เซฟเฮาส์หัวใจของนายสถาปนิกปากร้าย•ตอนที่ 12

ใครกันที่ปากแข็งกว่า

ผลงานโดย ฟีนิกซ์สีทอง
"ยินดีด้วยนะครับคุณรินรดา โปรเจกต์ร่วมทุนที่แสนจะ 'บังเอิญ' ของคุณคงทำให้หุ้นบริษัทพุ่งกระฉูด จนลืมไปเลยว่ากำลังแย่งพื้นที่ในแบบร่างของผมอยู่" ธามินทร์ไม่ได้ตะโกน แต่น้ำเสียงที่ราบเรียบดุจผิวน้ำที่ซ่อนพายุไว้ข้างใต้นั้นบาดลึกยิ่งกว่าการตวาด เขาวางแก้วไวน์ราคาแพงลงบนโต๊ะหินอ่อนในมุมลับตาของงานเลี้ยง เสียง 'กริ๊ก' นั้นหนักแน่นพอจะเรียกสายตาคมดุของเขาให้ตรึงอยู่ที่รินรดาเพียงคนเดียว รินรดาที่เพิ่งลงจากเวทีประกาศข่าวดีหมาดๆ ไม่ได้สะทกสะท้าน เธอหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับสถาปนิกหนุ่มที่กำลังแผ่รังสีความหงุดหงิดออกมาจนคนรอบข้างต้องเว้นระยะห่าง รอยยิ้มมุมปากของเธอไม่ได้มีไว้เพื่อประชด แต่มันคืออาวุธที่เธอใช้รับมือกับความปากร้ายของเขามาตลอด "คุณธามินทร์คะ งานคือการลงทุน และธุรกิจไม่ใช่เรื่องของความบังเอิญ" เธอขยับเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมไม้กฤษณาจางๆ จากตัวเขา "หรือว่าที่หงุดหงิดอยู่นี่... เพราะมินไม่ได้ปรึกษาคุณก่อน หรือเพราะกลัวว่าฉันจะเข้าถึงตัวตนของโปรเจกต์ลับที่คุณหวงนักหนากันแน่?" ธามินทร์แค่นหัวเราะในลำคอ เขาสาวเท้าเข้าหาจนรินรดาต้องถอยหลังไปพิงกับผนังห้องโถงที่บุด้วยผ้ากำมะหยี่ ความสูงที่เหลื่อมล้ำทำให้เขาดูเหมือนนักล่าที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม "ผมหวง 'งาน' ครับ ไม่ได้หวง 'คุณ'" เขาโน้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกับใบหูของเธอ "อย่าสำคัญตัวผิดไปหน่อยเลยรินรดา การที่คุณเอาชื่อครอบครัวมาผูกติดกับโปรเจกต์ของผม มันไม่ได้ทำให้คุณเก่งขึ้น แต่มันทำให้ผมต้องระวังตัวกับคนที่ใช้โอกาสเก่งเหมือนคุณมากขึ้นต่างหาก" "ระวังตัวเหรอคะ?" รินรดาเงยหน้าสบตากับดวงตาคู่คมนั้นโดยไม่หลบเลี่ยง แววตาของเธอเต้นระริกด้วยความท้าทาย "งั้นก็ระวังให้ดีเถอะค่ะ เพราะต่อจากนี้... ฉันจะเข้าไปอยู่ในทุกตารางนิ้วของชีวิตการทำงานคุณ ไม่ใช่แค่ในฐานะพาร์ทเนอร์ แต่ในฐานะคนที่คุณ 'ปฏิเสธ' ไม่ลง" คำพูดนั้นจี้จุดตายของธามินทร์อย่างจัง เขารู้ดีว่าเขากำลังต่อสู้กับอะไร บางสิ่งที่เขาพยายามสร้างกำแพงกั้นไว้ด้วยความเย็นชา แต่เพียงแค่รินรดาขยับเข้าใกล้เพียงนิด กำแพงนั้นก็แทบจะพังทลายลงด้วยแรงดึงดูดที่เขาก็ห้ามตัวเองไม่ได้ "คุณมันดื้อด้าน" ธามินทร์กดเสียงต่ำ มือข้างหนึ่งยกขึ้นยันผนังข้างศีรษะเธอไว้ กักขังเธอไว้ในวงแขน "ปากเก่งแบบนี้ ระวังจะโดนสั่งสอนจนพูดไม่ออกนะครับ" "ก็ลองดูสิคะ" รินรดาท้าทาย เธอเอื้อมมือไปแตะปกสูทของเขาเบาๆ อย่างยั่วยุ "คุณธามินทร์ผู้แสนสมบูรณ์แบบที่ใครๆ ต่างก็เกรงกลัว จะทำอะไรได้มากกว่าการยืนพูดจาประชดประชันใส่ฉันอีกล่ะ?" บรรยากาศรอบข้างราวกับหยุดหมุน สายตาของทั้งคู่ประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร เคมีที่พุ่งพล่านราวกับไฟฟ้าสถิตทำเอาอากาศในห้องโถงดูจะร้อนอบอ้าวขึ้นมาถนัดตา ธามินทร์จ้องมองริมฝีปากที่ขยับท้าทายของหญิงสาวตรงหน้า ความรู้สึกบางอย่างที่เขาพยายามกดทับไว้เริ่มพุ่งพล่านจนยากจะควบคุม เขาอยากจะโน้มใบหน้าลงไปปิดปากนั้นให้สนิทด้วยวิธีของเขา... วิธีที่รุนแรงและเร่าร้อนเพื่อสั่งสอนให้เธอรู้ว่าอย่าเล่นกับไฟ แต่ก่อนที่ระยะห่างจะเหลือเพียงไม่กี่มิลลิเมตร เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับเสียงเรียกที่ทำให้ความเงียบงันพังทลาย "คุณธามินทร์ครับ! แบบร่างเฟสสุดท้ายที่ส่งมาเมื่อครู่ มีปัญหาใหญ่ที่หน้างานครับ ทางทีมวิศวกรบอกว่าโครงสร้างรับน้ำหนักไม่ผ่าน... คุณต้องรีบไปดูเดี๋ยวนี้ครับ!" ธามินทร์ชะงัก ร่างกายที่เคยโน้มลงไปดีดผึ่งขึ้นทันที เขาสบตารินรดาเป็นครั้งสุดท้ายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคุกรุ่นและอารมณ์ที่ยังค้างคา ก่อนจะผละออกอย่างรวดเร็ว ทว่า ในจังหวะที่เขาจะเดินจากไป รินรดากลับคว้าข้อมือเขาไว้แน่น เธอโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงที่ทำให้คนฟังถึงกับขนลุกซู่ "เรื่องงานเดี๋ยวเราค่อยคุยกัน... แต่เรื่องที่ฉันบอกว่าฉันจะไม่มีวันยอมแพ้คุณน่ะ... เตรียมตัวไว้เถอะค่ะ เพราะหลังจากวันนี้ไป คุณจะไม่มีวันได้อยู่อย่างสงบสุขอีกต่อไปแล้ว" ธามินทร์หยุดนิ่งไปชั่วอึดใจ เขาสัมผัสได้ถึงแรงบีบที่ข้อมือและประกายตาที่มุ่งมั่นของหญิงสาวตรงหน้า เขาทำเพียงแค่นหัวเราะเบาๆ ก่อนจะกระชากมือออกแล้วเดินจากไปโดยไม่หันหลังกลับ แต่ทว่า เมื่อเขาเดินลับตาไปได้เพียงครู่เดียว เสียงโทรศัพท์ของรินรดาก็ดังขึ้น เป็นสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกที่ไม่เคยบันทึกไว้ เธอรับสายด้วยน้ำเสียงสงสัย แต่ประโยคที่ดังกลับมากลับทำให้หัวใจของเธอร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม "คุณรินรดาครับ... ผมมีหลักฐานที่จะพิสูจน์ว่า 'โปรเจกต์ลับ' ที่คุณเพิ่งประกาศร่วมทุนไปน่ะ... มันคือแผนการทำลายบริษัทคุณเองตั้งแต่แรก... หากอยากรู้ความจริง ว่าทำไมคุณธามินทร์ถึงยอมให้คุณเข้ามาใกล้เขาขนาดนี้ ให้มาหาผมที่หลังห้องจัดเลี้ยงเดี๋ยวนี้ครับ" รินรดาหน้าถอดสีทันที เธอเพิ่งจะประกาศชัยชนะไปเมื่อครู่ แต่ดูเหมือนว่าเกมที่เธอคิดว่ากำลังคุมอยู่นั้น อาจจะเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของกับดักมรณะที่วางไว้เพื่อทำลายทุกอย่างที่เธอรัก... และคนที่เธอเพิ่งปะทะฝีปากด้วยเมื่อกี้ อาจจะเป็นคนที่กุมความลับที่น่ากลัวที่สุดเอาไว้ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของสองคนนี้ด้วยใจจริงนะครับ หวังว่าตอนหน้าจะทำให้หัวใจของทุกคนเต้นแรงยิ่งกว่าเดิมครับ
สารจากนักเขียน (ฟีนิกซ์สีทอง)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซฟเฮาส์หัวใจของนายสถาปนิกปากร้าย นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%