ดินเนอร์หรูใต้น้ำ

"คุณรินคะ... นี่มัน... หมายความว่ายังไงกันแน่?" เสียงของมินตราสั่นเครือเล็กน้อย ขณะที่ปลายนิ้วเรียวของเธอกำโทรศัพท์มือถือแน่นจนข้อนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว ดวงตากลมโตคู่สวยมองตรงไปยังเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่อัดแน่นไปด้วยความตกตะลึง ปนเปกับความตื้นตันจนแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ภาพเบื้องหน้าของเธอมิใช่ห้องพักโทรมๆ หรือร้านอาหารข้างทางที่พวกเขามักจะประหยัดเงินในกระเป๋าเพื่อแบ่งกันกินในยามยากอีกต่อไปแล้ว ทว่ามันคือ ‘โอเชียนิก แกรนด์ ซับมารีน’ (Oceanic Grand Submarine) ภัตตาคารและโรงแรมหรูระดับเจ็ดดาวที่ตั้งอยู่ลึกลงไปใต้ระดับน้ำทะเลสามร้อยเมตร ผนังรอบด้านทำจากกระจกคริสตัลหนาพิเศษที่หล่อขึ้นรูปชิ้นเดียวไร้รอยต่อ เผยให้เห็นฝูงปลาเรืองแสงนานาพันธุ์และแนวปะการังใต้ทะเลลึกที่กำลังแหวกว่ายผ่านไปมา ราวกับโลกทั้งใบถูกย่อส่วนมาวางไว้แทบเท้าของพวกเขาเพียงลำพัง ไม่มีแขกเหรื่อคนอื่น ไม่มีเสียงจอแจของเหล่านักธุรกิจผู้ดีจอมปลอมที่เคยใช้สายตาดูถูกเหยียดหยามรินและเธอในงานสังคม ทั้งโรงแรมขนาดมหึมา... ถูกเหมาจ่ายด้วยวงเงินมหาศาล เพื่อคนเพียงสองคนเท่านั้น รินยืนอยู่เบื้องหลังหญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจ รอยยิ้มบางๆ ที่มักจะซ่อนความเยือกเย็นและดุดันไว้ภายใต้ความสุขุม ปรากฏขึ้นอย่างอ่อนโยน แววตาที่เคยแข็งกร้าวเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเหล่าศัตรูผู้จองหอง บัดนี้กลับทอ2ประกายอบอุ่นและลุ่มลึกยามทอดมองแผ่นหลังบางที่สั่นเทานั้น เขาก้าวเข้าไปใกล้ ช้าๆ ทว่ามั่นคง ก่อนจะสวมกอดเธอจากด้านหลังอย่างทะนุถนอม ฝ่ามืออุ่นจัดแนบลงบนไหล่ลาดมนเพื่อถ่ายทอดความมั่น "ไม่ต้องตกใจไปหรอครับมินตรา..." น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยกระซิบข้างใบหูของเธออย่างแผ่วเบา "ตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณต้องทนลำบากเคียงข้างผมมามากพอแล้ว... วันนี้ ถึงเวลาที่ผมจะทวงคืนทุกอย่าง และมอบสิ่งที่ดีที่สุดบนโลกใบนี้ให้กับคุณแล้วล่ะครับ" หัวใจของมินตรากระตุกวูบ ภาพความทรงจำอันเจ็บปวดในช่วงเวลาที่พวกเขาถังแตก ค่าเช่าห้องค้างชำระสามเดือน เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของญาติพี่น้องที่ตัดขาดความสัมพันธ์ และสายตารังเกียจเดียดฉันท์ของพวกพนักงานบริษัทที่รินเคยทำงานอยู่ไหลทะลักเข้ามาในห้วงความคิดราวกับภาพยนตร์ฉายซ้ำ แต่วันนี้... วินาทีนี้... กำแพงแห่งความยากจนที่เคยบด [ติ๊ง! ตรวจพบความพึงพอใจของคู่ชีวิตถึงขีดสุด...] [ระบบเทพเจ้าจ่ายไม่อั้น ทำการปลดล็อกสิทธิพิเศษระดับสูงสุด: "อาณาจักรใต้น้ำ" สำเร็จ!] [ยอดเงินสะสมในบัญชีดำไร้ขีดจำกัด: คงเหลือ (อินฟินิตี้)] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในห้วงความคิดของริน พร้อมกับแสงสีทองจางๆ ที่สะท้อนผ่านกระจกคริสตัลใส เขาไม่ได้สนใจตัวเลขในระบบนั้นเลยแม้แต่น้อย สิ่งเดียวที่มีค่ามากกว่าเงินทองนับแสนล้านในสายตาของเขา คือรอยยิ้มและหยาดน้ำตาแห่งความสุขที่กำลังเอ่อคลอหน่วยตาของมินตราต่างหาก