ความลับใต้เงาเทียน

กลิ่นธูปไม้กฤษณาที่ลอยวนอยู่เบื้องหน้า หนาทึบเสียจนเกือบจะมองไม่เห็นเปลวเทียนสีชาดที่กำลังถูกไอร้อนกัดกินจนหลอมละลาย หยดแล้วหยดเล่า... ราวกับหยาดโลหิตที่รินรดลงบนแผ่นกระดาษสาโบราณ "เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่า... สิ่งที่ซอยู่หลังบานพับตู้พระคัมภีร์นั้น จะไม่นำพาความพินาศมาสู่ตัวเจ้าเองอีกครา" สุ้มเสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของพยัคฆ์ยามราตรีดังขึ้นจากความมืดมิดมุมห้อง หลินเฟยหรงมิได้สะดุ้งสะเทือน นางเพียงแต่ปรายหางตาอันเรียวยาวดั่งหงส์มองผ่านควันธูปไปยังร่างสูงใหญ่ที่นั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้พนักสลักลายมังกร อาภรณ์สีนิลสนิทกลมกลืนไปกับความมืด มีเพียงประกายตาคมกริบดั่งคมดาบของมู่หรงจิ่นเท่านั้นที่ส่องสว่างสะท้อนแสงเทียน นางแค่นยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่เคลือบยาพิษความแค้นไว้จนหมดสิ้น ปลายนิ้วเรียวยาวที่สวมปลอกเล็บทองคำประดับหยกขาวค่อยๆ บรรจงพลิกหน้ากระดาษแผ่นสุดท้ายของบันทึกความทรงจำแห่งราชสำนักต้า Fèng (ต้าเฟิง) ที่ถูกซุกซ่อนอย่างแนบเนียนภายใต้พื้นไม้สักทองของตำหนักเย็นในอดีต "ความพินาศหรือเพคะ... ท่านอ๋อง" นางเอ่ยเสียงแผ่วเบา ทว่ากังวานก้องในความเงียบงัน "หม่อมฉันลิ้มรสชาติของมันมาจนอิ่มเอมแล้วในชาติภพก่อน ในเมื่อสวรรค์เมตตาประทานโอกาสให้หงส์ตัวนี้ได้หวนคืนสู่กองเพลิงอีกครั้ง สิ่งใดที่เคยถูกเผาทำลาย... ย่อมต้องถูกชำระด้วยเพลิงที่ร้อนแรงกว่าเป็นร้อยเท่า" มู่หรงจิ่นลุกขึ้นยืน ชายผ้าคลุมยาวลากพื้นส่งเสียงเสียดสีกับพรมขนสัตว์เบาๆ เขาไม่ได้ก้าวเข้าไปใกล้ แต่อำนาจกดดันรอบตัวกลับแผ่ซ่านจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลง เขารู้ดีว่าเอกสารในมือของสตรีผู้นี้มีความหมายเช่นไร มันไม่ใช่แค่จดหมายเหตุราชการ แต่มันคือ "รายชื่อผู้ทรยศ" ที่ชักใยอยู่เบื้องหลังการประหารล้างตระกูลหลินเมื่อเจ็ดปีก่อน "ข้าเตือนเจ้าแล้วว่าหนทางนี้ไม่มีดอกไม้โปรยปราย มีเพียงซากศพและทางเดินที่นองด้วยเลือด" เขากล่าวเสียงพร่า เลื่อนสายตาจากแผ่นกระดาษขึ้นมาสบตากับนาง แววตาคู่นั้นมีความห่วงใยที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ความเยือกเย็นอย่างแนบเนียน "หม่อมฉันไม่เคยต้องการดอกไม้... สิ่งที่หม่อมฉันต้องการคือศีรษะของพวกมันที่คุกเข่าอยู่แทบเท้าต่างหากเล่าเพคะ" หลินเฟยหรงก้มลงเพ่งพินักษ์ตัวอักษรที่เขียนด้วยหมึกสีชาด บันทึกหน้าดังกล่าวระบุชัดเจนถึงตราประทับลับของสำนักราชเลขาธิการ ลายมืออันคุ้นเคยที่นางเคยเคารพรักดั่งญาติสนิท บัดนี้กลับกลายเป็นหลักฐานชิ้นเอกที่แปรเปลี่ยนความภักดีเป็นคมมีดเชือดคอร์ตระกูลของตนเอง น้ำตาไม่อาจไหลรินออกมาจากดวงตาคู่นี้ได้อีก มีเพียงประกายไฟแห่งความอาฆาตมาดร้ายที่ลุกโชนขึ้นแทนที่ ในชาติก่อน