พันธมิตรที่ไม่คาดคิด

กลิ่นอายของกาแฟลาเต้ร้อนกรุ่นในห้องทำงานส่วนตัวของพิมพ์มาดาไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศความตึงเครียดเจือจางลงเลยแม้แต่น้อย บนโต๊ะทำงานไม้สักทองเนื้อดี เอกสารคดีฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายมูลค่าหลายร้อยล้านบาทถูกกางออกเรียงราย เป็นเครื่องเตือนใจถึงสงครามประสาทที่เธอกำลังเผชิญหน้ากับธันวา อดีตสามีผู้เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอจนไม่เหลือชิ้นดี แต่ในยามนี้ ศัตรูที่แท้จริงไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว... เสียงเคาะประตูสามครั้งดังขึ้นอย่างสุภาพแต่หนักแน่นตามด้วยการก้าวเข้ามาของเลขาหน้าห้อง "คุณพิมพ์คะ มีแขกไม่ได้รับเชิญมาขอพบค่ะ เขาบอกว่าเป็นคนที่คุณไม่อาจปฏิเสธได้" พิมพ์มาดาเงยหน้าขึ้นจากกองสำนวน แววตาคู่คมฉายแววเย็นชา ไร้ความเกรงกลัว "ใครกัน?" "ฉันเองค่ะ... ทนายพิมพ์มาดา" เสียงทุ้มต่ำแต่แฝงด้วยความเย่อหยิ่งดังแทรกขึ้นมาก่อนที่เลขาจะทันได้เอמהชื่อ ประตูห้องเปิดกว้างขึ้นเผยให้เห็นร่างเพรียระهในชุดสูทแบรนด์เนมราคาแพงระยับ "คุณหญิงอรุณ ภัทรพงศ์" อดีตแม่ยายผู้เคยจิกกัดและมองเธอเป็นเพียงเศษฝุ่นใต้รองเท้าในสมัยที่เธอยังเป็นสะใภ้ตกยาก กาลเวลาผ่านไป ใบหน้านั้นยังมีเค้าความงามแต่กลับเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความเครียดและความแค้นที่สุมอก พิมพ์มาดาลุกขึ้นยืนช้าๆ รักษากิริยาอาการสงบนิ่งเยือกเย็นอย่างทนายความมืออาชีพ เธอมองหญิงสูงวัยตรงหน้าด้วยหางตา "เชิญค่ะ... ไม่คิดว่าคนระดับคุณหญิงจะลดตัวมาเหยียบสำนักงานทนายความเล็กๆ ของอดีตลูกสะใภ้ที่เคยไล่ตะเพิดออกบ้าน" น้ำเสียงของพิมพ์มาดาเรียบสนิทแต่เชือดเฉือนลึกถึงกระดูกดำ คุณหญิงอรุณกัดริมฝีปากแน่น ความหยิ่งทะนงในอดีตถูกความแค้นที่มีต่อธันวาบุตรชายในไส้กัดกินจนแทบไม่เหลือซาก หญิงสูงวัยทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาหนังรับแขกโดยไม่รอคำ "เธอคงแปลกใจสินะที่ฉันมาที่นี่..." คุณหญิงอรุณสูดหายใจเข้าลึกเพื่อข่มความอัปยศอดสู "ธันวากำลังจะทำลายตระกูลของเรา เขาบ้าไปแล้ว พิมพ์มาดา! เขาเอาหุ้นทั้งหมดไปค้ำประกันเพื่อจะชนะคดีนี้โดยไม่สนว่าบริษัทที่พ่อของเขาและฉันสร้างมาหยาดเหงื่อแรงกายจะพังพินาศแค่ไหน เขาเปลี่ยนไป... ตั้งแต่ไม่มีเธอ" พิมพ์มาดาแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน มีเพียงความสมเพชเวทนา "เพิ่งรู้หรือคะว่าลูกชายสุดที่รักของคุณมันเห็นแก่ตัวขนาดไหน? แต่น่าเสียดายนะคะ... เรื่องของพวกคุณ มันไม่ใช่ธุระอะไรของฉัน" "แต่เรื่องนี้เกี่ยวกับลูกของเธอ!" คุณหญิงอรุณโพรงขึ้นเสียงดัง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อเห็นสีหน้าของพิมพ์มาดาเปลี่ยนไปทันทีที่ได้ยินคำนั้น