ธามันผู้รู้ทันทุกอย่าง

"ถ้าคุณยังกล้าก้าวเข้ามาเหยียบเขตสวนส้มปลายฟ้าอีกแค่ก้าวเดียว ฉันจะไม่เกรงใจกฎหมายบ้านเมืองแล้วนะคะคุณกรภัทร" น้ำเสียงของรินรดาไม่ได้สั่นเครือเลยแม้แต่น้อย มันเยียบเย็นและคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งผ่านการลับจนขึ้นเงา ดวงตาคู่สวยจับจ้องร่างสูงโปรดของอดีตเจ้านายหนุ่มผู้เคยขโมยสูตรอาหารและเขี่ยเธอพ้นทางด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ ชายหนุ่มในชุดสูทแบรนด์ดังที่ดูยับยู่ยี่เพราะการเดินทางมายังอำเภอห่างไกล กำลังส่งยิ้มฝืดเจื่อนพยายามตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเพื่อขอโอกาสเริ่มต้นใหม่ ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับไม่ได้มีแค่ความตึงเครียดระหว่างคนทั้งสอง เพราะห่างออกไปใต้ร่มเงาของต้นส้มสายน้ำผึ้งพันธุ์งาม ธามัน เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ผู้ทรงอิทธิพลกำลังยืนกอดอกพิงลำต้นด้วยท่าทางสบายอารมณ์ นัยน์ตาคมกริบคู่นั้นไม่ได้ฉายแววหึงหวงอย่างโง่เขลา หากแต่ทอประกายล้ำลึกและเต็มไปด้วยความรู้ทันจนน่ากลัว "รินครับ ฟังผมก่อน... เรื่องในอดีตมันมีความเข้าใจผิดกัน บริษัทของเรากำลังจะพังเพราะขาดคุณ มือหนึ่งอย่างคุณสำคัญที่สุด..." กรภัทรพยายามก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับยื่นมือสั่นเทาหมายจะคว้าข้อแขนของหญิงสาว *หมับ!* มือใหญ่หนาของใครบางคนคว้าหมับเข้าที่ไหล่ของกรภัทรอย่างแรง แรงบีบนั้นหนักหน่วงราศีกดทับด้วยคีมเหล็ก จนอดีตผู้บริหารหนุ่มต้องนิหน้าด้วยความเจ็บปวดเมื่อหันกลับไปเผชิญหน้า "เขตหวงห้าม... และภรรยาของผม ไม่ต้อนรับขยะเปียกครับ" ธามันเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่น่าเกรงขาม รอยยิ้มมุมปากของเขาไม่ได้ส่งไปถึงดวงตาที่กำลังลุกโชนด้วยโทสะ กรภัทรหน้าถอดสีทันทีเมื่อตระหนักว่าชายหนุ่มเบื้องหน้าคือใคร 'ธามัน' ผู้ทรงอิทธิพลที่แม้แต่บิดาของเขายังต้องก้มหัวให้ "ทะ... ท่านธามัน คือผมกับริน..." "ไสหัวไปซะ ก่อนที่ผมจะทำให้บริษัทของคุณในเมืองกรุงกลายเป็นเพียงฝุ่นผงภายในเวลาสามนาที" ธามันเอ่ยคำขาด น้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาดจนกรภัทรไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง เขารีบถอยหลังกรูดแล้ววิ่งขึ้นรถเก๋งขับหนีออกไปจากสวนส้มทันทีด้วยความลนลาน ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมพัดใบส้มไหวระรอก รินรดาระบายลมหายใจยาวเหยียดด้วยความโล่งอก เธอหันไปมองสามีป้ายแดงที่ยืนตีหน้าขรึมอยู่ใกล้ๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ "คุณตามมาดูตั้งแต่เมื่อไหร่คะเนี่ย?" "ตั้งแต่ไอ้หน้าตัวเมียนั่นมันทำท่าจะแตะต้องตัวคุณ" ธามันก้าวเข้ามาประชิด ใช้ปลายนิ้วเชยคางมนขึ้นสบตา