วีรบุรุษที่โลกต้องจารึก

"หมื่นล้านเหรียญ... หรือจะเอาทั้งสมาคมฮันเตอร์ดีล่ะครับ?" เสียงทุ้มต่ำของหลินเฟยดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงกลางเมืองหลวง ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมราวกับกาลเวลาถูกหยุดไว้ ไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของเหล่าอภิสิทธิ์ชนและหัวหน้ากิลด์ใหญ่ที่เคยประกาศกร้าวดูถูกเขาเมื่อไม่กี่นาาทีก่อนหน้านี้ เม็ดเหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผากของชายวัยกลางคนผู้เป็นถึงผู้อำนวยการสحสมาคมฮันเตอร์ เข่าทั้งสองข้างอ่อนแรงจนแทบทรุดลงไปกองกับพื้นหินอ่อน บัตรเครดิตสีดำสนิท ลวดลายมังกรทองคำฝังเพชรแท้ที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับ มันไม่ใช่แค่บัตรเครดิตธรรมดา แต่มันคือ "Black Card ระดับจักรวาล" ที่ออกโดยระบบผู้กล้า ซึ่งมีวงเงินไร้ขีดจำกัดและเชื่อมต่อกับบัญชีสำรองของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกที่ถูกปกปิดไว้ หลินเฟยหมุนบัตรในมือเล่นอย่างสบายอารมณ์ สายตาคมกริบกวาดมองกลุ่มคนที่เคยรุมประณามเขาด้วยความสมเพชเวทนา บัดนี้ใบหน้าเหล่านั้นซีดเผือดไร้สีเลือด บางคนถึงกับตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวจนฟันกระทบกันกั๊บๆ ลินดา คู่หมั้นสาวผู้ยืนเคียงข้างเขามาตลอดในวันที่ยากลำบาก เธอมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความภาคภูมิใจ มือเรียวบางเอื้อมไปจับชายเสื้อสูทของเขาเบาๆ หลินเฟยหันกลับมาสบตาเธอนิดหนึ่ง พร้อมกับส่งรอยยิ้มอบอุ่นที่ไร้ซึ่งพิษภัยใดๆ ให้กับหญิงสาวผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุข ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับความจริงเบื้องหน้า "พวกคุณบอกว่าผมเป็นแค่ฮันเตอร์ฝึกหัดตกอับที่ไม่มีปัญญาแม้แต่จะซื้อยานรักษาอาการบาดเจ็บไม่ใช่เหรอครับ?" หลินเฟยเอ่ยถาม น้ำเสียงราบเรียบแต่กลับทรงพลังกดดันจนทุกคนแทบหายใจไม่ออก "ทะ... ท่านหลินเฟย! พวกเราตาบอดเองครับ! ได้โปรดเมตตาพวกเราด้วยเถอะ!" หนึ่งในหัวหน้ากิลด์ระดับท็อปของเมือง ถึงกับทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดที่มี โขกศีรษะลงกับพื้นจนเกิดเสียงดังสนั่น ลานกว้างที่เคยเต็มไปด้วยเสียงเยาะเย้ย บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสนามประหารทางจิตวิทยาที่ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นสบตา ในสายตาของประชาชนนับหมื่นที่ยืนล้อมรอบระเบียงตึกและท้องถนน พวกเขาต่างมองมาที่หลินเฟยด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากเดิมที่เคยคิดว่าเขาเป็นเพียงเศษสวะของสังคม ตอนนี้ภาพลักษณ์ของหลินเฟยได้ยกระดับขึ้นเป็น "เทพเจ้า" หรือ "วีรบุรุษ" ผู้กอบกู้เมืองนี้จากเงื้อมมือของกลุ่มทุนและสมาคมฮันเตอร์ที่ฉ้อฉล "ลุกขึ้นเถอะครับ ผมไม่ใช่คนใจร้าย..." หลินเฟยกล่าวเสียงนุ่ม แต่รอยยิ้มมุมปากของเขากลับทำให้คนฟังรู้สึกหนสันหลังวาบ "เพียงแต่... ค่าเสียหายที่พวกคุณทำลายร้านค้าของประชาชน และค่าปากที่พล่อยพูดจาดูถูกคู่หมั้นของผม