ภัยพิบัติบุกเมือง

"ถ้าเงินพวกนั้นไม่ใช่ของฉัน... แล้วมันจะเป็นของใครกันล่ะครับ?" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นท่ามกลางความโกลาหลเบื้องหน้า แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างของหลินเฟยจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว คำพูดเชิงคำถามจากปริศนาเมื่อตอนที่แล้วยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท แต่เวลานี้ ไม่มีเวลาให้ขบคิดถึงที่มาของเงินตรามหาศาลอีกต่อไป เมื่อเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับวิบัติภัยดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งมหานคร *หวอ—! หวอ—!* พื้นคอนกรีตสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น แรงสั่นสะเทือนระดับเจ็ดริกเตอร์กำลังฉีกกระชากตึกรามบ้านช่องให้ออกเป็นเสี่ยงๆ ฝูงชนนับหมื่นชีวิตกำลังวิ่งหนีตายเหยียบย่ำกันเองอย่างอลหม่าน เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังระงมผสมผสานกับเสียงคำรามกึกก้องที่มาจากใต้ดิน มันคือ "ราชันอสูรธรณี" มอนสเตอร์ระดับภัยพิบัติ SSS ที่ตื่นจากการหลับใหล ฮันเตอร์ระดับสูงหลายคนที่เคยผยองพองขนต่างพากันวิ่งหนีหางจุกตูด ใบหน้าของพวกมันซีดเผือดไร้สีเลือด อาวุธในมือร่วงหล่นลงพื้นเพราะความหวาดกลัวขีดสุด พวกมันคือพวกที่เคยดูถูกเหยียดหยามหลินเฟยในอดีต แต่ในยามวิกฤตเช่นนี้ พวกมันกลับเป็นได้แค่สุนัขจนตรอกที่วิ่งหนีเอาตัวรอด "หนีเร็วเข้า! มันหลุดออกมาจากดันเจี้ยนระดับหายนะแล้ว!" เสียงตะโกนแหบแห้งของหัวหน้ากิลด์ชื่อดังคนหนึ่งดังขึ้น ขณะที่เขากำลังวิ่งเบียดเสียดผู้คนผ่านหน้าหลินเฟยไป ทว่าหลินเฟยกลับยืนนิ่งสงบราวกับรูปปั้นหินท่ามกลางกระแสธารแห่งความโกลาหล ลินดา คู่หมั้นสาวผู้ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่มาโดยตลอด แม้ในวันที่เขาเป็นเพียงไอ้ขยะไร้ค่า เธอไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่นั้นมองตรงไปยังร่างของชายหนุ่มผู้เป็นที่รัก เธอขยับเข้าไปใกล้ มือเรียวบางเอื้อมไปจัดปกเสื้อให้เขาอย่างเบามือ "ระวังตัวด้วยนะครับหลินเฟย... ถึงฉันจะเชื่อมั่นในตัวคุณเสมอ แต่เจ้าตัวใหญ่นั่นก็ดูไม่ง่ายเลยนะครับ" น้ำเสียงของลินดานุ่มนวลและเต็มไปด้วยความห่วงใย เธอไม่เคยลังเลที่จะฝากอนาคตไว้กับชายคนนี้ หลินเฟยหันมาส่งยิ้มอบอุ่นให้เธอ มือหนายื่นไปกุมมือเรียวบางนั้นไว้แน่น ไออุ่นจากฝ่ามือถ่ายทอดความมั่นใจและความปลอดภัยให้หญิงสาว "วางใจเถอะครับลินดา... เงินในระบบของผมยังมีเหลือเฟือ และผมไม่มีวันยอมให้ใครมาทำลายเมืองที่เธอรัก... รวมถึงรอยยิ้มของเธอเด็ดขาด" สิ้นคำพูด หลินเฟยก็ก้าวเท้าออกไปเบื้องหน้า สวนกระแสกับฝูงชนที่กำลังวิ่งหนีตายอย่างสิ้นเชิง ร่างของเขาพุ่งทะยานขึ้นไปบนอากาศด้วยความเร็วที่เหนือกว่าฮันเตอร์ระดับ S ทั่วไปหลายเท่าตัว เบื้องล่าง ร่างมหึมาของราชันอสูรธรณีพ่นลำแสงสีดำทมิฬทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า อาคารสูงสิบชั้นพังครืนลงมาในพริบตา ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วท้องฟ้า แต่มันต้องหยุดชะงักลง เมื่อเงาร่างของมนุษย์คนหนึ่งลอยเด่นอยู่เบื้องหน้าดวงตาสีแดงฉานขนาดมหึมาของมัน "ไอ้มดปลวกโสโครก... แกกล้าดียังไงมาส่งเสียงดังแถวนี้?" หลินเฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไว้ด้วยจิตสังหารที่กดทับจนอสูรยักษ์ถึงกับชะงักงัน ราชันอสูรธรณีคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว มันตบกรงเล็บขนาดมหึมาหมายจะบดขยี้มนุษย์ตัวจ้อยให้แหลกคาที่ แรงลมจากการตบนั้นรุนแรงพอจะฉีกร่างของฮันเตอร์ระดับสูงให้เป็นชิ้นๆ ได้ทันที แต่หลินเฟยเพียงแค่ยกมือขึ้นข้างหนึ่งอย่างไร้ความกังวล *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว พร้อมกับหน้าจอสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบการใช้งานฟังก์ชัน "ชำระเงินด่วนพิเศษเพื่อซื้อความตายของเป้าหมาย"] [ยอดเงินที่หัก: 1,000,000,000 เครดิต] [สถานะ: ทำรายการสำเร็จ!] พริบตานั้นเอง ออร่าสีทองอร่ามก็ระเบิดออกมาจากร่างของหลินเฟย แสงสว่างเจิดจ้าพุ่งทะยานเสียดฟ้าจนกลบรัศมีสีดำของอสูรยักษ์จนหมดสิ้น แรงกดดันระดับเทพเจ้าแผ่ขยายออกไปรัศมีสิบกิโลเมตร ทำให้ฮันเตอร์และผู้คนที่กำลังวิ่งหนีต้องหยุดชะงักและหันกลับมามองด้วยความตื่นตะลึง พวกที่เคยดูถูกเขาอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวและไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง "น...ั่นมันพลังบ้าอะไรกันวะเนี่ย?!" "เขากำลังจะทำอะไร... จัดการกับภัยพิบัติระดับ SSS ด้วยตัวคนเดียวงั้นเหรอ?!" ลินดายืนมองภาพนั้นจากที่ไกลออกไป มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างภาคภูมิใจ ผู้ชายคนนี้แหละ... สามีของเธอ หลินเฟยสะบัดมือเบื้องหน้า ดาบพลังงานแสงสีทองอร่ามปรากฏขึ้นในมือ มันคือศาสตราวาระดับพระเจ้าที่ถูกซื้อด้วยเงินตรามหาศาลจากระบบ "ลาละนะ... เจ้าสัตว์เดรัจฉาน" ฉับพลัน ร่างของหลินเฟยก็หายวับไปจากสายตา ปรากฏตัวอีกครั้งที่เบื้องหลังของราชันอสูรธรณี ดาบในมือฟันผ่านอากาศอย่างไร้แรงต้านทาน *ฉับ—!* ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วบริเวณชั่วขณะ ก่อนที่ลำตัวมหึมาของราชันอสูรธรณีจะถูกตัดแบ่งออกเป็นสองท่อนอย่างสมบูรณ์ เลือดสีดำทะลักทลายราวกับเขื่อนแตก ก่อนที่ร่างนั้นจะสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองและหายไปในอากาศอย่างไร้ร่องรอย ความเงียบสงัดปกคลุมเมืองทั้งเมือง ทุกคนต่างอึ้งจนพูดไม่ออก ฮันเตอร์ระดับสูงที่เคยวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนต่างทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นด้วยความหวาดกลัวและสำนึกผิด พวกเขาตระหนักแล้วว่า หลินเฟยในเวลานี้ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป... เขาคือผู้กุมชะตากรรมของโลกใบนี้อย่างแท้จริง หลินเฟยค่อยๆ ร่อนลงมาพื้นดินอย่างไร้เสียง ฝีเท้าก้าวเดินเข้าไปหาลินดาที่ยืนรออยู่ด้วยรอยอบอุ่น บรรยากาศรอบตัวกลับคืนสู่ความสงบเรียบร้อยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ทว่า... ในจังหวะที่หลินเฟยกำลังจะเอמהปากพูดอะไรบางอย่างกับคนรักของเขา *กริ๊ง... กริ๊ง...* เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อของหลินเฟยดังขึ้น มันไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนระบบ แต่เป็นสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกปริศนาที่ไม่มีชื่อบันทึกไว้ หลินเฟยขมวดคิ้วเล็กน้อย หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดรับสาย "ฮัลโหล ใคร?" ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะมีเสียงหัวเราะเยือกเย็นและคุ้นเคยดังลอดออกมาจากลำโพง น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้ายและอำนาจมืดที่แม้แต่ระบบของหลินเฟยก็ยังสั่นสะเทือน *"ทำได้ไม่เลอนี่... หลินเฟย ลูกศิษย์ตัวน้อยของฉัน... แกคิดจริงๆ เหรอว่าจัดการอสูรตัวนั้นได้ แล้วแกจะรอดพ้นจาก ‘ผู้ถือครองบัญชีตัวจริง’ คนนี้ไปได้น่ะห่ะ?"* ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "หมอเทวะแรงก์ SSS" มาโดยตลอดนะครับ!