งานเทศกาลฤดูเก็บเกี่ยว

กลิ่นอายความหวานหอมของน้ำส้มคั้นสดผสมกลิ่นละมุนของเครื่องเทศเคี่ยวเดือดพล่าน ลอยตลบอบอวลไปทั่วบริเวณลานจัดงานกว้างหน้า "สวนดารา" เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยจอแจของชาวบ้านนับร้อยชีวิตดังเคล้าคลอไปกับเสียงเพลงลูกทุ่งร่วมสมัยที่เปิดคลอเบาๆ สร้างบรรยากาศครึกครื้นราวกับงานวัดประจำปี รินรดาในชุดผ้าพื้นเมืองปักลายดอกส้มประณีตกำลังง่วนอยู่กับการตัก "แกงฮังเลหมูสามชั้นตุ๋นส้มซ่า" ใส่กระทงใบตองด้วยความรวดเร็วและคล่องแคล่ว แววตาของเธอเปล่งประกายความสุขยามเห็นรอยยิ้มเอมเอิบของชาวบ้านที่ต่อแถวรอชิมฝีมืออดีตเชฟระดับมิชลินอย่างไม่ขาดสาย "คุณรินคะ! แกงหมูชามนี้รสชาติกลมกล่อมละมุนลิ้นเป็นบ้าเลยค่ะ เปรี้ยวหวานกำลังพอดีแถมเนื้อหมูก็นุ่มละลายในปาก สมแล้วที่เป็นทีเด็ดประจำสวนดารา!" ป้าอิ่ม แม่ค้าตลาดสดประจำตำบลอุ้มกระทงแกงร้อนๆ ขึ้นสูดกลิ่นหอมฟุ้งด้วยความเคลิบเคลิ้ม พลางยกนิ้วโป้งให้ด้วยความจริงใจ รินรดายิ้มรับพลางปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผมอย่างไม่ถือตัว "ขอบคุณค่ะป้าอิ่ม อันนี้รินตั้งใจคัดส้มสายพันธุ์พิเศษจากในสวนมาเคี่ยวกับเครื่องแกงสูตรลับโดยเฉพาะ ทานคู่กับข้าวเหนียวร้อนๆ รับรองว่าติดใจแน่ค่ะ" ทว่าท่ามกลางบรรยากาศแสนชื่นมื่น รอยยิ้มของหญิงสาวก็ต้องสะดุดลงเล็กน้อย เมื่อหางตาเหลือบไปเห็นร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษที่ดูขัดกับบรรยากาศสวนผลไม้ชนบทอย่างสิ้นเชิง—ธามัน เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ผู้ทรงอิทธิพลและสามี(มะโน)สายเปย์ของเธอกำลังยืนกอดอกพิงลำต้นส้มโอใหญ่อย่างเกียจคร้าน สายตาคมกริบมองตรงมาที่เธอด้วยแววตาเจ้าเล่ห์แกมเอ็นดู ก่อนที่ขายาวๆ ก้าวเข้ามาประชิดตัว พร้อมกับยื่นผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดซับเหงื่อให้ที่ข้างขมับอย่างถือวิสาสะ "ทำงานจนหน้าแดงหมดแล้วคุณภรรยา... ไม่คิดจะแบ่งเวลามาพักเหนื่อยให้สามีชื่นใจบ้างเลยหรือไงคะ" เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมหูจนรินรดาต้องแอบหยิกเข้าที่เอวสอบด้วยความหมั่นไส้ "ใครเป็นภรรยาคุณกันคะคุณธามัน พูดจาให้มันน้อยๆ หน่อย ชาวบ้านมองกันเต็มไปหมดแล้วเห็นไหมคะ" รินรดาค้อนขวับ แต่ก็ยอมรับกระดาษทิชชูมาซับเหงื่อแต่โดยดี หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างไม่รักดีกับกลิ่นน้ำหอมเจือกลิ่นดินธรรมชาติจากตัวเขา "หึๆ ใครจะมองก็ช่างสิคะ ฉันจดทะเบียน(ในใจ)กับเธอเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่เธอยกส้มล็อตแรกให้ฉันผูกขาดแต่เพียงผู้เดียว" ธามันกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้น ก่อนจะกวาดสายตามองหม้อแกงใบใหญ่ตรงหน้า "ไหนล่ะครับ รางวัลของคนช่วยงานเหนื่อยมาทั้งวัน ขอซุปส้มซ่าฝีมือคุณสักถ้วยสิคะ ไม่เช่นนั้นผมอาจจะสั่งกว้านซื้อที่ดินรอบสวนเธอเพิ่มอีกแปลงก็ได้นะ" "คุณนี่มัน... ขี้โกงเป็นที่หนึ่งเลยนะคะ!" รินรดากัดริมฝีปากอย่างหมั่นไส้ในความหน้ามึนของชายหนุ่ม แต่ก็ต้องรีบตักแกงฮังเลชิ้นโตราดข้าวเหนียวส่งให้เขาอย่างจำยอม เพราะกลัวพ่อคุณหนูตระกูลใหญ่จะแผลงฤทธิ์ป่วนงานเทศกาลเปิดสวนที่เธอทุ่มเทแรงกายแรงใจปลุกปั้นมานานหลายเดือน ขณะที่ทั้งสองกำลังหยอกล้อกันอย่างออกรส ทันใดนั้นบรรยากาศรอบบริเวณลานจัดงานก็พลันเงียบกริบลงอย่างฉับพลัน เสียงดนตรีที่เคยบรรเลงอยู่กลับถูกกลบด้วยเสียงเครื่องยนต์รถยนต์หรูราคาแพงหลายคันที่แล่นเข้ามาจอดเทียบท่าหน้าประตูสวนดาราอย่างอุกอาจ ประตูรถเบนซ์สีดำสนิทเปิดออก เผยให้เห็นร่างชราของชายผู้หนึ่งที่แม้จะอายุมากแล้วแต่ทว่าแววตากลับคมกริบดุดันราวกับพญาอินทรี ตามด้วยบอดี้การ์ดชุดสูทดำอีกสี่คนที่เดินตามประกบ รินรดานิ่งงังไปชั่วขณะ สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นใบหน้าของชายชราผู้มาใหม่—เค้าโครงใบหน้านั้นละม้ายคล้ายคลึงกับธามันราวกับพิมพ์เดียวกัน! ธามันที่ยืนอยู่ข้างเธอยืดตัวตรงขึ้นทันที รอยยิ้มขี้เล่นเมื่อครู่หายวับไปกับตา แววตาเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและเรียบเฉยอย่างน่ากลัว เขาก้าวเข้ามาบังร่างบางของรินรดาไว้ครึ่งตัวโดยสัญชาตญาณ "คุณปู่..." ธามันเอ่ยชื่อนั้นลอดไรฟันด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงแรงกดดัน ชายชราผู้มาเยือนกวาดสายตามองสภาพสวนผลไม้และชาวบ้านด้วยหางตาก่อนจะแค่น้ำเสียงเยียบเย็นออกมา "คิดไว้ไม่ผิดเลยว่าแกหนีการประชุมผู้ถือหุ้นระดับพันล้านเพื่อมาขลุกอยู่กับเรื่องไร้สาระแบบนี้เองสินะ... ธามัน!" ทว่าก่อนที่ธามันจะได้เอ่ยปากโต้ตอบอะไร ชายชราก็เบนสายตาคมกริบมาหยุดอยู่ที่รินรดา รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปากอย่างดูแคลน "เธอสินะ... ผู้หญิงที่ทำให้หลานชายตัวดีของฉันถึงกับยอมทิ้งอนาคตมาขุดดินปลูกผักอยู่ที่นี่... ไหนล่ะฝีมือของแม่ค้าเร่ที่ลือกันนักหนา ถึงเวลาพิสูจน์แล้วกระมังว่าจะแน่สักแค่ไหน!" รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ความรู้สึกกดดันถาโถมเข้ามาแต่แววตาของเธอกลับไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย เธอก้าวออกมาจากด้านหลังของธามัน ยืดอกเชิดหน้าขึ้นด้วยรอยยิ้มการค้าที่ฝึกฝนมาอย่างโชกโชน "ยินดีต้อนรับสู่สวนดาราค่ะท่านประธานผู้ยิ่งใหญ่... หากท่านสนใจอยากทดฝีมืออาหารจากวัตถุดิบออร์แกนิกแท้ๆ เชิญนั่งทางนี้ได้เลยค่ะ ดิฉัน 'รินรดา' เจ้าของสวนยินดีต้อนรับแขกวีไอพีทุกคน... แม้ว่าแขกท่านนั้นจะพกอคติมาเต็มกระเป๋าด้วยก็ตามทีนะคะ!" บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบสงบลงจนได้ยินเสียงใบไม้ไหว สายตาของปู่สามีและสะใภ้สายสู้ชีวิตประสานกันราวกับมีประกายไฟปะทะกลางอากาศ ธามันมองหญิงสาวข้างกายด้วยความทึ่งแกมเป็นห่วง ขณะที่มือหนาแอบเอื้อมไปกุมมือเรียวที่ซ่อนอยู่ใต้ชายผ้าพันคอเพื่อส่งผ่านความอบอุ่นให้ ทว่า... ในวินาทีที่ท่านประธานเฒ่ากำลังจะเอאะปากพูดบางอย่าง เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของธามันก็แผดเสียงดังขึ้นทำลายความตึงเครียด ชายหนุ่มหยิบขึ้นมาดูเพียงแวบเดียว สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นความเคร่งเครียดทันทีเมื่อเห็นเบอร์ที่โทรเข้ามา "ปู่มาที่นี่... เพราะแผนการของคนในตระกูลเราใช่ไหมครับ?" ธามันกดรับสายโดยไม่ละสายตาจากผู้เป็นปู่ เสียงทุ้มลอดผ่านลำโพงดังพอให้ทุกคนรอบข้างได้ยินชัดเจน "คุณชายใหญ่รีบกลับด่วนเลยค่ะ! ตอนนี้หุ้นในเครืออสังหาฯ ของตระกูลเรากำลังโดนเทขายอย่างปริศนา... และคนที่กว้านซื้อหุ้นทั้งหมดในตอนนี้... คือนามแฝงปริศนาที่ใช้ชื่อว่า 'สวนดารา' ค่ะ!" รินรดาเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง หันขวับไปมองหน้าธามันที่กำลังส่งยิ้มเจ้าเล่ห์กลับมาให้เธออย่างมีความหมาย! (ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามความสนุกสนานนี้นะคะ บทหน้าเตรียมพบกับการพลิกเกมตบหน้าตระกูลใหญ่ด้วยมิติลับและยอดเงินในบัญชีที่สะใจกว่าเดิมแน่นอนค่ะ!) — สวนส้มปลายฟ้า