ระบบหมอเทวะตื่นขึ้น

"เมื่อกี้... เธอกล้าพูดว่าฉันไม่มีอะไรจะให้ใช่ไหม?" เสียงทุ้มต่ำของหลินเฟยดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องพักสี่เหลี่ยมคับแคบ กลิ่นอายความกดดันประหลาดแผ่ซ่านออกมาจากร่างของชายหนุ่มที่เคยค่อมตัวด้วยความหมดอาลัยตายอยาก ลินดาเบิกตากว้างด้วยความตกตะกอน เธอจ้องมองแผ่นหลังของคู่หมั้นที่บัดนี้ตั้งตรงสง่าดั่งขุนเขา แววตาของเขาไม่ได้ว่างเปล่าไร้เรี่ยวแรงอีกต่อไป แต่มันเต็มไปด้วยประกายแสงสีทองจางๆ ที่สะท้อนความเย่อหยิ่งและทรงพลังอย่างน่าประหลาด ติ๊ง! เสียงสังเคราะห์ดังก้องขึ้นในโสตประสาทของหลินเฟยเพียงผู้เดียว แผงหน้าจอสีฟ้าใสลอยเด่นขึ้นกลางอากาศ ราวกับปาฏิหาริย์ที่ฉีกกระชากสามัญสำนึกของโลกใบนี้ [ตรวจพบความมุ่งมั่นและเจตจำนงระดับสูงสุด...] [ระบบหมอเทวะแรงก์ SSS ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ!] [ยอดเงินสะสมเริ่มต้นในบัญชีพิเศษ: 1,000,000,000 เครดิต (หนึ่งพันล้านเครดิต) - ไม่มีเพดานการใช้จ่าย!] [ปลดล็อกคลังสกิลขั้นเทพ: "หัตถ์เทวะชำระล้าง" (ระดับ SSS)] หลินเฟยแค่นยิ้มในลำคอ เงินหนึ่งพันล้านเครดิตในโลกที่ฮันเตอร์ต้องเสี่ยงชีวิตล่ามอนสเตอร์เพื่อเศษเงินหลักร้อย... นี่มันคืออำนาจพระเจ้าชัดๆ! "หลินเฟย... คุณ... หน้าจอพวกนั้นมันอะไรกัน?" ลินดาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ มือเรียวบางเอื้อมมาแตะแขนของเขาด้วยความเป็นห่วง ร่างกายของเธอยังคงสั่นสะเทือนจากพิษไข้เรื้อรังที่กัดกินอวัยวะภายในมานานแรมปี ใบหน้าที่เคยงดงามหยาดเยิ้มบัดนี้ซีดเซียวไร้เลือดฝาด หลินเฟยหันกลับมามองคู่หมั้นสาว ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความเคียดแค้นต่อโชคชะตาแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนลุ่มลึก เขากุมมือเย็นเฉียบของเธอไว้แน่น ไออุ่นจากฝ่ามือของเขาถ่ายทอดความรู้สึกปลอดภัยที่เธอไม่ได้สัมผัสมาเนิ่นนาน "ลินดา เชื่อใจฉันไหม?" หลินเฟยเอמהด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "บอกแล้วไง ว่าฉันจะไม่ยอมให้เธอต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป" "แต่ว่า... หนี้สินของพวกเรา... และอาการป่วยระยะสุดท้ายของฉัน หมอบอกว่าต่อให้ใช้เงินซื้อยาระดับ A ก็ยื้อชีวิตไว้ได้ไม่ถึงเดือน..." น้ำตาหยดใสไหลรินอาบแก้มเนียน ลินดายิ้มอย่างขื่นขม เธอไม่อยากให้ความหวังลมๆ แล้งๆ มาทำลายสติสัมปชัญญะของชายหนุ่ม "หมอพวกนั้นมันก็แค่พวกไร้น้ำยา" หลินเฟยยกมุมปากขึ้น รอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจถึงขีดสุดปรากฏขึ้นบนใบหน้า "ในเมื่อพวกมันรักษาไม่ได้ วันนี้ฉันนี่แหละ... จะเป็นคนรักษาเธอเอง!" สิ้นคำพูด หลินเฟยไม่รอช้า เขาเรียกใช้พลังงานจากระบบทันที [หักเงินในระบบ 10,000,000 เครดิต เพื่อเปิดใช้งานสกิล "หัตถ์เทวะชำระล้าง" เต็มรูปแบบ!] วูบ! พริบตานั้น อากาศภายในห้องพักแคบๆ ก็พลันบิดเบี้ยว รัศมีสีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นราวกับดวงอาทิตย์ย่อส่วน ละอองแสงระยิบระยับนับล้านลอยล่องปกคลุมร่างของลินดาไว้ กลิ่นอายความบริสุทธิ์ที่ชะล้างความอัปมงคลทั้งปวงแผ่ขยายออกไปจนผนังห้องสั่นสะเทือน ลินดากลั้นหายใจ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกตะกอน เธอกลั้วรู้สึกได้ถึงกระแสพลังงานอุ่นวาบที่ไหลทะลักเข้าสู่เส้นเลือดฝอยทุกตารางนิ้ว ความเจ็บปวดเสียดแท่นที่แผดเผาขั้วหัวใจมาตลอดสามปีมลายหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน