื้น หลบสายตาดุๆ คู่นั้นทันที เพราะกลัวว่าน้ำตาเจ้ากรรมจะไหลออกมาประจานความอ่อนแอของตัวเองต่อหน้าเขา ให้ตายสิ... เธอเกลียดความรู้สึกแบบนี้ที่สุดเลย เกลียดเวลาที่ตัวเองทำได้ไม่ดี เกลียดความคาดหวังรอบตัว และที่สำคัญที่สุด... เกลียดการที่ต้องมานั่งอ่อนแอให้ผู้ชายจอมเนี๊ยบคนนี้มาเห็น! "ถ้าคิดว่าตัวเองแบกรับไม่ไหว ก็บอกมาตรงๆ ได้นะ..." แทนคุณเอ่ยเสียงอ่อนลงเมื่อเห็นไหล่บางลู่ลงอย่างคนหมดแรง มือหนายื่นออกไปทำท่าจะแตะลงบนกลุ่มผมนุ่มเพื่อปลอบโยนตามสัญชาตญาณ แต่ก็ต้องชะงักค้างกลางอากาศแล้วชักมือกลับแทบไม่ทัน เมื่อปันปันสะบัดหน้าหนีขวับพร้อมกับถอยหลังกรูด "ไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีเลยค่ะ!" ปันปันเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยดวงตาที่เริ่มรื้นด้วยหยดน้ำใสๆ แต่เธอก็พยายามกะพริบตาไล่ความอ่อนแอออกไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับปั้นหน้าเชิดใส่ "ปันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นสักหน่อย! แค่พลาดตานี้ ตาหน้าก็แค่เอาคืนให้หมดก็แค่นั้นเอง ไม่เห็นจะต้องมาทำหน้าเครียดใส่กันเลยนี่คะกัปตัน!" แทนคุณมองท่าทีพยศแกมดื้อรั้นของคนตรงหน้าแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจยาวนาน เป็นอีกครั้งที่เขาแพ้ทางความดื้อรั้นที่ไม่เข้าเรื่องของแม่สาวเซียนเกมเมอร์คนนี้ แทนที่จะยอมรับว่าเสียใจหรือกลัว เธอกลับเลือกที่จะใช้กำแพงความกวนประสาทมาตั้งรับทุกอย่างเอาไว้ "โอเค ไม่เครียดก็ไม่เครียด" แทนคุณยอมยกมืออมยิ้มมุมปากนิดๆ อย่างจนปัญญา ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนปันปันต้องผละตัวหนีด้วยความตกใจ "แต่ถ้าในแมตช์จริงเธอยังเล่นพลาดแบบเมื่อกี้อีก... ฉันจะลงโทษเธอยิ่งกว่าให้วิ่งรอบสนามแน่ เตรียมตัวไว้เลยปันปัน" "ฮั่นแน่! จะแกล้งอะไรให้อีกละคะเนี่ย คนใจร้าย!" ปันปันแกล้งโวยวายกลบเกลื่อนอาการใจเต้นตึ้ักตั้ักที่อยู่ๆ ก็ดังขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุเมื่อใบหน้าหล่อเหลาโน้มเข้ามาใกล้เสียจนปลายจมูกเกือบจะชนกัน "อยากรู้ก็ลองทำพลาดดูสิ" แทนคุณกระตุกยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มร้ายกาจที่นานๆ ทีจะได้เห็น ทำเอาปันปันหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ จนต้องรีบยกมือขึ้นดันอกแกร่งให้ออกห่าง ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังจะกลับมาเป็นปกติ เสียงเคาะประตูก็กร่อนดังขึ้นสามครั้งติด ตามด้วยเสียงประกาศเรียกทีมนักกีฬาให้เตรียมตัวเข้าสู่สนามแข่งขันจริงจากทีมงานภายนอก ความตึงเครียดระลอกใหม่พุ่งทะยานกลับเข้ามาในห้องทันที ปันปันสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกสติและขจัดความลังเลทั้งหมดออกไปจากหัว สมองเริ่มประมวลผลกลยุทธ์ในเกมที่จะต้องเจอ เธอหันไปหยิบเฮดเซ็ตคู่ใจขึ้นมาสวม ทว่าในวินาทีที่เธอกำลังจะก้าวเดินตามหลังแทนคุณออกไปจากห้องพัก เสียงแจ้งเตือนข้อความแชตจากหน้าจอโทรศัพท์ที่วางคว่ำอยู่ก็สั่นเตือนขึ้นมาอีกครั้ง เป็นข้อความจากบัญชีนิรนามที่ส่งตรงเข้ามา พร้อมกับรูปภาพหน้าจอห้องซ้อมเมื่อครู่ที่มีการวงกลมเน้นจุดผิดพลาดของเธอ พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ทำเอาเลือดในกายเย็นเฉียบ *['รู้ตัวใช่ไหมว่าเธอกำลังจะทำให้เขาร่วงจากบัลลังก์? ถอนตัวซะ ก่อนที่ทุกอย่างจะพังเพราะผู้หญิงแบบเธอ']* ปันปันชะงักฝีเท้ากึก ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ ขาสองข้างหนักอึ้งราวกับถูกตรึงไว้กับพื้นเมื่อตระหนักได้ว่าความลับเรื่องความผิดพลาดนี้ไม่ได้มีแค่คนในทีมที่รู้! --- **ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาโดนัทความฟินให้กำลังใจยัยน้องปันปันกับพี่แทนคุณนะคะ!** ❤️