ลินดาคือราชินีของผม

"ถ้าพวกคุณคิดว่าค่ำคืนนี้ เป็นเพียงงานเลี้ยงฉลองปลอมๆ ของพวกเศรษฐีใหม่ที่เหยียบย่นขึ้นมาจากโคลนตม... เชิญมองออกไปนอกกระจกใสบานนั้นได้เลยครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของหลินเฟยดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงจัดเลี้ยงระดับซูเปอร์วีไอพีของโรงแรมแกรนด์รอยัล แชนเดอเลียร์คริสตัลนับพันดวงสาดประกายระยิบระยับสะท้อนกับสูทสั่งตัดเข้ารูปเนื้อดีของเขา ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาทุกคู่ในห้อง กลับไม่ใช่ความมั่งคั่งที่ฉาบอยู่ภายนอก แต่เป็นรังสีความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากตัวตนของอดีตฮันเตอร์ฝึกหัดผู้เคยถูกเหยียบย่ำ รอบกายของเขาเต็มไปด้วยบรรดาผู้ทรงอิทธิพลของเมือง ทั้งประธานสมาคมฮันเตอร์, เจ้าของคอร์ปอเรชั่นยักษ์ใหญ่ และเหล่าฮันเตอร์แรงก์ S ที่ครั้งหนึ่งเคยเชิดหน้าชูตาใส่หลินเฟยด้วยความดูแคลน ทว่าในวินาทีนี้... พวกเขากลับต้องยืนตัวสั่นเทา ก้มหน้ามองพื้นราวกับสุนัขจนตรอก ไม่กล้าแม้แต่จะสบตา สาเหตุนั้นง่ายดายเหลือเกิน เพราะหน้าจอโฮโลแกรมยักษ์กลางห้องกำลังแสดงยอดเงินในระบบของหลินเฟย: `999,999,999,999,999 เครดิต` — ตัวเลขที่สามารถซื้อกิจการของพวกมันได้ทั้งบริษัทด้วยการกดปุ่มเพียงครั้งเดียว "หลิน... หลินเฟย คุณ..." เสียงของประธานสมาคมฮันเตอร์สั่นเครือริมฝีปากซีดเผือด เขาพยายามจะยกยิ้มประจบประแจง แต่มันกลับดูน่าเกลียดน่ากลัวยิ่งกว่าใบหน้าของศพ "เรื่องในอดีต... เรา... เราแค่วเข้าใจผิดกันนะครับ..." "เข้าใจผิด?" หลินเฟยแค่นหัวเราะในลำคอ นัยน์ตาคมกริบราวกับใบมีดผ่าตัดจ้องมองอีกฝ่ายด้วยความเวทนา "วันที่ลินดาต้องคุกเข่าขอร้องพวกคุณเพื่อให้เบิกเงินค่ารักษาพยาบาลแม่ของเธอ... วันนั้นพวกคุณบอกว่ามันคือ 'ระเบียบของสมาคม' สินะครับ? แล้วตอนนี้... ระเบียบของพวกคุณมันอยู่ส่วนไหนของส้นรองเท้าผมกันล่ะ?" เปรี้ยง! แรงกดดันจากจิตสังหารระดับฮันเตอร์แรงก์ SSS กระแทกเข้าใส่กลางห้องโถงจนกระจกหน้าต่างสั่นสะเทือน เหล่าผู้ทรงอิทธิพลทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นพรมราคาแพงทันที ความหวาดกลัวแผ่ซ่านไปตามสันหลังจนหลายคนแทบปัสสาวะราด ไม่มีใครกล้าปริปากเถียง ไม่มีใครกล้าขยับตัว ทุกคนตระหนักดีแล้วว่า อำนาจเงินและพลังของหมอเทวะผู้นี้ สามารถปลิดชีพพวกมันได้ง่ายยิ่งกว่าดีดนิ้ว แต่ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก สายตาทุกคู่กลับต้องเบนไปมองจุดศูนย์กลางของค่ำคืนนี้... หญิงสาวที่ยืนเคียงข้างหลินเฟยอย่างสง่างาม ลินดาในชุดราตรีสีไวน์แดงยาวกรุยกราย ขับเน้นเรือนร่างระหงและใบหน้าสวยคมที่ฉายแววเด็ดเดี่ยว เธอยืนนิ่งอย่างมั่นคง ไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่ในแววตาคู่นั้นอีกต่อไป มีเพียงความภาคภูมิใจและความรักลึกซึ้งที่เธอมอบให้ชายหนุ่มผู้กุมมือเธอไว้แน่น ย้อนกลับไปเมื่อครึ่งปีก่อน ในวันที่หลินเฟยยังเป็นแค่ฮันเตอร์เลเวล 1 ที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยแผลฟกช้ำจากการถูกหลอกใช้ลงดันเจี้ยน ลินดาคือคนเดียวที่แบกเขาไว้บนหลัง เดินตากฝนข้ามเมืองเพื่อหาคลินิกเถื่อนมารักษาชีวิตเขา เธอขายแม้กระทั่งแหวนแต่งงานของแม่ตัวเองเพื่อแลกกับยาราคาแพง ในเวลานั้น... บรรดาคนที่กำลังคุกเข่าอยู่ตรงนี้เคยหัวเยาะเย้ยหยันพวกเขาว่า เป็นได้แค่ "คู่รักขยะติดดิน" แต่วันนี้... ขยะที่พวกมันเคยเหยียบย่ำ ได้กลายร่างเป็นราชาที่กุมชะตากรรมของพวกมันไว้ทั้งหมดแล้ว หลินเฟยหันไปมองหญิงสาวข้างกาย แววตาที่เคยเย็นชาและไร้ความปราณีเมื่อครู่ กลับแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนและคลั่งรักอย่างปิดไม่มิด เขายกมือขึ้นเกลี่ยปอยผมที่คลอเคลียแก้มเนียนของเธออย่างทะนุถนอม สัมผัสที่อบอุ่นนั้นตัดกับบรรยากาศรอบข้างอย่างสิ้นเชิง "เหนื่อยมามากแล้วนะครับ ที่ผ่านมา" เสียงของหลินเฟยกระซิบแผ่วเบา แต่ลินดากลับได้ยินมันชัดเจนทุกถ้อยคำ ลินดาสบตาเขา รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากสวย เธอกุมมือเขาตอบด้วยความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในใจ "ฉันไม่เคยเหนื่อยเลยค่ะ... ขอแค่มีคุณอยู่ตรงนี้" "จากนี้ไป จะไม่มีใครหน้าไหนกล้าทำให้คุณต้องเสียน้ำตาอีก" หลินเฟยหันกลับมาเผชิญหน้ากับห้องโถงอีกครั้ง น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นประกาศิตก้องกังวาน "และเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้หญิงคนเดียวที่อยู่เคียงข้างผมในวันที่มืดมนที่สุด... ผมขอประกาศ ณ วินาทีนี้" เขายื่นมือไปรับกล่องกำมะหยี่สีดำสนิทจากเงาสีดำที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างไร้เสียง มันคือการ์ดสีดำขอบทองคำแท้สลักลายตราสัญลักษณ์ประจำตัวของหมอเทวะแรงก์ SSS ซึ่งมีเพียงใบเดียวในโลก "ทรัพย์สินทั้งหมดในระบบเครือข่ายฮันเตอร์ทั่วโลก 50% หุ้นใหญ่ของกลุ่มการค้าตระกูลลี และสิทธิ์ขาดในการควบคุมเขตแดนปลอดภัยทั้งเจ็ด... ถูกโอนย้ายให้อยู่ภายใต้ชื่อของ 'ลินดา' เรียบร้อยแล้วครับ" ฮือฮา! เสียงสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ดังขึ้นทั่วห้อง บรรดาประธานบริษัทและผู้บริหารระดับสูงต่างหน้าถอดสีจนซีดเผือก การโอนทรัพย์สินครึ่งหนึ่งให้ผู้หญิงคนเดียว หมายความว่าลินดาได้กลายเป็นผู้หญิงที่ทรงอำนาจที่สุดในมหานครแห่งนี้ไปแล้วในพริบตาเดียว! ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะจินตนาการถึงมูลค่ามหาศาลนั้น ประธานสมาคมฮันเตอร์เงยหน้าขึ้นด้วยความสิ้นหวัง ริมฝีปากสั่นระริก "ทะ... ท่านหลินเฟยครับ การกระทำแบบนี้... มันจะทำให้โครงสร้างสลอตฮันเตอร์ทั้งหมดสั่นคลอนนะครับ...!" "สั่นคลอนงั้นเหรอ?" หลินเฟยยิ้มเยาะ สายตาคมกรามขบเข้าหากันเล็กน้อย "แล้วตอนที่พวกคุณพยายามจะเขี่ยภรรยาของผมทิ้งให้ตายข้างถนน... ทำไมพวกคุณถึงไม่คิดถึงเรื่องโครงสร้างบ้างล่ะครับ?" สิ้นเสียงคำพูดนั้น หลินเฟยก็กดปุ่มสมาร์ทโฟนในมือเบาๆ ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบธนาคารกลางดังขึ้นพร้อมกันในโทรศัพท์มือถือของทุกคนในห้องโถงหน้าจอของพวกเขากระพริบเตือนสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่ทำเอาหัวใจแทบหยุดเต้น `บัญชีบริษัทของคุณถูกอายัดโดยระบบหมอเทวะ - ดำเนินการยึดทรัพย์ภายใน 10 วินาที` "มะ... ไม่จริง! นี่มันบ้าอะไรกัน!" CEO ของกลุ่มการค้าคู่แข่งกรีดร้องออกมาด้วยความสติแตก เขาลุกขึ้นพยายามจะวิ่งหนีไปที่ประตู แต่ทว่า... ปัง! ประตูบานใหญ่ของห้องโถงถูกถีบกระเด็นหลุดจากวงกบด้วยพลังจิตอันรุนแรง ร่างของบอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสนิทนับร้อยชีวิตก้าวเข้ามาปิดล้อมทุกทางออก พร้อมกับเงาร่างของบุคคลที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะปรากฏตัวขึ้นในสถานที่แห่งนี้ ชายชราผมขาวโพลนในชุดสูทโบราณ ทว่าแผ่รังสีอำนาจกดดันยิ่งกว่าฮันเตอร์แรงก์ S ทั่วไปรวมกัน... เขาคือ 'มหาเศรษฐีลึกลับ' ผู้ก่อตั้งสมาคมฮันเตอร์ระดับโลก ซึ่งหายตัวไปจากวงการนานกว่ายี่สิบปี ทว่า... ชายชราผู้ยิ่งใหญ่คนนั้น กลับเดินตรงดิ่งเข้ามาหาหลินเฟยและลินดา ก่อนจะคุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้าพวกเขาทั้งสองท่ามกลางความตกตะลึงตาค้างของทุกคนในห้อง "ยินดีด้วยครับ นายท่านหลินเฟย... และขอคารวะ 'ราชินีแห่งหมอเทวะ' ลินดา" ชายชราเอ่ยด้วยน้ำเสียงนอบน้อมสูงสุด ลินดากะพริบตาปริบๆ ด้วยความคาดไม่ถึง ขณะที่หลินเฟยเพียงแค่ยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น ทว่า ในวินาทีที่ทุกคนคิดว่าเรื่องราวกำลังจะสงบลง เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับวิกฤตสีแดงก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งตึกระฟ้า พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมหลักที่เปลี่ยนเป็นภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดภายนอก... กองทัพอสูรกลายพันธุ์นับหมื่นตัวกำลังพุ่งตรงมายังโรงแรมแห่งนี้ตามคำสั่งลับของใครบางคน! และบุคคลที่ยืนอยู่ใจกลางกองทัพอสูรนั้น... คือศัตรูเก่าที่หลินเฟยคิดว่าตายไปแล้ว ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับความสะใจในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้ากับความมันส์ระดับพรีเมียมจาก หมอเทวะแรงก์ SSS ครับ