ขอแต่งงานกลางน่านฟ้า

"แกคิดว่าเงินซื้อชีวิตคนได้จริง ๆ งั้นเหรอ, ไอ้เด็กเมื่อวานซืน?" เสียงหัวเราะแหบพร่าของชายชราดังขึ้นพร้อมกับแรงกดดันมหาศาลจากกระบอกปืนเก็บเสียงที่จ่อตรงไปยังหน้าผากของมินตรา รัศมีสีดำทะมึนของจิตสังหารแผ่ซ่านไปทั่วห้องวีไอพีชั้นบนสุดของโรงแรมหรู ปลายกระบอกปืนสั่นน้อย ๆ ตามแรงตื่นเต้นของมือสังหารที่ผ่านงานสกปรกมาโชกโชน ทว่า... รินกลับไม่แม้แต่จะกะพริบตา ดวงตาคมกริบของอดีตพนักงานบริษัทที่เคยถูกเหยียบย่ำ บัดนี้ฉายแววเยือกเย็นดุจน้ำแข็งขั้วโลก เขายืนนิ่งสงบราวกับรูปปั้นหินสลัก ร่างกายขยับเพียงเล็กน้อยเพื่อก้าวเข้าไปบังร่างของหญิงสาวที่เขารักไว้ครึ่งหนึ่ง มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวบางที่เย็นเฉียบของมินตราไว้แน่น สัมผัสอุ่นจากฝ่ามือของเขาคือเครื่องยืนยันว่า—ต่อให้โลกใบนี้ถล่มลงมาตรงหน้า เธอก็จะไม่ต้องหวาดกลัวอีกต่อไป "ชีวิตคนซื้อไม่ได้ด้วยเงินหรอครับ... แต่เงินเนี่ยแหละ ที่ซื้อ 'ความตาย' ของคนที่คิดจะแตะต้องคนของผมได้สบาย ๆ" รินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าทรงพลังจนชายชราถึงกับชะงัก รอยยิ้มเยาะบนใบหน้าเหี่ยวย่นแข็งค้าง *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบเทพเจ้าจ่ายไม่อั้นดังขึ้นในโสตประสาทของริน พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้า มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น [ แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูงต่อผู้ถือบัตรเครดิตดำอินฟินิตี้ ] [ ระบบทำการเปิดใช้งานโหมด "กวาดล้างแบบเบ็ดเสร็จ" (Total Annihilation Protocol) ] [ ยอดเงินในบัญชีปัจจุบัน: ∞ (อนันต์) ] [ กำลังดำเนินการซื้อกิจการขององค์กรรับจ้างสังหาร "Shadow Viper" และเคลียร์พื้นที่เป้าหมาย... เสร็จสิ้น ] เพล้ง! เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทราคาแพงของชายชราสั่นกระพืออย่างบ้าคลั่ง เขาก้มลงมองหน้าจอด้วยมือที่สั่นเทา ข้อความแจ้งเตือนจากเครือข่ายองค์กรใต้ดินที่เขาภักดีมาทั้งชีวิตปรากฏตัวอักษรสีแดงฉาน: *'สัญญาทาสถูกฉีกขาด ท่านถูกขับไล่ออกจากระบบ และสินทรัพย์ทั้งหมดถูกยึดโดยบุคคลนิรนามในนาม... ริน'* "เป็น... เป็นไปไม่ได้! แกเป็นใครกันแน่?!" ชายชราถอยหลังกรูด ใบหน้าซีดเผือกไร้สีเลือด ปืนในมือสั่นเทาราวกับถือเหล็กแดงที่ร้อนระอุ "ผมก็แค่ผู้ชายธรรมดา... ที่บังเอิญมีระบบที่รวยกว่าพวกคุณทั้งโคตรเท่านั้นเองครับ" รินก้าวเท้าเดินหน้าช้า ๆ ทุกย่างก้าวที่เขาก้าวออกไป แรงกดดันมหาศาลจากพลังของระบบทำให้เข่าของชายชราทรุดฮวบลงกับพื้นโดยไม่ต้องมีใครผลัก มินตรามองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า หัวใจของเธอดวงน้อยพองโตด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งระทึกหวาดกลัว