เพื่อนใหม่จอมป่วน

"ส่งขนมพายแอปเปิ้ลมาเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นข้าจะใช้หางสะบัดร้านเจ้าให้ราบเป็นหน้ากลอง!" เสียงแหลมเล็กที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและดื้อรั้นดังแว่วมาจากกลางตลาดสดประจำเมืองเซเลสเทีย ท่ามกลางความโกลาหลที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว กลิ่นหอมหวานของเนยและแอปเปิ้ลอบใหม่ๆ ลอยคละคลุ้งปะปนกับฝุ่นละอองที่ตลบอบอวลจากการกระโดดโลดเต้น เรย์กะพริบตากะลิ้มกะเหลี่ยด้วยความเหนื่อยหน่าย ขณะที่ฝ่ามือเรียวขยี้ขมับเบาๆ เพื่อขับไล่อาการปวดหัวตุบๆ ที่เริ่มเล่นงานอีกครั้ง ร่างสีขาวนวลปุกปุยขนาดเท่าลูกแมวของ 'ลูน่า' กำลังยืนตระหง่านอยู่บนแผงขายผลไม้ของพ่อค้า NPC หน้าตาตื่นตระหนก หางฟูฟ่องสามแฉกสะบัดไปมาอย่างฮึกเหิม ดวงตากลมโตสีฟ้าคริสตัลฉายแววเจ้าเล่ห์เพทุบายและเอาแต่ใจเต็มพิกัด เจ้าจิ้งจอกหิมะตัวน้อยไม่ได้สนใจเลยสักนิดว่าเล็บคมกริบของมันกำลังสร้างรอยข่วนบนเนื้อไม้ชั้นดี หรือการกระทำของมันกำลังเรียกสายตาตำหนิจากเหล่าผู้เล่นรอบข้างที่หยุดยืนมุงดูด้วยความระaอา "คุณลูน่าคะ! ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะคะ! นั่นไม่ใช่ของกินที่เราจะไปแย่งเขามาตามอำเภอใจนะคะ!" เรย์ร้องเรียกพร้อมกับสาวเท้าเข้าไปใกล้แผงขายผลไม้ด้วยความรีบร้อน ใบหน้าคมคายฉายแววอ่อนอกอ่อนใจอย่างที่สุด "มนุษย์โง่! เจ้ากล้าสั่งข้าผู้เป็นราชinีแห่งเหมันต์เชียวหรือ?" ลูน่าหันมาเชิดใส่เจ้าของด้วยท่าทางถือดี ก่อนจะคว้าผลแอปเปิ้ลสีแดงสดลูกโตขึ้นมาซัดเข้าปากเคี้ยวกร้วมๆ อย่างไม่เกรงใจใคร น้ำหวานสีแดงไหลย้อยลงมาเปรอะเปื้อนขนสีขาวสะอาดจนดูมอมแมม แต่นั่นกลับทำให้เจ้าตัวแสบยิ่งเชิดหน้าขึ้นสูงด้วยความภาคภูมิใจเข้าไปใหญ่ พ่อค้า NPC วัยกลางคนหน้าซีดเผือด เข่าทรุดลงไปกองกับพื้นด้วยความหวาดกลัว ระบบ AI ในเกมถูกพัฒนาให้มีความสมจริงสูงมากจนแสดงออกถึงความตกใจต่อเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดได้อย่างสมบูรณ์แบบ "มะ... มอนสเตอร์บ้าอะไรเนี่ย! ตัวกะเปี๊ยกเดียวแต่พยศชะมัด! ใครก็ได้ช่วยด้วย!" "ต้องขอประทานโทษด้วยจริงๆ นะคะ!" เรย์รีบโค้งตัวขอโทษขอโพยพ่อค้าอย่างนอบน้อม พร้อมกับควักเหรียญทองออกจากกระเป๋าเงินระบบส่งให้เป็นการชดเชยค่าเสียหาย "นี่ค่ะ ค่าพายแอปเปิ้ลและค่าผลไม้ทุกลูกที่ถูกทำลาย ดิฉันต้องขออภัยในความไร้มารยาทของเจ้าตัวเล็กนี่ด้วยนะคะ พอดีนางค่อนข้าง... เอาแต่ใจไปหน่อยน่ะค่ะ" ท่าทีสุภาพอ่อนโยนและรอยยิ้มเจื่อนๆ ของเรย์ทำให้ความโกรธของพ่อค้า NPC ลดลงไปครึ่งหนึ่งอย่างรวดเร็ว เขาจำใจรับถุงเหรียญทองมาถือไว้ก่อนจะพึมพำเบาๆ "คราวหลังก็ดูแลสัตว์เลี้ยงให้ดีกว่านี้หน่อยเถอะพ่อหนุ่ม เกือบจะพังร้านฉันยับอยู่แล้วเชียว" เมื่อจัดการเคลียร์ปัญหาเฉพาะหน้าเรียบร้อยแล้ว