ตบหน้ากิลด์อันดับหนึ่ง

เสียงคำรามที่สั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณยังไม่ทันจางหาย หมอกสีดำทมิฬที่ทะลักออกมาจากประตูเหล็กบานยักษ์ก็ม้วนตัวเข้าหากันราวกับมีชีวิต ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเงาร่างมหึมาของอสูรกายแห่งความมืดที่ก้าวเท้าเหยียบย่างลงบนพื้นหินของดันเจี้ยนชั้นที่สิบ แรงกดดันระดับมหาศาลแผ่กระจายออกไปเป็นวงกว้าง จนเหล่านักผจญภัยระดับสูงที่ยืนอยู่รอบข้างถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น ลมหายใจของทุกคนติดขัด ดวงเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ไม่มีใครกล้าขยับตัว... ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรง ทว่า ท่ามกลางความตื่นตระหนกและบรรยากาศอันน่าสะพรึงกลัวนั้น กลับมีเสียงฝีเท้าคู่หนึ่งก้าวเดินเข้าไปหาความตายเบื้องหน้าอย่างไม่เร่งรีบ เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินดัง "ก๊อก... ก๊อก..." ชัดเจนก้องกังวานในความเงียบงัน คริส ก้าวเดินผ่านร่างของเหล่านักผจญภัยที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยท่าทีเยือกเย็น ดวงตาสสีนิลภายใต้ความเงียบงันสะท้อนภาพของอสูรกายตรงหน้าอย่างไร้ความหวั่นเกรง ด้านหลังของเขาคือลูเซียน่า นักรบสาวผู้ภักดี ดาบในมือของเธอถูกชักออกมาเพียงครึ่งเล่ม พร้อมที่จะสะบั้นศีรษะของทุกสิ่งที่บังอาจเข้ามาขวางทางก้าวเดินของเจ้านายหนุ่ม "ไอ้สวะเศษสวะ! พวกแกเป็นใครวะ ถึงกล้าเดินตัดหน้ากิลด์ 'ราชสีห์เพลิง' แบบนี้ อยากตายรึไง!" เสียงตะคอกด้วยความเกรี้ยวกราดดังขึ้นทำลายความเงียบ 'บารอน' รองหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งของอาณาจักร ก้าวออกมาจากกลุ่มด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ เขาและพรรคพวกกำลังวางแผนพิชิตบอสชั้นนี้เพื่อสร้างชื่อเสียง แต่กลับถูกชายหนุ่มลึกลับสองคนเดินแซงหน้าไปราวกับพวกเขาเป็นเพียงอากาศธาตุ มันคือการหยามเกียรติที่กิลด์ใหญ่อย่างพวกเขาไม่มีวันยอมรับ บารอนพุ่งทะยานเข้ามาพร้อมกับดาบเคลือบเปลวเพลิงในมือ หมายจะสั่งสอนเจ้าพวกไร้นามที่บังอาจมาลบหลู่ศักดิ์ศรีของกิลด์อันดับหนึ่งให้หลาบจำ รอยยิ้มเหยียดหยามปรากฏขึ้นบนมุมปากของสมาชิกกิลด์ราชสีห์เพลิงคนอื่นๆ พวกเขาต่างรอชมภาพของไอ้โง่สองคนที่กำลังจะกลายเป็นเศษเนื้อบดคาดาบของรองหัวหน้า แต่ทว่า... คริสไม่ได้แม้แต่จะชายตามอง ไม่มีการชักอาวุธ ไม่มีการร่ายเวทมนตร์บทใหญ่อะไรทั้งสิ้น ชายหนุ่มเพียงแค่ปรายตามองมาที่ร่างของบารอนที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง ก่อนจะยกมือขวาขึ้นช้าๆ แล้วสะบัดข้อมือเบาๆ ครั้งหนึ่งในอากาศ *เปรี้ยง—!* คลื่นพลังอัดอากาศไร้รูปร่างพุ่งกระแทกเข้าใส่ร่างของบารอนอย่างจัง ราวกับถูกค้อนยักษ์น้ำหนักนับตันซัดเข้าที่กลางอก เสียงกระดูกแตกหักดังสนั่นลั่นโถงดันเจี้ยน ร่างของรองหัวหน้ากิลด์ผู้ยิ่งใหญ่ปลิวละลิ่วราวกับใบไม้ไหว แหวกอากาศทะลุผ่านเสาหินอัคนีจนหักโค้งเป็นสองท่อน ก่อนจะกระแทกอัดเข้ากับผนังห้องบอสอย่างรุนแรง กระอักเลือดสดๆ ออกมาคำโตแล้วหมดสติคาที่ในพริบตา ความเงียบสงบเข้าปกคลุมพื้นที่อีกครั้ง... แต่มันไม่ใช่ความเงียบที่น่ากลัวแบบเมื่อครู่ มันคือความเงียบงันแห่งความช็อกค้างของคนนับร้อย ดวงตาทุกคู่เบิกกว้างจนแทบถล่นออกมาจากเบ้า สมาชิกกิลด์ราชสีห์เพลิงที่เคยส่งเสียงเยาะเย้ยต่างอ้าปากค้าง สมองหยุดทำงานไปชั่วขณะ รองหัวหน้าผู้มีเลเวลสูงถึงเจ็ดสิบ และมีไอเทมป้องกันระดับตำนาน กลับถูกสะบัดมือเพียงครั้งเดียวจนพ่ายแพ้ในชั่วพริบตาโดยที่ยังไม่ทันได้แตะตัวเป้าหมายด้วยซ้ำ! นี่มันสัตว์ประหลาดตัวจริงเสียงจริงชัดๆ! ลูเซียน่าก้าวขึ้นมาเคียงข้างคริส สายตาคมกริบกวาดมองไปยังเหล่านักผจญภัยที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบที่แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งอันชอบธรรม "ถ้าไม่อยากมีจุดจบแบบสวะตัวนั้น ก็ไสหัวออกไปให้พ้นจากสายตาของนายท่านซะ" คำพูดนั้นทำให้เหล่านักผจญภัยระดับท็อปของอาณาจักรต่างพากันถอยหลังกรูดด้วยความตื่นตระหนก ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะสบตา หรือเอ่ยคำคัดค้านใดๆ ออกมาอีก คริสไม่สนใจเศษสวะที่นอนกองอยู่บนพื้น เขาก้าวเท้าเดินผ่านร่างของอสูรกายแห่งความมืดที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า โดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองมันด้วยซ้ำ ราวกับมันเป็นเพียงฝุ่นผงข้างทาง ทว่า ในวินาทีที่ปลายนิ้วของคริสแตะลงบนตัวอสูรกายระดับบอสตัวนั้น พื้นห้องดันเจี้ยนทั้งหมดก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเก่า รอยแยกสีแดงฉานเปิดออกที่กลางอากาศ พร้อมกับหน้าต่างระบบสีทองอร่ามนับร้อยหน้าที่เด้งขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า และข้อความตัวอักษรสีเลือดที่ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างระบบแผ่นสุดท้าย ก็ทำให้แววตาที่เคยนิ่งเฉยของคริสต้องหรี่แคบลงเล็กน้อย... *ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของจอมเวทไร้นามเสมือนเช่นเคยนะครับ*