ข่าวลือของอดีตภรรยา

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารหนาหนักกระทบลงบนกระจกโต๊ะทำงานหรูหราดังสนั่น จนธนากร เลขานุการคนสนิทสะดุ้งสุดตัว ดวงตาคมกริบของภาคินในเวลานี้ไม่ได้ฉายแววความเย่อหยิ่งจองหองเช่นวันวานอีกต่อไป มีเพียงความมืดมนและรauร้าวรานที่แผดเผาอยู่ภายใน เมื่อข้อความบนกระดาษแผ่นสุดท้ายตอกย้ำความจริงอันโหดร้าย—ลีลาวดีไม่ได้อยู่ที่นั่น เธอทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า และกลิ่นอายจางๆ ของอดีตที่เขาเป็นคนทำลายมันด้วยมือของตัวเอง "คุณคินครับ..." ธนากรกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยายามประคับประคองเสียงไม่ให้สั่น "ทีมสืบสวนรายงานมาเพิ่มเติมแล้วครับ... คุณลีลาวดี... เธอไม่ได้เดินทางไปที่พักปลายทางตามที่ทะเบียนราษฎร์ระบุไว้ และ..." "และอะไร!" ภาคินตวาดลั่น ดวงตาแดงก่ำราวกับซาตานหลุดจากขุมนรก เขากระชากคอเสื้อตัวเองเสมือนคนขาดอากาศหายใจ ความรู้สึกผิดที่โถมซัดเข้ามาประดังประเดในอกมันหนักหน่วงจนแทบกระอักเลือด "พูดมาสิธนากร!" "เธอปฏิเสธการรับเงินค่าชดเชยการหย่าทุกบาททุกสตางค์ที่ท่านประธานส่งเข้าบัญชีครับ... บัญชีถูกปิดตาย เช็คทุกใบถูกตีคืนโดยไม่มีการเซ็นรับ และ... และเธอตัดขาดการติดต่อทุกช่องทาง แม้แต่เบอร์ส่วนตัวก็ถูกบล็อกอย่างไร้เยื่อใยครับ" สิ้นคำรายงานนั้น ห้องทำงานกว้างขวางก็ตกอยู่ในความเงียบงันอันน่ากลัว ภาคินเซถอยหลังไปชนกับกระจกบานใหญ่เบื้องหลัง ขาทั้งสองข้างแทบพยุงร่างสูงใหญ่ของตนเองไว้ไม่ไหว ภาพใบหน้าอันซีดเซียว น้ำตาหยดสุดท้ายที่ร่วงหล่นในวันหย่า และแววตาที่ว่างเปล่าไร้ซึ่งความอาลัยของลีลาวดี ย้อนกลับมาทิ่มแทงหัวใจเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาเคยคิดว่าการหย่าคืออิสรภาพ... เคยคิดว่าผู้หญิงที่ไร้เดียงสาและอ่อนแอคนนั้นจะไม่มีวันไปไหนพ้นจากเงื้อมมือของเขา แต่ในความเป็นตอนนี้ เธอกลับเลือกที่จะหายไปจากโลกของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ แม้แต่เงินทองที่เขาคิดว่าจะใช้ซื้อความรู้สึกผิด มันก็ไม่มีค่าอะไรในสายตาของเธอเลยแม้แต่น้อย "เธอเกลียดฉัน... เกลียดจนไม่อยากแม้แต่จะใช้เงินของฉันสักบาทเดียวอย่างนั้นเหรอ..." เสียงพึมพำหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากหยักที่สั่นเทา ภาคินกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือฝังลึกระบายความเจ็บปวด ความเย่อหยิ่งทิฐิที่เคยค้ำคอพังทลายลงไม่เป็นท่า หมาป่าผู้เคยเย่อหยิ่งจองหองบัดนี้ตระหนักแล้วว่า กรงขังที่เขาเคยสร้างไว้กักขังเธอนั้น แท้จริงแล้วมันคือการขุดหลุมฝังศพหัวใจตัวเองทั้งเป็น ทว่า ท่ามกลางความมืดมิดและสิ้นหวังที่กำลังกัดกินวิญญาณ โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานกลับแผดเสียงกรีดร้องแหลมสูงขึ้นมาทำลายความเงียบ ธนากรลังเลเล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาดู แต่เพียงแค่เหลือบมองหน้าจอ เลขานุการหนุ่มก็หน้าถอดสี รีบส่งเครื่องมือสื่อสารนั้นให้เจ้านายหนุ่มทันทีด้วยมือที่สั่นเทา "ท่านประธานครับ... สายจาก... จากคุณหญิงแม่ครับ" ภาคินรับโทรศัพท์มาแนบหูด้วยลมหายใจที่ติดขัด เขายังไม่ทันได้เอ่ยคำใด เสียงประกาศิตอันทรงพลังและเปี่ยมด้วยความโกรธเกรี้ยวของผู้เป็นมารดาก็ดังแทรกขึ้นมาทันที "ไอ้ลูกไม่รักดี!