ศึกดวลกิลด์มิตรภาพ

"ถ้าคิดจะชนะด้วยวิธีการเล่นแบบเดิมๆ ก็เตรียมตัวเก็บของกลับกิลด์ไปได้เลยนะคะ เพราะในสนามนี้ พวกเราไม่ได้มาเพื่อเป็นแค่เพื่อนเล่นให้พวกคุณ" เสียงหวานใสที่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดของลูน่าดังก้องผ่านระบบสื่อสารส่วนตัว เรย์ที่ยืนอยู่ใจกลางสนามประลองจำลอง 'เดอะ อารีน่า ออฟ เฟรนด์ชิป' ขยับยิ้มบางๆ ขณะที่จิ้งจอกหิมะตัวน้อยในร่างจิ๋วบนไหล่ของเขากำลังส่งสายตาเหยียดหยามไปยังสมาชิกกิลด์ 'มังกรนิรันดร์' ที่ยืนตึงเครียดอยู่ฝั่งตรงข้าม วันนี้ไม่ใช่การต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด แต่มันคือศึกดวลกิลด์มิตรภาพที่ใครหลายคนมองว่าเป็นการวัดศักยภาพก่อนที่พายุใหญ่จะมาถึง "ลูน่า อย่าขู่เพื่อนร่วมโลกสิคะ" เรย์เอ่ยเบาๆ ก่อนจะหันไปสบตากับเซนที่ยืนกอดอกพิงเสาหินข้างๆ ใบหน้าของอดีตท็อปเพลเยอร์ผู้นี้เรียบเฉย ทว่าดวงตาเขากลับจ้องเขม็งไปที่ดาบเล่มยักษ์ของหัวหน้ากิลด์ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่วางตา "เรย์ ดูนั่นสิ" เซนกระซิบ "พวกเขาไม่ได้เปลี่ยนกลยุทธ์ตามที่นัดกันไว้ แต่กำลังจะใช้ 'ท่าไม้ตายต้องห้าม' ที่เคยเป็นข่าวฉาวเมื่อเดือนก่อน... นั่นมันผิดกติกาชัดๆ นะคะ" เรย์เลิกคิ้วเล็กน้อย ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะก่อนที่สัญญาณเริ่มการประลองจะดังขึ้นทั่วสนาม แทนที่จะวิ่งเข้าใส่ตามสัญชาตญาณ เรย์กลับสั่งให้เหล่ามอนสเตอร์ของเขาถอยร่นไปตั้งหลักที่วงแหวนสีฟ้ามุมสนาม "ทำไมถึงถอยล่ะคะ?" มอนสเตอร์สายแทงค์อย่าง 'เต่าหินภูผา' ส่งเสียงครางต่ำด้วยความสงสัย "เพราะเราไม่ได้มาเพื่อทำลายกิลด์ของพวกเขา แต่เรามาเพื่อแสดงให้เห็นว่า 'ความสามัคคี' ที่แท้จริงมันคืออะไรต่างหาก" เรย์ตอบพลางแตะที่สร้อยคอหินเวทมนตร์ การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด ฝั่งมังกรนิรันดร์เปิดฉากด้วยเวทมนตร์สายฟ้าที่ถาโถมเข้ามาดั่งห่าฝน เซนพุ่งตัวออกไปข้างหน้าพร้อมกับโล่เวทมนตร์สีคราม เขารับการโจมตีหนักหน่วงนั้นไว้จนร่างสั่นสะท้าน ทว่าเขากลับไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว สายตาของเขาไม่ได้มองที่ศัตรู แต่มองมาที่เรย์ด้วยความเชื่อใจอย่างเต็มเปี่ยม "เรย์... ตอนนี้แหละ!" เรย์พยักหน้าให้ลูน่า เจ้าจิ้งจอกหิมะกระโดดลงจากไหล่ ก่อนจะกลายร่างเป็นแสงสีเงินวูบวาบ มันไม่ได้พุ่งเข้าใส่ศัตรู แต่ลูน่าใช้ทักษะ 'ร่ายรำมายา' สร้างภาพลวงตาที่เป็นการสะท้อนตัวตนของคู่ต่อสู้ทุกคนในกิลด์มังกรนิรันดร์ออกมา ทันใดนั้นเอง สนามประลองที่เคยมีแต่เสียงระเบิดของเวทมนตร์กลับเงียบงัน ทุกคนในกิลด์มังกรนิรันดร์หยุดชะงัก