ห้องทำงานทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ ราวกับอากาศถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น พิมพ์มาดากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ แผลเป็นในใจที่ถูกกรีดลึกไว้เมื่อหลายปีก่อนกลับมาปวดร้าวระบบอีกครั้ง ลูก... ลูกที่เธอสูญเสียไปในคืนวันที่ธันวาเลือกจะไปอยู่กับผู้หญิงอีกคน ปล่อยให้เธอนอนจมกองเลือดอยู่ลำพัง "คุณพูดเรื่องอะไร..." พิมพ์มาดาเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกปลุกเร้า "ฉันรู้... ฉันรู้หมดแล้วว่าวันนั้นเกิดอะไรขึ้น และฉันรู้ด้วยว่าธันวามันกำลังปิดบังอะไรบางอย่างจากเธอ" คุณหญิงอรุณรีบละล่ำละลักพูดออกมาด้วยความกลัวว่าอีกฝ่ายจะไล่ตะเพิดตนออกจากห้อง "ธันวามันไม่ได้แค่หย่ากับเธอเพราะเบื่อหน่าย แต่มันมีคนบงการอยู่เบื้องหลัง... คนที่กำลังจะฮุบสมบัติทุกอย่างของตระกูลเรา และมันก็คือคนเดียวกับคนที่ทำให้เธอต้องสูญเสียลูกในวันนั้น!" หัวใจของพิมพ์มาคาราวกับหยุดเต้น ภาพความทรงจำอันเลวร้ายในอดีตไหลย้อนกลับมาดั่งสายน้ำวนที่พร้อมจะกลืนกินเธอเข้าไป ความเจ็บปวดจากการสูญเสีย ความเย็นชาของอดีตสามี และความจริงที่ถูกปิดตาย... มันกำลังจะถูกเปิดเผยงั้นหรือ? "ใคร..." พิมพ์มาดาเอ่ยถาม น้ำเสียงสั่นเทาเล็กน้อยแต่แฝงไปด้วยพลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัว "ใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้?" คุณหญิงอรุณสูดหายใจเข้าลึก เอื้อมมือสั่นเทาหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกจากกระเป๋าถือราคาแพง แล้วเลื่อนมันไปบนโต๊ะกระจกเบื้องหน้าอดีตลูกสะใภ้ "เปิดดูสิ... แล้วเธอจะรู้ว่าศัตรูที่แท้จริงไม่ได้มีแค่ธันวา แต่เราสองคนกำลังตกเป็นเหยื่อของเกมปีศาจตัวเดียวกัน" พิมพ์มาดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาดุดั่งเหยี่ยวจ้องมองซองเอกสารนั้นราวกับมันเป็นวัตถุอันตราย เธอยื่นมือออกไปช้าๆ ปลายนิ้วสัมผัสกับกระดาษสีน้ำตาล ก่อนจะค่อยๆ ดึงลิ้นแฟ้มออก ดึงเอกสารแผ่นแรกขึ้นมาอ่านด้วยหัวใจที่เต้นระรัวราวกับกลองศึก ทว่า... ทันทีที่สายตาคู่คมกวาดมองข้อความและภาพถ่ายที่ปรากฏอยู่บนแผ่นกระดาษ ร่างกายของทนายความสาวผู้แข็งแกร่งกลับแข็งทื่อ ราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ลมหายใจสะดุดกึก ดวงตาสั่นระริกด้วยความตกตะลึงพรึงเพริดที่พุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด เอกสารใบนั้น... ไม่เพียงแต่เปิดเผยชื่อของศัตรูตัวฉกาจที่เธอตามหามาตลอดชีวิต แต่มันยังมีสำเนาใบสูติบัตรและรูปถ่ายของเด็กชายคนหนึ่ง ที่มีดวงตาและรอยยิ้มถอดแบบมาจากธันวาอย่างไม่มีผิดเพี้ยน... เด็กชายที่ควรจะตายไปพร้อมกับความฝันของเธอเมื่อห้าปีก่อน! —พบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - กระจกเงาสะท้อนใจ -