หน้าจอสีแดงฉานของระบบธนาคารกลางสะท้อนอยู่บนดวงตาที่เบิกกว้างของประธานบริหารตระกูลใหญ่ เสียงสัญญาณเตือนภัยดังระรัวราวกับเสียงกริ่งมรณะที่กำลังประกาศวาระสุดท้ายของอาณาจักรที่พวกมันสร้างมาด้วยหยาดเหงื่อและเลือดเนื้อของผู้อื่น
"3... 2..."
เสียงนับถอยหลังของระบบจักรกลอัจฉริยะก้องกังวานในห้องประชุมใหญ่ที่ครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเยาะเย้ย รินยืนกอดอกด้วยใบหน้าเรียบเฉย แววตาของเขาคู่นั้นไม่ได้มีความโกรธเกลียดหลงเหลืออยู่เลย มันว่างเปล่า เย็นชา และดุจดั่งสายตาของเทพเจ้าที่กำลังมองมดปลวกกำลังดิ้นรนก่อนถูกเหยียบขยี้
"เป็นไปไม่ได้! บัญชีของตระกูลเราเชื่อมต่อกับเครือข่ายระดับโลก ทำไมแกถึงมีอำนาจสั่งระงับมันได้!" เสียงตะโกนของอดีตซีอีโอผู้ยิ่งใหญ่ดังลั่นด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าที่เคยอาบด้วยความหยิ่งทะนงบัดนี้บิดเบี้ยวจนน่าเกลียด น้ำตาและเหงื่อไหลปะปนกันจนดูไม่เป็นผู้เป็นคน
รินไม่ได้ตอบคำถามนั้น เขายกข้อมือขึ้นช้าๆ ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนสูทสั่งตัดราคาแพงลิบลิ่ว ก่อนจะก้าวเท้าเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
*ตึง!*
เสียงรองเท้าหนังชั้นดีกระทบกับพื้นหินอ่อนในห้องประชุม ไม่ได้ดังมากนัก แต่มันกลับดังก้องในโสตประสาทของทุกคนในที่นั้นราวกับเสียงฟ้าผ่า
พนักงานระดับสูงที่เคยร่วมมือกันกลั่นแกล้งเขาเมื่อสัปดาห์ก่อน ต่างพากันตัวสั่นเทา บางคนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี ไม่มีใครกล้าสบตารินแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว ทุกคนรีบหลบสายตา ก้มหน้าลงต่ำจนคางแทบชิดอก เพื่อหลีกหนีรัศมีแห่งความกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของพวกเขาทั้งหมดไว้ในกำมือ
ในวินาทีที่รินก้าวเดินผ่านโต๊ะประชุมยาว ทุกคนต่างพากันขยับถอยร่นโดยอัตโนมัติ ราวกับหวาดกลัวว่าเงาของเขาจะแผ่ขยายมากลืนกินชีวิตของตนเอง และแล้ว ภาพที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น...
กรรมการบริหารคนหนึ่ง ซึ่งเคยหัวเราะเยาะเย้ยตอนที่รินถูกไล่ออกอย่างไร้เยื่อใย ค่อยๆ ย่อเข่าลงข้างหนึ่งอย่างหมดสภาพ ตามด้วยอีกคน และอีกคน จนในที่สุด ทั่วทั้งห้องประชุมใหญ่ที่มีคนนับร้อยชีวิต ต่างพากันคุกเข่าลงราบกับพื้นอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่มีใครนัดหมาย
ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วบริเวณ มีเพียงเสียงหอบหายใจด้วยความหวาดกลัวและเสียงสะอื้นไห้เบาๆ ของคนที่รับความจริงไม่ไหว
รินหยุดเดิน เขากวาดสายตามองดูเหล่าคนที่เคยเหยียบย่ำเขาและมินตราในอดีต ภาพของหญิงสาวที่ต้องก้มหน้าอดทนรับคำดูถูกเพื่อแลกกับเงินเดือนน้อยนิดลอยเข้ามาในหัว แต่วินาทีนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างได้รับการชำระสะ้างแล้ว
"จำได้ไหมครับ... ว่าพวกคุณเคยพูดอะไรกับผมไว้บ้าง"
น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบจนกระดูกสันหลังวาบหวิวเอ่ยขึ้น ท่ามกลางความเงียบงัน รินย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับอดีตประธานบริษัทที่ตอนนี้กำลังคุกเข่าซบพื้น
