ระบบปลดล็อกขีดจำกัด

"ถ้าพวกคุณคิดว่าเงินสามร้อยล้านเหรียญนั่นคือขีดจำกัดสูงสุดของผม... ก็ช่วยลืมตาตื่นจากความฝันแล้วก้มลงมองรองเท้าหนังของผมให้ชัดเจนอีกครั้งเถอะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ก้องกังวานของรินดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันระดับปวุกปเปียกของห้องประชุมใหญ่สภาเมืองเซียนเทียรา แรงกดดันมหาศาลจากจิตสังหารที่เคลือบด้วยพลังของระบบเทพเจ้าจ่ายไม่อั้นแผ่ซ่านออกไป จนเหล่าขุนนางและผู้พิพากษาอาวุโสที่เคยนั่งหลังตรงเชิดหน้าชูตา ต่างพากันตัวสั่นเทาและค่อยๆ ทรุดกายลงคุกเข่าแนบพื้นพรมราคาแพงทีละคนสองคน ไม่มีใครกล้าสบตาชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษผู้นี้ บนหน้าจอโฮโลแกรมตรงกลางห้อง ระบบแจ้งเตือนสีทองอร่ามกำลังกะพริบถี่รัว พร้อมเสียงประกาศก้องที่ดังสะท้อนในโสตประสาทของรินเพียงผู้เดียว *[ติ๊ง! ยินดีด้วยครับท่านผู้เล่น ริน ปลดล็อกขีดจำกัดระดับที่ 5 สำเร็จ!]* *[สถานะปัจจุบัน: มีสิทธิ์ขาดเหนือกฎหมายเทศบาลและเขตปกครองพิเศษทุกแห่งในทวีปหลัก]* *[รางวัลตอนจบ "อำนาจเบ็ดเสร็จ" ถูกส่งเข้าสู่กระเป๋าเก็บของมิติเรียบร้อยแล้ว]* รินเหลือบสายตาคมกริบมองเอกสารสิทธิ์การถือครองที่ดินและอำนาจศาลสูงสุดที่เพิ่งถูกโอนเข้ามาในชื่อของเขาผ่านระบบ มุมปากของเขาหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความสุข แต่มันคือความเย้ยหยันต่อระบบยุติธรรมปลอมๆ ที่พวกคนรวยเคยใช้กดขี่ข่มเหงผู้คนมาอย่างยาวนาน เขาก้าวเท้าเดินผ่านร่างของอดีตนายกเทศมนตรีผู้เคยเหยียดหยามเขาเมื่อหลายปีก่อน ชายแก่คนนั้นตอนนี้หน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริก ปัดป้องมือของรินที่เดินผ่านราวกับกำลังเผชิญหน้ากับมัจจุราช "คุณริน... ท่านรินครับ ได้โปรด ไว้ชีวิต... พวกเราแค่ทำตามคำสั่งของตระกูลหลิน..." เสียงแหบพร่าเอ่ยอ้อนวอนอย่างน่าสมเพช รินหยุดเดิน ชำเลืองมองด้วยหางตาเพียงเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียաբเฉย "ตอนที่พวกคุณไล่ผมออกจากงานแล้วตบหน้าภรรยาผมที่หน้าประตูบริษัท... พวกคุณเคยคิดถึงคำว่า 'ไว้ชีวิต' ให้พวกเราบ้างไหมครับ?" คำพูดนั้นราวกับมีตอกเหล็กตอกย้ำลงกลางใจของทุกคนในห้อง มินตราที่ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างเขามาตลอด เอื้อมมือเรียวบางมาสัมผัสเบาๆ ที่แขนเสื้อของริน รินรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นจากฝ่ามือของเธอ เขารีบหันกลับไปส่งสายตาที่อ่อนโยนลงทันที มือหนากุมมือของเธอไว้แน่นเพื่อบอกให้รู้ว่า ทุกอย่างภายใต้ฟ้าครามแห่งนี้... ไม่มีใครทำร้ายเธอได้อีกแล้ว "กลับกันเถอะครับมินตรา อากาศข้างนอกน่าจะบริสุทธิ์กว่าในนี้เยอะ" รินเอמהด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ต่างจากเมื่อครู่ราวฟ้ากับเหว แต่ในจังหวะที่ทั้งคู่กำลังจะก้าวขาเดินออกจากประตูห้องประชุม เสียงแจ้งเตือนระดับฉุกเฉินจากระบบก็ดังแทรกขึ้นมาในหัวของรินอย่างกะทันหัน *[คำเตือนจากระบบ! ตรวจพบการแทรกแซงภายนอกระดับตำนาน: "ผู้เล่นนิรนาม" กำลังใช้บัตรเครดิตสีดำเงา (Black Obsidian Card) วงเงินอนันต์เช่นเดียวกับท่าน ทำการซื้อกิจการทั้งหมดของเมืองเซียนเทียราในเวลาเดียวกัน!]* รินชะงักฝีเท้า ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อย ความรู้สึกสนุกสนานแปลกประหลาดวิ่งพล่านไปทั่วร่าง ตั้งแต่เขาได้รับระบบมา นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนอื่นสามารถเข้าถึงทรัพยากรระดับวงเงินอนันต์ได้เช่นเดียวกับเขา มินตราสังเกตเห็นความผิดปกติ เธอเงยหน้าขึ้นมองสามีด้วยความกังวล "รินคะ... มีอะไรหรือเปล่า?" รินไม่ได้ตอบคำถามทันที เขายกนาฬิกาสมาร์ทวอッチข้อมือขึ้นมากดสั่งการบางอย่าง หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวฉายภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดภายนอกอาคาร เฮลิคอปเตอร์รบหรูหราพ่นสีดำด้านสนิทไร้สังกัด ร่อนลงจอดอย่างอุกอาจบนดาดฟ้าตึกสภาเมือง แรงลมจากใบพัดตีระรัวจนกระจกห้องประชุมสั่นสะเทือน ประตูห้องนิรภัยของดาดฟ้าถูกระเบิดออกเป็นจุล พร้อมกับร่างของใครบางคนในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์เดินก้าวออกมาอย่างช้าๆ รอยยิ้มที่มุมปากของรินกลับมาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและท้าทาย "ดูเหมือนว่า... เกมนี้เพิ่งจะเริ่มต้นอย่างแท้จริงสินะครับ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ผู้กล้าตกอับ" มาจนถึงตอนนี้ เตรียมพบกับความมันส์ระดับปรอทแตกในตอนหน้าได้เลยครับ!