ความเชื่อที่ต่างขั้ว

กลิ่นอายจางๆ ของชาผู่เอ่อร์ชั้นดีผสมผสานกับหยาดหมอกยามค่ำคืนที่เกาะตัวอยู่บนกรอบหน้าต่างไม้แกะสลัก ความเงียบงันภายในห้องหนังสือของจวนราชครuไม่ได้แปลว่าความสงบ หากแต่เป็นความกดดันที่ถูกบีบอัดไว้จนแทบหายใจไม่ออก "ใต้เท้าเซี่ยกำลังใช้ตรรกะของโจรเพื่อตัดสินความยุติธรรม... ช่างน่าขันสิ้นดี" สำเนียงราบเรียบแต่เฉียบคมราคมมีดโกนของฉินเหวินซวนดังขึ้น ทะลวงผ่านความมืดสลัวจากแสงตะเกียงน้ำมัน เธอยืนตรงในชุดมือปราบสีเข้ม ไหล่ตั้งตรงอย่างผู้ยึดมั่นในศักดิ์ศรีแห่งกฎหมาย ดวงตาสุกใสคู่นั้นจ้องมองบุรุษที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานหยกขาวด้วยแววตาท้าทาย ไร้ซึ่งความเกรงกลัวต่ออำนาจมืดที่ใครต่อใครต่างพากันสั่นกลัว เซี่ยจื่อหลางมิได้เงยหน้าขึ้นทันที เขายังคงใช้ปลายนิ้วเรียวยาวหมุนจอกชาในมือช้าๆ ราวกับกำลังพิจารณาหมากตاتสุดท้ายบนกระดาน ก่อนจะเงยขึ้นสบตาเธอ รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากไม่ได้ไปถึงดวงตาคู่นั้นที่ลึกล้ำราวกับหุบเหว "คุณצิน... ท่านเป็นมือปราบ มองโลกด้วยตัวบทกฎหมายตัวอักษรตายซาก แต่ข้าเป็นราชครู มองบ้านเมืองด้วยความอยู่รอดของแผ่นดิน" เสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลแต่บาดลึกเอ่ยขึ้น "คนเหล่านั้นทุจริตเงินเยียวยาอุทกภัย ทำให้ราษฎรนับหมื่นต้องอดอยากล้มตาย หากใช้กฎหมายศาลยุติธรรมไต่สวนตามขั้นตอน กว่าพยานจะมา กว่าหลักฐานจะสมบูรณ์ องค์ชายรองคงใช้เส้นสายช่วยพวกมันหลุดคดีไปนานแล้ว วิธีการของข้าอาจรุนแรง เด็ดขาด และไร้ความปรานี... แต่มันรวดเร็ว และเด็ดหัวหนอนบ่อนไส้ได้ทันท่วงที" "นั่นไม่ใช่ความยุติธรรม! นั่นคือการใช้อำนาจอภิสิทธิ์เหนือศาล!" ฉินเหวินซวนก้าวเท้าเข้ามาประชิดโต๊ะหยก ดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความโกรธกรุ่นที่ถูกควบคุมไว้อย่างดี "ท่านสังหารพยานปากเอกเพื่อปิดปาก แล้วโยนความผิดให้แพะรับบาป ท่านคิดว่าข้าไม่รู้หรือว่าเบื้องหลังเงื้อมมือของท่านในคดีนี้ มีผลประโยชน์อะไรซ่อนอยู่ระหว่างท่านกับพวกพ้องขององค์ชายรอง!" บรรยากาศในห้องราวกับหยุดนิ่ง เซี่ยจื่อหลางวางจอกชาลงบนโต๊ะเสียงกระทบดัง 'กริ๊ก' แผ่วเบา แต่กลับสะท้อนก้องในความเงียบ ร่างสูงสง่าลุกขึ้นยืนช้าๆ ก้าวเข้ามาหาเธอทีละก้าวอย่างกดดัน จนกระทั่งระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเพียงคืบเดียว กลิ่นกายบุรุษเจือจางด้วยกลิ่นหมึกและไม้จันทน์หอมโชยเข้าปะทะนาสิก เข้มงวด เย็นชา แต่กลับมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้หัวใจของมือปราบสาวกระตุกวูบอย่างไม่น่าให้อภัย "ท่านคิดว่าข้ากำลังเล่นละครตบตาเพื่ออำนาจขององค์ชายรองอย่างนั้นหรือ..." เซี่ยจื่อหลางโน้มใบหน้าลงมาเล็กน้อย