อัลเคมิสต์จอมขี้เกียจกับบรรณารักษ์พิทักษ์ดันเจี้ยน•ตอนที่ 6

มอนสเตอร์ตัวแรกและมิตรภาพใหม่

ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
กลิ่นอายของหญ้าสดที่ถูกบดขยี้ใต้รองเท้าบู๊ทหนังเก่าๆ คละเคล้าไปกับกลิ่นไอความชื้นของดินหลังฝนตกในเกม "อาร์เคเดียออนไลน์" ไม่ใช่สิ่งที่คิริคาดหวังว่าจะต้องมาเผชิญด้วยตัวเองในบ่ายวันอังคารอันแสนสงบ... หรือเอาเข้าจริง เขาก็แค่ไม่อยากขยับขาเดินเกินสามก้าวในหนึ่งชั่วโมงก็เท่านั้นเองค่ะ "ถ้าเจ้ายังทำหน้าเหมือนคนท้องผูกแล้วเดินลากขาแบบนั้น ฉันเกรงว่ามอนสเตอร์ตัวแรกของทุ่งหญ้าแห่งนี้ คงจะได้กินเจ้าเป็นอาหารว่างก่อนที่ดวงอาทิตย์จะตกดินเสียก่อนนะคะ คิริ" เสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเยียบเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ดังขึ้นจากเบื้องหลัง เซเลสเทีย อาจารย์สาวลึกลับในชุดคลุมสีดำสนิทลอยตัวเหนือพื้นดินราวกับไม่ยอมให้รองเท้าแตะต้องกับฝุ่นผงของโลกเสมือนจริงแม้แต่น้อย ดวงตาคู่สวยใต้ปีกหมวกปีกกว้างเหลือบมองชายหนุ่มผู้มีอาชีพเป็นนักปรุงยาเลเวลต่ำด้วยสายตาระคนสมเพชและระอาใจ "อาจารย์ก็... การประหยัดพลังงานคือหัวใจสำคัญของนักปรุงยาผู้ทรงคุณค่าต่างหากเล่าครับ... เอ๊ย! หมายถึง ค่ะ!" คิริรีบเปลี่ยนสรรพนามและสำเนียงแทบไม่ทันเมื่อเห็นรอยยิ้มมุมปากที่แฝงไปด้วยอันตรายของ NPC ระดับตำนานตรงหน้า เขากระแอมเบาๆ แล้วก้มลงมองกระเป๋าคาดเอวที่อัดแน่นไปด้วยขวดแก้วสารพัดสีและวัตถุดิบประหลาดที่เขาไปกวาดมาจากร้านค้าข้างทาง รอบตัวพวกเขาทั้งคู่คือ "ทุ่งหญ้าซิลเวอร์วินด์" พื้นที่เริ่มต้นระดับผู้เล่นใหม่ที่ควรจะเต็มไปด้วยเสียงหัวingและเสียงดาบกระทบกันของผู้เล่นคนอื่น ทว่า เนื่องจากพิกัดที่เซเลสเทียลากเขามานั้นลึกว่าเขตปลอดภัยมาไกลโข บรรยากาศจึงเงียบสงบจนน่าขนลุก มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านยอดหญ้าสีเงินสะท้อนแสงแดดระยิบระยับราวกับผืนน้ำในยามค่ำคืน "เลิกบ่นแล้วเตรียมตัวซะ เจ้าหนู... ของเล่นชิ้นแรกของเจ้ากำลังมาเยือนแล้วค่ะ" เซเลสเทียกล่าวสั้นๆ พร้อมกับใช้ปลายนิ้วเรียวงามชี้ไปยังพุ่มไม้หนาทึบเบื้องหน้า ซึ่งกำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง ผิดธรรมชาติ *กรอบแกรบ... ฟึบ!* ร่างของสิ่งมีชีวิตขนาดเท่าสุนัขพันธุ์กลางพุ่งทะยานออกมาจากพุ่มไม้ มันคือ "สไลม์เขี้ยวหนาม" (Spiked Slime) มอนสเตอร์ธาตุดินผสมพิษที่มีรูปร่างเป็นก้อนเจลใสสีเขียวอมฟ้า แต่สิ่งที่น่ากลัวคือมันมีเขี้ยวแหลมคมงอกออกมาจากปากรอบทิศทาง และมีเปลือกหอยหนาติดอยู่บนหลังเพื่อป้องกันตัว เลเวลของมันปรากฏเป็นสีแดงฉานเหนือหัวว่า [Level 12] – สูงกว่าคิริที่เป็นเลเวล 4 ถึงสามเท่าตัว! "เลเวลสิบสอง!? นี่อาจารย์กะจะฆ่าผมให้ตายสนิทแล้วไปเกิดใหม่หรือไงครับ... ค่ะ!" คิริผถอยหลังกรูดโดยสัญชาตญาณ มือซ้ายควานหาขวดโพชั่นระเบิดย่อมๆ ที่ผสมไว้ลวกๆ แต่นิ้วกลับสั่นเทาจนเกือบทำหลุดมือ "ถ้าเจ้าตาย