ใช้เงินซื้อความรอดพ้น

“ทำได้ไม่เลอนี่... หลินเฟย ลูกศิษย์ตัวน้อยของฉัน... แกคิดจริงๆ เหรอว่าจัดการอสูรตัวนั้นได้ แล้วแกจะรอดพ้นจาก ‘ผู้ถือครองบัญชีตัวจริง’ คนนี้ไปได้น่ะห่ะ?” เสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ทิ้งทวนไว้เมื่อบทที่แล้ว ยังคงดังก้องสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ แรงกดดันมหาศาลระดับแรงก์ SSS แผ่ซ่านกดทับลงมาจนอากาศบริเวณนั้นแทบจะกลายเป็นของแข็ง ใบหน้าของเหล่าฮันเตอร์ระดับสูงที่เคย arrogance (เย่อหยิ่ง) ต่างซีดเผือดลงจนไร้สีเลือด เมื่อเงาร่างมหึมาของผู้มาใหม่ปรากฏขึ้นท่ามกลางกลุ่มควัน แต่ทว่า... หลินเฟยกลับไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย ชายหนุ่มยืนนิ่งสงบ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋าเสื้อกาวน์สีขาวที่สะบัดพลิ้วตามแรงลม ดวงตาคมกริบมองตรงไปยังร่างของปรมาจารย์เก่าแก่ผู้ทรยศด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสมเพชเวทนา ข้างกายของเขา ลินดา หญิงสาวคู่หมั้นผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตั้งแต่ในวันที่เขาเป็นเพียงฮันเตอร์ฝึกหัดไร้ค่า ก้าวเข้ามาใกล้พร้อมกับเอื้อมมือเรียวบางมาสัมผัสข้อศอกของเขาเบาๆ ดวงตาคู่งามของเธอกวาดมองเหล่าศัตรูรอบตัวด้วยความเยือกเย็น ไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย เพราะเธอรู้ดีว่า... ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอนี้ ไม่ได้มีแค่พลังรักษาชีวิต แต่เขามีกองเงินที่สามารถซื้อทั้งโลกใบนี้ได้ทั้งใบ “ดูเหมือนว่าพวกเขาจะยังไม่เข้าใจสินะครับ ที่รัก” หลินเฟยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่มันกลับทรงพลังพอที่จะทำให้บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบลงทันที “พวกเขาก็แค่กบในกะลาที่มองไม่เห็นความกว้างใหญ่ของมหาสมุทรค่ะ... เอ้ย ของมหาสมุทรครับ” ลินดาแก้ไขคำพูดตัวเองเล็กน้อยด้วยรอยยิ้มมุมปากที่แฝงความร้ายกาจ เธอปรับสรรพนามให้เข้ากับบุคลิกของคู่หมั้นหนุ่มอย่างรู้ใจ “ฮ่าๆๆๆ! อวดดีนักนะไอ้สวะหลินเฟย! แกคิดว่าเงินกระจ้อยร่อยของแกจะซื้อชีวิตพวกแกจากมือของฉันได้งั้นเหรอ? วันนี้ต่อให้แกมีเงินกองเท่าภูเขา ก็ไม่มีใครหน้าไหนบนโลกนี้ช่วยแกได้ห้าวหาญปฏิเสธคำสั่งของฉันหรอก!” เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวของปรมาจารย์เฒ่าดังขึ้น พร้อมกับออร่าพลังปราณสีดำทมิฬที่ระเบิดออกรอบตัว เขาก้าวเข้ามาหมายจะปลิดชีพเด็กหนุ่มตรงหน้าให้สิ้นซากในดาบเดียว ทว่า... ในวินาทีที่คมดาบกำลังจะพุ่งเข้าประชิดตัว *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวของหลินเฟย กลับดังชัดเจนกว่าเสียงคำรามของศัตรู [ระบบตรวจพบภัยคุกคามระดับสูงสุด] [เปิดใช้งานโปรโตคอลฉุกเฉิน: ‘เงินซื้อได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งความตาย’] [กำลังตรวจสอบยอดเงินในบัญชีแบล็กการ์ด... 