ข้อตกลงแลกเปลี่ยนความลับ

กลิ่นหอมกรุ่นของชาสมุนไพรเกรดพรีเมียมลอยกรุ่นตัดกับบรรยากาศอันอึมครึมของห้องสมุดโบราณ คิริทรตัวลงนั่งบนเก้าอี้พนักพิงบุด้วยกำมะหยี่สีแดงเข้มที่แม้จะผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานแต่ก็ยังคงความประณีตในทุกรอยเย็บ ตรงข้ามกันคือเซเลสเทีย—บรรณารักษ์สาวผู้กุมความลับแห่งหอคอยอันเป็นปริศนา ดวงตาคู่คมกริบดั่งรัตติกาลจดจ้องมองชายหนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่า "อัลเคมิสต์จอมขี้เกียจ" นิ่งสนิท ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักว่าวัตถุดิบชิ้นนี้คู่ควรแก่การลงทุนหรือไม่ "เงื่อนไขของเธอเริ่มจะมากเกินไปแล้วนะเจ้าเด็กเหลือขอ" เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบดุจน้ำแข็งลอยละลิ่วออกมาจากริมฝีปากบางเฉียบ เซเลสเทียไม่ได้แสดงท่าทีโกรธเคือง ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับกดดันจนเข็มนาฬิกาเวทมนตร์บนผนังแทบหยุดเดิน "การจะเข้าถึงชั้นที่สิบห้าของหอคอยบรรณารักษ์ ไม่ใช่สิ่งที่คนเลเวลสิบเอ็ดอย่างเธอจะยื่นข้อเสนอต่อรองได้ตามใจชอบ" คิริยกยิ้มมุมปากอย่างไม่รีบร้อน นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะไม้เบาๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ ดวงตาสีชาคู่นั้นพราวระยับด้วยประกายแห่งความเจ้าเล่ห์ เขาไม่ได้สะทกสะท้านต่อออร่ากดดันระดับบอสลับที่แผ่ออกมาจากหญิงสาวตรงหน้าแม้แต่น้อย "ข้อเสนอของผมไม่ได้เรียบง่ายและไร้สาระอย่างที่ท่านอาจารย์คิดหรอกนะคะ..." คิริลากเสียงยาวอย่างจงใจ พร้อมกับเลื่อนขวดแก้วคริสตัลขนาดจิ๋วที่บรรจุของเหลวสีรุ้งเรืองแสงอ่อนๆ ไปกลางโต๊ะ "น้ำยาปรับแต่งโครงสร้างข้อมูลระดับตำนาน... ผลงานชิ้นเอกที่ไม่มีนักปรุงยาระดับสูงคนไหนในกิลด์ใหญ่ทำเลียนแบบได้ เพราะพวกเขาติดอยู่กับกรอบของระบบเกม แต่ผม... มองเห็นช่องว่างที่ซ่อนอยู่หลังบรรทัดโค้ดพวกนั้นค่ะ" เซเลสเทียก้มลงมองขวดแก้วตรงหน้า ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจที่ปิดไม่มิด แม้ปากจะบอกว่าไม่สนใจ แต่อินเทอร์เฟซวิเคราะห์ข้อมูลลึกลับของเธอก็เริ่มทำงานอัตโนมัติเพื่อตรวจสอบส่วนผสมทันที ข้อมูลที่ปรากฏขึ้นมาบนหน้าต่างโฮโลแกรมใสโปร่งแสงทำให้ลมหายใจของ NPC ระดับตำนานสะดุดไปเสี้ยววินาที—นั่นคือไอเทมที่สามารถ "หลบเลี่ยง" ระบบตรวจจับของหอคอยได้ชั่วคราว! "เธอดึงโค้ดส่วนนี้มาจากไหน..." เซเลสเทียเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ความเย็นชาในแววตาถูกแทนที่ด้วยความระแวดระวังปนทึ่ง "ระบบป้องกันของหอคอยถูกเขียนขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมรุ่นแรกเริ่ม แม้แต่ฉันก็ยังไม่สามารถแก้ไขมันได้โดยตรง แต่เธอกลับ..." "ความขี้เกียจคือมารดาแห่งสิ่งประดิษฐ์ค่ะท่านอาจารย์" คิริหัวเราะในลำคอเบาๆ "ในเมื่อการเดินขึ้นบันไดห้าร้อยชั้นมันเหนื่อยเกินไปสำหรับผม ผมก็แค่หาทางลัด... โดยการทำให้น้ำหนักตัวตนในระบบลดลงจนหอคอยคิดว่าผมเป็นแค่ฝุ่นละอองก็เท่านั้นเอง" นี่คือความโดดเด่นของคิริ—นักปรุงยาผู้ไม่อาจประเมินด้วยเลเวลธรรมดา เขามีความสามารถในการตีความระบบเกม VRMMO ในมุมมองที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ความเข้าใจอันลึกซึ้งในระบบเชิงโครงสร้างผสานเข้ากับไหวพริบอันเฉียบคม ทำให้เขาสามารถสร้างสรรค์ปาฏิหาริย์เล็กๆ ออกมาได้เสมอ และนั่นคือสิ่งที่เซเลสเทียกำลังต้องการเพื่อปลดล็อกพันธนาการที่ผูกพันเธอไว้กับหอคอยแห่งนี้มาอย่างยาวนาน บรรยากาศในห้องสมุดเงียบงันลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงกระดาษพลิกไหวตามแรงลมภัตตาคารเวทมนตร์ที่พัดผ่านหน้าต่างกระจกสี เซเลสเทียพิจารณาข้อดีข้อเสียในใจอย่างรวดเร็ว การทำพันธสัญญาชั่วคราวกับผู้เล่นระดับล่างถือเป็นความเสี่ยงมหาศาล หากความลับรั่วไหลออกไป หอคอยแห่งนี้อาจล่มสลาย แต่นั่นก็แลกมาด้วยอิสรภาพที่เธอโหยหามานานแสนนาน มือเรียวบางเอื้อมไปแตะขวดแก้วคริสตัลช้าๆ สัมผัสเย็นเฉียบส่งผ่านปลายนิ้ว "ตกลง..." เซเลสเทียเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย "เราจะทำพันธสัญญาแลกเปลี่ยนชั่วคราว ฉันจะเปิดเผยแผนผังลับของหอคอยชั้นลึกและข้อมูลจุดอ่อนของบรรดามอนสเตอร์พิทักษ์ที่ไม่มีบันทึกไว้ในฐานข้อมูลส่วนกลางให้แก่เธอ เพื่อแลกกับการที่เธอต้องใช้น้ำยานี้พาฉันก้าวข้ามเขตแดนกั้นในสัปดาห์หน้า" *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนใสๆ ของระบบดังขึ้นในโสตประสาทของคิริ พร้อมกับหน้าต่างข้อความสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า [ประกาศระบบ: ผู้เล่น 'คิริ' ได้รับข้อเสนอ 'พันธสัญญาแห่งเงาจันทรา' (Temporary Covenant) กับ NPC ระดับตำนาน 'เซเลสเทีย'] [เงื่อนไข: แลกเปลี่ยนข้อมูลลับเฉพาะของหอคอย กับ ความสามารถในการปรับแต่งโค้ดส่วนบุคคล] [คำเตือน: หากทำผิดสัญญา สถานะตัวละครจะถูกลดระดับลงสู่เลเวล 1 ถาวร และถูกเนรเทศออกจากพื้นที่หอคอยตลอดกาล] [ท่านต้องการยอมรับเงื่อนไขนี้หรือไม่? (ใช่ / ไม่ใช่)] คิริอมยิ้ม เขาไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย นิ้วมือจิ้มลงไปที่ปุ่ม "ใช่" บนหน้าจอโฮโลแกรมทันที ทันใดนั้น แสงสีฟ้าครามก็สว่างวาบขึ้นรอบตัวเขากับเซเลสเทีย ลวดลายอักขระเวทมนตร์โบราณปรากฏขึ้นบนหลังมือของทั้งคู่ก่อนจะจางหายไปอย่างไร้ร่องรอย เป็นอันเสร็จสิ้นพิธีการผูกพันธสัญญาอันทรงเกียรติและอันตรายในเวลาเดียวกัน "ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะคะ หุ้นส่วนตัวน้อย" เซเลสเทียยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มแรกที่ทำให้เธอดูลึกลับและน่าค้นหายิ่งกว่าเดิม "ในเมื่อเราตกลงกันเรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลาที่เธอต้องเรียนรู้ความจริงข้อแรกเกี่ยวกับหอคอยแห่งนี้... สิ่งที่พวกกิลด์ใหญ่มองไม่เห็น และไม่มีวันเข้าใจ" บรรณารักษ์สาวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะเดินนำไปยังชั้นหนังสือโซนลึกที่สุด ที่ซึ่งถูกปิดตายด้วยโซ่ตรวนเวทมนตร์หนาเตอะ เธอยื่นมือไปสัมผัสกับแม่กุญแจโบราณ ทว่าในวินาทีที่โซ่เส้นแรกกำลังจะร่วงหล่นลงมาพื้น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังสะท้อนก้องมาจากทางบันไดเวียนด้านล่าง—เสียงฝีเท้าที่ไม่ได้มาจากระบบมอนสเตอร์ แต่เป็นผู้เล่นกลุ่มใหญ่ที่ถูกนำทางด้วยระบบติดตามพิกัดบางอย่าง! เซเลสเทียชะงักฝีเท้า ใบหน้าหวานหันขวับกลับมามองคิริด้วยสายตาคมกริบที่เต็มไปด้วยคำถามและความสงสัยระคนอันตราย "ดูเหมือนว่า... ความลับที่เราเพิ่งตกลงแลกเปลี่ยนกัน จะมี 'แขกไม่速之客' รู้ตัวเข้าให้แล้วนะคะคิริ..." ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่ 4 แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!