"ผมเป็นแค่... แค่พนักงานตัวเล็กๆ... ได้โปรด... เมตตาด้วยเถอะครับ ท่านประธานริน!" เสียงสั่นเครือเอ่ยขอร้องอย่างน่าเวทนา มือที่สั่นเทากำลังเอื้อมมาจับชายกางเกงของริน แต่รินเพียงแค่ขยับเท้าหลบเล็กน้อยอย่างรังเกียจ
"คำว่า 'เมตตา' ไม่ได้อยู่ในพจนานุกรมของผม ตั้งแต่วันที่คุณไล่แฟนของผมออกจากบริษัทกลางสายฝนแล้วครับ"
รินหันหลังกลับอย่างไม่ใยดี เขาสบตากับมินตราที่ยืนรออยู่ตรงประตูทางเข้า หญิงสาวส่งยิ้มบางๆ ที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและโล่งใจมาให้ รินเดินเข้าไปหาเธอก่อนจะเอื้อมมือไปกุมมือเรียวนั้นไว้อย่างอบอุ่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเธอนี่แหละ คือสิ่งที่คอยค้ำจุนเขาในวันที่มืดมนที่สุด และในวันนี้ เขาก็ได้พิสูจน์แล้วว่า เขาคือคนที่ปกป้องเธอได้จริงๆ
ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังจะคลี่คลาย เสียงแจ้งเตือนจากระบบสมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อสูทของรินก็ดังขึ้น *ติ๊ง!*
รินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู หน้าจอไม่ได้แสดงยอดเงินในบัญชีธนาคาร แต่เป็นข้อความจากระบบลึกลับที่หายไปนานหลังจากทำภารกิจสำเร็จ
[แจ้งเตือนจากระบบ: ภารกิจลับบทสุดท้าย 'เงาแห่งอดีต' ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว]
[เป้าหมาย: บุคคลผู้เป็นเจ้าของหนี้ที่แท้จริงของบริษัทแห่งนี้กำลังเดินทางมาถึง]
[คำเตือน: เงินซื้อได้ทุกอย่าง ยกเว้น... ความตายของคนที่คุณรัก]
รินขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่ออ่านข้อความนั้น ดวงตาคมกริบหันกลับไปมองนอกหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ที่มองลงไปเบื้องล่าง
ท้องฟ้าด้านนอกแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาทึบอย่างรวดเร็ว เฮลิคอปเตอร์ทหารสีดำสนิทสามลำบินฝ่าสายหมอกหนาทึบลงจอดบนลานดาดฟ้าของตึกสำนักงานอย่างอุกหาญ แรงลมจากการหมุนของใบพัดตีระเบิดกระจกหน้าต่างห้องประชุมจนร้าวเป็นทางยาว
ประตูลิฟต์แก้วที่เชื่อมต่อกับดาดฟิตเปิดออกพร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักแน่นของชายชราในชุดสูทสีขาวบริสุทธิ์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากกระสุนปืน และรอยยิ้มที่เหี้ยมเกรียมเกินกว่ามนุษย์ทั่วไปจะจินตนาการได้
"ยินดีที่ได้รู้จักนะ... หลานชายผู้ร่ำรวย" ชายชราเอ่ยขึ้นพร้อมกับเล็งกระบอกปืนเก็บเสียงมาที่มินตราที่ยืนอยู่ข้างกายรินทันที!
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" มาจนถึงตอนนี้ เตรียมพบกับบทสรุปสุดเดือดในตอนหน้าได้เลยครับ
ล็อกอินวันแรก! ระบบเทพเจ้าจ่ายไม่อั้น สยบพวกปากดีให้คุกเข่า•ตอนที่ 27
ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่
ผลงานโดย ผู้กล้าตกอับ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ผู้กล้าตกอับ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ล็อกอินวันแรก! ระบบเทพเจ้าจ่ายไม่อั้น สยบพวกปากดีให้คุกเข่า นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!