มันต้องใช้เงินจำนวนมหาศาลในการชดใช้" ระบบในหัวของหลินเฟยส่งเสียงแจ้งเตือนรัวระ营: [ติ๊ง! ยอดบริจาคและค่าปรับถูกโอนเข้าบัญชีหลัก: 50,000,000,000 เครดิต!] [ปลดล็อกฉายา: "ผู้บัญชาการแห่งความมั่งคั่ง" เลเวลพลังเพิ่มขึ้น 300%] [พลังฮีลเลอร์ระดับ SSS ทำงานอัตโนมัติ กระจายออร่ารักษาไปยังประชาชนรอบรัศมี 10 กิโลเมตร!] ชั่วพริบตาเดียว แสงสีทองอบอุ่นก็พวยพุ่งออกมาจากร่างของหลินเฟย แผ่ขยายออกไปดั่งคลื่นระลอกน้ำ ผู้ป่วยเรื้อรัง คนพิการ หรือแม้แต่ฮันเตอร์ที่บาดเจ็บปางตายตามท้องถนน ต่างรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่หายเป็นปลิดทิ้ง ร่างกายกลับมาแข็งแรงสมบูรณ์ราวกับปาฏิหาริย์ เสียงฮือฮาด้วยความตกตะลึงดังระเบิดขึ้นจากฝูงชน ก่อนที่เสียงตะโกนสรรเสริญจะดังประสานกันเป็นเสียงเดียว "ท่านหลินเฟย!" "ท่านหมอเทวะผู้เมตตา!" "พวกเราขอน้อมรับใช้ท่านด้วยชีวิต!" เสียงคุกเข่าของประชาชนนับหมื่นดังกึกก้องไปทั่วทั้งเมือง พวกเขาไม่ได้คุกเข่าเพราะความกลัวอย่างที่พวกหัวหน้ากิลด์ทำ แต่พวกเขาคุกเข่าด้วยความเคารพรักและความศรัทธาอย่างแท้จริง ลินดามองภาพนั้นด้วยความตื้นตันใจ น้ำใสๆ เอ่อคลอเบ้าตาเล็กน้อย หลินเฟยเห็นดังนั้นจึงเอื้อมมือไปโอบไหล่บางของเธอเข้ามาแนบกายอย่างทะนุถนอม ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังจะถูกจารึกว่าเป็นวันที่งดงามที่สุดของเมือง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ทหารนับสิบลำก็แหวกอากาศคำรามก้องลงมาเหนือท้องฟ้า แรงลมมหาศาลพัดฝุ่นตลบอบอวล ประชาชนต่างแตกตื่นถอยร่น ร่างเงาปริมาณมากโรยตัวลงมาจากเชือกอย่างรวดเร็วดั่งหน่วยรบพิเศษขั้นสูง พร้อมกับธงสัญลักษณ์รูปงูไขว่ดาบสีเลือดที่ติดอยู่บนเครื่องแบบ—สัญลักษณ์ของ "องค์กรเงาสวรรค์" องค์กรใต้ดินที่ทรงอิทธิพลที่สุดในทวีป ประตูเฮลิคอปเตอร์ลำใหญ่ที่สุดเปิดออก ชายชราในชุดสูทสีขาวบริสุทธิ์ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากการต่อสู้ ก้าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบ สายตาของเขาจับจ้องมาที่หลินเฟยด้วยความกระหายใคร่รู้ "ฮ่าๆๆๆ ไม่นึกเลยว่าเด็กหนุ่มที่พวกเราเคยเขี่ยทิ้งเมื่อสามปีก่อน จะกลายมาเป็นเศรษฐีพันล้านแถมยังมีพลังหมอเทวะแรงก์ SSS ซะได้..." ชายชราหัวسเราะในลำคอ ก่อนจะชี้กระบอกปืนพลังงานสูงมาที่หลินเฟย "ส่งระบบและบัตรเครดิตนั่นมาซะ ไม่อย่างนั้น... ฉันจะทำให้ผู้หญิงข้างกายแกกลายเป็นเศษเนื้อในสามวินาที!" ลินดากัดริมฝีปากแน่นเตรียมจะขยับตัว แต่หลินเฟยกลับยกมือขึ้นห้ามด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาของเขาไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความเย็นชาที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่ง หลินเฟยหยิบบัตรเครดิตสีดำขึ้นมาอีกครั้ง รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างเยือกเย็น ก่อนจะเอ่ยกระซิบเบาๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน "ดูเหมือนว่า... เงินในระบบของผมวันนี้ จะต้องจ่ายค่ากำจัดขยะชิ้นใหญ่ซะแล้วล่ะครับที่รัก" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนหมอเทวะแรงก์ SSS มาโดยตลอดนะครับ!