แกทำอะไรลงไป! แกทำให้สะใภ้ที่ดีที่สุดในชีวิตแกต้องหอบลูกหนีไปอย่างไร้ร่องรอยได้อย่างไร ภาคิน!" คุณหญิงรำไพกรีดเสียงผ่านสายด้วยความเดือดดาล "ถ้าแกยังอยากมีหน้าไปสู้หน้าใครเขา แกจงฟังแม่ให้ดี... ข่าวลือเรื่องอดีตภรรยาของแกตอนนี้กำลังสะเทือนไปทั่วสังคมไฮโซ และถ้าแกยังหาตัวลีลาวดีกับหลานแฝดทั้งสองไม่พบภายในสามวัน ไม่ต้องเรียกฉันว่าแม่!" ติ๊ด! สายถูกตัดทอนลงพร้อมกับเสียงสัญญาณชีพที่ขาดหาย แต่คำพูดประโยคเดียวของคุณหญิงแม่กลับทำให้ลมหายใจของภาคินแทบหยุดชะงัก *หลานแฝด...* ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงระคนหวาดหวั่น สมองที่ปั่นป่วนหยุดชะงักไปชั่วขณะ ข้อมูลทุกอย่างประเดประดังเข้ามาในหัว แฝดอย่างนั้นหรือ? ลีลาวดีท้องงั้นหรือ? ตอนไหนกัน... หรือว่าวันที่เธอพยายามจะบอกความจริงกับเขาในห้องทำงานนั้น คือวันที่เธอถือใบตรวจครรภ์ไว้ในมือ แต่เขากลับปัดป้องและไล่เธอให้ออกไปพ้นหน้าอย่างไร้เยื่อใย! ความตระหนกสุดขีดพุ่งพล่านไปทั่วร่าง ภาคินคว้าสูทตัวนอกมาสวมอย่างลวกๆ ขายาวก้าวฉับๆ ออกจากห้องทำงานโดยไม่สนใจเสียงเรียกของเลขานุการอีกต่อไป หัวใจเต้นรัวระรัวดั่งกลองศึก ความสำนึกผิดและการตื่นตระหนกโหมกระหน่ำซัดเข้าใส่จนแทบคลั่ง ในเมื่อเธออุ้มท้องลูกของเขาหนีไป และข่าวลือเกี่ยวกับอดีตภรรยาเริ่มแพร่สะพัดออกไป เขาย่อมไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนพกเธอไปจากเขาได้เด็ดขาด รถยนต์สปอร์ตคันหรูพุ่งทะยานออกจากลานจอดรถด้วยความเร็วสูงราวกับพายุหมุน มุ่งหน้าสู่จุดเริ่มต้นของความลับทั้งหมดที่เขาเพิ่งจะล่วงรู้ ทว่า... ในขณะที่เขากำลังเหยียบคันเร่งเพื่อตามล่าอดีตภรรยาผู้เด็ดเดี่ยว ภาพถ่ายใบล่าสุดที่ถูกส่งตรงเข้ามาในแชทลับของนักสืบส่วนตัว ก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอคอนโซลรถพอดี ภาคินปรายตามองหน้าจอเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อหวังจะดูเบาะแส แต่แล้วภาพของเด็กชายและเด็กหญิงฝาหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูวัยราวๆ สองขวบ ที่มีดวงตากลมโตและสันจมูกโด่งรั้นถอดแบบมาจากพิมพ์เดียวกับเขาราวกับแกะ พร้อมกับข้อความสั้นๆ ใต้ภาพที่ทำให้โลกทั้งใบของประธานหนุ่มหยุดหมุนทันที— *"รายงานพิกัดล่าสุด: พบคุณลีลาวดีและคุณหนูทั้งสองกำลังเดินซื้อของอยู่ที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตใจกลางเมือง... และข้างกายเธอในตอนนี้ มีชายหนุ่มปริศนากำลังกุมมือเด็กๆ เดินเคียงคู่กันอย่างสนิทสนม"* โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