และอิ่มเอมใจจนขอบตาร้อนผ่าว เธอกำชายเสื้อสูทของรินแน่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความซาบซึ้ง—ไม่ว่าเขาจะเปลี่ยนไปยิ่งใหญ่แค่ไหน หรือมีอำนาจล้นฟ้าเพียงใด รินคนเดิมที่ปกป้องเธอด้วยชีวิตในวันที่เขายังไม่มีอะไร ก็ยังคงเป็นคนเดิมคนนี้เสมอมา "ริน..." เสียงของมินตราสั่นเครือเล็กน้อยขณะกระซิบเรียกชื่อเขา รินหันกลับมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้เธอ รอยยิ้มที่ปราศจากความโหดเหี้ยมเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง มีเพียงความอบอุ่นลึกซึ้งที่มอบให้ผู้หญิงคนเดียวในดวงใจ "ไปกันเถอะครับ มินตรา... งานเลี้ยงฉลองของเรา กำลังรออยู่ข้างบนโน่น" เขายื่นมือออกไปเบื้องหน้า หญิงสาวไม่ลังเลที่จะวางมือลงบนฝ่ามืออุ่นนั้นทันที ทั้งสองเดินเคียงคู่กันออกจากห้องพักผูกพันธะ มุ่งตรงไปยังดาดฟ้าของตึกระฟ้า ท่ามกลางการอารักขาของหน่วยรักษาความปลอดภัยพิเศษที่สวมชุดสูทดำนับสิบคนที่โค้งคำนับให้พวกเขาตลอดทาง เบื้องบนท้องฟ้าอันมืดมิดยามค่ำคืน แสงไฟระยิบระยับของมหานครทอประกายราวกับอัญมณีเม็ดโต แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของมินตรามากที่สุดในวินาทีนี้ คือเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวรุ่นใหม่ล่าสุด ลำตัวสีดำสนิทประดับลวดลายทองคำแท้ที่สลักชื่อย่อของพวกเขาทั้งสอง รอด้านบนลานจอดเฮลิคอปเตอร์พิเศษที่ถูกเนรมิตขึ้นมาอย่างวิจิตรงดงาม ทันทีที่ทั้งคู่ก้าวขึ้นสู่บันไดเครื่องบิน ประตูห้องโดยสารก็เปิดต้อนรับด้วยพรมแดงยาวเหยียดที่โรยด้วยกลีบกุหลาบนำเข้าจากฝรั่งเศส กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้เคล้าคลอไปกับเสียงไวโอลินบรรเลงสดจากนักดนตรีมืออาชีพที่นั่งรออยู่ภายในพื้นที่กว้างขวางราวกับห้องโถงของพระราชวังลอยฟ้า มินตราอ้าปากค้างด้วยความตะลึงพรึงเพริด เธอกวาดสายตามองการตกแต่งภายในที่หรูหราเกินกว่าจินตนาการ ทุกรายละเอียดสะท้อนถึงความใส่ใจและอำนาจเงินที่สามารถบันดาลทุกสิ่งบนโลกใบนี้ให้กลายเป็นจริงได้ เครื่องบินเจ็ตทะยานขึ้นสู่น่านฟ้าอย่างนุ่มนวล ไร้ซึ่งแรงกระแทกใด ๆ รินพาเธอนั่งลงที่โซฟาหนังแท้เบาะนุ่มริมหน้าต่างบานใหญ่ ที่ซึ่งพวกเขาสามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ของดวงดาวและแสงไฟเมืองเบื้องล่างได้แบบ 360 องศา แชมเปญรสเลิศถูกรินลงในแก้วคริสตัลเจียระไนโดยบัทเลอร์ส่วนตัว ก่อนที่บัทเลอร์คนนั้นจะถอยตัวออกไปอย่างเงียบเชียบ ปล่อยให้พื้นที่นี้เป็นของคนทั้งสอง รินวางแก้วลง เขาขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะค่อย ๆ คุกเข่าลงข้างหนึ่งตรงหน้ามินตรา หัวใจของมินตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม ลมหายใจของเธอสะดุดกึก ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจปนตื้นตัน