นางโง่เขลาเชื่อถือในคำลวงและภาพลวงตาของความสงบสุข ปล่อยให้ตระกูลหลินต้องตกเป็นแพะรับบาปในข้อหากบฏโดยไม่รู้ตัวว่าเบื้องหลังคือหัตถ์ของใครที่ชักใยอยู่ ทว่าเวลานี้... ทุกตัวอักษรบนหน้ากระดาษนี้ได้เปิดเผยความจริงอันน่าสะพรึงกลัว มือที่กุมกระดาษสั่นเทาเล็กน้อย มิใช่เพราะความหวาดกลัว แต่เป็นเพราะความโกรธเกรี้ยวที่อัดแน่นจนอกแทบระเบิด มู่หรงจิ่นก้าวเข้ามาประชิดตัวนางในที่สุด กลิ่นอายบุรุษเพศอันคุ้นเคยระคนกลิ่นสนิมเหล็กและจันทร์หอมโชยเข้าปะทะนาสิก มือหนาเอื้อมมาทาบทับลงบนหลังมือที่เย็นเฉียบของนาง สัมผัสนั้นอบอุ่นและมั่นคงราวกับจะยึดเหนี่ยววิญญาณที่กำลังเร่าร้อนของนางไว้ไม่ให้แหลกสลาย "หากเจ้าต้องการทำลายล้างพวกมัน... ข้าจะถือหางนี้เป็นเพื่อนเจ้าเอง เฟยหรง" เสียงกระซิบพร่าดังอยู่ชิดริมใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนปัดผ่านเส้นผมที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้มของนาง หลินเฟยหรงชะงักไปเล็กน้อย นางเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา ระยะห่างเพียงคืบทำให้มองเห็นเงาของตนเองสะท้อนอยู่ในดวงตาคู่นคมืดสนิทคู่นั้น เป็นครั้งแรกที่กำแพงน้ำแข็งในใจนางสั่นคลอนภายใต้ความรู้สึกที่ลึกซึ้งและอันตรายยิ่งกว่าเกมการเมืองใดๆ ทว่า ก่อนที่ริมฝีปากของทั้งสองจะทันได้เอื้อnวาจาใดเพิ่มเติม เสียงฝีเท้าฝ่าความมืดของราตรีก็ดังขึ้นอย่างกระชั้นชิดที่ด้านนอกหน้าต่างกระดาษสา เสียงนกฮูกร้องรับยามดึกถูกกลบด้วยเสียงเหล็กกระทบกันเบาๆ ดั่งเสียงเตือนภัยจากมัจจุราช *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก* สามครั้งถ้วน... เป็นรหัสลับที่ใช้เฉพาะในหน่วยองครักษ์เงาของวังหลวง มู่หรงจิ่นชักมือกลับอย่างรวดเร็ว สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความเยียบเย็นดุจน้ำแข็งแกะสลักในพริบตา เขาส่งสัญญาณมือให้นางสงบนิ่ง ก่อนจะสะบัดแขนเสื้อก้าวไปยังบานหน้าต่างที่ปิดสนิท ร่างสูงโปร่งของอ๋องหนุ่มผลักบานหน้าต่างออกเพียงเล็กน้อย รับวัตถุชิ้นหนึ่งเข้ามาจากมือปริศนาภายนอก เป็นแผ่นหยกสลักลายพยัคฆ์เหินที่เปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำค้าง... และกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียน เขาก้มลงมองแผ่นหยกในมือ ใบหน้าคมสันตึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะหันกลับมามองหลินเฟยหรงด้วยสายตาที่ทำให้หัวใจของนางกระตุกวูบ "มีราชโองการลับจากขันทีเฒ่าจ้าว... ส่งตรงถึงตำหนักของคุณหนูหลิน" มู่หรงจิ่นเอ่ยเสียงต่ำลอดไรฟัน "และเนื้อความในนั้น... ระบุชื่อของเจ้าในฐานะ 'ผู้ต้องหาคดีลอบปลงพระชนม์องค์รัชทายาท' เมื่อหนึ่งชั่วยามที่ผ่านมา" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านหมอกควันแห่งเล่ห์กลไปกับหงส์เพลิงหวนคืนนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