ฉันก็แค่ต้องหาลูกศิษย์คนใหม่ที่น่ารำคาญน้อยกว่านี้เท่านั้นเองค่ะ แต่อย่าลืมสิว่า สัญญาพันธพันธะระหว่างเรากำหนดไว้ว่า หากเจ้าตายในเขตทดสอบนี้ ไอเทมทั้งหมดในคลังแสงส่วนตัวของเจ้าจะถูกรีเซ็ตเป็นศูนย์... รวมทั้งตำราปรุงยาโบราณเล่มนั้นด้วยนะคะ" ประโยคหลังทำเอาคิริชะงักกึก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ตำราปรุงยาโบราณที่เขาขโมย... อะแฮ่ม ได้รับมอบหมายมาจากเควสต์ลับ เป็นสมบัติล้ำค่าที่เขาใช้เวลาแลกมาด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตาเชียวนะคะ! "โธ่เว้ย... ให้มันได้อย่างนี้สิ!" คิริสบถเบาๆ ความขี้เกียจถูกแทนที่ด้วยสัญชาตญาณเอาตัวรอดอย่างรวดเร็ว ในเมื่อหนีไม่พ้นและสู้ตรงๆ ก็มีแต่ตายกับตาย เขามีทางเลือกเดียวคือต้องใช้ "สมอง" และ "ไอเทมขยะ" ในกระเป๋าให้เกิดประโยชน์สูงสุด สไลม์เขี้ยวหนามพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง เสียงกระแทกพื้นดินดังตุบๆ พร้อมกับน้ำลายเหนียวหนืดที่หยดลงบนพื้นจนหญ้าบริเวณนั้นเหี่ยวเฉาไปทันที มันอ้าปากกว้างเตรียมฝังเขี้ยวลงบนน่องของคิริ "คิริ!" เซเลสเทียส่งเสียงเตือน แม้สีหน้าจะยังคงเรียบเฉย แต่ดวงตากลับหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อประเมินสถานการณ์ เธอเตรียมจะยื่นมือเข้าแทรกแซงหากสถานการณ์เกินเลยขอบเขตที่มนุษย์ธรรมดาจะรับไหว ทว่า คิริกลับไม่ได้ขยับตัวหนีอย่างที่เธอคาดคิด ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึก ศาสตร์แห่งการผสมสารเคมีที่เขาฝึกฝนมานับร้อยชั่วโมงในเกมนี้หลั่งไหลเข้ามาในหัว ในเสี้ยววินาทีที่สไลม์กระโดดลอยตัวขึ้นกลางอากาศเพื่อเตรียมตะปบ คิริก็ซัดขวดแก้วสองใบออกไปพร้อมกันด้วยมุมองศาที่คำนวณมาอย่างแม่นยำ *เพล้ง! เพล้ง!* ขวดแรกกระทบเข้ากับพื้นดินเบื้องหน้าสไลม์ มันคือ "น้ำยาเร่งปฏิกิริยาธาตุลม" ที่มีกลิ่นฉุนรุนแรง เมื่อสัมผัสกับอากาศมันเกิดเป็นกลุ่มควันสีขาวหนาทึบพัดสวนทางขึ้นไปปะทะหน้าของมอนสเตอร์ ทำให้มันชะงักและมองไม่เห็นทางชั่วขณะ ส่วนขวดที่สอง... *ฟู่...* ขวดสีม่วงเข้มแตกกระจายละอองฝอยคลุมร่างของสไลม์เขี้ยวหนาม มันคือ "น้ำยาสลายเกราะกรดอินทรีย์" ที่คิริเพิ่งคิดค้นสูตรขึ้นมาสดๆ ร้อนๆ จากเศษซากแมลงสาบยักษ์และน้ำส้มสายชูกลั่นในดันเจี้ยนก่อนหน้า ีกร๊าซซซซ—! เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังลั่นทุ่งหญ้า เมื่อกรดเข้มข้นเริ่มกัดกินเปลือกหอยแข็งบนหลังของสไลม์จนเกิดควันพวยพุ่งและรอยแตกร้าวลามไปทั่วร่าง ความเร็วของมันลดฮวบลงทันทีเนื่องจากน้ำหนักตัวที่เสียสมดุลและการสูญเสียของเหลวภายใน "ตอนนี้แหละ!" คิริไม่รอช้า เขาก้าวเท้าพุ่งเข้าไปประชิดตัวมอนสเตอร์ที่กำลังดิ้นทุรนทุราย มือขวาชักมีดสั้นสำหรับแล่เนื้อเลเวลต่ำออกมา แทงสวนเข้าไปตรงรอยร้าวของเปลือกหอยซึ่งเป็นจุดอ่อนเดียวที่เหลืออยู่ แรงกระแทกส่งผลให้สารพิษตกค้างในใบมีดซึมเข้าสู่แกนกลางของสไลม์โดยตรง *ติ๊ง!