หญิงสาวหันกลับมาซบหน้าลงกับอกแผ่วกว้างของชายหนุ่ม ปล่อยให้น้ำตาแห่งความอัดอั้นที่เก็บกดมานานหลายปีไหลรินออกมาอย่างไร้การ "ฮือ... คุณริน... ฉันนึกว่า... นึกว่าเราจะไม่มีวันหลุดพ้นจากจุดนั้นเสียแล้ว..." มินตราสะอื้นเบาๆ รินยกมือขึ้นลูบศีรษะของเธออย่างอ่อนโยน ปลายนิ้วสัมผัสเส้นผมสลวยด้วยความรักและทะนุถนอม สายตาของเขาคมกริบขึ้นเล็กน้อยเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ระทึกขวัญจากปลายสายเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้... ใช่... หัวใจของเขาไม่ได้สั่นไหวเพราะความยิ่งใหญ่ของโรงแรมใต้น้ำแห่งนี้ แต่มันกระตุกวูบอย่างรุนแรงเมื่อเสียงของมินตราในโทรศัพท์ไม่ได้มีแค่เธอคนเดียว แต่ยังมี "เสียงหัวอกสั่นเครือของผู้หญิงอีกคน" ที่เขาไม่คาดคิดว่าจะมาปรากฏตัว ณ จุดศูนย์กลางของสงครามธุรกิจนี้—มารดาผู้ให้กำเนิดที่เคยถูกตระกูลใหญ่ขับไล่อย่างไร้เยื่อใยเมื่อสิบปีก่อน! รินสูดลมหายใจเข้าลึก เขารู้ดีว่าความสงบสุขนี้เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น เหล่าศัตรูตระกูลใหญ่และพวกนักธุรกิจหน้าเลือดที่เคยเหยียบย่ำเขา กำลังเคลื่อนไหวเพื่อทำลายล้างทุกสิ่งที่เขาสร้างขึ้นในค่ำคืนนี้ แต่ช่างปะไร... ในเมื่อเขามีระบบที่พร้อมจะผลาญเงินซื้อได้ทั้งโลก รินก็พร้อมจะใช้เงินฟาดหัวพวกมันให้จมดินทีละตัว! "ไปทานมื้อค่ำกันเถอะครับ" รินประคองใบหน้าของมินตราขึ้นมา ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยหยาดน้ำตาออกให้อย่างอ่อนโยน "ทุกอย่างที่พวกมันเคยพรากไปจากเรา ผมจะทวงคืนมาให้หมด... ด้วยดอกเบี้ยที่พวกมันไม่มีวันชดใช้ไหวแน่นอนครับ" มินตราพยักหน้ารับด้วยความเชื่อมั่น ดวงตาคู่สวยฉายแววเด็ดเดี่ยวไม่แพ้กัน เธอกุมมือหนาของชายหนุ่มแน่น ราวกับจะบอกว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ เธอจะไม่มีวันปล่อยมือจากผู้ชายคนนี้อีกเด็ดขาด ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังโรแมนติกและเต็มไปด้วยความลึกซึ้งนั้นเอง... *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสูงจากระบบรักษาความปลอดภัยของโรงแรมแกรนด์ ซับมารีน ก็ดังขึ้นทำลายความเงียบงัน! ภาพจากจอมอนิเตอร์คริสตัลขนาดใหญ่ที่ผนังห้องโถงกลางพลันตัดภาพไปที่ท่าเรือส่วนตัวบนผิวน้ำเบื้องบน... เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวรุ่นท็อปสุดหรูสามลำบินฝ่าความมืดลงมาจอดสนิทอย่างอุกหาญ พร้อมกับร่างของชายในชุดสูทราคาแพงนับล้านที่ก้าวลงมาด้วยท่าทางกร่างและเย่อหยิ่ง และหนึ่งในนั้น... คือใบหน้าที่รินจำได้แม่นยำยิ่งกว่าพิมพ์ใจ—ไอ้สารเลวผู้เคยฉีกสัญญาจ้างงานของเขาและถ่มน้ำลายรดใส่หน้าเขาเมื่อสามเดือนก่อน! "ดูเหมือนว่าแขกที่ไม่ได้รับเชิญ จะรีบมาลิ้มรสความพินาศเร็วกว่าที่คิดสินะครับ..." รินแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ แววตาดุดันไร้ปราณีวาบขึ้นสีแดงฉาน พร้อมกับยื่นมือไปหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่สลักลวดลายเทพเจ้าขึ้นมาถือไว้ในมือ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเดือดดาลไปกับ "ผู้กล้าตกอับ" นะครับ