การหักหลังของสมาคมการค้า

เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ "บารอน โกลด์แมน" ประมุขแห่งสมาคมการค้าตะวันอาทิตย์ดังสะท้อนก้องห้องรับรองวีไอพีหรูหรา บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของไวน์ชั้นดีและคราบความโลภที่เคลือบอยู่บนรอยยิ้มจอมปลอมของเหล่าพ่อค้าหน้าเลือด "ท่านคริส... ข้อเสนอซื้อไอเทมระดับตำนาน 'สร้อยคอแห่งราชาเพลิงพิโรธ' ในราคาแค่ส็อตทองคำสามล้านเหรียญ ถือว่าพวกเราเมตตาต่อท่านมากแล้วนะครับในสถานการณ์ที่ดันเจี้ยนชั้นที่ 450 กำลังจะล่มสลายแบบนี้" โกลด์แมนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง มืออวบอ้วนสวมแหวนเพชรเม็ดโตเคาะโต๊ะไม้สลักลายอย่างใจเย็น สายตากวาดมองชายหนุ่มผมสีเงินผู้มีใบหน้างดงามราวกับรูปสลักแต่ไร้ซึ่งอารมณ์เบื้องหน้าด้วยความดูแคลน ในสายตาของพ่อค้าหน้าเงินผู้นี้ คริสก็เป็นเพียงแค่นักผจญภัยดวงดีที่บังเอิญครอบครองสมบัติล้ำค่า แต่ไร้เส้นสายและอำนาจทางการเงินที่จะถือครองมันไว้ได้ ข้างกายของคริส ลูเซียน่าก้าวออกมายืนบังหน้าเจ้านายครึ่งก้าว มือเรียวสวยกุมด้ามดาบคาตานะสีนิลแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว ดวงตากลมโตคมกริบราวกับเหยี่ยวจ้องมองโกลด์แมนและเหล่าบอดี้การ์ดเวทมนตร์ระดับสูงที่ปิดล้อมห้องอยู่ด้วยรัง杀อันเย็นเยียบ รังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวเธอกดดันให้พวกมันเริ่มมีเหงื่อกาฬไหลซึม "ระวังปากของแกไว้หน่อย เจ้าพ่อค้าชั้นต่ำ... นายท่านของฉันจะขายหรือไม่ขาย นั่นไม่ใช่สิทธิ์ของสุนัขรับใช้เงินตราอย่างแกที่จะมาชี้นิ้วสั่ง" เสียงหวานกังวานแต่เฉียบคมราวกริบมีดของลูเซียน่าบาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของทุกคนในห้อง โกลด์แมนแค่น "ฮึ! ปากดีนักนะแม่สาวน้อย... คิดว่าพกดาบเล่มเดียวแล้วจะออกจากตึกสมาคมการค้าแห่งนี้ไปได้หรือไง? สัญญาซื้อขายถูกร่างขึ้นเรียบร้อยแล้ว ถ้าไม่เซ็น... ไอเทมชิ้นนั้น รวมถึงชีวิตของพวกแกสองคน ก็จะตกเป็นของสมาคมเราโดยปริยาย!" สิ้นคำประกาศิตของโกลด์แมน เหล่าทหารรับจ้างเวทมนตร์นับสิบชีวิตก็ปลดปล่อยออร่าพลังเวทสีดำทมิฬออกมาข่มขวัญ พวกมันยิ้มเยาะด้วยความมั่นใจ เพราะในเขตพื้นที่ของสมาคมการค้าแห่งนี้ กฎหมายและกำลังทหารล้วนอยู่ใต้managedของพวกมัน ทว่า... คริสที่นั่งเงียบมาตลอดกลับค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาสีฟ้าครามประกายแสงเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก เขาไม่ได้แสดงความหวาดกลัว หรือแม้แต่ความโกรธเคือง มีเพียงความว่างเปล่าที่น่าสะพรึงกลัวราวกับมองดูมดปลวกที่กำลังดิ้นรนบนฝ่ามือ "เจ้าคิดว่า... อำนาจเงินของสมาคมการค้าปลอมๆ สามารถซื้อความภักดีและสมบัติของข้าได้จริงๆ งั้นหรือ" น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นแผ่วเบา แต่กลับทรงพลังอำนาจจนทำให้แก้วไวน์บนโต๊ะสั่นสะเทือนและแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ในพริบตา