* [ระบบ: ผู้เล่น 'คิริ' สามารถเอาชนะ 'สไลม์เขี้ยวหนาม' (Level 12) ได้สำเร็จ!] [ระบบ: ได้รับค่าประสบการณ์ 1,450 หน่วย] [ระบบ: เลเวลของผู้เล่นเพิ่มขึ้นจาก 4 เป็น 5!] [ระบบ: ปลดล็อกฉายา 'นักปรุงยาผู้ใช้สมอง' เพิ่มค่าสถานะสติปัญญา +15 และความว่องไว +10] ร่างก้อนเจลสีเขียวสลายกลายเป็นละอองแสงสีทอง ทิ้งไอเทมดรอปชิ้นเล็กๆ ไว้บนพื้น คิริทรุดตัวลงนั่งแผ่หลาบนอนหอบหายใจรุนแรง เหงื่อกาฬไหลโทรมกาย ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้จริงในโลก VRMMO สูบพลังงานชีวิตของเขาไปจนหมดเกลี้ยง เซเลสเทียเดินเข้ามาใกล้ ร่มสีดำในมือแตะลงที่ไหล่ของเขาเบาๆ แววตาที่มองมาในตอนนี้ไม่มีความเย้ยหยันหลงเหลืออยู่ มีเพียงประกายความสนใจและความพึงพอใจบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเงียบงัน "ไม่เลวเลยนี่คะ... เจ้าหนูขี้เกียจ การใช้เคมีบำบัดแทนกำลังแรง ถือเป็นกลยุทธ์ที่น่าสนใจทีเดียวสำหรับการเอาตัวรอดของคนอ่อนแอ" อาจารย์สาวเอ่ยชมด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย ซึ่งสำหรับเธอแล้ว นั่นถือเป็นคำชมระดับสูงสุด คิริเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวผู้เป็นทั้งอาจารย์และภาระทางใจ เขาหัวเราะแห้งๆ ออกมา พลางยื่นมือออกไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว "นี่... อาจารย์ เลิกเรียกผมว่าเจ้าหนูสักทีจะได้ไหมครับ... เอ๊ย! ค่ะ! อย่างน้อยตอนนี้เราก็ผ่านด่านแรกด้วยกันแล้วนะ เลิกทำตัวเป็นนายตรวจรถไฟใจร้ายสักวันเถอะน่า" เซเลสเทียชะงักไปเล็กน้อยเมื่อมองมือที่ยื่นมาตรงหน้า เธอนิ่งเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะยื่นปลายนิ้วเรียวภายใต้ถุงมือผ้าลูกไม้สีดำแตะสัมผัสลงบนฝ่ามือของเขาเบาๆ เป็นเชองยอมรับโดยปริยาย มิตรภาพที่เริ่มต้นจากความจำยอมและความขี้เกียจของชายหนุ่ม ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงันในโลกแฟนตาซีอันกว้างใหญ่แห่งนี้ ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายและอบอุ่นหัวใจ ท้องฟ้าเหนือทุ่งหญ้าซิลเวอร์วินด์ที่เคยสว่างสดใสกลับแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานในพริบตา ลมพายุหมุนขนาดมหึมาปรากฏขึ้นที่ขอบฟ้า พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนระดับแผ่นดินไหวที่ทำให้พื้นดินใต้เท้าของทั้งคู่แยกออกจากกันเป็นร่องลึก *ติ๊ง! เสียงเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุดดังขึ้นในโสตประสาทของคิริและเซเลสเทียพร้อมกัน—* [ระบบแจ้งเตือนระดับ SSS: ตรวจพบการตื่นขึ้นของ 'ราชันมังกรโบราณ นีลการ์ด' (Boss ระดับภัยพิบัติ) ในพิกัดใกล้เคียง เงื่อนไขภารกิจพิเศษถูกกระตุ้น: 'ทางรอดเดียวหรือความตายที่เลือกไม่ได้' กำลังเริ่มต้นขึ้นใน...] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่ 6 แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลเคมิสต์จอมขี้เกียจกับบรรณารักษ์พิทักษ์ดันเจี้ยน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%