สายตาคมกริบกวาดมองตั้งแต่ดวงตาที่ฉายแววเด็ดเดี่ยว ไล่ลงมายังริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันแน่น "ถ้าข้าต้องการอำนาจจริง ป่านนี้ข้าคงไม่ยืนอยู่ตรงจุดนี้เพื่อคานอำนาจกับมันหรอก แม่นางฉิน... ท่านฉลาดในเรื่องคดีความ แต่ท่านช่างโง่เขลาในเกมการเมืองที่เดิมพันด้วยชีวิตคนเป็นล้านๆ เสียจริง" "เช่นนั้นก็อธิบายมาสิว่าเหตุใดท่านจึงเลือกวิธีสกปรกเช่นนั้น!" เธอไม่ถอยหลังหนีแม้แต่ก้าวเดียว เงยหน้าสบตาเขาอย่างไม่ลดละ แม้ลมหายใจของเขาจะเป่ารดอยู่เหนือหน้าผาก "เพราะความสะอาดบริสุทธิ์ของท่าน มันแลกมาด้วยเลือดเนื้อของคนบริสุทธิ์ที่ต้องรอความยุติธรรมจนตายไปข้างหนึ่งอย่างไรเล่า!" เซี่ยจื่อหลางกล่าวเสียงต่ำอย่างเหลืออด ดวงตาคู่นั้นไหววับด้วยร่องรอยความเจ็บปวดที่ถูกเก็บซ่อนไว้เนิ่นนาน—ความทรงจำอันเลวร้ายในวัยเยาว์ที่ครอบครัวต้องถูกฆ่าล้างบางด้วยน้ำมือของกฎหมายที่ไร้เขี้ยวเล็บ "ถ้าการเป็นคนมือสะอาดหมายถึงการยืนดูคนชั่วลอยนวล... ข้าขอเป็นปีศาจที่ถือดาบพิพากษาด้วยตนเองเสียยังดีกว่า!" คำพูดนั้นราวกับมีค้อนเหล็กทุบลงกลางใจฉินเหวินซวน ความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความตระหนักรู้อันซับซ้อน เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาของบุรุษตรงหน้า และเห็นรอยร้าวที่ไม่มีวันสมานตัวได้ภายใต้เกราะอันเย็นชาของราชครูผู้ทรงอำนาจ ทว่า ก่อนที่ทั้งคู่จะได้เอื้อnวาจาใดต่อกันเพื่อทำลายกำแพงความเงียบงันนี้ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเร่งรีบก็ดังขึ้นที่ระเบียงทางเดินด้านนอก *ตึง! ตึง! ตึง!* ประตูห้องหนังสือถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง ผู้ช่วยมือปราบหน้าตาตื่นตระหนกวิ่งเข้ามาด้วยเนื้อตัวชุ่มเหงื่อและชุดเกราะที่หลุดรุ่ย หอบหายใจโยนตัวคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความตกใจกลัว "ใต้เท้าเซี่ย! คุณฉิน! เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ... ที่คุกหลวง..." ผู้ช่วยละล่ำละลักพูดเสียงสั่นเทา "นักโทษสำคัญในคดีทุจริตเงินอุทกภัย... ถูกพบเป็นศพนอนจมกองเลือดอยู่ภายในห้องขังเดี่ยว และ... และ..." ฉินเหวินซวนและเซี่ยจื่อหลางหันขวับไปมองหน้ากันโดยสัญชาตญาณ ประกายตาของทั้งคู่เปลี่ยนจากความขัดแย้งเป็นความตื่นตัวระดับสูงสุดในพริบตาเดียว "และอะไร? พูดให้จบ!" เซี่ยจื่อหลางตวาดเสียงกร้าว บรรยากาศรอบตัวแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นยะเยือกน่าสะพรึงกลัว "บนผนังห้องขัง... มีรอยเลือดเขียนด้วยลายมือปริศนาว่า... *'หมากตานี้... ราชครูเป็นฝ่ายเดินผิดเอง'*พ่ะย่ะค่ะ!" ———————————— ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขคดีไปพร้อมกับขบวนการความยุติธรรมและกลเกมอันล้ำลึกนี้นะคะ