มือเรียวคุมปากตัวเองไว้โดยอัตโนมัติขณะที่หยาดน้ำตาแห่งความสุขไหลรินอาบแก้ม "ริน... นี่คุณ..." รินแย้มรอยยิ้มละมุนที่เปี่ยมไปด้วยความจริงใจที่สุดในชีวิตของเขา มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบกล่องกำมะหยี่สีดำสนิทออกมา แล้วบรรจงเปิดฝาออกช้า ๆ แสงประกายระยิบระยับของแหวนเพชรเม็ดโตน้ำงามไร้ตำหนิ สะท้อนเข้ากับแสงไฟจากภายนอกหน้าต่างเครื่องบิน เปล่งประกายเจิดจ้าแข่งกับดวงดาวบนท้องฟ้า "จำวันที่เรากินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถ้วยเดียวกันในห้องเช่าแคաբ ๆ ได้ไหมครับ?" รินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม ลึกซึ้ง และสั่นเครือเล็กน้อยจากความรู้สึกที่อัดแน่นในอก มินตราพยักหน้ารัว ๆ น้ำตาไหลพรั่งพรู "จำได้... จำได้ทุกอย่างค่ะ" "วันนั้น ผมเคยสัญญาไว้ว่า... ถ้าผมมีโอกาส ผมจะพาคุณบินให้สูงที่สุด เหนือกว่าทุกคนที่เคยดูถูกเรา เหนือกว่าโลกใบนี้ที่โหดร้ายกับเรา" รินสบตาเธอนิ่ง ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความรัก ความซื่อสัตย์ และความมั่นคงที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง "วันนี้... บนท้องฟ้าที่สูงที่สุด และด้วยทุกสิ่งที่ผมมี ผมอยากถามคำถามที่สำคัญที่สุดในชีวิตผม" เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้โลกทั้งใบของมินตราหยุดหมุน "แต่งงานกับผมนะครับ... มินตรา" ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ มีเพียงเสียงเครื่องยนต์เจ็ตที่คำรามเบา ๆ อยู่เบื้องนอก และเสียงหัวใจที่เต้นรัวระรัวของคนทั้งคู่ มินตรายังไม่ทันได้เอמהคำตอบใด ๆ ออกมา จู่ ๆ หน้าจอโฮโลแกรมสีทองของระบบก็เด้งขึ้นมาขวางกึ่งกลางระหว่างพวกเขาทั้งสอง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนเตือนภัยฉุกเฉินที่ดังสนั่นจนรินต้องขมวดคิ้วมุ่น [ แจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบระดับสูงสุด! ] [ ตรวจพบการแทรกแซงสัญญาณดาวเทียมลึกลับจากบุคคลที่ไม่ปรากฏนาม ] [ วัตถุปริศนากำลังพุ่งเข้าชนเครื่องบินเจ็ตด้วยความเร็วเหนือเสียง... ระยะห่าง 3 วินาที! ] รินเบิกตาโพลง สัญชาตญาณดิบตื่นตัวถึงขีดสุด เขายื่นมือออกไปกระชากร่างของมินตราเข้าหาตัวเพื่อปกป้องทันที ทว่า... *ตูมมม!* กระจกห้องโดยสารด้านหน้าแตกละเอียดเป็นเสี่ยง ๆ แรงกระแทกมหาศาลสั่นสะเทือนไปทั้งลำเครื่องบิน ร่างของเงาดำปริศนาในชุดเกราะล้ำอนาคตพุ่งทะลุกระจกเข้ามาเหยียบลงบนพื้นพรมราคาแพง พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังก้องไปทั่วห้อง "ยินดีด้วยกับงานแต่งนะ... แต่ดูเหมือนว่าเจ้าสาว จะต้องเปลี่ยนตัวซะแล้วล่ะ!" -------------------------------------------------- *ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" มาโดยตลอดครับ*