ฮันเตอร์แรงก์ S คือตัวตลก

"แกคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ ไอ้หมอสนามเด็กเล่น!" เสียงตะคอกแหบพร่าด้วยความโกรธเกรี้ยวของ 'วาทิต' ฮันเตอร์แรงก์ S แถวหน้าของกิลด์พยัคฆ์ทมิฬ ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องรักษาปลอดเชื้อแรงดันบวก เบื้องหน้าของเขามีร่างของฮันเตอร์แนวหน้าอีกคนนอนหายใจรวยริน บาดแผลฉกรรจ์จากการปะทะกับบอสลับชั้นนรกฉีกกระชากเนื้อหนังจนเห็นกระดูกสีขาวโพลน เลือดสีดำคล้ำส่งกลิ่นคละคลุ้งเน่าเฟะไหลนองเต็มพื้น บรรยากาศภายในห้องตึงเครียดจนแทบหยุดหายใจ บรรดาแพทย์สนามและฮันเตอร์ระดับสูงต่างยืนกอดอกมองดูด้วยสายตาดูแคลนและสมเพช พวกเขาต่างรู้ดีว่าบาดแผลระดับนี้ ต่อให้ใช้ยาฟื้นพลังราคาแพงลิบลิ่วก็ทำได้แค่ยื้อเวลาตายเท่านั้น แต่กลางวงล้อมแห่งความสิ้นหวังนั้น กลับมีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยืนไขว่ห้างจิบกาแฟดำอย่างสบายใจเฉิบ ราวกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่คนใกล้ตาย แต่เป็นเพียงภาพยนตร์สารคดีที่น่าเบื่อเรื่องหนึ่ง เขาคือ หลินเฟย... อดีตฮันเตอร์ฝึกหัดที่พวกมันเคยเหยียบย่ำจนจมดิน "พูดมากจริงนะคุณวาทิต" หลินเฟยค่อยๆ วางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะสแตนเลส เสียงกระทบกันเบาๆ กลับดังชัดเจนในความเงียบสงบ เขาสบตาฮันเตอร์แรงก์ S ผู้ยิ่งใหญ่ด้วยแววตาเรียเฉยไร้ระลอกคลื่น "เวลาของผมมีค่ามากกว่าจะมาฟังเสียงเห่าหอนของคนใกล้หมดอายุขัย ถ้าอยากให้ลูกน้องของคุณรอด ก็หุบปากแล้วถอยไปซะ" "แก!" วาทิตหน้าดำคร่ำเครียด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความเดือดดาล มือหนาหมายจะคว้าคอเสื้อของหลินเฟยเพื่อสั่งสอนให้หลาบจำ ทว่า... หมับ! มือเรียวบางแต่ทรงพลังของหญิงสาวคนหนึ่งเอื้อมมาคว้าข้อมือของวาทิตเอาไว้ได้อย่างแม่นยำ แรงบีบที่ส่งออกมาทำเอาฮันเตอร์แรงก์ S ถึงกับหน้าถอดสี ร่างกายรู้สึกชาหนึบราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อต ลินดา ยืนเคียงข้างหลินเฟยด้วยใบหน้าเรียบเฉย ทว่าดวงตากลับคมกริบราวดาบพยัคฆ์ซ่อนเล็บ เธอกวาดสายตามองวาทิตตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเย้ยหยัน ก่อนจะสะบัดข้อมือออกอย่างไร้เยื่อใย "อย่าใช้มือสกปรกของคุณมาแตะต้องสามีฉัน" เสียงหวานใสแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบ ทว่ากลับกดดันจนวาทิตต้องก้าวถอยหลังไปสองก้าวด้วยความตกตะลึง นี่น่ะหรือ... หญิงสาวที่พวกเขาเคยหัวเยาะเย้ยว่าเป็นแค่ภรรยาของฮันเตอร์กระจอกงอกง่อย? บรรยากาศรอบตัวเธอน่ากลัวยิ่งกว่าสัตว์อสูรระดับ A เสียอีก! หลินเฟยลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขายิ้มมุมปากเล็กน้อยพลางปัดเสื้อสูทไร้ฝุ่นของตนเอง ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้เตียงคนไข้ที่กำลังจะหมดลมหายใจ "ดูให้นะครับคุณวาทิต... ว่าสิ่งที่พวกคุณเรียกว่า 'ปาฏิหาริย์' ที่แม้แต่ฮันเตอร์แรงก์ S อย่างพวกคุณทำไม่ได้ มันหน้าตาเป็นอย่างไร" ปลายนิ้วเรียวยาวของหลินเฟยถูกยกขึ้น ละอองแสงสีทองอร่ามบริสุทธิ์ผุดขึ้นมาจากความว่างเปล่า กลิ่นอายอันศักดิ์สิทธิ์และทรงพลังแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง จนฮันเตอร์ทุกคนถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นโดยไม่รู้ตัว แรงกดดันระดับเทพเจ้าทำให้แม้แต่หายใจยังทำได้ยากลำบาก *ติ๊ง! ตรวจพบเป้าหมายบาดเจ็บสาหัสระดับวิกฤต ทำการประมวลผลการรักษา...