ไอเทมหายากกับศัตรูหน้าใหม่

“แกคิดว่าไอ้ก้อนขนสีขาวนั่นมันมีค่าแค่ไหนกันเชียว เรย์? อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลย ราคาที่ฉันยื่นให้ นายสามารถซื้อบ้านในเมืองหลวงได้ทั้งหลังด้วยซ้ำ!” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความคุกคามดังขึ้นจากชายร่างยักษ์ในชุดเกราะเหล็กกล้าสีดำสนิท เขาคือ 'ไททัน' หัวหน้าปาร์ตี้ล่าสมบัติผู้มีชื่อเสียงเรื่องความเห็นแก่ตัวและไร้ความปราณี เรย์หยุดฝีเท้าลงบนทางเดินหินในถ้ำน้ำแข็งที่เงียบสงัด เขาไม่ได้หันกลับไปมองในทันที แต่ก้มลงมองเจ้าตัวเล็กในอ้อมแขนที่กำลังขดตัวกลมดิ๊กราวกับปุยเมฆหิมะ ลูน่าไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มันเพียงแค่ส่งเสียง 'คิ้ว...' เบาๆ ในลำคอ ก่อนจะใช้จมูกสีชมพูระเรื่อดุนหน้าอกของเรย์เป็นการปลอบโยนว่ามันไม่ได้ใส่ใจคำพูดขยะเหล่านั้นเลยสักนิด “บ้านหลังใหญ่โตไปก็เท่านั้นครับถ้าในนั้นไม่มีความอบอุ่น” เรย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงความหนักแน่นราวกับผาหิน “ลูน่าไม่ใช่สินค้า และผมก็ไม่ใช่พ่อค้าที่จะขายหัวใจตัวเองเพื่อแลกกับเศษเงินในเกม” “งั้นแกก็คงอยากจะตายในถ้ำปิดตายแห่งนี้มากกว่าสินะ!” ไททันตวาดลั่น มือหนาคว้าขวานยักษ์ที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมา กวัดแกว่งจนเกิดเสียงแหวกอากาศที่น่าขนลุก เซนที่ยืนกอดอกพิงผนังถ้ำอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าวขยับยิ้มที่มุมปากอย่างเย็นชา เขาไม่ได้ขยับตัวเข้าไปช่วยเรย์ทันที แต่สายตาคมกริบกวาดมองกลุ่มผู้ติดตามของไททันที่กระจายตัวปิดทางออกไปจนหมดสิ้น “ช้าไปนิดนะไททัน... การจะขู่คนอย่างเรย์น่ะ ต้องใช้มากกว่าขวานบิ่นๆ กับคำพูดซ้ำซากแบบนั้น” “หุบปากซะไอ้พวกอดีตกิลด์ท็อป!” ไททันคำรามลั่น “ฉันไม่ได้มาเพื่อฟังพวกแกพล่าม!” บรรยากาศในถ้ำที่ควรจะหนาวเหน็บกลับทวีความกดดันจนแทบหายใจไม่ออก เรย์สัมผัสได้ถึงไอสังหารที่พุ่งเป้ามาที่เขากับลูน่าโดยตรง เขาหลับตาลงชั่วขณะ สัมผัสถึงพลังงานจางๆ ที่ไหลเวียนอยู่รอบตัวมอนสเตอร์คู่ใจ ลูน่ารับรู้ได้ถึงความตึงเครียดของเจ้าของร่าง มันจึงเริ่มปล่อยละอองหิมะสีครามออกมาจากขนฟูฟ่อง ทำให้อุณหภูมิรอบตัวเรย์ลดต่ำลงจนไอความเย็นเริ่มเกาะตัวเป็นเกราะบางๆ รอบกาย “ลูน่า... พร้อมไหม?” เรย์กระซิบถาม เจ้าจิ้งจอกหิมะตัวจิ๋วเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีน้ำเงินสดใสดุจมณีล้ำค่าจ้องมองไปที่ไททันด้วยความเย่อหยิ่งแบบที่ทำให้ผู้เล่นระดับท็อปยังต้องตะลึง มันไม่ได้กลัว แต่มันกำลัง 'สมเพช' ไททันพุ่งตัวเข้ามาพร้อมกับทักษะ 'ทลายปฐพี' ขวานยักษ์ในมือเปล่งแสงสีส้มจัดจ้าน เตรียมจะบดขยี้ร่างของเรย์ให้กลายเป็นเศษข้อมูล แต่ในวินาทีที่คมขวานกำลังจะปะทะกับร่างของหนุ่มผมสีน้ำตาล... *ครืนนนน!