ความล้มเหลวที่คาดไม่ถึง

"หมายศาลตราครั่งสีแดงฉาน... ส่งตรงถึงหน้าประตูบ้านของคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างแก เตรียมตัวรับหมายจับข้อหาฉ้อโกงทรัพย์สินและฟอกเงินมูลค่าร้อยล้านได้เลย ริน!" เสียงตวาดกร้าวของ 'พงศ์พันธ์' ทนายความมือหนึ่งประจำตระกูลอภิไพศาลกول ดังสะท้อนก้องโถงรับแขกของคฤหาสน์หรู ใบหน้าของมันบิดเบี้ยวด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ จมูกเชิดขึ้นสูงด้วยความเย่อหยิ่ง ราวกับเห็นรินเป็นเพียงมดปลวกใต้ฝ่าเท้าที่มันสามารถบดขยี้ให้แหลกสลายได้ด้วยปลายนิ้ว เอกสารปึกหนาถูกโยนลงบนโต๊ะกระจกราคาแพง เสียงกระดาษกระทบผิวโต๊ะดังปึ้ง ราวกับประกาศิตแห่งความตายจากยมบาล รินไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย เขานั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีดำสนิท ดวงตาคมกริบมองเอกสารแผ่นนั้นด้วยแววตาเรียบเฉย เย็นชา ราวกับสิ่งที่ตกลงมาตรงหน้าไม่ใช่หมายศาลมูลค่าร้อยล้าน แต่เป็นเพียงเศษฝุ่นที่ร่วงหล่นจากเพดาน มินตรา ที่ยืนเคียงข้างมาตลอด ยื่นมือเรียวบางมาสัมผัสไหล่กว้างของรินเบาๆ สัมผัสที่อบอุ่นและสั่นเทาเล็กน้อยนั้นส่งผ่านความห่วงใยมาถึงหัวใจของเขา รินหันไปสบตาเธอน้อยๆ ส่งรอยยิ้มอบอุ่นที่เต็มไปด้วยความมั่นใจไปให้ เพื่อบอกให้หญิงสาวผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเขามาตั้งแต่ยังไม่มีอะไรได้คลายความกังวล "วางใจเถอะครับมินตรา คนพวกนี้... เป็นได้แค่ตัวตลกในละครฉากสั้นๆ เท่านั้นแหละครับ" รินเอמהด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ก้องกังวาน ชัดเจนทุกถ้อยคำ พงศ์พันธ์แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ สีหน้าเต็มไปด้วยความสมเพช "ปากดีให้มันตลอดรอดฝั่งเถอะไอ้ขยะ! หลักฐานเส้นทางการเงินปลอมๆ ที่พวกเราจัดฉากขึ้นมา พร้อมพยานปากเอกและอำนาจศาลในมือ แกคิดว่าเงินสดในบัญชีไม่กี่บาทจะช่วยแกได้หรือไง? คุกตลอดชีวิตคือสถานีต่อไปของแก!" เบื้องหลังพงศ์พันธ์ คือ 'กิตติ' นักธุรกิจใหญ่ผู้เคยเหยียดยามรินจนจมดินในงานประมูลปีก่อน เขายืนกอดอก หัวเราะร่าด้วยความสะใจ "ฮ่าๆๆ! รินเอ๋ยริน แกมันก็แค่ไอ้โง่ที่บังเอิญถูกหวยชั่วคราว คิดจะเอาเงินมาต่อกรกับอิทธิพลของพวกเรา มันก็เหมือนเอาไข่ไปกระทบหิน เตรียมตัวไปกินข้าวแดงในคุกได้เลย!" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก ทนายพงศ์พันธ์ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูด้วยความมั่นใจ พร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดส่งสัญญาณบางอย่าง เตรียมพร้อมที่จะเรียกตำรวจนอกเครื่องแบบที่ซุ่มอยู่ด้านนอกเข้ามาจับกุมรินทันที แต่ทว่า... รินกลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด มุมปากของชายหนุ่มหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ทำให้พงศ์พันธ์ถึงกับรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างไม่มีสาเหตุ "พวกคุณพูดจบหรือยังครับ?" รินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัว "แกยังมีหน้ามาถามอีกเรอะ! เซ็นชื่อรับทราบข้อกล่าวหาซะ แล้วเตรียมตัวกราบตีนพวกเราในศาล!" พงศ์พันธ์คำรามลั่น รินค่อยๆ หยิบสมาร์ทโฟนรุ่นพิเศษหน้าจอไพลินคริสตัลขึ้นมาอย่างใจเย็น นิ้วเรียวกดหน้าจอเพียงไม่กี่ครั้ง ระบบเสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบเทพเจ้าจ่ายไม่อั้นก็ดังขึ้นก้องโถงรับแขก *[ติ๊ง! ตรวจพบความพยายามในการใช้กฎหมายคุกคามผู้ถือบัตรระดับพระเจ้า]* *[ระบบความปลอดภัยสูงสุด: เปิดใช้งานโหมด 'กวาดล้างทางกฎหมาย' (Absolute Immunity & Counter-Strike)]* *[งบประมาณป้องกันและฟ้องกลับ: ไม่จำกัด (Unlimited Funds Assigned)]* หน้าจอโทรศัพท์ของรินสว่างวาบขึ้น