เมื่อเห็นภาพตัวเองในอดีต—ภาพที่พวกเขายังคงเล่นเกมด้วยความสนุกสนาน ไม่ใช่ความกระหายชัยชนะที่มืดบอดเช่นนี้ "เห็นไหมคะ?" เรย์ก้าวเดินออกไปท่ามกลางสนามที่กำลังสั่นสะเทือน "นี่ไม่ใช่การดวลเพื่อชนะ แต่นี่คือการดวลเพื่อเตือนให้พวกคุณจำได้ว่า 'ทำไม' ถึงเริ่มก้าวเข้ามาในโลกใบนี้" บรรยากาศเริ่มผ่อนคลายลงชั่วขณะ แต่ทว่า... จู่ๆ สัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งเกม ท้องฟ้าจำลองในโดมสนามประลองเปลี่ยนเป็นสีเลือด สมาชิกกิลด์มังกรนิรันดร์หลายคนล้มลงกับพื้นพร้อมกับค่าพลังชีวิตที่ลดฮวบลงอย่างรวดเร็วโดยไม่มีใครโจมตี "เกิดอะไรขึ้น!" เซนตวาดพลางรีบวิ่งมาขวางหน้าเรย์ "ระบบมีปัญหาเหรอ? หรือว่า..." เรย์ก้มลงมองที่ข้อมือของตัวเอง นาฬิกาดิจิทัลที่ใช้วัดค่าความเสถียรของโลกเสมือนกำลังสั่นรัว มันไม่ได้บอกค่าสถานะของมอนสเตอร์อีกต่อไป แต่มันขึ้นข้อความที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความหวาดหวั่น *System Message: [BugMaster] ได้แทรกแซงเข้าสู่ฐานข้อมูลแกนกลางของสนามประลอง* ก่อนที่เรย์จะทันได้ตั้งตัว ประตูมิติขนาดใหญ่ก็เปิดออกตรงใจกลางสนามประลอง พร้อมกับร่างในชุดคลุมสีดำสนิทที่ก้าวออกมาอย่างช้าๆ รอยยิ้มเยือกเย็นที่ปรากฏภายใต้ฮู้ดนั่นทำเอาลูน่าที่มักจะใจกล้าถึงกับขนลุกชัน "ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ต้องขัดจังหวะช่วงเวลาซึ้งๆ ของพวกคุณ" เสียงแหบพร่าดังก้องผ่านลำโพงของระบบ "แต่ดูเหมือนว่ามิตรภาพที่พวกคุณพยายามสร้างกันอยู่นี้... มันกำลังจะกลายเป็นเถ้าถ่านไปพร้อมๆ กับโลกใบนี้ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าแล้วล่ะค่ะ" ร่างนั้นชูมือขึ้น เหนือหัวของสมาชิกกิลด์มังกรนิรันดร์ที่บาดเจ็บอยู่ ปรากฏโซ่ตรวนสีดำทมิฬที่เริ่มรัดพันร่างของพวกเขาไว้อย่างแน่นหนา และในจังหวะที่เรย์พยายามจะวิ่งเข้าไปช่วย ลูน่าก็กระตุกเสื้อเขาไว้แน่น พร้อมกับส่งสายตาเตือนภัยไปยังฝ่ามือของบั๊กมาสเตอร์ที่มี 'โค้ดคำสั่งสีแดง' เต้นตุบๆ อยู่ "เรย์... อย่าเข้าไปนะคะ นั่นมันไม่ใช่แค่บั๊กธรรมดา แต่มันคือคำสั่ง 'ลบทิ้งถาวร'!" เรย์ชะงักค้าง มือของเขาเอื้อมออกไปในอากาศว่างเปล่า สายตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของบั๊กมาสเตอร์ที่ซ่อนอยู่ในเงา ก่อนที่ชายผู้นั้นจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เรย์ต้องเย็นวาบไปถึงกระดูกสันหลัง "เธอคิดว่าตัวเองปกป้องมอนสเตอร์พวกนี้ได้งั้นเหรอ เรย์... ลองมองดูที่มือของตัวเองดีๆ สิ ว่าตอนนี้ ใครกันแน่ที่กำลังจะสูญเสียทุกอย่างไป" หวังว่าทุกท่านจะยังคงร่วมเดินทางไปกับเหล่ามอนสเตอร์จอมป่วนของเรย์ในตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อนะคะ!