พิษร้ายที่กัดกินร่างกายถูกขับออกมาเป็นคราบเหงื่อสีดำส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง แต่นั่นเทียบไม่ได้เลยกับความรู้สึกเบาสบายราวกับได้เกิดใหม่อีกครั้ง "นี่มัน... เกิดอะไรขึ้น..." ลินดากระซิบด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เธอลุกขึ้นยืนด้วยเรียวขาของตัวเองเป็นครั้งแรกในรอบปี ผิวพรรณที่เคยแห้งกร้านกลับมาเปล่งประกายมีน้ำมีนวลราวกับคุณหนูตระกูลใหญ่ ดวงตากลมโตเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความปีติยินดี "บอกแล้วไง ว่าเธอจะหายดี" หลินเฟยดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แนบอก สัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะปกติของเธอ เขากดจูบลงบนหน้าผากเนียนเบาๆ "ต่อจากนี้ จะไม่มีใครหน้าไหนกล้าดูถูกพวกเราอีกต่อไป" ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ทันใดนั้น เสียงทุบประตูกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ตามมาด้วยเสียงตะโกนหยาบคายของเจ้าหนี้เลือดเย็นที่มักจะมาทวงเงินตรงเวลาเสมอ "ไอ้หลินเฟย! ไอ้สวะเปิดประตูเดี๋ยวนี้! ถึงกำหนดจ่ายดอกเบี้ยแล้ว ถ้าไม่มีเงินจ่าย วันนี้กูจะยึดห้องแล้วลากตัวอีเมียใกล้ตายของมึงไปขายซะ!" เสียงโวยวายดังลั่นตึกเช่าโทรมๆ ทำให้ลินดาตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวโดยสัญชาตญาณ นางซบหน้าลงกับอกของหลินเฟยแน่น แม้ร่างกายจะหายป่วยเป็นปลิดทิ้งแล้ว แต่ความหวาดกลัวต่ออำนาจมืดของพวกเจ้าหนี้ยังคงฝังรากลึก หลินเฟยลูบศีรษะคู่หมั้นสาวอย่างอ่อนโยน แต่เมื่อเขาหันกลับไปมองประตูไม้ผุพัง แววตาของเขากลับเยียบเย็นดั่งน้ำแข็งขั้วโลก ความอดทนตลอดหลายปีที่ผ่านมาสิ้นสุดลงแล้ว หลินเฟยเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา นิ้วเรียวกดเปิดหน้าจอระบบที่มีตัวเลขเงินพันล้านเครดิตส่องแสงเรืองรอง เขาเหยียดยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเดินตรงไปกระชากประตูห้องให้เปิดออกกว้าง เบื้องหน้าคือชายร่างยักษ์หัวหน้าแก๊งทวงหนี้ พร้อมลูกน้องถือไม้เบสบอลอีกสี่คนกำลังทำหน้าตาดุดันเตรียมพังประตู แต่เมื่อประตูเปิดออกเองโดยที่พวกมันไม่ต้องออกแรง พวกมันก็ชะงักค้างไปชั่วขณะ "อ้าว ไอ้สวะ... นึกว่ามึงจะมุดหัวหนีไปซะแล้ว..." หัวหน้าแก๊งเอ่ยด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม พลางก้าวเข้ามาในห้อง แต่สายตาของมันกลับต้องสะดุดกึก เมื่อเห็นลินดายืนยงสง่างามอยู่ด้านหลังด้วยใบหน้าที่งดงามเปล่งปลั่งไร้ร่องรอยความเจ็บป่วย สีหน้าของมันแปรเปลี่ยนเป็นความตะลึงงัน "เฮ้ย! อีโรคเรื้อรังนั่น... ทำไมมันถึงหายป่วยได้วะ?!" หลินเฟยยืนขวางหน้าคู่หมั้นไว้ ร่างกายสูงโปร่งแผ่รังสีความน่าเกรงขามออกมาจนพวกโจรถึงกับถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว "พวกแกอยากได้เงินไม่ใช่เหรอ?" หลินเฟยกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลังจนน่าขนลุก ดวงตาดำสนิทจ้องมองพวกมันราวกับมองมดปลวก "อยากได้เท่าไหร่... เอาเลขบัญชีมาสิ เดี๋ยวฉันจะซื้อชีวิตพวกแก... ทั้งหมดเลย!" สิ้นเสียงประกาศกร้าว หลินเฟยก็กดปุ่มโอนเงินผ่านระบบหมอเทวะแรงก์ SSS ทันที พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากธนาคารกลางที่ดังสนั่นก้องโทรศัพท์มือถือของหัวหน้าแก๊งทวงหนี้—! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความสะใจในครั้งนี้นะครับ