* พื้นถ้ำที่ควรจะแข็งแกร่งกลับเกิดอาการสั่นไหวอย่างรุนแรง ไม่ใช่เพราะพลังของไททัน แต่เป็นเพราะผนังถ้ำฝั่งหนึ่งพังทลายลงมาเผยให้เห็นห้องลับที่ซ่อนอยู่ภายใน เสียงเครื่องจักรกลหนักๆ ที่ทำงานอย่างบ้าคลั่งดังกลบเสียงต่อสู้จนหมดสิ้น สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาทุกคนไม่ใช่หีบสมบัติ แต่เป็นกองทัพมอนสเตอร์กลายพันธุ์ที่มีรูปร่างบิดเบี้ยว ดวงตาของพวกมันเป็นสีแดงฉานไร้ความรู้สึก และมี 'รหัสโค้ด' สีเขียวเรืองแสงไหลวนอยู่รอบตัว ไททันชะงักขวานกลางอากาศ หน้าซีดเผือด “นั่นมัน... ระบบบั๊กงั้นเรอะ? ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่!” เรย์ขมวดคิ้วแน่น เขารู้สึกถึงความผิดปกติของระบบเกมที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งร่าง ลูน่าคำรามในลำคออย่างเกรี้ยวกราด ขนของมันตั้งชันจนดูเหมือนจิ้งจอกเพลิงสีขาว “มันไม่ใช่บั๊กธรรมดา แต่มันคือโปรแกรมลบข้อมูลที่บั๊กมาสเตอร์ทิ้งไว้” เรย์พึมพำกับตัวเองขณะหยิบไอเทม 'ผลึกแห่งพันธสัญญา' ออกมาจากกระเป๋า ทว่าในตอนนั้นเอง เงาร่างหนึ่งที่คุ้นตาในชุดคลุมสีดำสนิทก็ก้าวออกมาจากเงามืดหลังมอนสเตอร์กลายพันธุ์เหล่านั้น เขาไม่ได้ใส่หน้ากากปิดบังใบหน้า ทว่ารอยยิ้มที่เหยียดหยามบนริมฝีปากนั้นกลับทำให้ทุกคนในที่นั้นหยุดหายใจ “ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะ... คุณผู้พิทักษ์มอนสเตอร์” เรย์เบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าที่เขาไม่เคยลืมเลือน “บั๊กมาสเตอร์! นี่แกวางแผนจะฆ่าพวกเราทุกคนพร้อมกับกำจัดข้อมูลที่นี่เลยงั้นเหรอ?” “กำจัด? เปล่าเลย...” บั๊กมาสเตอร์ก้าวผ่านซากมอนสเตอร์กลายพันธุ์ที่คุกเข่าลงต่อหน้าเขา “ฉันแค่จะมอบ 'ของขวัญ' ชิ้นใหม่ให้แกต่างหาก ลูน่าไม่ได้เป็นแค่คู่หูของแก... แต่เธอคือกุญแจชิ้นสุดท้ายที่ฉันต้องการเพื่อปลดล็อกเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดของโลกใบนี้” ขณะที่บั๊กมาสเตอร์ดีดนิ้ว มอนสเตอร์กลายพันธุ์ทั้งหมดก็พุ่งเป้าไปที่เรย์และลูน่าพร้อมกัน ลูน่าตัดสินใจในเสี้ยววินาทีนั้นเอง มันกระโดดออกจากอ้อมแขนของเรย์ ร่างจิ๋วขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นจิ้งจอกหิมะยักษ์สีขาวนวลปกคลุมด้วยเกราะน้ำแข็งที่งดงามเกินบรรยาย แต่สิ่งที่น่าตกใจที่สุดคือดวงตาของลูน่าที่เปลี่ยนจากสีน้ำเงินกลายเป็นสีทองอำพันที่แผ่พลังงานมหาศาลออกมาจนพื้นถ้ำแตกกระจาย ทว่าในจังหวะที่การต่อสู้กำลังจะปะทุขึ้น จู่ๆ ร่างของเรย์ก็กระตุกวูบ หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาเพียงคนเดียว: [เตือนภัยระดับสูงสุด: ตรวจพบการแทรกแซงระบบ! ลูน่าไม่ใช่ข้อมูลที่บริสุทธิ์... โปรดตรวจสอบรหัสพันธุกรรมภายในของเธอโดยด่วน!] ความจริงที่คาดไม่ถึงกระแทกเข้าที่หัวใจของเรย์จนเขาเซถอยหลังไปพิงกำแพงหิน ลูน่า... จิ้งจอกหิมะตัวน้อยที่เขาดูแลมาตลอด กำลังหันกลับมามองเขาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความโศกเศร้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปเผชิญหน้ากับความลับอันน่าสะพรึงกลัวครั้งนี้กับเรย์และลูน่านะคะ!