* *หักค่าใช้จ่ายจากระบบ: 10,000,000 เครดิต* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของหลินเฟย เม็ดเงินมหาศาลถูกเผาผลาญในพริบตาเพื่อแลกกับพลังแห่งหมอเทวะแรงก์ SSS! วูบบบบ! แสงสีทองระเบิดออกราวกับดวงอาทิตย์ขนาดย่อม บาดแผลเหวอะหวะที่ถูกพิษร้ายกัดกินของฮันเตอร์หนุ่มบนเตียงเริ่มสมานเข้าหากันด้วยความเร็วสูง เนื้อเยื่อและกระดูกที่แตกละเอียดเชื่อมต่อกันอย่างน่าอัศจรรย์ เลือดสีดำถูกขับออกทางรูขุมขนจนหมดสิ้น เสียงลมหายใจที่รวยรินแปรเปลี่ยนเป็นลมหายใจเข้าออกลึกและมั่นคงในเวลาไม่ถึงสามวินาที! พรวด! ฮันเตอร์ผู้ตายแหล่ไม่ตายแหล่เมื่อครู่ ลืมตาโพรงแล้วพุ่งลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความตกใจ ร่างกายของเขากลับมาสมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ ราวกับไม่เคยผ่านเฉียดประตูความตายมาเลยแม้แต่น้อย เงียบกริบ... ภายในห้องรักษาเวลานี้ไร้ซึ่งสรรพเสียงใดๆ แม้แต่เสียงหายใจก็ยังแทบไม่มี บรรดาฮันเตอร์แรงก์ S และแพทย์ผู้เชี่ยวชาญต่างอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างจนแทบถลนออกมานอกเบ้า สมองของพวกเขาหยุดทำงานไปชั่วขณะ ภาพตรงหน้ามันเหนือสามัญสำนึกเกินไป การรักษาอาการระดับนี้ต้องใช้ทีมแพทย์ระดับปรมาจารย์นับสิบคนและเวลาเป็นเดือน แต่นี่... ใช้เวลาแค่สามวินาที?! "ทะ... เป็นไปได้ยังไง..." วาทิตพึมพำออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ ใบซีดเผือดไร้สีเลือด เขาล้มลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี ความยิ่งใหญ่ของฮันเตอร์แรงก์ S มลายหายไปในพริบตา เมื่อเผชิญหน้ากับความต่างชั้นที่ราวฟ้ากับเหว หลินเฟยเหลือบมองวาทิตที่กำลังสั่นเทาด้วยหางตา รอยยิ้มเยارเยาะปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับฮันเตอร์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ตอนนี้กำลังคุกเข่าอยู่เบื้องล่าง "ฮันเตอร์แรงก์ S น่ะ..." หลินเฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่น่าเกรงขาม "ก็เป็นได้แค่ตัวตลกในสายตาของคนที่กุมเงินสดในระบบทั้งหมดไม่ใช่หรือครับ?" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง วาทิตอ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว ร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด เขาเพิ่งตระหนักได้ในวินาทีนี้เอง ว่าพวกเขากำลังเล่นอยู่กับปีศาจที่สามารถชี้เป็นชี้ตายใครก็ได้เพียงแค่ปลายนิ้ว ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังดิ่งลงสู่จุดต่ำสุดของความสิ้นหวังสำหรับฝั่งผู้ร้าย เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งตึกบัญชาการฮันเตอร์ หวออออว์—! หน้าจอโฮโลแกรมหลักของห้องควบคุมกลางถูกแฮกโดยไม่ทราบสาธารع ภาพวิดีโอวงจรปิดจากลานจอดเฮลิคอปเตอร์ดาดฟ้าปรากฏขึ้น พร้อมกับเงาร่างของบุคคลปริศนาในชุดสูทสีขาวสนิทกำลังก้าวลงมาจากยานพาหนะส่วนตัวสุดหรู สายตาทุกคู่บนจอภาพหันไปมอง พร้อมกับเสียงกระซิบด้วยความตกตะลึงพรืดของเจ้าหน้าที่ "นะ... นั่นมันผู้นำสูงสุดของสมาคมฮันเตอร์โลกไม่ใช่หรือ?!" หลินเฟยหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนมุมปากยังคงประดับอยู่ แต่แววตากลับเปลี่ยนเป็นคมกริบ เมื่อบุคคลที่ไม่ควรจะอยู่ที่นี่ในเวลานี้กำลังก้าวเข้ามาหาเขา พร้อมกับแฟ้มเอกสารสีดำสนิทที่มีตราประทับลับสุดยอด ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมติดตามความสะใจในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้ากับความมันส์ระดับพรีเมียมจาก หมอเทวะแรงก์ SSS ครับ