สายตาที่มองเธอนั้นเต็มไปด้วยความหวงแหนและ... ความหมายลึกซึ้งบางอย่างที่อ่านไม่ออก "ริน... คุณนี่มีเสน่ห์ดึงดูดแมลงวันฝูงใหญ่จริงๆ นะคะ" รินรดาปัดมือเขาออกเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้ "พูดจาแปลกๆ นะคะวันนี้ แล้วนี่เคลียร์งานเสร็จแล้วหรือไงถึงมาป้วนเปี้ยนแถวนี้อีกแล้ว" "งานน่ะเคลียร์เสร็จแล้วครับ แต่เรื่องของคุณ... ผมยังต้องเคลียร์ในใจอีกเยอะ" ธามันตอบเสียงพร่า ดวงตาคมกริบกวาดมองไปทั่วบริเวณแปลงผักออร์แกนิกที่เขียวขจี สมบูรณ์แบบเกินกว่าพืชผลทั่วไปจะเติบโตได้ในสภาพอากาศแบบนี้ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของนักธุรกิจหนุ่ม รินรดากระตุกวูบในอก ความลับเรื่อง 'มิติลับ' สวนป่าหิมพานต์จำลองที่เธอใช้เร่งผลผลิตและชุบชีวิตพืชผัก เป็นสิ่งเดียวที่เธอปิดตายไว้ไม่ให้ใครล่วงรู้ แม้แต่ธามันที่แวะเวียนมาช่วยงานเธอบ่อยครั้ง เธอก็ระมัดระวังตัวเป็นอย่างดีในการหยิบจับสิ่งของเข้าออกมิติ *แต่เธอกำลังประเมินความฉลาดของเสือร้ายตัวนี้ต่ำไป...* ธามันย่อตัวลงเด็ดใบกะเพราออร์แกนิกสีเขียวสดที่ใบใหญ่หนาและส่งกลิ่นหอมหวลรัญจวนใจผิดธรรมชาติขึ้นมาพิจารณา เขากลิ่นมันเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับภรรยาสดสวย รอยยิ้มของเขาเต็มไปด้วยความรู้ทันอย่างแจ่มแจ้ง "คุณรินจำตอนที่พายุเข้าเมื่อเดือนก่อนได้ไหมครับ ต้นมะนาวในแปลงหลังบ้านที่เฉาตายไปครึ่งซีก... ผ่านไปแค่วันเดียว กลับฟื้นคืนชีพออกดอกออกผลสะพรั่งแถมยังลูกใหญ่เท่ากำปั้น" ธามันเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแต่ละคำกลับทำให้หัวใจของรินรดากระตุกวาบ "แล้วก็ผักสลัดแปลงนั้น... ที่ต่อให้รดน้ำด้วยปุ๋ยสูตรวิเศษแค่ไหน ก็ไม่มีทางโตพรวดพราดจนเก็บเกี่ยวได้ภายในสามวันหรอกจริงไหมครับ?" รินรดาตัวแข็งทื่อ ลมหายใจสะดุดกักขณะจ้องมองสามี ความหวาดระแวงวาบขึ้นในอก เธอเตรียมจะอ้างเหตุผลเรื่องดินฟ้าอากาศและปุ๋ยหมักชีวภาพ แต่ทว่า... "ไม่ต้องหาข้อแก้ตัวหรอกค่ะ" ธามันลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาก้าวเข้ามาใกล้จนแผ่นอกกว้างแนบชิดกับร่างบาง มือใหญ่อบอุ่นเอื้อมไปเกลี่ยปอยผมที่ระแก้มให้อย่างทะนุถนอม สายตานั้นไม่มีความหวาดกลัว ไม่มีแม้แต่ความโลภ มีเพียงประกายความรักความเอ็นดู และความลับที่เขาเลือกจะเก็บไว้แบกรับร่วมกับเธอ "ผมรู้ว่าคุณมี 'ความลับ' บางอย่าง... ความลับมหัศจรรย์ที่ซ่อนอยู่หลังแววตาคู่นั้น" "คุณ..." รินรดาเบิกตากว้าง หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนก "คุณรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?" "ตั้งแต่ครั้งแรกที่คุณเอาพริกไทยดำกลิ่นหอมประหลาดมาทำสเต็กให้ผมกินนั่นแหละครับ" ธามันหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างอารมณ์ดี "คนฉลาดอย่างผม มีหรือจะดูไม่ออกว่าของบางอย่างมันไม่ได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติ... แต่คุณรู้ไหมริน ว่าทำไมผมถึงเลือกที่จะเงียบ?" รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว "ทำไม...