พร้อมกับเอกสารดิจิทัลนับพันหน้าที่ถูกส่งตรงไปยังสำนักงานอัยการสูงสุด ศาลฎีกา และสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน (ปปง.) ในเวลาเดียวกันอย่างแม่นยำ ในขณะเดียวกัน เสียงโทรศัพท์มือถือของทนายพงศ์พันธ์และกิตติก็ดังขึ้นพร้อมกันอย่างต่อเนื่อง เสียง 'สั่น' และเสียงแจ้งเตือนดังระรัวราวกับคลื่นวิทยุสนามรบ พงศ์พันธ์ขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด ควักโทรศัพท์ขึ้นมาดูเพื่อจะกดตัดสาย แต่พอสายตาเหลือบไปเห็นชื่อผู้โทรเข้า ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งของทนายมือหนึ่งกลับซีดเผือดลงทันที สีเลือดหายไปจากใบหน้าจนขาวซีดราวกับกระดาษ "ทะ... ท่านอัยการสูงสุด...?" พงศ์พันธ์พึมพำด้วยเสียงสั่นเครือ มือไม้เริ่มสั่นเทาจนแทบถือโทรศัพท์ไม่อยู่ กิตติเห็นท่าไม่ดี รีบกดรับสายของตัวเองบ้าง เสียงปลายสายคือผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติที่ตะโกนก้องด้วยความตกใจและเกรี้ยวกราด "ไอ้กิตติ! แกไปเล่นตลกอะไรวะ! บัญชีบริษัทของแกถูก ปปง. อายัดทั้งหมดแล้ว! หุ้นของแกกำลังดิ่งเหวติดฟลอร์ในสามวินาที! ตอนนี้ ป.ป.ช. กำลังนำกำลังเข้าค้นบ้านและสำนักงานใหญ่ของแกเพราะมีหลักฐานการติดสินบนและฟอกเงินล็อตใหญ่ส่งตรงมาจากเบื้องบน! แกไปหาเรื่องใครมาวะไอ้เวร!" "วะ... ว่ายังไงนะ...?" กิตติหน้าถอดสี เข่าทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นพรมราคาแพง โทรศัพท์มือถือร่วงหล่นจากมือกระแทกพื้นหน้าจอแตกละเอียด รินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อสูทราคาแพงให้เข้าที่ รอยยิ้มเย็นเยียบประดับอยู่บนใบหน้า เขาก้าวเท้าช้าๆ เดินเข้าไปหาพงศ์พันธ์ที่กำลังยืนตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า "หมายศาลที่แกเอามาขู่ฉันเมื่อกี้..." รินโน้มตัวลงกระซิบข้างหูพงศ์พันธ์ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่น่ากลัวราวกับเสียงจากขุมนรก "...ตอนนี้มันกลายเป็นหมายจับข้อหาสมรู้ร่วมคิดในการปลอมแปลงเอกสารราชการและกลั่นแกล้งประชาชนเรียบร้อยแล้วนะครับ ทนายพงศ์พันธ์" พงศ์พันธ์เข่าอ่อนทรุดลงไปคุกเข่าแทบเท้าริน น้ำตาไหลพรากด้วยความหวาดกลัวสุดขีด "ทะ... ท่านริน... ผม... ผมแค่ทำตามคำสั่ง... โปรดเมตตา..." รินก้มมองทนายความผู้เคยเย่อหยิ่งที่ตอนนี้กำลังหมอบกราบอยู่แทบเท้าด้วยสายตาไร้ความปราณี ก่อนที่เขาจะหันไปมองกิตติที่กำลังนั่งหมดอาตายายตายอยากอยู่บนพื้น ทว่า ในวินาทีนั้นเอง เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ก็บินมาจอดสนิทอยู่บนลานจอดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวบนดาดฟ้าคฤหาสน์ ประตูห้องโถงถูกเปิดออกโดยชายชุดดำสวมสูทสากลระดับ VVIP สิบคน ชายวัยกลางคนผู้ทรงอิทธิพลระดับประเทศ ก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าร้อนรน พร้อมกับคุกเข่าลงต่อหน้ารินทันที ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในห้อง "ท่านรินครับ... ทางเราตรวจสอบพบว่า 'บุคคลลึกลับ' ที่อยู่เบื้องหลังคดีทั้งหมดของตระกูลอภิไพศาลกำลังพยายามหลบหนีออกนอกประเทศ แต่ทรัพย์สินทั้งหมดของมันถูกระบบของคุณอายัดและยึดเป็นของหลวงเรียบร้อยแล้ว... และนี่คือ 'รายชื่อสุดท้าย' ของคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดครับ!" รินรับแฟ้มสีดำสนิทมาจากมือของบุคคลผู้ทรงอิทธิพลคนนั้น ดวงตาคมกริบกวาดตามองรายชื่อบนกระดาษแผ่นแรก ก่อนที่รอยยิ้มลึกลับจะปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง เกมกระดานนี้ไม่ได้จบลงแค่การตบหน้าทนายกระจอกๆ แต่มันเพิ่งจะเปิดเผย 'ปลาตัวใหญ่' ที่ซ่อนอยู่ภายใต้เงาอันมืดมิด... ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" ด้วยดีเสมอมานะครับ