แรงกดดันระดับมหาเทพที่ถูกผนجึกไว้ถูกปลดปล่อยออกมาเพียงหนึ่งในร้อยส่วน แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้เข่าของเหล่าทหารรับจ้างระดับสูงทรุดฮวบลงไปกระแทกพื้นด้วยความหวาดกลัวสุดขีด โกลด์แมนหน้าถอดสี รอยยิ้มมั่นใจเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา ลมหายใจติดขัด หัวใจเต้นรัวด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่กรีดร้องเตือนภัยอันตรายถึงชีวิต "ทะ... แก... แกเป็นใครกันแน่!?" คริสไม่ตอบคำถามโง่เขลานั้น นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะเบาๆ เป็นจังหวะ ทันใดนั้น หน้าจออินเทอร์เฟซสีทองอร่ามนับร้อยจอధมผุดขึ้นกลางอากาศรอบห้องรับรอง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการพยายามฉ้อโกงและใช้อำนาจโดยมิชอบจาก "สมาคมการค้าตะวันอาทิตย์"] [คำสั่งลับจากราชาไร้พ่าย: ทำลายระบบบัญชี ทรัพย์สิน และเครือข่ายการค้าทั้งหมดของสมาคมนี้ให้สิ้นซากใน 10 วินาที] [กำลังประมวลผล... 3... 2... 1...] เสียงแจ้งเตือนจากอุปกรณ์สื่อสารเวทมนตร์ของลูกน้องโกลด์แมนดังระรัว ข้อความแจ้งเตือนสถานะล้มละลาย เงินฝากนับล้านล้านเหรียญอันตรธานหายไปในอากาศ หุ้นทั้งหมดของสมาคมดิ่งลงสู่เหวนรกภายในพริบตาเดียว ใบหน้าของโกลด์แมนซีดเผือดไร้สีเลือด เขากรีดร้องออกมาด้วยความสติแตกเมื่อตระหนักว่าอาณาจักรทางการค้าที่เขาสร้างมาทั้งชีวิตพังทลายลงแล้วต่อหน้าต่อตา ลูเซียน่าก้าวเท้าเข้าไปใกล้โกลด์แมนที่กำลังสั่นเทาเป็นลูกนกตกน้ำ ปลายดาบคมกริบจ่ออยู่ที่ปลายคางของประธานสมาคมผู้โลภมาก "นายท่านของฉันไม่ใช่คนที่พวกแกจะมาต่อรองด้วย... ตั้งแต่แรกแล้ว" เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน คริสลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เสื้อคลุมสีดำสนิทสะบัดพลิ้วตามแรงลมเวทมนตร์ที่หมุนวนรอบกาย เขาเดินผ่านร่างของโกลด์แมนที่ตอนนี้ทรุดตัวลงไปกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง โดยไม่แม้แต่จะชายตากลัมามองเป็นครั้งที่สอง ทว่า... ในวินาทีที่คริสและลูเซียน่ากำลังก้าวเท้าพ้นประตูห้องรับรอง เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นจากชั้นใต้ดินของตึกสมาคม แรงสั่นสะเทือนระดับแผ่นดินไหวทำให้ผนังตึกร้าวราน พร้อมกับร่างเงาดำนับร้อยที่พุ่งทะลุเพดานเข้ามาล้อมพวกเขาไว้ กลางกลุ่มเงาดำเหล่านั้น ปรากฏร่างของชายชราสวมหน้ากากกะโหลกเงิน ผู้ปลดปล่อยออร่าพลังเวทระดับมหาจอมเวทที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าโกลด์แมนหลายเท่าตัว และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ สัญลักษณ์บนเสื้อคลุมของมัน... คือตราประทับของ "สภาสูงแห่งจักรวรรดิไร้เงา" "คิดว่าจะกวาดล้างสมาคมการค้าแล้วจบแค่นั้นงั้นหรือ... คริส เจ้าหนูจอมอวดดี ถึงเวลาชำระหนี้เลือดที่แกเคยฝากไว้เมื่อสามปีก่อนเสียที!" ชายชราหัวเราะลั่นด้วยเสียงที่แหบพร่าและเต็มไปด้วยจิตสังหาร หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินกับการฟาดฟันความโลภในบทนี้นะครับ