คะ?" ธามันก้มหน้าลงกระซิบชิดใบหูของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นและคำสัญญาที่หนักแน่นจนคนฟังขนลุกซู่ "เพราะไม่ว่าคุณจะซ่อนดินแดนมหัศจรรย์อะไรไว้ หรือมีเวทมนตร์วิเศษแค่ไหน... สิ่งสำคัญที่สุดคือ คุณคือภรรยาของผม และสวนส้มแห่งนี้คือบ้านของเรา" ธามันผละออกเล็กน้อยเพื่อมองลึกเข้าไปในดวงตาที่ไหวระริกของเธอ "ความลับของคุณ... ผมจะเก็บมันลงหลุมฝังศพ และจะไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาแตะต้องภรรยาของผมเด็ดขาด แม้แต่เศษเสี้ยวความลับนี้ก็ไม่มีใครแย่งไปจากคุณได้... สบายใจได้หรือยังครับ ยัยแม่มดน้อยของผม?" คำพูดนั้นทั้งเผด็จการ เอาแต่ใจ แต่กลับโอบกอดหัวใจที่หวาดระแวงของรินรดาให้คลายลงจนหมดสิ้น ความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาในอกอย่างประหลาด หญิงสาวเม้มปากแน่น พยายามซ่อนรอยยิ้มที่กำลังจะระเบิดออกมาจากมุมปาก "ใครเป็นแม่มดกันคะคุณธามัน!" รินรดาค้อนให้วงใหญ่แก้เก้อ แต่ใบหน้าที่ขึ้นสีแดงก่ำกลับฟ้องชัดเจนว่าเธอกำลังพ่ายแพ้ให้กับความใส่ใจของสามีสายเปย์คนนี้ราบคาบ "หึๆ หน้าแดงใหญ่แล้วนะครับ สงสัยต้องหาอะไรอร่อยๆ มาบำรุงคนมีความลับเสียหน่อยแล้ว" ธามันเปลี่ยนเรื่องหน้าตาเฉย ก่อนจะเอื้อมมือมาจูงมือเรียวของเธอให้เดินกลับไปยังตัวบ้าน "เย็นนี้ผมอยากกินแกงเขียวหวานไก่บ้านฝีมือคุณ... แต่ขอกลิ่นหอมๆ แบบที่ใส่สมุนไพรจาก 'ในนั้น' นะครับ รับรองว่าผมจะกินให้หมดหม้อเลย" รินรดายิ้มขำ ขยับปากจะเอ่ยปากแซวสามีจอมเจ้าเล่ห์ แต่ทว่า... ในวินาทีที่เธอกำลังจะก้าวเท้าขึ้นระเบียงบ้าน เสียงรถกระบะเก่าๆ คันหนึ่งก็แล่นเข้ามาจอดเทียบที่หน้าประตูรั้วสวนส้มอย่างกะทันหัน พร้อมกับร่างของหญิงสูงวัยแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าเนื้อดีแต่ใบหน้าบึ้งตึงคุ้นตา ก้าวลงมาจากรถด้วยท่าทางเอาเรื่อง รินรดาชะงักกึก ธามันหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อมองเห็นผู้มาเยือนที่ไม่ได้นัดหมาย และรอยยิ้มเย็นเยียบก็ผุดขึ้นที่มุมปากของเขาอีกครั้ง เมื่อแม่สามีใจร้ายจากตระกูลเดิมของธามันที่เคยประกาศกร้าวว่าจะไม่ยอมรับสะใภ้อย่างเธอ ปรากฏตัวขึ้นถึงหน้าประตูบ้านกลางสวนส้มในยามวิกาลเช่นนี้... เกมกระดานนี้กำลังจะสนุกยิ่งกว่าเดิมเสียอีก! --- **[สวนส้มปลายฟ้า]:** ขอบคุณคุณรี้ดทุกท่านที่ติดตามและส่งกำลังใจให้น้องรินกับคุณธามันเสมอนะคะ ห้ามพลาดตอนหน้าเด็ดขาดค่ะ รับรองว่ามีเรื่องให้ลุ้นระทึกและฟินจิกหมอนยิ่งกว่าเดิมแน่นอนค่ะ!