100,000,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (วงเงินไม่จำกัด)] [ท่านต้องการใช้บริการ ‘กองกำลังทหารรับจ้างทั่วโลก’ หรือไม่?] [กด ‘ยืนยัน’ เพื่อเรียกกำลังเสริม] หลินเฟยยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน นิ้วเรียวยาวกดลงบนหน้าจอโฮโลแกรมกลางอากาศอย่างไร้ความลังเล “ฉันไม่ได้บอกว่าจะซื้อชีวิตตัวเองหรอกนะ... แต่ฉันกำลังจะซื้อ ‘พวกแกทุกคน’ ต่างหากล่ะ” *ตูมมมมมมม!* ไม่ใช่เสียงจากการโจมตีของปรมาจารย์เฒ่า แต่เป็นเสียงระเบิดกึกก้องที่ดังมาจากท้องฟ้าเบื้องบน! ม่านเมฆหนาทึบบริเวณเหนือสนามประลองถูกฉีกกระชากออกเป็น 2 ซีกด้วยแรงลมมหาศาลจากใบพัดของฝูงเฮลิคอปเตอร์รบทางทหารรุ่นล่าสุดนับร้อยลำที่บินเรียงหน้ากระดานเข้ามาปกน่านฟ้าเอาไว้จนมืดฟ้ามัวดิน! สัญลักษณ์รูปตราอินทรีทองคำสลักอยู่ข้างลำตัวเครื่องบินทุกลำ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของ ‘กองกำลังทหารรับจ้างไร้พ่าย (BlackOps Global)’ องค์กรทหารรับจ้างที่ทรงอิทธิพลและแพงที่สุดในโลก ซึ่งปกติจะรับใช้เฉพาะมหาอำนาจระดับโลกเท่านั้น! “นะ... นั่นมันอะไรกันวะนั่น?!” ฮันเตอร์ระดับสูงคนหนึ่งอุทานออกมาด้วยความตกใจจนเสียงหลง เมื่อเห็นยานเกราะหนักและพลซุ่มยิงนับพันนายโรยตัวลงมาจากเชือกฟ้า ปิดล้อมพื้นที่รอบบริเวณสนามประลองเอาไว้ทั้งหมดในเวลาเพียงเสี้ยววินาที ไม่เพียงแค่นั้น ที่พื้นดินด้านล่าง รถถังหุ้มเกราะล้ำสมัยนับร้อยคันเคลื่อนพลเข้ามาจอดตรึงกำลัง หันปากกระบอกปืนใหญ่ทุกลำตรงไปยังกลุ่มของปรมาจารย์เฒ่าและพรรคพวกอย่างพร้อมเพรียง แรงกดดันจากกองทัพมนุษย์ที่ถูกขับเคลื่อนด้วย ‘เงินตรามหาศาล’ กลับน่ากลัวยิ่งกว่าอสูรแรงก์ SSS เสียอีก! “สวัสดีครับท่านผู้ว่าจ้างสูงสุด” เสียงทุ้มต่ำผ่านเครื่องส่งวิทยุสื่อสารดังขึ้นจากหัวหน้ากองกำลังทหารรับจ้างระดับตำนาน ชายร่างใหญ่สวมชุดเกราะเต็มยศผู้มีแผลเป็นที่หางตา เขาเดินแหวกฝูงทหารเข้ามาคุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้าหลินเฟยด้วยความเคารพสูงสุด ท่ามกลางสายตาที่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงของทุกคน “กองกำลังทหารรับจ้าง ‘Apex Shadow’ 10,000 นาย พร้อมปฏิบัติการตามคำสั่งแล้วครับ... ยอดเงินมัดจำ 50,000 ล้านดอลลาร์เข้าบัญชีเราเรียบร้อยแล้ว ท่านต้องการให้เรากวาดล้าง ‘ขยะ’ กลุ่มไหนก่อนดีครับ?” หลินเฟยหันไปมองหน้าลินดาเล็กน้อย ทั้งคู่ส่งยิ้มให้กันอย่างรู้ใจ ก่อนที่ชายหนุ่มจะปรายตามองปรมาจารย์เฒ่าที่ยืนแข็งค้าง หน้าซีดเผือก ร่างกายสั่นเทาจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ “จัดการเก็บกวาดให้เรียบ... อย่าให้เหลือแม้แต่ตัวเดียว” หลินเฟยเอ่ยเสียงเรียบ พร้อมกับยกบัตรเครดิตสีดำสนิทขึ้นมาหมุนเล่นในมืออย่างสบายอารมณ์ ในขณะที่เสียงร้องขอชีวิตนับร้อยกำลังจะเริ่มต้นขึ้นจากความสิ้นหวัง ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการตบหน้าพวกอวดดีไปด้วยกันนะครับ