การอัปเกรดครั้งใหญ่

แรงลมมหาศาลจากใบพัดเฮลิคอปเตอร์จู่โจมรุ่น AH-64 Apache ของกองทัพภาคพิเศษพัดกระโชกจนกระจกบานใหญ่ของคฤหาสน์สั่นสะเทือน เสียงคำรามกึกก้องของเครื่องยนต์เจ็ทกดทับบรรยากาศรอบตัวให้จมดิ่งลงสู่ความอึดอัด แรงดันอากาศที่ถูกกดลงมาทำให้ฝุ่นผงรอบห้องโถงลอยฟุ้งกระจาย แต่ทว่า ท่ามกลางพายุย่อมๆ ที่ถูกสร้างขึ้นจากเครื่องจักรสังหารทางอากาศนั้น ร่างของหลินเฟยกลับยืนหยัดมั่นคงราวกับขุนเขา ดวงตาของเขาไม่ได้แม้แต่จะกะพริบเพื่อหลบเศษฝุ่น ลินดา ขยับกายเข้ามาแนบชิด มือเรียวบางเอื้อมมาจับชายเสื้อสูทของเขาไว้แน่นโดยสัญชาตญาณ แม้ดวงตาคู่สวยจะฉายแววระแวดระวังต่อกองกำลังติดอาวุธที่กำลังโปรยตัวลงมาจากเชือกโรยตัวนอกระเบียง แต่เธอก็ไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของหญิงสาว ราวกับเธอรู้ดีว่าต่อให้กองทัพทั้งกองกำลังจะบุกเข้ามา ณ ที่แห่งนี้ ก็ไม่มีใครสามารถทำอันตรายชายที่ยืนอยู่เคียงข้างเธอได้แม้แต่ปลายเส้นผม "ดูเหมือนแขกไม่ได้รับเชิญของเรา จะใจร้อนเสียเหลือเกินนะครับ" หลินเฟยเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ทว่ากลับทรงพลังจนสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถง ครืน! ประตูระเบียงกระจกถูกถีบกระเด็นหลุดจากวงกอบด้วยคอมมานโดในชุดเกราะยุทธวิธีสีดำสนิทไม่ต่ำกว่าสิบคน ปืนไรเฟิลจู่โจมติดลำกล้องเก็บเสียงถูกยกขึ้นเล็งตรงมาที่หลินเฟยและลินดาในเสี้ยววินาที ทว่า ก่อนที่ทหารหน่วยรบพิเศษเหล่านั้นจะได้เปล่งคำสั่งใดๆ ออกมา ร่างของชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบนายพลติดยศดาวสามดวงก็ก้าวเท้าอาดๆ เข้ามาด้วยใบหน้าบึ้งตึง ดวงตาของเขาคมกริบ กวาดมองความเสียหายรอบคฤหาสน์ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างของหลินเฟย "หลินเฟย! แกกล้าดียังไงถึงปฏิเสธคำสั่งเรียกตัวด่วนจากสภาฮันเตอร์!" เสียงคำรามลอดไรฟันของนายพลพงศกรดังขึ้น ข่มขวัญผู้ฟังด้วยออร่าของฮันเตอร์ระดับ S ที่สะสมมานานนับปี แรงกดดันระดับ S-Rank แผ่ซ่านออกไปจนอากาศรอบตัวหนาทึบ ลินดาขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะก้าวขึ้นมาบังหน้าหลินเฟยไว้ครึ่งตัว ทว่าหลินเฟยกลับยื่นมือไปแตะไหล่บางของคู่หมั้นเบาๆ เป็นเชิงบอกให้เธอยืนดูอยู่เงียบๆ หลินเฟยค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ประสานสายตากับนายพลพงศกรอย่างไร้ความเกรงกลัว มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยันจนอีกฝ่ายคิ้วกระตุก "คำสั่งของพวกคุณ... มันมีค่าพอกับกระดาษชำระในห้องน้ำของผมหรือเปล่าล่ะครับ ท่านนายพล" คำพูดเจ็บแสบถูกพ่นออกมาอย่างไร้ความเกรงใจ ทำให้เหล่าคอมมานโดด้านหลังพากันขึ้นลำกล้องปืนพร้อมเหนี่ยวไกได้ทุกเมื่อ "สามหาว! แกมันก็แค่อดีตฮันเตอร์ฝึกหัดที่บังเอิญมีเงินจากการทำธุรกิจสกปรก คิดว่ามีเงินไม่กี่หมื่นล้านแล้วจะยิ่งใหญ่เหนือสภาฮันเตอร์งั้นเรอะ!" นายพลพงศกรก้าวเข้าไปประชิดตัว หมายจะใช้แรงกดดันทางจิตวิทยาบีบให้หลินเฟยคุกเข่าลงต่อหน้าเขาเหมือนเช่นอดีตที่ผ่านมา ติ๊ง! [ระบบตรวจพบจิตสังหารระดับสูงจากเป้าหมาย: นายพลพงศกร] [ระบบเสนอทางเลือกในการตอบโต้: 1. หักล้างพลังด้วยเงินสด 1,000,000,000 บาท (สร้างแรงสะท้อนกลับระดับ SSS) 2. เปิดใช้งาน "การอัปเกรดครั้งใหญ่" ของขุมพลังเวทมนตร์ในระบบทันที] ดวงตาของหลินเฟยเป็นประกายวาบในความมืด เขาไม่ต้องเสียเวลาคิดเลยแม้แต่น้อย นิ้วเรียวกดเลือกตัวเลือกที่สองในใจทันที ซูมมมม! พริบตานั้นเอง อากาศภายในคฤหาสน์ก็เกิดการบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง แสงสีทองเจิดจ้าพวยพุ่งออกจากร่างของหลินเฟยราวกับดวงอาทิตย์ย่อมๆ ที่ตกลงมาอยู่ใจกลางห้อง แรงกดดันระดับ S ของนายพลพงศกรที่ว่าหนักหน่วง กลับถูกคลื่นพลังงานสีทองของหลินเฟยชนปะทะจนกระเด็นย้อนกลับไปในพริบตา! ตึง! ร่างของนายพลพงศกรที่กำลังยืนผยอง หน้าถอดสีในเสี้ยววินาที แรงโน้มถ่วงมหาศาลถูกกดทับลงมาบนบ่าของเขาราวกับมีภูเขาขนาดย่อมๆ มาทับไว้ เข่าทั้งสองข้างทรุดฮวบลงกระแทกพื้นหินอ่อนจนแตกละเอียดเสียงดังสนั่น ทหารหน่วยรบพิเศษรอบด้านต่างพากันเข่าอ่อนล้มลงไปกองกับพื้น ปืนในมือร่วงหล่นกระจายระเนระนาด พวกเขาอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโพงด้วยความตื่นกลัวสุดขีด ร่างกายสั่นเทิบท่ามกลางคลื่นพลังเวทมหาศาลที่ไร้จุดสิ้นสุด นี่มัน... พลังบ้าอะไรกันวะเนี่ย! นายพลพงศกรกรีดร้องอยู่ในใจ ใบหน้าแนบชิดติดพื้นด้วยความอับอายและหวาดกลัวจนขีดสุด เลือดกำเดาไหลทะลักออกมาจากจมูกทั้งสองข้างจากแรงดันอากาศที่บีบอัด หลินเฟยค่อยๆ ก้าวเท้าเดินผ่านร่างของนายพลที่กำลังหมอบกราบอยู่แทบเท้า ฝ่ายลินดาก้าวตามมาติดๆ สายตาสง่างามมองลงไปยังผู้ทรงอำนาจที่เคยเหยียบย่ำพวกเขาในอดีตด้วยความสมเพชเวทนา หลินเฟยหยุดยืนตรงหน้าชายวัยกลางคน ก้มตัวลงเล็กน้อย น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบจนน่าขนลุกเอ่ยขึ้นเบาๆ "ท่านบอกว่าผมเป็นแค่ฮันเตอร์ตกอับงั้นเหรอครับ..." หลินเฟยสะบัดมือเบาๆ หน้าต่างสถานะสีทองโปร่งใสขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศต่อหน้าต่อตานายพลพงศกร ตัวเลขจำนวนเงินและขุมพลังเวทมนตร์ที่พุ่งทะยานอย่างไร้ขีดจำกัดสะท้อนอยู่ในดวงตาที่เบิกกว้างของนายทหารผู้ยิ่งใหญ่ [สถานะปัจจุบันของโฮสต์: เลเวลทะยานสู่ขีดจำกัดสูงสุด] [พลังเวทมนตร์ในระบบ: ∞ (อินฟินิตี้)] "งั้นเรามาดูกันดีกว่าครับว่า... อำนาจเงินและเวทมนตร์ที่ไร้ขีดจำกัดของผม จะลบชื่อ 'สภาฮันเตอร์' ให้หายไปจากแผนโลกใบนี้ได้ภายในกี่วินาที" คำพูดนั้นทำให้นายพลพงศกรหน้าซีดเผือกจนไร้สีเลือด เขากลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก ขณะที่เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของนายพลเริ่มดังระรัวพร้อมกันนับร้อยสาย เป็นสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตสูงสุดจากศูนย์กลางบัญชาการใหญ่ที่กำลังล่มสลายลงทีละน้อย และในวินาทีนั้นเอง หน้าต่างระบบสีทองเข้มข้นอีกอันก็เด้งขึ้นมาขวางกั้นสายตาทั้งคู่ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนปริศนาที่ดังขึ้นในหัวของหลินเฟย... [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการเชื่อมต่อสัญญาณลึกลับจาก "บุคคลในอดีต" ที่ท่านคิดว่าตายไปแล้วกำลังมุ่งหน้ามายังพิกัดนี้... และเธอกำลังจะเคาะประตูห้องรับแขกในอีก 3 วินาทีข้างหน้า!] ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสะใจในครั้งนี้ด้วยกันนะครับ!