คู่แข่งรายใหม่

เสียงกระดาษสัญญานოტทวงหนี้ที่ถูกขยำจนยับยู่ยี่ ถูกโยนลงถังขยะอย่างไม่ใยดี เสียงนั้นดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานตกแต่งด้วยไม้สักทองของสำนักงานที่ดินอำเภอ รินรดาไม่ได้สะดุ้งตกใจกับท่าทีคุกคามของชายวัยกลางคนตรงหน้าแม้แต่น้อย เธอยังคงนั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม มือเรียวบางยกชาเขียวอุ่นกรุ่นกลิ่นมะลิขึ้นจิบเบาๆ ราวกับว่าความวุ่นวายรอบกายเป็นเพียงละครสัตว์ฉากหนึ่งที่กำลังแสดงให้เธอดูเพื่อความบันเทิงเท่านั้น "คุณกิตติคะ ดิฉันคิดว่าเราคุยกันชัดเจนตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วแล้วนะคะ ว่าที่ดินแปลงสองร้อยไร่ติดริมลำธารของตระกูลเรา ไม่มีนโยบายจะขายให้ใครทั้งสิ้น ต่อให้กลุ่มทุนของคุณจะเสนอราคาสูงกว่าราคาประเมินสามเท่า หรือจะเอาเงินสดมากองตรงหน้าจนท่วมหัว มันก็ไม่มีค่าอะไรสำหรับคนที่กำลังมีความสุขกับการปลูกผักส่งออกหรอกค่ะ" น้ำเสียงของรินรดานุ่มนวลแต่เฉียบคมดุจใบมีดโกนที่อาบน้ำผึ้ง เธอส่งยิ้มหวานหยดให้ชายร่างท้วมตรงหน้า ซึ่งเป็นตัวแทนกว้านซื้อที่ดินมือหนึ่งของ "เอสเตทกรุ๊ป" บริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ที่มีข่าวฉาวเรื่องการฮุบที่ดินชาวบ้านมานักต่อนักแล้ว กิตติหน้าดำคร่ำเครียด เหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ เขาไม่เคยเจอเจ้าของสวนคนไหนที่ทั้งสวย รวย เสน่ห์แพรวพราว และแข็งกร้าวเท่านี้มาก่อน "คุณรินรดาครับ... เอ่อ ดิฉัน... หมายถึง คุณรินรดาน่าจะคิดดูใหม่อีกสักนิดนะครับ โครงการ 'The Grand Valley' ของเราจำเป็นต้องใช้พื้นที่รอบสวนของคุณเพื่อเชื่อมต่อทางหลวงพิเศษ ถ้าคุณดื้อดึงไม่ยอมขาย ทางเราก็คงต้องใช้... วิธีการอื่นๆ ที่อาจจะไม่น่ารักนักกับสวนเกษตรอินทรีย์ของคุณนะ" คำขู่ที่แฝงมากับการกดดันทางอ้อมไม่ได้ทำให้รินรดาหวาดกลัวแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตฉายแววเย้ยหยันชัดเจน เธอกำลังจะอ้าปากตอกกลับให้หน้าหงายด้วยข้อมูลกฎหมายสิ่งแวดล้อมที่เธอเตรียมมาอย่างดี แต่ทว่า ประตูห้องทำงานกลับถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยฝีมือของร่างสูงโปรสง่าในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูป ธามันก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบตึงเป็นน้ำแข็ง ไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วห้องจนกิตติถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "วิธีการอื่นๆ ที่ว่านี่... หมายถึงการส่งอันธพาลไปป่วนสวน หรือการใช้เส้นสายทางราชการกลั่นแกล้งออกโฉนดทับซ้อนล่ะครับ คุณกิตติ?" ธามันเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่น่าเกรงขาม เขาก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างภรรยาพร้อมกับวางมือหนาลงบนพนักเก้าอี้ของรินรดาอย่างแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเปิดเผย กิตติหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นว่าใครเป็นผู้มาใหม่ "ท่าน... ท่านประธานธามัน! นี่คุณ... คุณธามันคือสามีของคุณรินรดาอย่างนั้นหรือครับ?" "เพิ่งรู้หรือคะ?" รินรดาช้อนตามองสามีด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เคมีระหว่างคนทั้งสองพุ่งพล่านจนคนนอกอย่างกิตติรู้สึกหายใจไม่ออก ธามันย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อกระซิบข้างหูภรรยาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนจนแตกต่างจากเมื่อครู่ลิบลับ "คุณเหนื่อยมามากพอแล้ว ปล่อยให้สามีคนนี้จัดการกับพวกสุนัขรับจ้างไร้ค่าพวกนี้เองดีกว่านะครับ ที่ดินของเรา ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้องทั้งนั้น" รินรดาแอบอมยิ้มในความเจ้าเล่ห์และสายเปย์ตัวพ่อของสามี ธามันจัดการควักโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูออกมาต่อสายตรงถึงฝ่ายกฎหมายและผู้ถือหุ้นใหญ่ของเอสเตทกรุ๊ปทันที เพียงไม่กี่ประโยคที่ธามันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่มันกลับทำให้กิตติทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นห้องเมื่อได้รับรายงานว่า หุ้นของเอสเตทกรุ๊ปกำลังดิ่งพสุธาเนื่องจากข่าวฉาวเกี่ยวกับการใช้อิทธิพลข่มขู่ชาวบ้านถูกปล่อยลงสื่อออนไลน์ทั้งหมดแล้วในเวลานี้! "เกมพลิกเร็วกว่าที่คิดเสียอีกนะคะคุณสามี" รินรดากล่าวเย้าแหย่ขณะที่ทั้งคู่เดินออกจากสำนักงานที่ดินเพื่อกลับสู่ร่มเงาของสวนผลไม้ ธามันหัวנסในลำคออย่างอารมณ์ดี เขารวบเอวบางของภรรยาเข้าหาตัวแน่น "ถ้าไม่ใช่เพราะภรรยาผผมใจเย็นและวางแผนไว้ลบเหลี่ยมพวกมันทีละสเต็ป ผมคงไม่อาจโชว์เหนือได้ขนาดนี้หรอกครับ... ว่าแต่ วันนี้ภรรยาคนเก่งจะทำเมนูอะไรปลอบขวัญสามีที่เหน็ดเหนื่อยจากการไล่กวาดล้างศัตรูให้ล่ะครับ?" รินรดาหรี่ตามองอย่างมีเลศนัย เธอยกนิ้วเรียวขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ "อืม... เห็นทีวันนี้ต้องใช้ของวิเศษจากมิลลิลับมาทำ 'แกงเขียวหวานเนื้อวากิวตุ๋นยอดมะพร้าวอ่อน' สูตรโบราณที่ผสานสมุนไพรป่าหิมพานต์เสียหน่อยแล้วค่ะ รับรองว่ากลิ่นหอมต้องฟุ้งไปสามบ้านแปดบ้านจนพวกคู่แข่งที่แอบซุ่มดูอยู่ข้างนอกน้ำลายสอจนทนไม่ไหวแน่ๆ" บรรยากาศยามเย็นภายในสวนผลไม้คึกคักและอบอวลไปด้วยความสุข รินรดากำลังงละมุนอยู่กับการเคี่ยวพริกแกงเขียวหวานกลิ่นหอมกรุ่นที่โชยเตะจมูกไปทั่วอาณาบริเวณ เนื้อวากิวคุณภาพเยี่ยมถูกตุ๋นจนเปื่อยนุ่มละลายในปาก เคี่ยวรวมกับยอดมะพร้าวอ่อนกรุบกรอบและพริกชี้ฟ้าสีแดงสดใส น้ำแกงข้นคลั่กด้วยกะทิสดคั้นเองส่งกลิ่นหอมของใบโหระพาและพริกไทยอ่อนทะลุออกไปนอกรั้วสวน สร้างความหงุดหงิดใจให้แก่สายสืบของบริษัทคู่แข่งที่แอบซุ่มมองอยู่หลังพุ่มไม้ ทว่า ในขณะที่รินรดากำลังจะตักแกงเขียวหวานร้อนๆ ใส่ชามกระเบื้องเคลือบโบราณเพื่อเสิร์ฟให้สามีลิ้มลอง เสียงกริ่งประตูหน้าสวนกลับดังขึ้นอย่างกระชั้นชิด พร้อมกับการปรากฏตัวของแขกไม่ได้รับเชิญคนหนึ่ง ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มในชุดสูทราคาแพงระยับก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าครัวกลางแจ้ง เขามีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับธามันราวกับแกะ แต่ทว่าดวงตากลับฉายแววเจ้าเล่ห์และรอยยิ้มเยдяหยันที่เคลือบยาพิษ "สวัสดีครับพี่ชาย... ไม่นึกเลยว่ามหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลอย่างคุณจะลดตัวมานั่งกินข้าวแกงข้างทางกับผู้หญิงบ้านๆ แบบนี้" ธามันชะงักมือที่กำลังถือทัพพี รัศมีสังหารรอบตัวพวยพุ่งขึ้นมาทันทีในพริบตาเดียว รินรดาดึงสติกลับมาอย่างรวดเร็ว เธอหันไปมองหน้าผู้มาใหม่ด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ก่อนจะเอ่ยชื่อของบุคคลอันตรายที่เพิ่งก้าวเข้ามาขัดจังหวะความสุขของพวกเขา "ยินดีต้อนรับค่ะ... ท่านประธานใหญ่แห่ง 'คู่อริตัวฉกาจ' ที่เรากำลังรอคอยพอดีเลยนะคะ" - สวนส้มปลายฟ้า -