เรย์ก็พุ่งตัวคว้าหมับเข้าที่กลางลำตัวนุ่มฟูของจิ้งจอกหิมะจอมป่วนทันที ลูน่าส่งเสียงร้องโวยวายลั่นตลาด ขาหน้าทั้งสองข้างตะกุยอากาศพัลวัน พยายามดิ้นรนให้หลุดจากการพันธนาการ "ปล่อยข้า! เจ้ามนุษย์ไร้รสนิยม! ข้ายังกินไม่หนำใจเลยนะ!" "ไม่ต้องมาทำเป็นโวยวายเลยนะคะ! ก่อเรื่องไว้ขนาดนี้ เดี๋ยวกลับไปบ้านต้องโดนงดขนมหวานสามวันเต็มๆ เลยค่ะ!" เรย์ดุเสียงเข้ม พยายามอุ้มเจ้าตัวแสบแนบอกเพื่อไม่ให้มันไปสร้างความเดือดร้อนให้ใครอีก แต่ทว่า สัมผัสอุ่นๆ และกลิ่นหอมสะอาดประจำตัวของลูน่าก็ทำให้ความโกรธที่มีมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความเอ็นดูระคนเหนื่อยหน่ายตามเคย "โธ่... เรย์ใจร้าย..." เสียงของลูน่าเปลี่ยนจากเกรี้ยวกราดเป็นหงุดหงิดงอแงทันที เจ้าจิ้งจอกซุกใบหน้ามอมแมมลงกับอกเสื้อของเรย์ ใช้ลูกอ้อนขั้นสุดยอดที่มักจะใช้ได้ผลทุกครั้งในการหลีกเลี่ยงการลงโทษ ในจังหวะนั้นเอง บรรยากาศรอบตัวก็พลันเย็นเยียบลงอย่างกะทันหัน เสียงจอแจของผู้คนในตลาดค่อยๆ เงียบเสียงลง ราวกับถูกกดปุ่มปิดเสียง เรย์ชะงักฝีเท้าที่กำลังจะเดินออกจากย่านการค้า สัญชาตญาณการเอาตัวรอดในฐานะเกมเมอร์มือฉีกลั่นเตือนภัยสีแดงฉานในหัวใจ สายลมเย็นยะเยือกพัดผ่านตรอกแคบๆ ด้านข้าง ทั้งที่ในระบบเกมนี้ไม่มีฟังก์ชันสภาพอากาศที่แปรปรวนฉับพลันเช่นนี้ "ระวังตัวด้วยนะคะ..." เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้นจากเงาไม้เบื้องหน้า เซน ก้าวเดินออกมาจากมุมมืดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบตัวอย่างระแวดระวัง มือขวาของชายหนุ่มกุมด้ามดาบคาตานะที่เหน็บอยู่ข้างเอวแน่นจนข้อ นิ้วขึ้นสีขาว "เซน? มีอะไรเหรอคะ ทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้นล่ะ?" เรย์ถามด้วยความสงสัย พร้อมกับกระชับกอดลูน่าให้แน่นขึ้น เจ้าจิ้งจอกน้อยเองก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ มันหยุดดิ้นและเงี่ยหูตั้งชัน ดวงตากลมโตหันไปจ้องมองความมืดเบื้องหน้าอย่างระแวดระวัง "ฉันเพิ่งได้รับข้อความเตือนจากระบบกิลด์..." เซนเว้นจังหวะไปชั่วครู่ เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามไรผมของชายหนุ่ม "มีผู้เล่นระดับสูงกลุ่มหนึ่งกำลังถูกลบข้อมูลตัวละครหายไปอย่างถาวรในเขตพื้นที่ปลอดภัย... และคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ไม่ใช่ระบบเกมทั่วไปแน่ๆ" เรย์เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ความรู้สึกเย็นวาบแล่นพล่านไปตามสันหลัง เมื่อหันกลับไปมองทางออกของตลาด ก็พบว่าประตูเมืองขนาดใหญ่ถูกปิดตายด้วยบาตรสีดำสนิทที่มีสัญลักษณ์รูปแมลงปีกแข็งสีทองสลักอยู่ตรงกลาง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์อันเป็นเอกลักษณ์ของ... บั๊กมาสเตอร์ ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางอันแสนวุ่นวายนี้ด้วยนะคะ!